Tag Archives: συνέντευξη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ REALNEWS

Μόνος δρόμος διεξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού η συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους με στήριξη του ΚΚΕ

 

   Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στο δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή δημοσιεύει η εφημερίδα «Real news».

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

   – Μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση για την άρνηση της κυβέρνησης να συμμετάσχει στην εκδήλωση στο Ταλίν της Εσθονίας. Γιατί το ΚΚΕ επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση κ. Κουτσούμπα;

   – Η αντικομμουνιστική σύναξη στην Εσθονία δεν αποτελεί κάποιου είδους παρέκκλιση από τις «αρχές» της ΕΕ από τις οποίες τάχα λοξοδρόμησε, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλες πολιτικές δυνάμεις. Ο αντικομμουνισμός, η λεγόμενη εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό – ναζισμό είναι η επίσημη πολιτική και ιδεολογία της ΕΕ. Εδώ και χρόνια ακολουθείται σχεδιασμένη στρατηγική από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της. Σε μια σειρά κράτη – μέλη, ανάμεσα σε αυτά και η Εσθονία, τα ΚΚ είναι παράνομα, οι κομμουνιστές διώκονται, φυλακίζονται με τις ευλογίες της ΕΕ, δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία του λόγου, ενώ την ίδια στιγμή αποδίδονται τιμές, αποκαθίστανται οι συνεργάτες των ναζί, οι κάθε είδους φασίστες οι οποίοι σωστά διώκονταν επί σοσιαλιστικού συστήματος. Όμως όσα ανιστόρητα αντικομμουνιστικά ψηφίσματα κι αν προωθήσουν, όσες ΜΚΟ πλύσης εγκεφάλου κι αντικομμουνιστικά «μουσεία» κι αν ιδρύσουν με πακτωλό κονδυλίων, η απαράδεκτη εξίσωση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού, το παιδί του καπιταλισμού, δεν θα περάσει.

Συνέχεια

Advertisements

Συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα στην εφημερίδα «Lifo»

Συνέντευξη στην εφημερίδα Lifo και τον δημοσιογράφο Γιάννη Πανταζόπουλο παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Παρατίθεται ολόκληρη η συνέντευξη:

– Γιατί ξεχάσαμε λέξεις όπως «απεργία», «διαδήλωση», «δικαιώματα»;

Γιατί πλέον ο κόσμος δεν διεκδικεί και τείνει να ιδιωτεύει; Παρά το ότι πολλοί έχουν καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες για να ξεχάσουμε τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις, δεν τα έχουν καταφέρει. Μάλιστα, αυτή την ώρα που συζητάμε οι δυνάμεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ δίνουν μάχη για την επιτυχία της απεργίας τη μέρα που η κυβέρνηση θα ψηφίζει στη Βουλή το 4ο μνημόνιο. Βεβαίως, η μάχη αυτή ξέρουμε πως δεν είναι εύκολη, σκοντάφτει στη μοιρολατρία και στην απογοήτευση – έβαλε και ο ΣΥΡΙΖΑ το χεράκι του σε αυτό. Σκοντάφτει στα εμπόδια που για χρόνια βάζουν οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, στα εμπόδια που βάζει η εργοδοσία. Επιμένουμε όμως να παλεύουμε για να ανασυνταχθεί το κίνημα, για να προετοιμαστεί στην ουσία για την αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Σ’ αυτή την προσπάθεια παίρνουμε υπόψη μας ότι σήμερα τα νέα παιδιά, στην πλειονότητά τους άνεργα, δεν έχουν την πείρα των μεγαλυτέρων, δεν ξέρουν από πρώτο χέρι τι θα πει σωματείο, επιτροπή αγώνα, συνέλευση στον χώρο δουλειάς, συμμετοχή σε μια απεργιακή κινητοποίηση, δεν έχουν γνωρίσει δικαιώματα, κατακτήσεις που είχαν κερδίσει οι προηγούμενες γενιές. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα είναι ανάγκη να απαιτήσουν το δικαίωμά τους να δουλεύουν με αξιοπρεπή μισθό και εργατικά δικαιώματα που σμπαραλιάστηκαν στα χρόνια της κρίσης, να διεκδικήσουν την κάλυψη σύγχρονων αναγκών που στερεί το σύστημα της εκμετάλλευσης.

– «Δικαιώνεστε συνεχώς», όπως λέτε, αλλά τα ποσοστά του Κόμματος παραμένουν σταθερά, χωρίς να αυξάνεται η εκλογική σας επιρροή. Δεν σας προκαλεί απορίες το ότι ενώ δεν ανεβαίνει το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανεβαίνει ούτε το δικό σας;

Δεν αποτελούμε συγκοινωνούντα δοχεία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και με κανένα άλλο κόμμα της αστικής διαχείρισης. Η δυσαρέσκεια απέναντι σε ένα κόμμα, σε μια αντιλαϊκή κυβέρνηση, η οποία δεν καταλήγει και σε αμφισβήτηση του ίδιου του συστήματος, δεν οδηγεί αυτόματα και σε εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ. Χώρια ότι παρεμβάλλονται ένα σωρό εμπόδια για να μη συναντηθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια με την ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ. Βέβαια, στις τελευταίες δημοσκοπήσεις το Κόμμα μας εμφανίζεται με ανεβασμένα τα ποσοστά του. Και η εκτίμησή μας είναι ότι η επιρροή και το κύρος του Κόμματός μας στον λαό ξεπερνάει τα εκλογικά μας ποσοστά. Παρ’ όλα αυτά, θεωρούμε ότι σήμερα, πολύ περισσότεροι από πριν, ακόμα και αν δεν το έχουν αποφασίσει, βλέπουν ότι η ελπίδα βρίσκεται στον δρόμο της σύγκρουσης με αυτό το σύστημα. Το ζήτημα είναι να πάρει ο καθένας θέση απέναντί του, να συμπορευτεί παντού με το ΚΚΕ, το οποίο διαθέτει ολοκληρωμένη πρόταση διεξόδου προς όφελος των πολλών, των εργατών, των ανέργων, των φτωχών αγροτών και αυτοαπασχολούμενων, των νέων και των γυναικών της λαϊκής οικογένειας και όχι μιας χούφτας εκμεταλλευτών που καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν οι πολλοί.

– Πάντως, υπάρχει η εντύπωση στον κόσμο ότι το ΚΚΕ επιλέγει την εύκολη λύση της κερκίδας από το να παίζει στο γήπεδο. Τι απαντάτε;

Βρισκόμαστε στο γήπεδο της ταξικής πάλης ασταμάτητα εδώ και 100 χρόνια. Όποιος θεωρεί ότι αυτό είναι ένα εύκολο γήπεδο, μπορεί να κοιτάξει την ιστορία του ΚΚΕ που είναι γεμάτη φυλακές, εξορίες και εκτελέσεις, αλλά και το σήμερα, που, τηρουμένων των αναλογιών, οι κομμουνιστές συνεχίζουν να βάζουν το κεφάλι τους στον ντορβά, αντιμετωπίζουν τις απολύσεις, την εργοδοτική τρομοκρατία, ακόμα και τα δικαστήρια για την πρωτοπόρα δράση τους. Υπάρχουν, φυσικά, και κάποιοι που εγκατέλειψαν αυτό το γήπεδο και τώρα βρίσκονται στην κερκίδα των επισήμων του συστήματος, απ’ όπου σφάζουν τον λαό με την πολιτική τους για να πάρουν τα εύσημα από τους βιομηχάνους, τον Ντάισελμπλουμ, το Σόιμπλε κ.λπ. Στο γήπεδο του κεφαλαίου για να ανακάμψουν τα κέρδη του. Ε… όχι. σ’ αυτό το γήπεδο δεν παίζουμε, κ. Πανταζόπουλε!

– Ναι, αλλά να σας υπενθυμίσω ότι ακόμα και η Κούβα ανοίχτηκε στην ελεύθερη οικονομία. Μήπως και το ΚΚΕ πρέπει να εκσυγχρονιστεί λίγο; Συνέχεια

Οι κομμουνιστές πρέπει να παλέψουν αποφασιστικά και μεθοδικά ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Συνέντευξη παραχώρησε ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής, στο περιοδικό «Μπογιούν Εγμέ» και στο «International Communist Press» (ICP).

Παραθέτουμε το κείμενο της συνέντευξης όπως δόθηκε στα ελληνικά.

ICP: Ήρθατε στην Κωνσταντινούπολη να δώσετε ένα σεμινάριο με θέμα τη θέση του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλισμό. Πιστεύετε ότι το σεμινάριο ήταν αποδοτικό;

Μ. Π.: Κατ’ αρχάς η ίδια η διοργάνωση του σεμιναρίου αποδεικνύει τις σχέσεις ουσιαστικής συντροφικής συνεργασίας των δυο κομμάτων μας. Τόσο το ΚΚΕ όσο και το ΚΚ στην Τουρκία έχουν συνειδητοποιήσει την ανάγκη να κάνουν νέα βήματα θεωρητικής επεξεργασίας, με βάση τις αρχές του μαρξισμού – λενινισμού, για να ανταποκριθούν στο καθήκον της χάραξης επαναστατικής στρατηγικής στις σημερινές συνθήκες.

Το σεμινάριο ήταν ιδιαίτερα αποδοτικό γιατί βοήθησε στη διευκρίνιση θέσεων και στην ανταλλαγή απόψεων πάνω σε κρίσιμες πλευρές της λενινιστικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού. Πλευρές που αφορούν στη δράση και προετοιμασία των κομμουνιστικών κομμάτων σε μια περίοδο που οξύνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, υπάρχουν σημάδια για εκδήλωση νέας διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης και αυξάνει η επιθετικότητα του ΝΑΤΟ και ο κίνδυνος γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

ICP: Με συντομία, πώς προσδιορίζετε το σημερινό ιμπεριαλιστικό σύστημα; Υπάρχει κάποια διαφορά από την περίοδο του Λένιν;

Μ. Π.: Η θέση του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό ως αντιδραστικής εποχής του καπιταλισμού, εποχής που ο καπιταλισμός σαπίζει και πεθαίνει, επιβεβαιώνεται σήμερα ακόμη περισσότερο απ΄ ό,τι στην εποχή του. Ζούμε την εποχή που οξύνεται δραματικά η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας και διογκώνεται ο παρασιτικός χαρακτήρας του καπιταλισμού. Μέτοχοι-παράσιτα κερδίζουν καθημερινά από επιχειρήσεις στις οποίες δεν παίζουν ρόλο, δεν έχουν καμία σχέση με την οργάνωση και λειτουργία τους.

Τα οικονομικά γνωρίσματα του μονοπωλιακού καπιταλισμού, που προσδιόρισε ο Λένιν, αποτελούν ενιαία κοινά χαρακτηριστικά των σημερινών καπιταλιστικών κρατών στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η κυριαρχία των μονοπωλίων, ο σχηματισμός του χρηματιστικού κεφαλαίου, η αύξηση της σημασίας εξαγωγής κεφαλαίου σε σχέση με την εξαγωγή εμπορευμάτων, η διαπάλη για το ξαναμοίρασμα αγορών και εδαφών είναι σήμερα ενιαία κοινά χαρακτηριστικά των καπιταλιστικών κρατών.

Σε ορισμένες αναλύσεις υπάρχει η λανθασμένη προσέγγιση ότι ο Λένιν ταύτιζε τον ιμπεριαλισμό με μια χούφτα ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις. Η λενινιστική ανάλυση δεν οδηγεί στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι μόνο τα καπιταλιστικά κράτη που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας ασκούν ιμπεριαλιστική πολιτική. Η προσέγγιση του Λένιν στις περιπτώσεις του Βελγίου, της Δανίας, της Ιταλίας επιβεβαιώνει το αντίθετο.

Ιδιαίτερα σήμερα, η συνθετότητα της κίνησης της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας δεν μπορεί να ερμηνευτεί σωστά και ολοκληρωμένα, αν περιοριστούμε μόνο στη δράση των κρατών που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας. Δείτε για παράδειγμα τη μείωση του ρόλου των G7 την τελευταία δεκαπενταετία. Αν κάποιος επιχειρήσει να αναλύσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, χωρίς να συνυπολογίσει τα σχέδια και την επιρροή κρατών όπως η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και το Ιράν, θα καταλήξει σίγουρα σε λάθος συμπέρασμα.

Αντίστοιχα λανθασμένη είναι η προσέγγιση ότι βρισκόμαστε σήμερα σε νέο ιστορικό στάδιο, της «παγκοσμιοποίησης», λόγω της διεύρυνσης της ισχύος των εταιρειών με πολυεθνική μετοχική σύνθεση και της διεύρυνσης της αλληλεξάρτησης μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών. Αυτά τα φαινόμενα αντανακλούν τη γνωστή γενική τάση διεθνοποίησης της κίνησης του κεφαλαίου. Όμως αυτή η τάση δεν μπορεί να αναιρέσει την επίδραση του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης, καθώς και την εθνοκρατική συγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας. Μια ματιά στις αντίπαλες στρατιωτικές δυνάμεις στη σημερινή Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να μας διαφωτίσει για την πορεία όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

ICP: Πώς αξιολογείτε από αυτή την έννοια τη σχέση ΗΠΑ – Γερμανίας; Για παράδειγμα η κρίση στην εταιρεία «Volkswagen» ήταν αποτέλεσμα του ανταγωνισμού μονοπωλιακών ομίλων ή στηριζόταν σε μία στρατηγική ενδοϊμπεριαλιστική διαφωνία;

Μ. Π.: Δεν είναι η πρώτη φορά που το αμερικανικό κράτος συμβάλλει στο να αναδειχθούν σκάνδαλα που πλήττουν οικονομικά τους γερμανικούς ομίλους. Εκτός από τη «Volkswagen» υπάρχουν οι περιπτώσεις της «Siemens» και της Deutsche Bank που αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του «οικονομικού πολέμου» ΗΠΑ – Γερμανίας. Η αλλαγή του οικονομικού συσχετισμού δύναμης διεθνώς οξύνει αυτή τη διαπάλη. Την τελευταία δεκαπενταετία το μερίδιο της Ευρωζώνης στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν μειώθηκε πολύ λιγότερο από αυτό των ΗΠΑ. Η οικονομική σημασία της Ρωσίας και της Κίνας αυξήθηκε επίσης αυτά τα χρόνια για τη Γερμανία συγκριτικά με το ειδικό βάρος των ΗΠΑ, που διατηρούν όμως την πρωτοκαθεδρία τους.

Οι ΗΠΑ στηρίζουν την πίεση της γαλλικής και ιταλικής κυβέρνησης προς τη γερμανική κυβέρνηση για αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση των κυρώσεων προς τη Ρωσία που πλήττουν δυσανάλογα τα γερμανικά συμφέροντα σε σχέση με τα αμερικανικά. Σημαντική είναι η γερμανική αστική αντίδραση στην κύρια πρωτοβουλία των ΗΠΑ για Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων με την ΕΕ (ΤΤΙP), που εύστοχα έχει χαρακτηριστεί ως πρόταση δημιουργίας ενός «Οικονομικού ΝΑΤΟ». Τμήμα της γερμανικής και γαλλικής αστικής τάξης εκτιμά ότι η αμερικανική πρόταση αποτελεί στην ουσία το «Δούρειο Ίππο» για τη διασφάλιση της αμερικανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Επομένως, στο πλαίσιο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου που εκφράζει το ΝΑΤΟ, οξύνεται η ενδοϊμπεριαλιστική αντίθεση ΗΠΑ – Γερμανίας.

ICP: Πού τοποθετείτε την Κίνα μέσα σε αυτό το ιμπεριαλιστικό σύστημα;

Μ. Π.: Δέκα χρόνια πριν είχαμε ήδη επισημάνει στο 17ο Συνέδριο του Κόμματός μας την ενίσχυση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην Κίνα και την πολιτική ανοίγματος της οικονομίας της στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, με την ένταξή της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στο ΔΝΤ. Στα χρόνια που μεσολάβησαν αυτές οι τάσεις ισχυροποιήθηκαν περισσότερο. Η κινεζική οικονομία κινείται με κίνητρο την καπιταλιστική κερδοφορία και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Σήμερα η Κίνα παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά ισχυρού κράτους του μονοπωλιακού καπιταλισμού, κράτους πιστωτή, που πλέον βρίσκεται στις ηγετικές δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας.

Την τελευταία δεκαπενταετία ο οικονομικός συσχετισμός δύναμης μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας μεταβλήθηκε σημαντικά υπέρ της δεύτερης, με κριτήριο τα μερίδια των χωρών στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν και στις εμπορικές ροές.

Τόσο η Κίνα όσο και οι διακρατικές καπιταλιστικές συμμαχίες όπου συμμετέχει, όπως οι BRICS και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, ανταγωνίζονται τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, για παράδειγμα ΗΠΑ και ΕΕ, για το ξαναμοίρασμα των αγορών και εδαφών με οικονομική σημασία. Αυτό σηματοδοτεί η πρωτοβουλία «Μία Ζώνη Ένας Δρόμος» (ΟBOR) για τη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου, ενός δικτύου που θα ενώνει με προνομιακές συμφωνίες την Κίνα με την υπόλοιπη Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική. Αυτό επίσης σηματοδοτεί η σύσταση της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας (NDB) και της Ασιατικής Επενδυτικής Τράπεζας Υποδομών (AIIB) που αποτελούν απάντηση στην ηγεμονία των ΗΠΑ στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Μετά την εκδήλωση της επιβράδυνσης της κινεζικής οικονομίας, η κυβέρνηση προχωρά σε αναδιαρθρώσεις κρατικών βιομηχανικών επιχειρήσεων, με απολύσεις έξι εκατομμυρίων εργαζομένων, ενώ έχει περιοριστεί η πρόσβαση του λαού σε δημόσιες δωρεάν παροχές στην Υγεία και την Παιδεία. Το σύνολο των εξελίξεων αποδεικνύει την κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην Κίνα.

ICP: Πιστεύετε πως στο κοντινό μέλλον οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα κηρύξουν πόλεμο στην Κίνα, στη Ρωσία και τις χώρες της περιοχής;

Μ. Π.: Δεν μπορεί να υπάρξει ασφαλής πρόβλεψη. Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε ότι το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, που δεν μπορεί να επενδυθεί με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους, διογκώνεται σήμερα στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο δεν μπορεί να διασφαλίσει εύκολα και αποτελεσματικά μια ελεγχόμενη χρεοκοπία αστικών κρατών και μεγάλων τραπεζικών ομίλων σήμερα.

Πάνω σε αυτό το οικονομικό πλαίσιο εντείνεται η διαπάλη των ιμπεριαλιστικών κέντρων για τον έλεγχο και το ξαναμοίρασμα των αγορών, ενεργειακών πηγών και γενικότερα εδαφών με οικονομική σημασία, όπως τα θαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου και τα χερσαία κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής. Αυτή η διαπάλη διαπερνά σήμερα τις διεθνείς διαπραγματεύσεις μεταξύ ιμπεριαλιστικών κέντρων σχετικά με τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών της Ευρασίας, την αντιμετώπιση μεγάλων θεμάτων όπως του Κυπριακού, του Κουρδικού και του Παλαιστινιακού.

Ο προσωρινός συμβιβασμός μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα εύθραυστος, αν συνυπολογίσει κανείς και τις νέες δυνατότητες των ΗΠΑ για εξαγωγή Ενέργειας. Ήδη οι ασκήσεις του ΝΑΤΟ συνιστούν προετοιμασία νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη και ενίσχυση του ρόλου του στη Συρία.

Η ενίσχυση αρμάδας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τα νέα βήματα ενίσχυσης του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, η ενεργοποίηση της «αντιπυραυλικής ασπίδας» στη Ρουμανία και η προγραμματισμένη Εαρινή Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, με θέμα την ενίσχυση της «σταθερότητας» πέρα από τα σύνορα του ΝΑΤΟ, αποτελούν ενδείξεις κλιμάκωσης της επιθετικότητας του ευρωατλαντισμού.

Συμμαχικές δυνάμεις των ΗΠΑ, όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, εμφανίζονται δυσαρεστημένες από το συγκεκριμένο προσωρινό συμβιβασμό ΗΠΑ – Ρωσίας και συμβάλλουν στην όξυνση των αντιθέσεων.

ICP: Τι δυνατότητες ανοίγουν στα πρωτοπόρα κόμματα της εργατικής τάξης οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και αντιθέσεις;

Μ. Π.: Οι κομμουνιστές πρέπει να παλέψουν αποφασιστικά και μεθοδικά για να μη στοιχηθεί η εργατική τάξη πίσω από την αστική τάξη σε κάθε χώρα, να μην εγκλωβιστεί, να μη συμπορευθεί με κάποια από τις ανταγωνιζόμενες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Μόνο τότε θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων για την επαναστατική ανατροπή της αστικής τάξης σε κάθε χώρα. Ο καθημερινός πολιτικός αγώνας γα τα δικαιώματα και τις ανάγκες των λαών, για την αποτροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν πρέπει να αποσπάται από το κύριο επαναστατικό καθήκον, το στόχο της εργατικής εξουσίας. Παράλληλα, πρέπει να δυναμώσει ο συντονισμός, η κοινή δράση των ΚΚ και του εργατικού κινήματος σε αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Σε αυτή την κατεύθυνση η στενή συντροφική συνεργασία των ΚΚ στην Τουρκία και την Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι κοινές ανακοινώσεις μας, από το Μάρτη του 2011 έως σήμερα, δείχνουν το δρόμο για την οργάνωση της πάλης ενάντια στο ΝΑΤΟ και στις αστικές τάξεις των δύο χωρών από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟ Ρ/Φ REAL FM ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

Θέλω να ξεκινήσω ρωτώντας αν το ΚΚΕ θα λάβει μέρος στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, για το προσφυγικό και πως βλέπετε γενικότερα να εξελίσσεται αυτό το θέμα, που παίρνει τέτοιες διαστάσεις που φοβόμαστε ότι μπορεί να επικαλύψει τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες ακόμη και την οικονομική κρίση, εννοώ σαν σπουδαιότητα εθνικού θέματος.

 

«Μα δεν είναι ξεχωριστά πράγματα, το ένα φέρνει το άλλο. Η οικονομική κρίση και τα προβλήματα που δημιουργούνται, όχι μόνο στη χώρα μας, λόγω της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και σε μια σειρά χώρες φέρνουν μεταναστευτικές ροές. Γιατί ξέρετε η οικονομική κρίση πάει μαζί με συγκρούσεις, με επεμβάσεις, με πολέμους, και αυτό δημιουργεί επίσης τις δικές του προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές. Άρα, τι είναι πρώτο, τι είναι δεύτερο άντε να βρεις άκρη …»

 

Είναι αλληλένδετα λέτε.

 

«Βεβαίως είναι αλληλένδετα και το ένα φέρνει το άλλο. Άρα, δε μπορούμε να λέμε ότι μπορεί, για παράδειγμα, να ξεχαστεί η οικονομική κρίση και τα τεράστια προβλήματα να «καλυφθούν» από τις προσφυγικές ροές. Απλά οι προσφυγικές ροές σήμερα, δυστυχώς επιδεινώνουν τα ήδη οξυμμένα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, αλλά και άλλων οικονομιών του πλανήτη ιδιαίτερα εδώ στην περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Ευρώπης. Αυτό είναι το ζήτημα και δυστυχώς «φως στον ορίζοντα» δεν υπάρχει. Απ’ αυτή τη σκοπιά, εμείς ως ΚΚΕ απ’ την αρχή θέσαμε ως ζήτημα γι’ αυτήν την πρόταση, την ιδέα για σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον ΠτΔ, τι θα υπηρετήσει, αν χρειάζεται να γίνει, αν θα προσφέρει κάτι, αυτό είναι το κύριο. Γιατί γενικά κανείς μπορεί να πει ότι να συζητάνε τα πολιτικά κόμματα είναι καλό, άλλωστε κι εμείς έχουμε συμμετάσχει σε τέτοιες συζητήσεις. Τέτοιες συζητήσεις γίνονται και στις Ολομέλειες της Βουλής και σε διακομματικές και κοινοβουλευτικές επιτροπές και μάλιστα πολλές φορές κεκλεισμένων των θυρών και με τη διαδικασία της απορρήτου συζήτησης, κάνουμε διμερείς συναντήσεις μεταξύ μας, ο ένας ξέρει τις θέσεις του άλλου και τις προτάσεις…»

 

Κε Κουτσούμπα, μήπως επειδή η χώρα μας αυτή την περίοδο δέχεται μια επιπλέον πίεση απ’ το γεγονός ότι η Αυστρία σε συνεργασία με κάποιες βαλκανικές χώρες, προωθούν το κλείσιμο των συνόρων, μήπως είναι η στιγμή που πρέπει να υπάρξει εθνική συνεννόηση; Πρέπει δηλαδή όλα τα πολιτικά κόμματα να συμφωνήσουν σε 4-5 μέτρα που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν κάπως τη χώρα;

 

«Κύριε Χατζηνικολάου δεν υπάρχει η αντικειμενική βάση κάποιας ενιαίας εθνικής – όπως λέγεται – στρατηγικής. Υπάρχουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις και προτάσεις που δε μπορούν να συγκλίνουν. Για παράδειγμα το ζήτημα που θέτουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και κυρίως ο κ. Πρωθυπουργός έθεσε με την τοποθέτησή του στη βουλή προχθές, είναι ότι θέλει να ασκήσει το διαπραγματευτικό ατού της κυβέρνησης για να ζητηθεί η πιστή εφαρμογή των πρόσφατων αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μα εδώ είναι που το ΚΚΕ διαφωνεί, εδώ έχουμε πει ότι υπάρχουν τεράστιες ευθύνες το ότι έχουν συμφωνήσει και έχουν βάλει τις υπογραφές τους, έχει δώσει τη συγκατάθεσή της η κυβέρνηση για το χειρισμό αυτών των ζητημάτων, που δημιουργούν μόνο νέο εγκλωβισμό εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στη χώρα μας, με αποτέλεσμα τα αδιέξοδα. Γιατί η ΕΕ αυτή είναι, με τις ανισομετρίες της, τους ανταγωνισμούς της, τις αντιθέσεις της, αυτή ήταν και το ξέραμε. Και από την πρώτη στιγμή σ’ αυτά έπρεπε να αντιταχθούμε εδώ και χρόνια. Το ΚΚΕ λέει ότι πρέπει να πούμε τέλος στη Συνθήκη του Δουβλίνου, η οποία έτσι κι αλλιώς έχει πάει στην άκρη, τέλος στη Συνθήκη Σένγκεν η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ανενεργή σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών κρατών – μελών της ΕΕ. Και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχιστούν οι φράχτες, οπότε για ποια ενιαία σύνορα μιλάμε, για ποια ελευθερία πρόσβασης και όλα αυτά τα παραμύθια που λέγονται. Έχουμε μιλήσει για τα hot spots, όπου με τις προδιαγραφές που έγιναν, με το χαρακτήρα που τους δίνει η ΕΕ και συμφώνησε η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, δημιουργούν μόνο συνθήκες εγκλωβισμού. Δεν είναι τόποι προσωρινής διαμονής, που έπρεπε εδώ και 5 χρόνια να έχουν γίνει, για απλή καταγραφή και επαναπροώθηση ή μετεγκατάσταση των προσφύγων με άλλες διαδικασίες εντελώς διαφορετικές απ’ αυτές που υλοποιούνται σήμερα. Άρα, το ζήτημα αυτό είναι τεράστιο. Έχουμε πει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούν παράνομα όσον αφορά τη Σύμβαση της Γενεύης. Δε θεωρεί η ΕΕ, ενώ ο ΟΗΕ έχει διαφορετική άποψη και λέει ότι οι Αφγανοί ή από άλλες χώρες, πρέπει να θεωρούνται πρόσφυγες, έτσι ώστε να μπορούν να φύγουν απ’ τη χώρα και να μην εγκλωβίζονται στην Ελλάδα. Η ΕΕ τους θεωρεί μετανάστες και αυτά τα κάνει με απόφαση της Κομισιόν. Αυτά τα ζητήματα τι κοινή βάση μπορεί να έχουν; Η μεγαλύτερη αιτία του προβλήματος είναι ο πόλεμος και η εμπλοκή της Ελλάδας και άλλων χωρών και της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Και τώρα μαθαίνουμε ότι ετοιμάζουν νέα επέμβαση στη Λιβύη, τον επόμενο μήνα είναι «επί θύραις», για να μπορέσουν να ελέγξουν υποτίθεται τον ISIS, αφού πρώτα πάλι οι ίδιοι «έφαγαν» τον Καντάφι γιατί δεν τους άρεσε, ο οποίος αν μη τι άλλο– χίλια μπορεί να του καταμαρτυρήσει ο καθένας και ειδικά εμείς – ένωνε τις φυλές εκεί και τους «άτακτους» που υπάρχουν και σφάζουν ο ένας τον άλλο. Το ίδιο έκαναν και με τον Άσαντ στη Συρία και δημιούργησαν το πρόβλημα των προσφυγικών ροών. Ο λαός κάθε χώρας μπορεί να λύσει μόνος του το πρόβλημα, μπορεί να το λύσει ομαλά, δημοκρατικά, με εκλογές, ένοπλα, με εμφύλιο, όπως επιλέγει, δεν είναι ζήτημα άλλων χωρών να παρεμβαίνουν γι’ αυτά, για να αλλάξουν τα καθεστώτα τους, τους ηγέτες τους που μπορεί ο καθένας να τους ονομάσει δικτάτορες ή ότι άλλο. Όταν πας ως ΗΠΑ, ως ΕΕ, ΝΑΤΟ ή και ξεχωριστά ως χώρες και επεμβαίνεις και βομβαρδίζεις και εξοπλίζεις, όπως έκαναν με τους τζιχαντιστές – και τώρα είναι εναντίον τους – είναι επόμενο να δημιουργηθεί αυτό το κλίμα. Άρα, αν δεν σταματήσει η ουσιαστική αιτία και εδώ πρέπει να γίνει η αρχή έστω από μια χώρα. Να πούμε να σταματήσει η εμπλοκή της Ελλάδας, να φύγει το ΝΑΤΟ, παίρνουμε πίσω την υπογραφή της χώρας για να έρθει το ΝΑΤΟ, γιατί ούτε τα προβλήματα μας λύνει, ενώ βρίσκει ευκαιρία η τουρκική πολιτική να ξαναβάλει επί τάπητος τα ζητήματα των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, της μη αναγνώρισης των θαλάσσιων και εναέριων συνόρων της χώρας μας. Βεβαίως το ΝΑΤΟ, δε θεωρεί σύνορα ανάμεσα σε δύο κράτη – μέλη του τα οποία είναι σύμμαχα και υποτίθεται θέλει να προστατεύσει. Δηλαδή, μιλάμε για μια τραγωδία.»

 

Για να κλείσουμε αυτό το κομμάτι, θα πάτε στη σύσκεψη ή όχι; Καταλαβαίνω ότι δεν είστε πολύ θετικός.

 

«Λέω καθαρά να μη γίνει. Είμαι αρνητικός στο να γίνει.»

 

Αν γίνει όμως θα πάτε;

 

«Δεν έχει τεθεί το ζήτημα ότι γίνεται σύσκεψη. Άλλα κόμματα προτείνουν να γίνει, άλλα να μη γίνει. Ο πρωθυπουργός προτίθεται να κάνει τη σύσκεψη πριν τη Σύνοδο Κορυφής, αλλά πρέπει να γίνουν και οι τυπικές διαδικασίες. Δηλαδή αν δεν πάρει τηλέφωνο όλα τα κόμματα για να του απαντήσουν θετικά ή αρνητικά, αν δεν πει στον ΠτΔ ημέρα και ώρα που προτείνει να γίνει αυτή η σύσκεψη με το συγκεκριμένο πλέον περιεχόμενο και αντικείμενο, δεν υπάρχει συγκεκριμένο ζήτημα στο τραπέζι. Το αν θα πάμε ή όχι καμία, κατά τη γνώμη μας, σημασία δεν έχει. Το ζήτημα είναι το περιεχόμενο, ποια είναι η θέση του κάθε κόμματος. Εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει τι λέει το ΚΚΕ. Συνεπώς είτε πάμε είτε δεν πάμε – το έχουμε κάνει και το ένα και το άλλο – θα πούμε τα ίδια. Με σταθερότητα, με συνέπεια γιατί έτσι πιστεύουμε πρέπει να ενεργούν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου.»

 

Επομένως θα απαντήσετε αφού δείτε την τελική πρόταση για το περιεχόμενο και την ατζέντα της σύσκεψης. Τώρα, αγροτικό – ασφαλιστικό, πάμε σε εκτόνωση, σε αποκλιμάκωση των κινητοποιήσεων; Αυτό εκτίμησε το Μέγαρο Μαξίμου μετά τη χθεσινή συνάντηση με τους αγρότες και κατά τη γνώμη σας οι προτάσεις που έκανε ο πρωθυπουργός δίνουν μια λύση, δίνουν μια βάση συζήτησης με τους αγρότες;

 

«Η δουλειά του Μεγάρου Μαξίμου, όπως και η δουλειά των πολιτικών κομμάτων, δεν είναι να κάνουν εκτιμήσεις για το που θα οδηγηθεί ένας αγώνας, αν θα συνεχιστεί με τη μορφή αυτή των μπλόκων, αν θα συνεχιστεί με συλλαλητήρια ή με οτιδήποτε άλλο. Η δουλειά του Μεγάρου Μαξίμου και της κυβέρνησης είναι να ακούσει προσεκτικά τα αιτήματα των αγροτών, να υλοποιήσει αυτά που θέτει η πλειοψηφία των Ελλήνων μικρομεσαίων αγροτών σχετικά με το ασφαλιστικό – φορολογικό νομοσχέδιο και τα συγκεκριμένα αιτήματα που περιλαμβάνονται και βεβαίως να απαντήσει συγκεκριμένα με το νόμο που θα καταθέσει. Το ζήτημα του τι αγώνες θα κάνουν οι αγρότες, αν θα συνεχίσουν έτσι, αν θα αλλάξουν τις μορφές πάλης, αν θα ανασυνταχθούν για μια νέα περίοδο ανάπτυξης των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι αποκλειστικά δικό τους θέμα. Πρέπει αναλυτικά να συζητήσουν όλες τις απόψεις και τις σκέψεις τους να τις βάλουν στις συνελεύσεις τους στα μπλόκα κλπ. και να καταλήξουν, μη κάνοντας πίσω απ’ τα ουσιαστικά ζητήματα που είναι ζητήματα επιβίωσης τους.»

 

Από πολλές πλευρές ασκήθηκε κριτική στο ΚΚΕ ότι στις πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις εκείνο, κατά κάποιο τρόπο, ήταν που έδινε τον τόνο για πιο σκληρές διεκδικήσεις και για πιο σκληρές μορφές διεκδίκησης.

 

«Θα συμφωνήσω μαζί σας μόνο σ’ αυτό, ότι το ΚΚΕ απλά και μόνο κάνει αυτό που έχει διακηρύξει, που είναι στις θέσεις του, που είναι στις αποφάσεις του. Ότι θα βρίσκεται κάθε φορά στην πρώτη γραμμή, μέσω των μελών του, των στελεχών του στις κινητοποιήσεις του λαού μας, όπου έχουν δίκαια αιτήματα και μπορούν να ανακουφίσουν έστω ελάχιστα από κάποια άμεσα προβλήματα των εργαζομένων, των αγροτών κλπ. και να ανοίξουν έναν καλύτερο δρόμο όσον αφορά μεγαλύτερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι λαϊκές οικογένειες στην πατρίδα μας. Και το κάνουμε με συνέπεια. Δεν υπάρχει κλάδος εργαζομένων που να μας έχει ζητήσει βοήθεια για να κάνουμε παρεμβάσεις σε υπουργεία, στη βουλή, για να κινητοποιήσουμε δυνάμεις αλληλεγγύης, συμπαράστασης σ’ ένα δίκαιο αγώνα και να αρνηθούμε. Όχι τυχοδιωκτικά, όχι με μορφές που ξεπερνούν τις συλλογικές αποφάσεις και την εκφρασμένη πείρα του εργατικού, του αγροτικού κινήματος, αλλά να μπορέσουμε να συμβάλουμε όσο γίνεται με τη δύναμή μας, μ’ αυτό που διαθέτουμε, για να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους. Δεν υπάρχουν αποφάσεις κομματικών επιτελείων ή ηγεσιών που κάθονται γύρω από ένα γραφείο και αποφασίζουν και λένε έτσι θα σχεδιαστούν οι κινητοποιήσεις. Αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά, αποτελούν συνήθως αντικείμενο προπαγάνδας των εκάστοτε κυβερνητικών στελεχών σημερινών ή προηγούμενων.»

 

Πως βλέπετε τις πολιτικές εξελίξεις, πιστεύετε ότι θα ολοκληρωθεί αυτή η πρώτη αξιολόγηση του 3ου μνημονίου ή μπορεί να βρεθούμε σε έκτακτες εξελίξεις. Ήδη θα ακούτε από πολλές πλευρές τα σενάρια περί οικουμενικής κυβέρνησης.

 

«Κατ’ αρχήν ότι αφορά την ΕΕ, το κουαρτέτο, πρέπει να σας πω ότι το προηγούμενο διάστημα μας προξένησε εντύπωση αυτή η αδιαλλαξία που φαινόταν εκ μέρους κάποιων εκ των δανειστών, κυρίως του ΔΝΤ, απέναντι σε ζητήματα και μεγέθη τα οποία δεν αφορούσαν ούτε τόσο το μνημόνιο ούτε τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας ούτε το κρατικό χρέος. Κυρίως είχαν είτε άλλες στοχεύσεις είτε άλλες αιτίες. Και πρέπει να σας πω ότι εκτίμησή μας είναι ότι πρέπει να οφείλονται σε μια μεγάλη διαπάλη αντιθέσεων και ανταγωνισμών που υπάρχουν μέσα στην ΕΕ και σε άλλους διεθνείς «παίκτες». Δηλαδή αντιπαραθέσεις για την πορεία ρύθμισης και διαχείρισης της κρίσης, αλλά και των δικών τους οικονομιών, προβλήματα δηλαδή που έχουν στις χώρες τους. Είναι εντυπωσιακό ότι η ναυαρχίδα του τραπεζικού γερμανικού συστήματος, η Ντόιτσε Μπανκ, είχε αυτά τα προβλήματα μετά τη Φολκσβάγκεν, αλλά και το γεγονός ότι και η Γαλλία ως μεγάλη δύναμη, έχει σοβαρά ελλείμματα στη διαχείριση των οικονομικών προβλημάτων. Αυτά κυρίως όπως και οι ανησυχίες τους για το διεθνές περιβάλλον και την πορεία της οικονομίας άλλων μεγάλων κρατών όπως Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία, ΗΠΑ είναι που οδηγούν σε αντιπαραθέσεις και στις προτάσεις για διαφορετικά μείγματα διαχείρισης. Για παράδειγμα η άποψη του Σόιμπλε για το grexit ή την αναγκαιότητα κάποιες χώρες να έχουν χαλαρή σχέση με την ΕΕ ή να αποπεμφθούν από το ευρώ για ένα διάστημα. Αντίστοιχα στη Μ. Βρετανία η ιστορία με το δημοψήφισμα που είναι σε εξέλιξη. Άρα και η αξιολόγηση και το πώς αυτή θα τελειώσει, δηλαδή αν θα δημιουργηθεί μεγαλύτερη εμπλοκή ή αν θα ευοδωθεί μέχρι τέλος Μάρτη, εξαρτάται πολύ και από τέτοιες παραμέτρους και όχι τόσο από το «ελληνικό» πρόβλημα. Από κει και πέρα τα πάντα είναι ανοιχτά και για κυβερνήσεις συνεργασίας από την παρούσα βουλή και για οποιεσδήποτε άλλες εξελίξεις ανάλογα με το πώς θα προχωρήσει το ζήτημα και της αξιολόγησης αλλά και τα άλλα προβλήματα όπως οι προσφυγικές ροές κλπ.

 

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ MEGA»

Δημοσιογράφος: Όποτε έρχεται εδώ ο κ. Κουτσούμπας είναι σε άλλη πολιτική σφαίρα, μιλά μόνο για την ουσία της πολιτικής. Δηλαδή όταν ήρθε σήμερα εδώ, κουβεντιάζαμε για το θέμα Λαζόπουλου – Γεωργιάδη και γέλαγε, λέει «δεν είναι πολιτική αυτό το πράγμα»…

Απάντηση: Αυτό το γεγονός θα έγινε κάποια στιγμή που ασχολιόμουν μάλλον με σοβαρότερα καθήκοντα. Ήταν η κινητοποίηση που έκανε το ΠΑΜΕ και η πορεία στη βουλή, αμέσως μετά ήταν η ομιλία στο Σπόρτινγκ, όπου ήταν πολύ μεγάλη συγκέντρωση, για τις εξελίξεις στη Συρία και βεβαίως ήταν και η ομιλία και η ψηφοφορία στη βουλή και στη συνέχεια συναντήσεις και δεν παρακολούθησα το γεγονός και πραγματικά εδώ το άκουσα. Μιλάμε για τσίρκο της πολιτικής, δηλαδή ένα μεγάλο παιχνίδι γίνεται, τουλάχιστον έτσι το καταλαβαίνω εγώ. Μια σατυρική εκπομπή και απ’ έξω ένας υποψήφιος αρχηγός κόμματος να φωνάζει να μπει μέσα, ο άλλος να του λέει ότι είναι σατυρική εκπομπή και δε σε βάζω μέσα, γιατί είσαι αυτός που είσαι κλπ. Μιλάμε για τραγωδία στην πραγματικότητα, μπορεί να προκαλεί γέλιο και να φαίνεται στην πλειοψηφία του κόσμου ως αστείο γεγονός, αλλά είναι τραγωδία. Είναι ένα στοιχείο της τραγωδίας που ζει το πολιτικό σύστημα της χώρας αυτή την περίοδο.

Δημοσιογράφος: Αυτό δείχνει και μια κατάπτωση γενικότερα στον πολιτικό και δημόσιο βίο; Δηλαδή ότι μπαίνει ένας ηθοποιός σε πολιτικά πράγματα, ένας πολιτικός να θέλει να συμμετάσχει στο σόου που κάνει ο ηθοποιός… Όλα αυτά δείχνουν μια ευρύτερη κατάπτωση;

Απάντηση: Το αστικό πολιτικό σύστημα έχει σοβαρά προβλήματα στη χώρα μας και σε άλλες χώρες βέβαια. Ως ένα βαθμό είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και όλων αυτών που βιώνουμε. Εμείς στην εκτίμησή μας λέμε ότι βρίσκεται σε πορεία αναμόρφωσης, ακόμα δηλαδή δεν έχει «ισορροπήσει», όχι ότι έχουμε κανένα νταλκά εμείς να ισορροπήσει αυτό το πολιτικό σύστημα, το οποίο το θεωρούμε σάπιο, φθαρμένο και ότι έχει φάει τα ψωμιά του, γι’ αυτό και μιλάμε για ανατροπές εκ βάθρων και στο κράτος και στην κοινωνία και στην οικονομία. Παρ’ όλα αυτά το σύστημα, έτσι όπως θέλουνε να το διαχειρίζονται και αυτοί που έχουν την πραγματική εξουσία και βρίσκονται πίσω απ’ τις τηλεοπτικές κάμερες και αυτοί που βρίσκονται στη δημοσιότητα και μιλάνε εξ ονόματος αυτών που έχουν την πραγματική εξουσία, αυτό το παιχνίδι όλο δεν έχει αποκρυσταλλωθεί και αυτό το βλέπουμε και στα κυβερνητικά κόμματα. Δηλαδή έχουμε συνεχείς μετατοπίσεις, προβλήματα, άσχετα αν κρατάει μια στοιχειώδη συνοχή ακόμη ο ΣΥΡΙΖΑ …

Δημοσιογράφος: Καλά κράτησε…

Απάντηση: Είμαστε και δυο μήνες μετά τις εκλογές…

Δημοσιογράφος: Έχουμε περάσει και πάρα πολλά, εσείς νιώθετε ότι έχουν περάσει μόνο δύο μήνες απ’ τις εκλογές;

Απάντηση: Έχει περάσει ένας χρόνος από την «πρώτη φορά Αριστερά». Το ζήτημα είναι όμως ότι δεν υπάρχει – ξαναλέω στα πλαίσια του αστικού πολιτικού συστήματος – ο δεύτερος πόλος αυτού του αστικού πολιτικού συστήματος, που λογικά θα ήταν η αξιωματική αντιπολίτευση. Δηλαδή έχουμε στην κυβέρνηση ένα σοσιαλιστικό – αριστερό, ένα εθνικιστικό – πατριωτικό κόμμα, τη συγκυβέρνηση και από την άλλη μεριά έχουμε μια ΝΔ, που είναι το δεύτερο κόμμα σήμερα στη χώρα μας, το ΠΑΣΟΚ έχει καταρρεύσει από το 2012. Η ΝΔ ταλανίζεται με τις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις, με την ουσία της πολιτικής, δηλαδή δε μπορεί ακόμη να βρει περπατησιά. Εμείς γενικά δεν παρεμβαίνουμε στα εσωτερικά των άλλων κομμάτων. Είναι δικό τους ζήτημα να εκλέξουν τον αρχηγό τους. Το πρόβλημα όμως δεν είναι τα πρόσωπα ούτε ανακατευόμαστε με τα πρόσωπα. Η διαπάλη όμως είναι πολιτική και στο εσωτερικό της ΝΔ και γενικότερα. Δηλαδή για το τι χαρακτήρα θα έχει το κόμμα, αν θα είναι στο κεντροδεξιό χώρο, αν θα πιάσει την ακροδεξιά ακόμα και παλαιοβασιλικές δυνάμεις, που τώρα εμφανίζονται ξανά στο προσκήνιο θέλοντας να αποχαρακτηριστούν από το κακό τους παρελθόν … νομίζω ότι έχουν ενδιαφέρον και οι ίδιοι γι’ αυτό.

Δημοσιογράφος: Θεωρείτε ότι θα καταφέρει η σημερινή κυβέρνηση να περάσει και το τρίτο των προαπαιτουμένων, που είναι και το βαρύ, το ασφαλιστικό, το αγροτικό; Εκεί θα δοκιμαστεί η συνοχή.

Απάντηση: Κατ’ αρχήν υπάρχει ένα δεδομένο ότι αυτό το τρίτο προαπαιτούμενο, όπως και τα προηγούμενα, περιέχονται και περιγράφονται ως κατευθύνσεις στο τρίτο μνημόνιο, το οποίο το ψήφισαν και άλλες δυνάμεις – κάτω βέβαια και από συγκεκριμένους εκβιασμούς είτε τμημάτων του κεφαλαίου της χώρας μας είτε των ονομαζόμενων «θεσμών», του κουαρτέτου. Θυμόσαστε τότε τι έγινε. Δεν ξέρω αν θα βρεθούμε στην ίδια κατάσταση αρχές του χρόνου, με το ασφαλιστικό και τα άλλα προαπαιτούμενα, γιατί είναι και τα εργασιακά μέτρα επίσης σκληρά και ποιες θα είναι οι απαιτήσεις των γνωστών εταίρων της Ελλάδας και αν θα καταλήξει ξανά σε μια συμφωνία κορυφών, έτσι ώστε να ψηφιστούν τα μέτρα με τη σύμφωνη γνώμη και άλλων κομμάτων για να υλοποιηθεί το τρίτο μνημόνιο…

Δημοσιογράφος: Τα άλλα κόμματα λένε δεν ξαναψηφίζουν έτσι….

Απάντηση: Ζητάνε κάποιες προϋποθέσεις, βάζουν κάποιους όρους. Οι όροι αυτοί αφορούν και κυβερνητική συνεργασία, με ποια μέτρα θα πάνε, ποια θα είναι η σύνθεση της κυβέρνησης…

Δημοσιογράφος: Η εκτίμησή σας ποια είναι;

Απάντηση: Δεν αποκλείουμε να έχουμε εξελίξεις σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Τώρα με ποια μορφή δε μπορώ ακριβώς να την προσδιορίσω.

Δημοσιογράφος: Εκλογές;

Απάντηση: Καλά τίποτε δεν αποκλείεται, δεν το βλέπω όμως αυτή τη στιγμή, ως πολιτική εκτίμηση και με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα που υπάρχουν. Βλέπω ότι θα γίνει προσπάθεια για κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας, όχι οικουμενικής, όπως λέει ο Λεβέντης, γιατί δεν πρόκειται να είναι οικουμενική. Δεν είμαι τόσο σίγουρος αν αυτή τη στιγμή είναι ώριμο και για μια κυβέρνηση όλου του «ευρωενωσιακού τόξου», όπως λέει η κ. Γεννηματά. Περισσότερο σε πρώτη φάση μάλλον θα προσπαθήσουν κάποιες δυνάμεις, από τα μικρότερα κόμματα, να συνδράμουν την ασταθή πλειοψηφία που έχει αυτή τη στιγμή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Δημοσιογράφος: Είστε ένα κόμμα που μπορεί και να κινητοποιήσει κόσμο, στηρίζεστε στον κόσμο και ακούς σχόλια: «οι συντάξεις πάνε κατά διαόλου, ξεκινούν οι πλειστηριασμοί και ο κόσμος είναι στον καναπέ του». Τώρα, φταίει ο κόσμος; Φταίνε τα κόμματα που θα έπρεπε να τον κινητοποιήσουν και δε μπορούν; Πάντως υπάρχει μια αδράνεια. Αν είχαν κάνει οι προηγούμενοι την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων, θα ήταν κατειλημμένα τα αεροδρόμια τώρα, αλλά όλα είναι μια χαρά…

Απάντηση: Καλά, αδράνεια δε μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν πρωτοπόρες δυνάμεις, δυνάμεις μέσα στο λαό μας και δεν αναφέρομαι μόνο στα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ, αναφέρομαι σ’ αυτό που λέμε σωματεία, συλλόγους, εργατικό κίνημα, είτε ανάμεσα στους εργαζόμενους είτε στους υπάλληλους είτε στους αγρότες, στους επαγγελματοβιοτέχνες. Για πρώτη φορά και αυτό έχει τη σημασία του, είχαμε, μετά από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε διάστημα 10 μηνών, δηλαδή δύο εκλογές και ένα δημοψήφισμα, που το έχει κερδίσει μια κυβέρνηση, η οποία είναι «καινούργια» και «νέα» με την έννοια ότι δεν κουβαλάει τις αμαρτίες των προηγούμενων, για τη λαϊκή αντίληψη που υπάρχει σήμερα, και είχαμε δύο μεγάλες πανελλαδικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Δεν έχει γίνει μέσα σε ένα μήνα μετά από εκλογές, όπου παίρνει πανηγυρικά πλειοψηφία ένα κόμμα μαζί με ένα άλλο και κάνουν κυβέρνηση και επιβεβαιώνεται σ’ αυτή τη φάση η πολιτική του μέσα στο λαό, και να έχεις μεγάλες απεργιακές μάχες στις 12/11 και 3/12. Θέλω να πω ότι υπάρχουν εστίες αντίστασης, δυναμώνουν αυτές, όπως μεγαλώνει και η αγανάκτηση. Απ’ αυτή τη σκοπιά το ΚΚΕ καλεί μέσα απ’ αυτά τα συλλαλητήρια που γίνονται, τις δραστηριότητες. Σήμερα και αύριο έχουμε νέες κινητοποιήσεις των συνταξιούχων, άλλων ομάδων, ετοιμάζονται οι αγρότες – η πανελλαδική συντονιστική των μπλόκων που έκανε σύσκεψη στη Θεσσαλία αποφάσισε ότι θα μπλοκάρουν τους εθνικούς δρόμους ή θ’ αρχίσουν δυναμικές κινητοποιήσεις – αντίστοιχα έχουμε νέα απεργιακή κινητοποίηση το Γενάρη. Θέλω να πω ότι κάτι κινείται, είναι σε θετική κατεύθυνση και αυτό θα έρθει να δέσει πιστεύουμε και με τα νέα σκληρά μέτρα που θα παίρνονται συνεχώς.

Δημοσιογράφος: Λένε όμως στην κυβέρνηση ότι κάνουμε τα δύσκολα μέτρα, κάνουμε όμως και κάτι καλό π.χ. οι αυξήσεις στους δημόσιους υπαλλήλους. Αυτό εσείς πως το εισπράττετε;

Απάντηση: Στο πρόσωπο και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχουν βρει τους κατάλληλους για να κάνουν όλη τη βρώμικη δουλειά, όπως έχουμε ξαναπεί, που δε μπόρεσαν να ολοκληρώσουν οι προηγούμενοι. Γιατί ακριβώς έχει σοσιαλιστικές, αριστερές αναφορές, είχε επαφές με το κίνημα, με εργαζόμενες δυνάμεις, με αριστερό κόσμο που κινητοποιείται ή ήταν μέσα σ’ αυτό που λέμε εργατικό – λαϊκό κίνημα και απ’ αυτή τη σκοπιά παίζουν αυτό το ρόλο. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι ξεπουλάνε π.χ. 14 αεροδρόμια, που για τον ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον θεωρητικά και συνθηματολογικά πριν ένα – δυο χρόνια ήταν αιτία πολέμου. Το ίδιο κάνουν και για μια σειρά άλλα ζητήματα για τα οποία έβγαιναν στους δρόμους, κατήγγειλαν σ’ όλους τους τόνους κλπ. Άρα γι’ αυτό έχει επιλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει αυτή τη βρώμικη δουλειά, να τα περάσει όσο μπορεί πιο γρήγορα, όσο ακόμη ο κόσμος περιμένει, επειδή δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση ή δε μπορεί να δει άλλες εναλλακτικές λύσεις, όπως για παράδειγμα αυτό που του προτείνουμε εμείς. Άλλες δυνάμεις όπως είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τις έχει δει και τις έχει τιμωρήσει και τις τιμωρεί ακόμη, ακριβώς γι’ αυτή την αντιλαϊκή τους πολιτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε με τα απατηλά συνθήματα, με ψεύτικες προσδοκίες, με ψεύτικες ελπίδες και στη λογική «μήπως γίνει κάτι καλύτερο, αφού δεν υπάρχει κάτι άλλο τώρα, ας τον ανεχτώ». Αυτή η λογική μαζί με το φόβο, την τρομοκρατία. Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρότι λέει ότι είναι αριστερή και μιλά εξ ονόματος της αριστεράς – καμιά σχέση μαζί της λέμε εμείς- όμως παρόλα αυτά ακολουθεί τακτική τρομοκρατίας και εκφοβισμού με κάθε τρόπο. Ρίχνει κανένα ψίχουλο για τις ομάδες ακραίας φτώχιας και βέβαια τα παίρνει απ’ όλους τους υπόλοιπους, αλλά και απ’ αυτές τις ομάδες, με διάφορους άλλους τρόπους.

Δημοσιογράφος: Το παράλληλο πρόγραμμα δηλαδή δε σας κάνει;

Απάντηση: Έχει γίνει ανέκδοτο πλέον. Ακόμη και οι ίδιοι αν τους ρωτήσεις στους διαδρόμους της βουλής, γελάνε. Είναι ανέκδοτο και αυτό που καταθέτουν και όλα αυτά που κάνουν.

Δημοσιογράφος: Χθες άκουγα ότι στους δημόσιους υπαλλήλους δίνουν κάτι.

Απάντηση: Μοίρασαν στη βουλή, για να αποδείξουν ότι κάτι δίνουν και δεν είναι περικοπές – έτσι όπως τους κατήγγειλε η αντιπολίτευση – ένα χαρτί από το οποίο αποδεικνύεται ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι συνολικά από το 2016 έως το 2019, με βάση το νόμο που ψηφίστηκε χθες, θα χάσουν πάνω από 2 δις – εξοικονόμηση δαπανών λέγεται αυτό – πράγμα που σημαίνει ένας μισθός χαμένος αυτή την τετραετία. Δίνουν λεφτά σε κάποιους διευθυντές, τμηματάρχες, 50 – 100 ευρώ σε πορεία τεσσάρων χρόνων, ανάλογα πόσο διευθυντικό στέλεχος θα είναι αυτός που θα το πάρει. Σημειώτεον ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν χάσει ήδη 6 μισθούς.

Δημοσιογράφος: Να πάμε σε ένα άλλο θέμα που συζητιέται πολύ αυτές τις ημέρες. Το ΚΚΕ για το σύμφωνο συμβίωσης τι άποψη έχει;

Απάντηση: Εμείς θα καταψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Ανοίγει το δρόμο για το ζήτημα που εμείς διαφωνούμε, αλλά όχι μόνο εμείς ως κόμμα, στην επιστημονική κοινότητα διεθνώς έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση και είναι το ζήτημα της υιοθεσίας παιδιών, η δημιουργία οικογένειας, εδώ είναι το κρίσιμο ζήτημα. Εμείς θεωρούμε ότι το τι σεξουαλικό προσανατολισμό έχει ο κάθε άνθρωπος ή ένα ζευγάρι είναι δικό του θέμα. Υπάρχουν τρόποι και μέσα στην ελληνική πολιτεία, αλλά μπορούν να γίνουν και βελτιώσεις στο αστικό δίκαιο, για να επιλύονται μια σειρά ζητήματα. Το κληρονομικό, που προβάλλεται από ορισμένες πλευρές, θα μπορούσε να λυθεί με ένα συμφωνητικό ή μια διαθήκη, αν κάποιος θα ήθελε να αφήσει κάτι στο σύντροφό του. Επίσης ένα άλλο ζήτημα που ακούγεται είναι ότι δε μπορούν να μάθουν από το γιατρό για την πορεία της υγείας των συντρόφων τους, επειδή δεν είναι πρώτου βαθμού συγγενείας, πράγμα βέβαια που συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις, αλλά και αυτό το ζήτημα μπορεί να λυθεί με ένα ιδιωτικό συμφωνητικό ή μια ανάθεση. Αυτά τα ζητήματα λύνονται πολύ απλά.

Δημοσιογράφος: Δε φοβάστε ότι θα σας κατατάξουν στους συντηρητικούς;

Απάντηση: Όχι δε φοβόμαστε. Εμείς ψηφίσαμε όλους τους νόμους και τις διατάξεις σε προηγούμενες τροπολογίες – και αν θέλουν ας τις κάνουν και πιο αυστηρές – για ρατσιστικά φαινόμενα, για δυσμενή και ανισότιμη αντιμετώπιση αυτών των ανθρώπων, που έχουν επιλέξει να ζήσουν έτσι. Θεωρούμε ότι είναι δική τους υπόθεση, είναι απαράδεκτο το οποιοδήποτε ρατσιστικό σχόλιο, κοροϊδία ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά η υιοθεσία είναι κρίσιμο ζήτημα…

Δημοσιογράφος: Μα ο κ. Παρασκευόπουλος είπε ότι δεν τοποθετείται η πολιτεία στο θέμα της υιοθεσίας…

Απάντηση: Μπορεί να μη προβλέπεται από το νομοσχέδιο, αλλά ανοίγει το δρόμο. Το ζήτημα έτσι όπως άνοιξε, ξεκίνησε από τον προηγούμενο νόμο. Δεν ισχύει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιμένει ότι οι χώρες πρέπει να έχουν σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκανε αρνητική κριτική στην Ελλάδα, διότι πέρασε ένα σύμφωνο συμβίωσης για ετεροφυλόφιλους και δεν συμπεριελάμβανε τους ομοφυλόφιλους. Εάν δεν υπήρχε λοιπόν το σύμφωνο συμβίωσης, κατά τη γνώμη μας δεν έπρεπε να υπάρχει ούτε για τους ετεροφυλόφιλους. Το καταψηφίσαμε κι αυτό γιατί άνοιξε το δρόμο για το σημερινό σύμφωνο. Λένε ότι κάνουν το σύμφωνο συμβίωσης γιατί δεν έχει τόση γραφειοκρατία, η πρότασή μας ήταν ότι θα μπορούσε να απλοποιηθεί ο πολιτικός γάμος, τι διαφορά έχει;.

Δημοσιογράφος: Λένε ότι εξωσωματική δε μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι αν δεν έχει έστω το σύμφωνο συμβίωσης…

Απάντηση: Θα μπορούσαν να κάνουν πολιτικό γάμο. Ο πολιτικός γάμος και το σύμφωνο συμβίωσης, αν δείτε τους νόμους, είναι περίπου το ίδιο πράγμα. Απλά και μόνο θα μπορούσε να απλοποιηθεί η διαδικασία του πολιτικού γάμου. Το σύμφωνο συμβίωσης ανοίγει το ζήτημα της δημιουργίας οικογένειας, της υιοθεσίας ή και της γέννησης παιδιού με άλλους τρόπους.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στο «Βήμα της Κυριακής» και στο δημοσιογράφο Βασίλη Χιώτη

Ερώτηση 1η: Λέτε ότι τα μνημόνια διαρκείας δεν είναι μονόδρομος. Αλλά σε μια χώρα που δεν την δανείζει πια κανείς και της οποίας η μόνη βιομηχανία είναι ο Τουρισμός σε περιβάλλον capital control ποιος είναι ο άλλος δρόμος;

Απάντηση: Δεν έχουμε τη άποψη, ότι η χώρα μας πρέπει να ζει με δανεικά. Ούτε ότι η Ελλάδα είναι ψωροκώσταινα. Το αντίθετο. Η χώρα μας έχει βιομηχανική παραγωγή, πλουτοπαραγωγικές πηγές, ορυκτό πλούτο, έχει έμπειρο και ικανό εργατικό και επιστημονικό δυναμικό και μια μεγάλη δυνατότητα να λύσει το διατροφικό της πρόβλημα και να κάνει και εξαγωγές. Αν όλα αυτά γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία με το λαό στην εξουσία να κάνει κουμάντο στην κοινωνία και την οικονομία, τότε μπορεί να αναπτύξει προς όφελος του λαού της, αυτές τις παραγωγικές δυνατότητες και φυσικά να αναπτύξει ισότιμες και αμοιβαίες σχέσεις με άλλες χώρες.

Ερώτηση 2η: Λέτε ότι πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη και ταυτόχρονα λέτε στον κ. Λαφαζάνη ότι η Ρωσία είναι πια μια καπιταλιστική δύναμη για την οποία δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες.

Απάντηση: Ε, ναι γιατί το ζήτημα δεν είναι να φύγεις από την ΕΕ, και να κολλήσεις σε μια άλλη καπιταλιστική συμμαχία ή δύναμη στη Ρωσία ή στους BRICS για παράδειγμα και να παραμείνουν όλα ίδια κι απαράλλαχτα. Το ζήτημα είναι να χτυπήσεις το θηρίο στην καρδιά του, να πάρει στην ιδιοκτησία του ο λαός, τα κλειδιά της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλιώς θα κάνεις το ξαναλέω, μια τρύπα στο νερό.

Ερώτηση 3η: Ζητάτε ψήφο στο ΚΚΕ για να προστατευθούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των αδύναμων. Πρέπει όμως να παραδεχθείτε, ότι τα τελευταία χρόνια των διαδοχικών μνημονίων, δεν μπορέσατε να τα προστατεύσετε…

Απάντηση: Ο λαός ο ίδιος και μέσα στο λαό και το ΚΚΕ, δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα δικαιώματα του, όχι γιατί δεν αγωνίστηκε αλλά γιατί με τους αγώνες του δεν αμφισβήτησε, δε σημάδεψε τον πραγματικό αντίπαλο το κεφάλαιο και την εξουσία του. Αυτό μπορεί να κάνει τώρα με δυνατό το ΚΚΕ για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής εκεί όπου η συμμετοχή, η οργάνωση, η πάλη στο κίνημα, γίνεται δύναμη. Σήμερα υπάρχει πείρα για να μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι η ζωή του δεν αλλάζει, αν αλλάξει η κυβέρνηση στη λογική «φύγε εσύ, έλα εσύ». Για να αλλάξει η ζωή του, πρέπει να αλλάξει και χέρια συνολικά η εξουσία και η ιδιοκτησία.

Ερώτηση 4η: Σε μια εποχή που οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις έχουν τελειώσει, πόσο πειστικό είναι να αρνείστε οποιαδήποτε συνεργασία;

Απάντηση: Το ΚΚΕ έχει τη μοναδική ρεαλιστική πρόταση συνεργασίας, από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού. Γι’ αυτό, αντί να κοιτάμε μόνο προς τα πάνω, όπου γίνονται συγκολλήσεις σκορποχωρίων, ας κοιτάξουμε μέσα στο λαό εκεί που απευθύνεται η πρόταση συμμαχίας του ΚΚΕ, η Λαϊκή Συμμαχία που μπορεί να οργανώσει την πλειοψηφία του λαού στο δρόμο της ανατροπής, εκεί δηλαδή που οικοδομούνται τα γνήσια λαϊκά μέτωπα πάλης και ανατροπής.

Ερώτηση 5η: Δεν θα μπορούσατε να επιβάλλετε κάποιες από τις απόψεις σας σε μια κυβέρνηση, συμμετέχοντας σε αυτήν, αντί να αρκείστε στην καταγγελία των πεπραγμένων της;

Απάντηση: Κ. Χιώτη, δεν είμαστε στο 2012, ούτε στο Γενάρη του 2015. Ο μύθος της «αριστερής» – ή, δεν ξέρω εγώ, ποιας άλλης – κυβέρνησης, που και τα κέρδη των μονοπωλίων θα ανακάμπτουν και οι δεσμεύσεις της ΕΕ θα υλοποιούνται και ο λαός θα περνάει καλά, με μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους, έχει πια καταρρεύσει. Οι θέσεις μας μπορούν να υλοποιηθούν από τη λαϊκή διακυβέρνηση που θα συμμετέχει το ΚΚΕ, όταν ο ίδιος ο λαός το αποφασίσει και παλέψει γι’ αυτό.

Ερώτηση 6η: Διαπιστώνουμε μια ολοένα αυξανόμενη επίθεση στην Λαϊκή Ενότητα από το ΚΚΕ, όταν οι προτάσεις σας σχεδόν ταυτίζονται. Προεκλογικά είναι λογικό, αλλά μετά τις εκλογές δεν θα μπορούσατε να συνεργαστείτε για κοινές δράσεις πάλης υπέρ των αδυνάτων;

Απάντηση: Η έξοδος της Ελλάδας μόνο από το νόμισμα, με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του, πανταχού παρόντα, οδηγεί σε παραπέρα φτωχοποίηση και χρεοκοπία το λαό μας. Η πρόταση του ΚΚΕ για ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας και τη μετατροπή της σε κοινωνική ιδιοκτησία με το λαό στην εξουσία, που αποδεσμεύει τη χώρα από την ΕΕ και διαγράφει μονομερώς το χρέος, είναι ο σοσιαλισμός, που προωθεί τη σχεδιασμένη ανάπτυξη σε όφελος των λαϊκών αναγκών, απ’ τον οποίο τα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας έχουν πάρει διαζύγιο εδώ και 25 χρόνια.

Ερώτηση 7η: Σας ενόχλησε που ο κ. Γλέζος αρχικώς πρότεινε ψήφο στο ΚΚΕ και στην συνέχεια μπήκε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας;

Απάντηση: Μάλλον τον κ. Λαφαζάνη, απ’ όσο φάνηκε ενόχλησε, αφού με το κόμμα του συζητούσε ο Μανώλης Γλέζος όλο το προηγούμενο διάστημα.

Ερώτηση 8η: Πως σας φάνηκε που ο Αλ. Μητρόπουλος πρότεινε αποχή ή ΚΚΕ;

Απάντηση: Νομίζω ότι ο Αλ. Μητρόπουλος, όπως και αρκετοί άλλοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, είπε με το δικό του τρόπο, αυτό που λέει πολύς κόσμος, ότι το ΚΚΕ είναι μια έντιμη πολιτική δύναμη που με συνέπεια, σταθερότητα παλεύει δίπλα στο λαό. Και νομίζουμε ότι αυτή η παραδοχή, μπορεί τώρα να γίνει ψήφος στο ΚΚΕ, ανεξάρτητα αν κάποιος συμφωνεί σε όλα μαζί του.

Ερώτηση 9η: Σας άκουσα στο debate να λέτε, ότι πολύς Μάρξ και Λένιν έπεσε τελευταία. Σας ενοχλεί που άρχισαν κι άλλοι να τους επικαλούνται και μάλιστα για να ανατρέψουν τα επιχειρήματά σας;

Απάντηση: Το αντίθετο. Ίσα – ίσα αποδεικνύει μέσα στη ζωή την καθοδηγητική δύναμη των ιδεών του μαρξισμού – λενινισμού, την πρωτοπορία του. Το γεγονός ότι ακόμα και ορκισμένοι εχθροί του Μαρξ και του Λένιν αναγκάζονται να καταφύγουν στα γραπτά τους, για να διαστρεβλώσουν και άλλοι να τα προσαρμόσουν ανάλογα τη συγκυρία, έξω από τις συγκεκριμένες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, δείχνει την πλήρη αδυναμία της αστικής ιδεολογίας και σκέψης, τη σαπίλα και το παρωχημένο της.

Ερώτηση 10η: Αν σας ξανακαλούσαν σε debate θα ξαναπηγαίνατε, ή την θεωρείτε πλέον μια ανούσια διαδικασία;

Η ζωντανή συζήτηση και αντιπαράθεση είναι προτιμότερη, ο διάλογος πρόσωπο με πρόσωπο. Χωρίς πάλι κι αυτό να εξασφαλίζει πάντα ουσία, αφού μπορεί να καταντάει σόου ή τσίρκο ανάλογα την υπευθυνότητα που δείχνουν οι συμμετέχοντες σ’ ένα διάλογο.

Ερώτηση 11η: Συμφωνείτε με το σύνθημα του Ποταμιού, «από το πρώτη φορά Αριστερά, στο πρώτη φορά στα σοβαρά»;

Απάντηση: Μόνο να σκεφτεί κανείς ποιος το λέει… Λίγη περισσότερη σοβαρότητα δε βλάπτει. Απ’ όλους. Άλλωστε ο ελληνικός λαός γνωρίζει πλέον – εκτός των άλλων – ότι και το Ποτάμι στα σοβαρά ψήφισε το μνημόνιο και στα σοβαρά θέλει να το εφαρμόσει με τη στήριξή του σε επόμενη κυβέρνηση συνεργασίας.

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα στο «Mega»

O ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» και τους δημοσιογράφους Δ. Καμπουράκη και Γ. Οικονομέα, το πρωί της Τετάρτης 22 Απρίλη 2015. 

Στην αρχή της συνέντευξης ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου στο Μαρούσι, που έγινε από τη ΔΕΗ εξαιτίας οφειλών από εταιρείες που στεγάζονται στο ίδιο κτήριο.

Παρατίθενται αποσπάσματα από τη συνέντευξη:

Συνέχεια

Ο ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΣΤΟ ΣΚΑΙ

Αρέσει σε %d bloggers: