Tag Archives: Τοπική Διοίκηση

Για να ανοίξουμε την συζήτηση… με αφορμή ένα άρθρο!!!

   Σε άρθρο του ο κ. Μπαλτάς στον ιστότοπο «Ηλιούπολη για όλους» πραγματευόμενος «τις αθέατες» όπως λέει πλευρές του προϋπολογισμού του Δήμου καταλήγει στην διαπίστωση ότι το 90% των εσόδων του Δήμου που αφορά και στις ανελαστικές του δαπάνες προέρχεται από την χρηματοδότηση του κράτος και μόλις το 10% είναι τα «ίδια έσοδα» του Δήμου. Τα «ίδια έσοδα» αφορούν τέλη, φόρους, ανταποδοτικότητα, που κατά την άποψή του σχολιαστή, είναι εκείνα τα έσοδα του Δήμου που δικαιολογούν όπως αναφέρει και τον όποιο «αυτοδιοικητικό» χαρακτήρα του έχει απομείνει!!!

   Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις ο αρθρογράφος καταδεικνύει «την φοβία» και την  «ιδεολογική – θεωρητική ατολμία» καθώς λέει των δημοτικών συμβούλων να ασχοληθούν με  το πως θα μεγαλώσουν «τα ίδια έσοδα» του Δήμου αφού όπως εκτιμά, «… δεν μπορείς να τα βάλεις με το δυνατό μέρος που είναι το κράτος» και παρά την παραδοχή που κάνει ότι το κράτος «εισπράττει για λογαριασμό άλλων».

Συνέχεια

Advertisements

Η θέση της Λαϊκής Συσπείρωσης για το σχέδιο νόμου “Κλεισθένης 1”

   Με αφετηρία το νέο κύκλο των αναδιαρθρώσεων στο χώρο της τοπικής διοίκησης που φέρνει με το νομοσχέδιο “Κλεισθένης 1” η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στήνεται διευρυμένα ένα πλαίσιο αποπροσανατολισμού και καθυπόταξης των εργατικών λαϊκών στρωμάτων εν μέσω διευρυμένης φτώχειας, ανεργίας και γενικευμένης ανασφάλειας, που κλιμακώνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες της νέας φάσης του κύκλου της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

  • Οι λεονταρισμοί και οι σκιαμαχίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από τη μια μεριά, και της ΝΔ και του πρώην ΠΑΣΟΚ από την άλλη, γύρω από το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής για τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, είναι ένα ακόμη επεισόδιο αποπροσανατολισμού. Πέρα από αντιπαραθέσεις – υπαρκτές και ανύπαρκτες – επιδιώκεται από την μεριά της κυβέρνησης προσπάθεια ευρύτατων συναινέσεων για να υπηρετηθεί πιο στέρεα η αντιλαϊκή ρότα. Για παράδειγμα τα κυβερνητικά επιτελεία δεν βρίσκουν καμία δυσκολία να είναι συνδαιτυμόνες στα “αναπτυξιακά συνέδρια” με τους “αντιπολιτευόμενους” Περιφερειάρχες – Δημάρχους. Το σύνολο των αστικών κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και τα στελέχη τους σε ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ διαγκωνίζονται για το ποιος θα σηκώσει πιο ψηλά την σημαία “της αποκέντρωσης και της επιχειρηματικότητας”.

   Απόδειξη είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τοπικών αρχών, πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων, τα συλλογικά τους επιτελεία ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ που λειτουργούν με στελέχη των αντίστοιχων κομμάτων και όχι μόνο, διαχειρίστηκαν σε πλήρη σύμπνοια την ίδια πολιτική. Υλοποίησαν την πολιτική επιβολής φόρων, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της εμπορευματοποίησης κοινωνικών τομέων, αποδέχτηκαν την περιστολή της κρατικής χρηματοδότησης, την διεύρυνση της ανταπόδοσης, της διασύνδεσης των τοπικών οργάνων με τις επιχειρήσεις και τις επιδιώξεις τους.

   Στόχος να παραιτηθούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και τα λαϊκά στρώματα από τις ανάγκες τους, να προσαρμόσουν τη ζωή και το μέλλον των παιδιών τους στο άρμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της επανάκαμψης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομιλών ντόπιων και ξένων. Να ενσωματωθούν στο αφήγημα “του εθνικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης”, στο σχέδιο κερδοφορίας του κεφαλαίου, που περνάει πάνω από τη συντριβή και καθήλωση των εργατικών λαϊκών αναγκών, δικαιωμάτων και διεκδικήσεων στα επιτρεπτά από το κεφάλαιο όρια.

   Στόχοι στους οποίους συμπίπτουν οι αστικές δυνάμεις στο σύνολο τους.

   Με το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση: Συνέχεια

Το κεφάλαιο βιάζεται για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Διοίκησης (VIDEO)

   Στην έκτακτη Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ, που ασχολήθηκε με την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Διοίκησης, μίλησε εκ μέρους της «Λαϊκής Συσπείρωσης» η Ελπίδα Παντελάκη, δημοτική σύμβουλος Πειραιά.

   Αρχίζοντας την ομιλία της, η Ε. Παντελάκη απάντησε σε αυτούς τους αιρετούς που χαρακτήρισαν ως «επαναστατική γυμναστική» τις τελευταίες κινητοποιήσεις του ΚΚΕ, λέγοντας πως «το ΚΚΕ κάνει προσπάθεια με όλες του τις δυνάμεις, σε όλη τη χώρα, να οργανώσει την πάλη του λαού για να μπορέσει πραγματικά να ηγηθεί η τάξη η οποία σήμερα με βάση τα αστικά κοινοβουλευτικά πρότυπα είναι μειοψηφία, αλλά είναι η ανερχόμενη δύναμη που μπορεί να πάρει τα πράγματα στα χέρια της και να γίνει αυτό που είπε ο Λένιν, να έρθει η στιγμή να πάρει ο λαός την εξουσία».

   Παράλληλα, κατήγγειλε τη χθεσινή επίθεση της Αστυνομίας σε φοιτητές και σπουδαστές σημειώνοντας πως «καταγγέλλουμε το χτύπημα της κυβέρνησης στα νέα παιδιά, τους φοιτητές τους σπουδαστές, γιατί την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση συμμετέχει στα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, που έχει δώσει το σύνολο των υποδομών στο ΝΑΤΟ, χτυπάει τους νέους ανθρώπους, επειδή αντιδρούν και αντιστέκονται σε αυτούς τους σχεδιασμούς». Μάλιστα, χαρακτήρισε ως συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να σπείρει την τρομοκρατία και να έχει το λαό στην αναμονή και το γύψο. 

   Σε ό,τι αφορά το θέμα της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης, στάθηκε στην πρόταση της ΚΕΔΕ για δίμηνη διαβούλευση, για τις κόκκινες γραμμές που βάζει, αλλά και στην φράση του προέδρου της, Γ. Πατούλη, πως «η Ελλάδα βιάζεται».  «Η Ελλάδα βιάζεται να έρθει το νομοσχέδιο του «Κλεισθένη»; Και ποια Ελλάδα βιάζεται; Γιατί έχουμε δύο Ελλάδες ταξικά. Την Ελλάδα των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζικών και η άλλη, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι με τα μικρομάγαζα που συνθλίβονται,  οι φτωχοί αγρότες που ξεκληρίζονται». 

   Επίσης για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου είπε πως «κάνετε κριτική μιλώντας για ολοκληρωμένη μεταρρυθμιστική πρόταση που θα καταστήσει την αυτοδιοικητική διακυβέρνηση ως μοντέλο λειτουργίας του κράτους. Από πού έχει οικονομική αυτοτέλεια και ανεξαρτησία ένας δήμος;» αναρωτήθηκε. «Σε ποια χώρα έχει γίνει και σε ποιο σύστημα; Καθορίζεται το περιεχόμενό της από την κεντρική πολιτική, από όποια κυβέρνηση και εξουσία είναι». 

   Όσο για το εκλογικό σύστημα, η Ε. Παντελάκη είπε πως είναι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης η αναλογικότητα του νόμου όπως και να εκφραστεί και πως δεν έχει καμία σχέση με την αποτίμηση της λαϊκής βούλησης, αλλά «με την αναζήτηση και θεσμικά τρόπων για ευρύτερες στρατηγικά συμπλεύσεις, για ενσωμάτωση του λαού στις αστικές επιδιώξεις». Συμπλήρωσε ότι αυτά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα τα συνοδεύσει «με όλα αυτά τα «φληναφήματα» για συμμετοχικούς προϋπολογισμούς, δημοψηφίσματα, θεσμικό πλαίσιο, να λέει ο λαός τη γνώμη του κ.ά.». Και θέτοντας το ερώτημα «Θα αλλάξει μήπως κάτι, όσον αφορά τη μείωση των πόρων,  την πολιτική προσωπικού;», συνέχισε λέγοντας:

   «Δέστε τι έκανε αυτός ο διαγωνισμός που λέει ήταν ο πιο πετυχημένος τα τελευταία χρόνια, από το 2010. Απέλυσε αρκετές δεκάδες χιλιάδες κόσμου. Πήρε 8.000 και οι άλλοι πήγαν σπίτια τους. Ο δήμαρχος Ικαρίας μου λέει, όπως και άλλοι, εμείς δεν έχουμε κανέναν από τους οκτώ χιλιάδες. Γιατί; Γιατί θα έχει λέει εργαζόμενους όποιος μπορεί να τους προσλαμβάνει και να τους έχει με τον καταληκτικό μισθό. Γι’ αυτό μίλησε κανείς εδώ; Για αυτούς στο «Βοήθεια στο Σπίτι», για τους καθαριστές στα σχολεία, σε όλα αυτά τα προγράμματα, να μείνουν στη δουλειά, να μονιμοποιηθούν χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να καταργηθεί η απαγόρευση των προσλήψεων. Το ζήτησε κανείς αυτό, προσχηματικά, για την ιστορία; Έχει υιοθετηθεί  η λογική ότι έχουμε τελειώσει από μόνιμο προσωπικό. Εκεί στις ανταποδοτικές υπηρεσίες. Ο κόσμος όμως να πληροφορηθεί ότι αυτό το «ανταποδοτικό» προσωπικό το πληρώνει ο λαός με επιπρόσθετα τέλη και φόρους».  

   Τέλος, είπε πως πρέπει να  σταματήσει το φοροκυνηγητό των δήμων με τις δεσμεύσεις φορολογικής ενημερότητας, την έκδοση εντολών αναγκαστικής είσπραξης για να κατασχεθούν χρήματα από τις τράπεζες, για χρέη από κλήσεις, για συνδέσεις αγωγών αποχέτευσης, για τροφεία κλπ. «Μη μιλάμε εν ονόματι του λαού όταν οι δήμοι κάνουν μέτωπο τελικά ενάντια στο λαό» υπογράμμισε και κάλεσε την ΚΕΔΕ να πάρει θέση, γιατί από 1η Μάη ξεκινούν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί που αφορούν και τους δήμους, από 500 ευρώ και πάνω. Έτσι πρότεινε «να αποφασίσει η ΓΣ της ΚΕΔΕ να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να νομοθετήσει και να θεσμοθετήσει άμεσα τη δυνατότητα διαγραφής όλων των μικροοφειλών για νοικοκυριά, μικροεπαγγελματίες και φτωχούς αγρότες που αποδεδειγμένα δεν μπορούν και δεν έχουν να πληρώσουν. Με ευθύνη και  απόφαση που θα δίνει στα Δημοτικά Συμβούλια αφού γίνει νομοθετική ρύθμιση. Να το ζητήσουμε όμως εδώ. Συμβολικά και ουσιαστικά να μπορούν να σηματοδοτήσουν αυτή την πολιτική βούληση στους ανθρώπους οι οποίοι είναι πάνω από 65% ανάπηροι, πολύτεκνοι, με τα στοιχεία όμως των εισοδηματικών κριτηρίων, πάρα πολύ φτωχοί, αυτοί που είναι στις κοινωνικές υπηρεσίες, αυτοί που εν πάση περιπτώσει έχουν καταλήξει να είναι στα συσσίτια». 

Τασία Τσατσούλη: Ο ρόλος της Τοπικής Διοίκησης στη διαχείριση της «απόλυτης φτώχειας»

images

ΆΡΘΡΟ της Τασίας Τσατσούλη*

Στο πρόγραμμα του ευρωενωσιακού φτωχοκομείου και αντιμετώπισης της «απόλυτης φτώχειας», όπως την προσδιορίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με βάση και τη νέα μνημονική συμφωνία, ο ρόλος των Δήμων και των Περιφερειών θα είναι σημαντικός. H Τοπική Διοίκηση, ένας τομέας του αστικού κράτους διαρθρωμένος έτσι που είναι κοντά σε εργατικές – λαϊκές μάζες, έπαιξε, σε όλη τη φάση έντασης της καπιταλιστικής κρίσης, έναν τέτοιο ρόλο ενσωμάτωσης για τις ανάγκες του αστικού συστήματος, ανεξάρτητα από το ποια πολιτική δύναμη ήταν επικεφαλής. Εχουν ήδη φτιαχτεί πολλών ειδών δομές, είτε αυτοτελώς ως λειτουργίες των Δήμων και των Περιφερειών, είτε ακόμη περισσότερο με την συνέργεια ΜΚΟ και των λεγόμενων μη κερδοσκοπικών οργανώσεων. Η Τοπική Διοίκηση συνεισέφερε αποφασιστικά στη δημοσιονομική πειθαρχία.

Από την άλλη, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ με τα προγραμματικά του κείμενα αναδεικνύει το χώρο της Τοπικής Διοίκησης σαν σημαντικό τομέα της παρέμβασής του. Στα προγραμματικά κείμενά του και σε δηλώσεις στελεχών του, η Τοπική Διοίκηση αναφέρεται σαν ο «κατεξοχήν θεσμός άσκησης πρωτογενούς λαϊκής εξουσίας και κοινωνικού ελέγχου», που τάχα «συρρικνώθηκε με τις μνημονιακές νεοφιλελεύθερες πολιτικές όπως είναι ο Καλλικράτης».

Συνέχεια

Μερικά παραδείγματα για το ρόλο της Τοπικής Διοίκησης

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι οι δήμοι έχουν πρωτοστατήσει στην υλοποίηση όλης της γκάμας της αντιλαϊκής πολιτικής των αστικών κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μπορεί να θυμηθεί κανείς το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων. Η λεγόμενη μερική απασχόληση της δεκαετίας του ’90, που σήμερα έχει εξελιχθεί σε «στρατιές συμβασιούχων», «κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις», ξεκίνησε από τους δήμους με τη συμφωνία ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ.

Στην καταβολή από την Τοπική Διοίκηση, δηλαδή από το λαό, 20 δισ. δρχ. στα τέλη της δεκαετίας του ’90 για το «πρόγραμμα σύγκλισης» με αφορμή την είσοδο στην ΟΝΕ (έγινε με την έγκριση των ίδιων δυνάμεων), μπορεί σήμερα να δει κανείς ομοιότητες με την αποδοχή της μείωσης των λεγόμενων παρακρατημένων πόρων από τα 10 δισ. ευρώ στο 1,7 δισ. ευρώ.

Το γεγονός ότι οι δήμοι γίνονται φορείς της αντιλαϊκής πολιτικής είναι αδιαμφισβήτητο και τα παραδείγματα είναι πολλά. Παρ’ όλα αυτά, αναρωτιούνται πολλοί: Μπορούν οι δήμοι να πάρουν αποφάσεις σε θετική κατεύθυνση, υπέρ των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων; Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα οι δήμοι και οι περιφέρειες σε αυτήν την κατεύθυνση;

Ας δούμε μερικά παραδείγματα που είναι πραγματικά:

1. Δημοτικό Συμβούλιο, στο πλαίσιο του προγραμματισμού προσλήψεων, αποφασίζει ομόφωνα πως θέλει 50 εργάτες καθαριότητας επειδή έχουν λήξει οι συμβάσεις, 10 εργάτες πυρασφάλειας ως εποχικό προσωπικό, 10 βρεφονηπιοκόμους για τους 5 παιδικούς σταθμούς και 5 διοικητικούς υπαλλήλους, σύνολο 75. Η απόφαση πηγαίνει για έγκριση στη Γενική Γραμματεία Αποκεντρωμένης Διοίκησης για έλεγχο και επιστρέφει στο δήμο ως εξής: Εγκρίνονται μόνο 10 προσλήψεις και το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να τις κατανείμει όπως νομίζει. Ο περιορισμός αυτός οφείλεται στο ότι η νομοθεσία επιτρέπει συγκεκριμένο αριθμό, ούτε μία πρόσληψη παραπάνω. Η τελική κατανομή για τις προσλήψεις προσωπικού καταλήγει στο Δημοτικό Συμβούλιο ως εξής: 8 εργάτες καθαριότητας, 2 εργάτες πυρασφάλειας, 0 βρεφονηπιοκόμοι και 0 διοικητικό προσωπικό. Αρα, μείωση του αριθμού των νηπίων και λειτουργία παιδικών σταθμών τέλη Νοέμβρη.

2. Ο δήμος προχωρά σε κατάσχεση χρημάτων από τραπεζικό λογαριασμό συνταξιούχου για οφειλή από απλήρωτα τέλη αποχέτευσης. Το Δημοτικό Συμβούλιο, κάτω από την πίεση εκλεγμένων της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και της οικογένειας του συνταξιούχου, αποφασίζει ομόφωνα να «παγώσει» τις διαδικασίες κατάσχεσης χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό. Η απόφαση ισχύει. Μόνο που η ταμειακή υπηρεσία του δήμου συνεχίζει προχωρώντας στην κατάσχεση και του υπόλοιπου ποσού από το λογαριασμό του. Στο Δημοτικό Συμβούλιο ο αντιδήμαρχος Οικονομικών και ο δήμαρχος αναφέρουν ότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, αφού, σύμφωνα με το νόμο, εάν ένα χρέος που έχει βεβαιωθεί από τον αρμόδιο υπάλληλο δεν εισπραχθεί και μέσω κατάσχεσης, τότε το ποσό του χρέους καταλογίζεται στον υπάλληλο και το πληρώνει από την τσέπη του.

3. Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει την κατάργηση των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς. Ομως, το Νομικό Πρόσωπο, που είναι οργανισμός του δήμου αρμόδιος για τους παιδικούς σταθμούς, δεν υλοποιεί την απόφαση, αφού, σύμφωνα με το νόμο, οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι δεσμευτικές για το Νομικό Πρόσωπο. Την υπόδειξη στο Νομικό Πρόσωπο ότι μπορεί να μην υλοποιήσει την απόφαση κάνει ο επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κρατικός υπάλληλος που ελέγχει τις δαπάνες.

4. Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα την απαλλαγή από δημοτικά τέλη και φόρους για κατηγορίες δημοτών που αποδεδειγμένα έχουν οικονομικό πρόβλημα. Η απόφαση δεν εγκρίνεται από τις παραπάνω βαθμίδες διοίκησης του κράτους, επειδή δεν έχουν υλοποιηθεί οι τρίμηνες προβλέψεις του προϋπολογισμού του δήμου και επειδή τα κριτήρια που βάζει ο νόμος για το ποιοι θεωρούνται άποροι, πολύτεκνοι κ.λπ. δεν έχουν τηρηθεί. Αρα, ο δήμος πρέπει να βρει από αλλού έσοδα για να απαλλάξει αυτές τις κατηγορίες από τα δημοτικά τέλη και τους φόρους, δηλαδή από τους δημότες.

5. Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα να εκτελέσει αντιπλημμυρικά έργα ή να χτίσει ένα σχολείο και να εντάξει το έργο στο ΕΣΠΑ για να πάρει τη σχετική χρηματοδότηση. Παίρνει την απόφαση και αρχίζει να περιμένει την ένταξη στο ΕΣΠΑ. Την ίδια στιγμή, ο ίδιος δήμος εντάσσει στο ΕΣΠΑ έργο που αφορά κατασκευή ποδηλατόδρομου κατά μήκος της παραλιακής ζώνης στην Αττική. Εγκρίνεται από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς το έργο του ποδηλατόδρομου, αλλά το έργο της κατασκευής του σχολείου καθυστερεί και στο τέλος δεν εγκρίνεται. Για να ξαναγίνει αίτηση ένταξης στο ΕΣΠΑ πρέπει να περάσουν αρκετοί μήνες. Η υπόθεση του σχολείου για το οποίο μιλάμε εκκρεμεί εδώ και πολλά χρόνια...

Τι δείχνουν τα παραπάνω;

— Οι δήμοι και οι περιφέρειες ως φυσική συνέχεια του κεντρικού κράτους, ως κομμάτι του κρατικού μηχανισμού παίζουν έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο. Βεβαίως, στα παραδείγματά μας πήραμε τις …ιδανικές συνθήκες, ότι δηλαδή η απόφαση πάρθηκε ομόφωνα. Τα τελευταία χρόνια τέτοιες περιπτώσεις πληθαίνουν, όχι γιατί ξαφνικά οι εκλεγμένοι της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, διάφοροι δήθεν ανεξάρτητοι και ακομμάτιστοι άλλαξαν μυαλά. Ετσι κι αλλιώς αυτές οι αστικές δυνάμεις δεν έχουν πρόβλημα να παίρνουν τέτοιες αποφάσεις, γιατί τους ενδιαφέρει η Τοπική Διοίκηση να παίξει το ρόλο ως μαξιλάρι απορρόφησης της αγανάκτησης για την αντιλαϊκή πολιτική, ενώ γνωρίζουν βέβαια ότι αυτές οι αποφάσεις δε θα υλοποιηθούν. Ετσι και το λαό χειραγωγούν και την αστική πολιτική εφαρμόζουν. Καταμερισμός ρόλων στους μηχανισμούς του αστικού κράτους υπάρχει έτσι κι αλλιώς, όπως υπάρχει και σχετική αυτοτέλεια που εξυπηρετεί το βασικό προσανατολισμό και τη στρατηγική της αστικής εξουσίας.

— Τη λειτουργία του Δημοτικού και Περιφερειακού Συμβουλίου με αυτήν της κυβέρνησης, του αρμόδιου υπουργείου και της Γενικής Γραμματείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης πρέπει να την δούμε ως ενιαία λειτουργία. Και αυτό παρά το γεγονός ότι σε επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου εμφανίζεται αρχικά μια απόφαση που δείχνει να έχει διαφορετική κατεύθυνση από αυτό που τελικά υλοποιείται. Τοπικές Διοικήσεις αξιοποιούν το πραγματικά ασφυκτικό θεσμικό πλαίσιο ως άλλοθι αφενός για να διαπαιδαγωγούν το λαό στην έκπτωση των αναγκών του αφετέρου στη λογική της διαχείρισης εντός βεβαίως των πλαισίων του συστήματος. Αλλωστε, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει αλλιώς η Τοπική Διοίκηση αφού είναι κομμάτι του αστικού κράτους με συγκεκριμένες, ξεχωριστές αρμοδιότητες. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο ορίζεται από την τάξη που έχει στα χέρια της την εξουσία, από το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό.

— Οσοι υπόσχονται ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τους δήμους για να εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική, χωρίς σύγκρουση με το ίδιο το αστικό κράτος, την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τη στρατηγική του κεφαλαίου, κοροϊδεύουν τον κόσμο. Γιατί και η πείρα δείχνει ότι ανεξάρτητα από προθέσεις, η Τοπική Διοίκηση έχει από τη φύση της αντεργατική, αντιλαϊκή αποστολή, οι όποιες δυνατότητες να μπουν – έστω – εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση είναι περιορισμένες… Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να κάθονται άπραγοι. Ο λαός πρέπει να διεκδικεί καλύτερους όρους για τη ζωή του, και αυτό πρέπει να γίνεται με μέτωπο αγώνα απέναντι και στο δήμο ή την περιφέρεια και στην κυβέρνηση. Αυτή η διεκδίκηση με τέτοιους όρους είναι προϋπόθεση για να μπαίνουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και της Τοπικής Διοίκησης και να υπάρξουν και ορισμένες επιμέρους κατακτήσεις. Ο λαός δεν πρέπει να αποδεχτεί τη λογική της «ασφυκτικής νομοθεσίας» και του «νομικού πλαισίου που δεν μπορεί να ξεπεραστεί».

— Η πολιτική της ΕΕ επηρεάζει αποφασιστικά το ποια έργα υποδομής θα γίνουν με βασικό κριτήριο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Στο παράδειγμά μας, ο ποδηλατόδρομος είχε κόστος κατά 50% μικρότερο από το σχολείο και εγκρίθηκε γρήγορα. Το ίδιο όμως θα γινόταν εάν ήταν ένα έργο αστικής ανάπλασης ή ένα γήπεδο (γκολφ κ.λπ.) ακριβώς επειδή αυτό το έργο θα διευκόλυνε την επιχειρηματική δραστηριότητα στους τομείς του τουρισμού και του επισιτισμού, που έχουν μεγάλη ανάπτυξη στη συγκεκριμένη περιοχή. Από την άλλη το σχολείο ή το αντιπλημμυρικό έργο έχει μεγαλύτερο κόστος και δεν είναι ανταποδοτικό, δεν φέρνει έσοδα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εγκρίνονται και τέτοια έργα. Οι προτάσεις στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ αξιολογούνται και αποφασίζονται στο πλαίσιο συγκεκριμένων κατευθύνσεων της ΕΕ και με γνώμονα κατά πόσο το έργο διευκολύνει το κεφάλαιο.

Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις και δυνάμεις στην Τοπική Διοίκηση (π.χ. «Πρωτοβουλία των 5», ΣΥΡΙΖΑ) που ισχυρίζονται πως μπορεί να λυθεί το πρόβλημα στο πλαίσιο μιας συνολικής μεταρρύθμισης του διοικητικού συστήματος της χώρας, στο πλαίσιο των απαραίτητων αλλαγών του «Καλλικράτη». Τι εννοούν δηλαδή; Μήπως ότι εάν σταματήσει να υπάρχει ο γγ Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή ο επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ξαφνικά η Τοπική Διοίκηση θα μοιράζει λεφτά στους άπορους, δουλειές στους ανέργους, θα χαρίζει τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, θα καταργεί τα ανταποδοτικά τέλη και τους φόρους, θα προσληφθεί προσωπικό για τα προγράμματα Πρόνοιας, θα γεμίσει η χώρα με συνεργεία προσεισμικού ελέγχου των σχολείων, θα υπάρξει οργασμός αντιπλημμυρικών έργων και θα γίνουν γήπεδα για να αθλούνται οι νέοι;

Ας θυμηθούμε:

Αστικές πολιτικές δυνάμεις (π.χ. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) ζητούσαν πριν την εφαρμογή του «Καποδίστρια» την κατάργηση των διορισμένων νομαρχών που έπαιζαν περίπου τον ίδιο ρόλο με αυτόν του γγ Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Οι διορισμένοι νομάρχες καταργήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και θεσπίστηκε η αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, καθιερώθηκε όμως ο διορισμένος από το κράτος περιφερειάρχης. Και πάλι αστικές πολιτικές δυνάμεις ζητούσαν μετά από μερικά χρόνια την κατάργηση των διορισμένων περιφερειαρχών που έπαιζαν το ρόλο του ελεγκτή. Από το 2011 καταργήθηκαν και οι διορισμένοι περιφερειάρχες, καθιερώθηκε η αιρετή Περιφερειακή Διοίκηση και ορίστηκε από το κράτος ο διορισμένος γενικός γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Σε κάθε αστική διοικητική μεταρρύθμιση πάντοτε υπήρχε ένας βαθμός ελέγχου δήμων και περιφερειών από το κεντρικό κράτος. Αυτές οι αλλαγές όχι μόνο δεν βελτίωσαν την κατάσταση αλλά, αντίθετα, οδηγούσαν σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Δεν αποκλείεται, δε, σε μια πορεία μια αστική κυβέρνηση ή μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης να καταργήσει τον γραμματέα και να αντικατασταθεί από κάτι άλλο. Η ουσία όμως δεν θα αλλάξει.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση και μπροστά στις επικείμενες εκλογές (ευρωεκλογές, τοπικές, βουλευτικές, όποτε κι αν γίνουν) το κριτήριο ψήφου για τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες, πρέπει να είναι ενιαίο. Ο ρόλος που παίζει η Τοπική Διοίκηση, η υλοποίηση της πολιτικής της ΕΕ και της κυβέρνησης, είναι κριτήριο για να δει ο εργαζόμενος τι στάση πρέπει να κρατήσει. Η πολιτική ΕΕ – αστικών κυβερνήσεων που υλοποιείται μέσα από την Τοπική Διοίκηση είναι ενιαία και επηρεάζει την καθημερινότητα των εργαζομένων, των οικογενειών τους. Κριτήριο ψήφου είναι η αναγκαιότητα ισχυρής εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης παντού. Γι’ αυτό απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ και μπροστά στις εκλογές για την Τοπική Διοίκηση, την Ευρωβουλή και στο μέλλον για τη Βουλή.

 

Αρέσει σε %d bloggers: