Tag Archives: κινητοποιήσεις

Ο αντεργατικός νόμος στη Γαλλία αντιγράφει «βέλτιστες πρακτικές» από την Ελλάδα

Μετά το «νόμο Μακρόν» του προηγούμενου καλοκαιριού, η γαλλική κυβέρνηση προσπαθεί τώρα με το νομοσχέδιο για τα Εργασιακά, της υπουργού Μυριάμ Ελ Κομρί, να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το γαλλικό κεφάλαιο στην προσπάθειά του να επανακάμψει και να μειώσει την απόσταση που το χωρίζει από τους βασικούς του ανταγωνιστές, κυρίως το γερμανικό και βρετανικό κεφάλαιο. Το μέσο για να γίνει η γαλλική καπιταλιστική οικονομία πιο «ανταγωνιστική» είναι η μείωση του κόστους εργασίας, με διάφορα μέτρα που χτυπούν τους μισθούς, τις ώρες εργασίας και τις συλλογικές συμβάσεις.

Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

Η βασική καινοτομία που διέπει το νομοσχέδιο και είναι πρωτοφανής για τα γαλλικά δεδομένα, είναι ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα θεωρούνται πλέον ανώτερες των κλαδικών. Έτσι, η εργοδοσία θα μπορεί ευκολότερα να εκβιάζει τους εργαζόμενους στο επίπεδο της επιχείρησης, ενώ παράλληλα εξασθενεί η διαπραγματευτική δύναμη της εργατικής τάξης, αφού χάνεται η συλλογική διαπραγμάτευση στον κλάδο και αποδυναμώνονται τα σωματεία που στη Γαλλία είναι κλαδικά.

Τα μέτρα που φιλοδοξεί να περάσει το νέο νομοσχέδιο, μπορούν να ταξινομηθούν σε πέντε βασικούς άξονες:

  1. Ώρες εργασίας. Στα λόγια, ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας παραμένει το 35ωρο, που ήταν το σύμβολο της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης Ζοσπέν από τη μια και το «κόκκινο πανί» για την εργοδοσία από την άλλη. Όμως, αυτές οι 35 ώρες εργασίας μπορεί να γίνουν και 48 όταν το επιβάλλουν οι ανάγκες της παραγωγής σε κάθε επιχείρηση, μέχρι και 60, αν το συμφωνήσει η επιχειρησιακή σύμβαση. Το ίδιο και για το μέγιστο αριθμό ωρών εργασίας ανά ημέρα, που μπορεί να περάσει από 10 σε 12 με επιχειρησιακή σύμβαση. Ο υπολογισμός, όμως, σύμφωνα με το νέο νόμο, θα γίνεται σε ετήσια βάση, με τρόπο τέτοιο ώστε ο εβδομαδιαίος μέσος όρος να βγαίνει γύρω στις 35 ώρες. Οπότε, με αυτόν τον υπολογισμό, υπερωρίες θα πληρώνονται σπάνια. Πρόκειται για κλασική διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η οποία προβλέπεται από οδηγίες της ΕΕ και ουσιαστικά οδηγεί σε ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης, καθώς καταργείται ο σταθερός ημερήσιος χρόνος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, για τη φθορά της υγείας του εργαζόμενου και την ασφάλεια στην εργασία, όπως και για την απορρύθμιση της οικογενειακής και κοινωνικής ζωής των εργαζομένων.

  2. Μισθοί. Οι μισθοί θα ακολουθούν πλέον την τύχη της επιχειρησιακής διαπραγμάτευσης, στο βαθμό που αποσυνδέονται από τις κλαδικές συμβάσεις και ο εκβιασμός είναι μεγαλύτερος όταν γίνεται στο επίπεδο της κάθε επιχείρησης χωριστά.

  3. Ανήλικοι μαθητευόμενοι. Ενώ μέχρι τώρα οι μαθητευόμενοι είχαν προστασία στα ωράρια και στη νυχτερινή εργασία, τώρα ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας μπορεί να φτάσει έως και τις 40 ώρες.

  4. Αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Όποιος κι αν είναι ο λόγος της απόλυσης (έστω κι αν είναι καταχρηστικές ή σε εργαζόμενους με αρκετά χρόνια προϋπηρεσίας), οι αποζημιώσεις δεν θα ξεπερνούν τους μισθούς 15 μηνών. Μέχρι σήμερα η μακρά προϋπηρεσία προστάτευε τους εργαζόμενους, γιατί τυχόν απόλυσή τους θα επέβαλλε πληρωμή αποζημίωσης που θα αντιστοιχούσε σε μισθούς αρκετών ετών (24-36 μήνες ή και παραπάνω). Οι καταχρηστικές απολύσεις, πάλι, τιμωρούνταν από τα εργατοδικεία με υψηλές αποζημιώσεις. Αυτό το μέτρο θα λύσει τα χέρια στους εργοδότες, που θα απολύουν ευκολότερα κυρίως παλιούς εργαζόμενους με καλούς μισθούς, για να προσλαμβάνουν νεότερους, φθηνότερους και χωρίς δικαιώματα.

  5. Διαπραγμάτευση για σύμβαση έργου. Αυτό που ίσχυε μέχρι στιγμής για κάποια στελέχη, που δεν πληρώνονταν βάσει των ωρών εργασίας, αλλά ανάλογα με το έργο που προσφέρουν, θα μπορεί να ισχύει και για τα μη στελέχη των επιχειρήσεων. Αυτό το μέτρο συχνά οδηγεί σε ωράρια – λάστιχο, όπου για να βγει ο όγκος του έργου, ο εργαζόμενος δουλεύει και στο σπίτι, νύχτες και σαββατοκύριακα, με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται.

Ίδια μέτρα, ίδιες μέθοδοι

Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι η κυβέρνηση στη Γαλλία προωθεί μέτρα ανάλογα με αυτά που πήραν οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα με τα δυο προηγούμενα μνημόνια, τα οποία διατηρούνται και εμπλουτίζονται από τη σημερινή κυβέρνηση. Για παράδειγμα, η επί της ουσίας κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων με την υπερίσχυση των επιχειρησιακών, αλλά και ο υπολογισμός της αποζημίωσης με τρόπο που να γίνονται οι απολύσεις φτηνότερες για τον εργοδότη, είναι μέτρα που ήδη εφαρμόζονται στην Ελλάδα. Όπως βέβαια και η διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

Δηλαδή, οι «βέλτιστες πρακτικές» για τη μεταρρύθμιση του Εργασιακού στη Γαλλία, είναι τα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Αντίστροφα, η αντεργατική νομοθεσία στη Γαλλία και σε άλλες χώρες – μέλη της ΕΕ θα αποτελέσουν τον οδηγό για τα μέτρα που σχεδιάζει η κυβέρνηση αμέσως μετά το τέλος της πρώτης «αξιολόγησης», ρίχνοντας από τώρα τροχιοδεικτικές βολές.

Ωστόσο, η ελληνική και η γαλλική κυβέρνηση δεν ταυτίζονται μόνο στο περιεχόμενο των μέτρων που προωθούν σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού, αλλά και στις μεθόδους. Έτσι, ο πρωθυπουργός Βαλς, για να διασφαλίσει την αναγκαία πλειοψηφία για την ψήφιση του νομοσχεδίου, θα χρησιμοποιήσει κατά πάσα πιθανότητα το άρθρο 49-3 του γαλλικού Συντάγματος, που ορίζει ότι καταψήφιση του νομοσχεδίου σημαίνει αυτόματα ψήφο μομφής στην κυβέρνηση.

Η αντιπολιτευόμενη «δεξιά» δηλώνει υποκριτικά αντίθετη στο νομοσχέδιο, αν και είναι σίγουρο ότι θα το στηρίξει στη Γερουσία (Άνω Βουλή) κι αν χρειαστεί και στην Εθνοσυνέλευση. Το μεταλλαγμένο Γαλλικό ΚΚ έχει δηλώσει ότι θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Το εθνικιστικό – ακροδεξιό FN, παρά τη ρητορική του ενάντια στο νομοσχέδιο, έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι έχει θετικά σημεία, ενώ έχει εκφράσει τη στήριξή του στους εργοδότες και στην ανάγκη να παρθούν μέτρα υπέρ τους.

Ενδοαστικές αντιθέσεις και αντιδράσεις

Το νομοσχέδιο έφερε στην επιφάνεια και τις αντιθέσεις που υπάρχουν ανάμεσα σε μερίδες της αστικής τάξης στη Γαλλία, οι οποίες είτε θίγονται, είτε ευνοούνται συγκριτικά λιγότερο στο μεταξύ τους ανταγωνισμό από την εφαρμογή των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση.

Για παράδειγμα, ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων (Medef) και κυρίως η Ένωση Μεταλλουργίας (η παραδοσιακή «καρδιά» του γαλλικού καπιταλισμού) βρέθηκαν σε διάσταση απόψεων με το Γενικό Συμβούλιο Μεσαίων και Μικρών Επιχειρήσεων (CGPME), που απασχολούν μέχρι 250 εργαζόμενους ή έχουν ετήσιο τζίρο μέχρι 50 εκατ. ευρώ. Κι οι δύο τα έβαλαν με την κυβέρνηση, ζητώντας ακόμα περισσότερα μέτρα υπέρ τους, αλλά με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να κατηγορούν τις μεγαλύτερες ότι ευνοούνται τα μέγιστα από τις αντεργατικές ανατροπές και ενισχύονται στον ανταγωνισμό σε βάρος τους.

Η παρουσίαση του νομοσχεδίου το Φλεβάρη προκάλεσε λαϊκές αντιδράσεις, απεργίες και συλλαλητήρια, με αποκορύφωμα την 31η Μάρτη. Μαζική ήταν η συμμετοχή και στην απεργία της 28ης Απρίλη και της Πρωτομαγιάς, παρά την εντεινόμενη καταστολή, παίρνοντας υπόψη τα έκτακτα μέτρα που ισχύουν μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις 13 Νοέμβρη.

Σημειώνουμε, τέλος, ότι στις κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη από τα συνδικάτα, υπαγορευμένες από τις αγωνιστικές διαθέσεις και την αγανάκτηση των εργαζομένων και του λαού, συμμετέχουν και χιλιάδες νέοι, αφού τα μέτρα θα πλήξουν κυρίως αυτούς, όταν θα βγουν στην αγορά εργασίας.

Η κυβέρνηση, με διαπραγματευτή τον ίδιο τον πρωθυπουργό, προσπάθησε να «χρυσώσει το χάπι», με μέτρα 400-500 εκατ. ευρώ (επίδομα για εξεύρεση πρώτης εργασίας, υποτροφίες, πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη για όσους δεν στηρίζονται από τις οικογένειές τους, εγγυητικός φορέας για ενοικίαση κατοικίας κ.ά.), χωρίς ωστόσο να μπορέσει να κάμψει τη συμμετοχή των νέων στις κινητοποιήσεις.

Advertisements

Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης: Ανακοίνωση – Κάλεσμα για την Ανεργία.

Η Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάτρας, για αγώνα ενάντια στην ανεργία που μαστίζει τη χώρα μας και έχει χτυπήσει την πόρτα σε χιλιάδες λαϊκές οικογένειες, συμμετέχουμε δίνοντας όλες μας τις δυνάμεις για την επιτυχία του.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει ο αγώνας.

Η πάλη για σταθερή δουλειά με δικαιώματα

ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ, τσακίζει ακόμα περισσότερο τους μισθούς μας, τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης, το δικαίωμά μας στη σύνταξη, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Κάνει λάστιχο τις εργασιακές σχέσεις, φέρνει οδοστρωτήρα μέτρων που δεν αφήνουν καμία λαϊκή οικογένεια στο απυρόβλητο.

Καταδικάζει στην ανεργία ή στη μισοδουλειά, στα διάφορα προγράμματα ψευτοκατάρτισης, στα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, εξασφαλίζοντας για τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους και το κεφάλαιο, στρατιές τσάμπα και ανασφάλιστων εργατών!

Απαιτούμε- διεκδικούμε:

  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

  • Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις και για όσο καιρό διαρκεί η ανεργία.

  • Επίδομα ανεργίας 600€.

  • Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους.

  • Επαναφορά των ΣΣΕ, του κατώτερου μισθού στα 751€ και της 13ης και14ης σύνταξης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

  • 31/3 Συλλαλητήριο ΠΑΜΕ στην Ομόνοια 7:00 μμ
  • 2/4 Σάββατο Εκδήλωση κατά της ανεργίας στην Πλ. Φλέμινγκ 7μμ
  • 4/4 Δευτέρα Παράσταση Διαμαρτυρίας στον ΟΑΕΔ Δωδεκανήσου 6 Άλιμος 10:30 πμ
  • 6/4 Τετάρτη Μηχανοκίνητη Πορεία στις 6:30 μμ Πλ. Κανάρια
  • 9/4 Σάββατο προβολή ταινίας 8:00 μμ «Συνδικάτο Οικοδόμων» Στ. Σαράφη 40

Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 13 Φλεβάρη στην Ομόνοια.

Συλλαλητήριο το Σάββατο 13 Φλεβάρη στις 11 π.μ. στην Ομόνοια διοργανώνει το ΠΑΜΕ με σύνθημα «Εργατιά – αγροτιά, μια φωνή και μια γροθιά. Μπορούμε να τους σταματήσουμε». (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ το spot του ΠΑΜΕ).

Το ΠΑΜΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή για να μην περάσει ο νόμος – λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό και να μην περάσει η εξαθλίωση, η ανέχεια, η νέα σφαγή στη ζωή μας. Τονίζει ότι οι αγρότες των αγωνιστικών μπλόκων που αποφάσισαν μέσα από το συντονιστικό τους όργανο να διαδηλώσουν στην Αθήνα ενάντια στην κυβερνητική πρόταση για το Ασφαλιστικό, δεν θα είναι μόνοι τους.

Παράλληλα, το ΠΑΜΕ τονίζει ότι «αν τολμήσει η κυβέρνηση και φέρει στη Βουλή το νόμο έκτρωμα για το Ασφαλιστικό παρά τη γενική κατακραυγή, απαντάμε με 48ωρη Γενική Πανελλαδική Απεργία».

Κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο απευθύνουν η ΠΑΣΕΒΕ και το ΜΑΣ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

 

Εργατιά – αγροτιά μια φωνή και μια γροθιά!

Μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Όλοι στο πανελλαδικό συλλαλητήριο

Σάββατο 13 Φλεβάρη, 11 π.μ Ομόνοια

Να μην περάσει ο νόμος – λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό!

Να μην περάσει η εξαθλίωση, η ανέχεια, η νέα σφαγή στη ζωή μας!

Ενωμένοι, δυνατοί, με πίστη στο δίκιο μας, μπορούμε να τους νικήσουμε!

Να δυναμώσει σε κάθε χώρο η αλληλεγγύη!

“…με τρακτέρ απ’ το χωριό

για την πόλη μια και δυο..”

Οι αγρότες των αγωνιστικών μπλόκων σε όλη τη χώρα αποφάσισαν μέσα από τις αγωνιστικές τους πρωτοβουλίες και το συντονιστικό όργανο τους να διαδηλώσουν στην Αθήνα ενάντια στην κυβερνητική πρόταση για το Ασφαλιστικό!

Δεν θα είναι μόνοι τους!

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη της χώρας που έχει πληρώσει με αμέτρητες θυσίες τις συνέπειες της κρίσης τα τελευταία χρόνια, που βρίσκεται στο στόχαστρο του νέου Ασφαλιστικού, να συμπαραταχθεί με όλες τις δυνάμεις της δίπλα στους αγρότες και να βουλιάξουμε την Αθήνα!

Μπλόκο στην πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ!

Να μην περάσει η διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης!

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι άνεργοι έχουμε καθήκον και ευθύνη να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους αγρότες, με τους ελευθεροεπαγγελματίες, με όποιον πλήττεται και βασανίζεται από την πολιτική που μας πτωχεύει και γεμίζει τα σεντούκια των επιχειρηματικών ομίλων.

Ενιαία, συντονισμένα, αγωνιστικά, ταξικά!

Ο αγώνας των αγροτών είναι αγώνας και των εργατών! Είναι αγώνας κατά της ίδιας πολιτικής που ενισχύει τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, που θέλει τους εργάτες και τους αγρότες στη δουλειά ως τα βαθιά γεράματα, με συμβολικές συντάξεις, με ελάχιστες υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, επαγγελματικής προστασίας. Είναι η ίδια πολιτική που ξεκληρίζει την αγροτιά, που έχει στην ανέχεια τους εργαζόμενους με μισθούς των 300 και 400 ευρώ, που στέλνει στην ανεργία τους νέους, που βάζει λουκέτα στους ελευθεροεπαγγελματίες.

Ο αγώνας των αγροτών είναι μια σκληρή αναμέτρηση ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ, των ελληνικών κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων. Ενάντια στη συνεχή φοροληστεία που θερίζει τους φτωχούς αγρότες και ενισχύει τα μεγάλα συμφέροντα.

Η κυβερνητική πρόταση δεν διορθώνεται!

Δεν παίρνει τροποποιήσεις! Δεν βελτιώνεται! Μόνο ανατρέπεται!

Όσοι μιλούν για βελτιώσεις με δήθεν διαλόγους παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης!

Το ΠΑΜΕ καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους εργαζόμενους, τη νεολαία να στηρίξουν τον κοινό αγώνα των εργατών – αγροτών, να αχρηστεύσουμε από κοινού την κυβερνητική προπαγάνδα των κατασκευασμένων στοιχείων, των τρικ, των ψεύτικων ελπίδων, της συκοφάντησης των αγώνων και των μορφών πάλης που μέσα από τις συνελεύσεις και τις μαζικές διαδικασίες επιλέγουμε!

Να νιώθουν την ανάσα μας παντού!

Η μεγάλη επιτυχία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας στις 4 Φλεβάρη, οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις σε κάθε πόλη, τα αγωνιστικά μπλόκα της αγροτιάς σε όλη τη χώρα, οι πλημμυρισμένοι από λαϊκό κόσμο κεντρικοί δρόμοι φανέρωσαν τις δυνατότητες που υπάρχουν για να αποτρέψουμε το νέο έγκλημα στο Ασφαλιστικό, να βάλουμε μπρος για νέες διεκδικήσεις.

Η πρόσφατη απεργία αποκάλυψε το μεγάλο όπλο του λαού: Τη συμμαχία εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχομεσαίας αγροτιάς, γυναικών και νεολαίας. Η επιτυχία της γενικής απεργίας έδειξε το μέγεθος της δύναμης που έχει η λαϊκή συμμαχία, πόσο μεγάλη αξία έχει η συγκρότηση και το δυνάμωμά της, με αιτήματα και συνθήματα απέναντι στην καρδιά όσων σήμερα πλουτίζουν εις βάρος μας, των εκμεταλλευτών μας, ενάντια στα μονοπώλια, την μεγαλοεργοδοσία, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις τους.

Το ΠΑΜΕ καλεί πιο μαχητικά, πιο ορμητικά στον αγώνα με πιο ανεβασμένες μορφές!

Να προσπεράσουμε τις ηγεσίες στη ΓΣΕΕ, στην ΑΔΕΔΥ, στη ΓΣΕΒΕΕ, στην ΠΑΣΕΓΕΣ, στη ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ που έχουν κάτσει στο σβέρκο μας, συκοφαντώντας την αξία συμμετοχής στα σωματεία και τους συλλόγους, της συλλογικής αγωνιστικής δράσης. Είναι φορείς ενσωμάτωσης στην προπαγάνδα της ΕΕ, συνεχές εμπόδιο στην οργάνωση, βάζουν φρένο στην ενημέρωση των εργαζομένων, των αγροτών!

Αρκετά πληρώσαμε! Αρκετά ματώσαμε!

Να πληρώσει τώρα το κεφάλαιο και το κράτος της!

Η εργατική και αγροτική οικογένεια, κάθε λαϊκή οικογένεια έχει πληρώσει ακριβά ως σήμερα για τη διάσωση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.

Να μην επιτρέψουμε να υπονομεύσουν τον αγώνα μας!

Ο αταλάντευτος, οργανωμένος αγώνας, η οργάνωση στα σωματεία, στις σωματειακές και απεργιακές επιτροπές, η συμμετοχή και η συμβολή όλων των εργαζόμενων στην υλοποίηση των αποφάσεων ανά κλάδο και χώρο δουλειάς, αποτελούν την ισχυρή, αναμφισβήτητη δύναμη που μπορεί να ανατρέψει σχεδιασμούς, να κάνει την κυβερνητική πρόταση για το Ασφαλιστικό κουρελόχαρτο!

Έχουμε τη δύναμη να τους σταματήσουμε!

Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα μπορούμε να ζήσουμε όπως μας αξίζει. Για αυτό δεν πρέπει να κάνουμε εκατοστό πίσω από το σύνθημα «να μην περάσει ο νόμος – λαιμητόμος», να αποσυρθεί εδώ και τώρα το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο – έκτρωμα που διαλύει και ενταφιάζει την Κοινωνική Ασφάλιση.

Έχουμε τη δύναμη για να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, να συναντήσουν αδιαπέραστο λαϊκό τοίχος, ένα αρραγές διεκδικητικό μέτωπο που δεν θα αναχαιτιστεί! Αν τολμήσει η κυβέρνηση και φέρει στη Βουλή το νόμο – έκτρωμα για το Ασφαλιστικό παρά τη γενική κατακραυγή, απαντάμε με 48ωρη Γενική Πανελλαδική Απεργία! Να νεκρώσει όλη η χώρα!

Συνημμενα Αρχεια

Στα μπλόκα του αγώνα – Οργανωμένο κίνημα με προοπτική

Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, όπως εκφράζεται από τους Αγροτικούς Συλλόγους, τις Επιτροπές Αγώνα, τη Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων, πρωτοστατεί στον αγώνα της μικρομεσαίας αγροτιάς, που είναι αγώνας επιβίωσης. Αυτός ο αγώνας φέρνει αντικειμενικά τους μικρομεσαίους αγρότες σε αντιπαράθεση με την ΚΑΠ της ΕΕ και την κυβερνητική πολιτική, που είναι βέβαια πολιτική και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό, με τα εξοντωτικά μέτρα που προβλέπουν, δημιουργούν το έδαφος για να επιταχυνθεί το ξεκλήρισμα των μικρών και μεσαίων αγροτών. Αυτό θα οδηγήσει στη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε ακόμα λιγότερα χέρια και έτσι υπηρετείται ο στόχος της επιτάχυνσης και του εκσυγχρονισμού της καπιταλιστικής ανάπτυξης της αγροτικής παραγωγής.

Στο στόχο αυτό, όπως είναι φυσικό, συντάσσονται αγρότες με μεγάλες εκμεταλλεύσεις και επιχειρηματίες του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, πολλοί από τους οποίους στηρίζουν ή και πρωτοστατούν αυτή την περίοδο σε διάφορα μπλόκα ανά την Ελλάδα.

Τακτικά συναντιούνται με τις κυβερνήσεις, την αξιωματική αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα που θέλουν να γίνουν «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», αρκετές φορές χωρίς οι ίδιοι οι αγρότες των μπλόκων να το παίρνουν είδηση από πριν, όπως έγινε στη συνάντηση εκπροσώπων των μπλόκων της «Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής αγροτών κτηνοτρόφων» την Πέμπτη 21 Γενάρη με τον Γ. Κατρούγκαλο και τον Κυρ. Μητσοτάκη. Επιδιώκουν, κρυφά και φανερά, η εφαρμογή της ΚΑΠ από την κυβέρνηση να προσαρμοστεί πιο αποτελεσματικά στα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα, να δημιουργηθούν καλύτεροι όροι για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης στον αγροτικό τομέα.

Αυτά τα συμφέροντα εκφράζουν κατά βάση ορισμένα αγροτοσυνδικαλιστικά σχήματα, που καλούν τους αγρότες σε κινητοποιήσεις με πλαίσιο αιτημάτων προσαρμοσμένο στις ανάγκες των μεγαλοχωραφάδων και των επιχειρηματιών του αγροτικού τομέα. Από το πλαίσιο πάλης που προβάλλουν, λείπει κάθε αρνητική αναφορά στην ΚΑΠ της ΕΕ, με τη στρατηγική της οποίας συμφωνούν. Κρύβεται ο πραγματικός αντίπαλος της μικρομεσαίας αγροτιάς και ο στόχος της μεταρρύθμισης που επιχειρεί η κυβέρνηση. Απεναντίας, με αιτήματα όπως «πληρωμή του «πρασινίσματος» με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ», «πληρωμές συνδεδεμένων ενισχύσεων στα νέα προϊόντα (όσπρια, ψυχανθή, βιομηχανική τομάτα κ.τ.λ.)» και άλλα παρόμοια, ζητάνε μια πιο «δίκαιη» εφαρμογή της ΚΑΠ, που ξεκληρίζει τους μικρούς αγρότες.

Δεν είναι τυχαίο ότι εκπρόσωποι του «Πανελλαδικού Συντονιστικού» διαλαλούν στα κανάλια ότι στόχος των κινητοποιήσεων που καλούν, είναι να δυναμώσουν τη διαπραγματευτική ισχύ της κυβέρνησης, ενώ σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο επικεφαλής της «Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής» διαβεβαίωνε ότι διάβασε το μνημόνιο και αντιλήφθηκε ότι τα μισά απ’ όσα περιέχονται είναι πράγματα «που θα έπρεπε να είχαμε κάνει μόνοι μας εδώ και χρόνια», «όμως τα άλλα μισά είναι καταστροφικά και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μη συμβούν»…

Αποκαλυπτική είναι και η στάση τους απέναντι στο ζήτημα του διαχωρισμού των κατ’ επάγγελμα και μη αγροτών, από τον οποίο εξαρτάται εν πολλοίς η κρατική στήριξη, με κονδύλια εθνικά και της ΕΕ. Μάλιστα, δεν αποδέχονται μόνο το διαχωρισμό, αλλά ορισμένοι από αυτούς που πρωτοστατούν σε συσπειρώσεις αγροτών, ζητάνε και πιο επιθετικά μέτρα, όπως να υπολογίζονται ως «αγρότες» (και άρα να έχουν πρόσβαση σε επιδοτήσεις – ενισχύσεις) μόνο όσοι έχουν το 70% του εισοδήματός τους από αγροτικές εργασίες, όταν το ίδιο ποσοστό είναι σήμερα στο 35%, με προοπτική να πάει στο 50%.

Σύμφωνα με δικές τους εκτιμήσεις, αν εφαρμοζόταν αυτό το μέτρο, ο αριθμός των αγροτών στην Ελλάδα θα περιοριζόταν στις 150.000, από τις 900.000 που είναι σήμερα. Με τον τρόπο αυτό, οι επιδοτήσεις – ενισχύσεις, που είναι ούτως ή άλλως πετσοκομμένες από τη νέα ΚΑΠ, θα μοιράζονταν σε ακόμα λιγότερους, κατά βάση «μεγάλους» και έτσι θα μπορούσε να αναπληρωθεί και η ενδεχόμενη χασούρα από την αύξηση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών. Μάλιστα, για τους κατ’ επάγγελμα αγρότες, ζητάνε να παραμείνει ο συντελεστής φορολόγησης στο 13%.

Αλλά και στους άμεσους στόχους πάλης των αγροτών, αυτά που προτείνουν είναι μακριά από τις πραγματικές ανάγκες του φτωχού αγροτικού νοικοκυριού. Για παράδειγμα, διεκδικούν «ατομικό αφορολόγητο εισόδημα μέχρι 12.000 ευρώ για όλες τις επαγγελματικές αγροτικές κατηγορίες, προσαυξημένο με 3.000 ευρώ για κάθε παιδί» και διαφωνούν με το αίτημα της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων για κατάργηση των τεκμηρίων άμεσα, που τελειώνουν τους φτωχούς αγρότες με καθαρό συνολικό εισόδημα έως 10.000 ευρώ, για συνολικά αφορολόγητο οικογενειακό εισόδημα 30.000 ευρώ και προοδευτική φορολόγηση στο επιπλέον εισόδημα για μεγαλοαγρότες και επιχειρηματίες με συντελεστή 45%. Επιδιώκουν, επίσης, να μείνουν αφορολόγητες οι μεγάλες ενισχύσεις που εισπράττουν.

Για το Ασφαλιστικό αρκούνται στο αίτημα να μη γίνουν αυξήσεις στις εισφορές στον ΟΓΑ και να παραμείνει ο ΟΓΑ όπως είναι. Δηλαδή, να παίρνει ψίχουλα στα 67 χρόνια ο αγρότης και η αγρότισσα. Δεν ζητούν Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική, δωρεάν Υγεία – Πρόνοια για όλους και να μην επιβαρύνονται οι αγρότες με επιπλέον 7% ασφάλιστρα για τον κλάδο της Υγείας.

Είναι φανερό και μόνο από τα παραπάνω ότι με τέτοια γραμμή πάλης, δεν υπάρχει καμιά προοπτική για το φτωχό και μεσαίο αγρότη, αν δε διαχωρίσει τη θέση του από τους μεγαλοαγρότες και δεν παλέψει οργανωμένα, με συνέπεια και σταθερότητα στα αιτήματα και τους στόχους πάλης που υπηρετούν τα δικά του συμφέροντα.

Η προοπτική αυτού του αγώνα δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανάπτυξη της αγροτική παραγωγής έξω από τα δόκανα της ΚΑΠ της ΕΕ, κόντρα στα συμφέροντα των μονοπωλίων και των πολυεθνικών και προς όφελος του ελληνικού λαού.

 

Το πλαίσιο αιτημάτων των μικρομεσαίων αγροτών.

Το πλαίσιο των αιτημάτων των μικρομεσαίων αγροτών, όπως καθορίστηκε στις συσκέψεις της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων, περιλαμβάνει:

• Φορολογία σε κάθε πραγματικό εισόδημα, κατάργηση των τεκμηρίων. Αφορολόγητο οικογενειακό εισόδημα 30.000 ευρώ, προσαυξημένο με 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Προοδευτική φορολόγηση στο επιπλέον εισόδημα για τους μεγαλοαγρότες και τους επιχειρηματίες στο 45%. Κατάργηση των λογιστικών βιβλίων σε φτωχούς αγρότες με τζίρο έως 40.000 ευρώ.

• Καμιά αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΓΑ. Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης στα 60 για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες. Συντάξεις αξιοπρέπειας. Να ανακληθεί άμεσα η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια που ισχύει σήμερα. Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία – Πρόνοια. Να σφραγιστούν όλα τα βιβλιάρια υγείας του ΟΓΑ χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

• Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής που επιβάλλει η νέα ΚΑΠ 2014-2020 της ΕΕ, να μην ισχύσουν οι περικοπές στις επιδοτήσεις – ενισχύσεις, σύνδεση των ενισχύσεων με την παραγωγή, το ζωικό κεφάλαιο.

• Αφορολόγητο πετρέλαιο, όπως στους εφοπλιστές – Αμεση μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος κατά 50% στους μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους.

• Κατώτατες εγγυημένες τιμές για τα αγροκτηνοτροφικά προϊόντα, που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν εισόδημα για επιβίωση και συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας. Φτηνά προϊόντα για τις λαϊκές ανάγκες, ενάντια στην κερδοσκοπία εμπόρων και βιομηχανιών.

• Να εξοφληθούν άμεσα όλα τα χρωστούμενα σε νέους αγρότες, καθώς και οι δικαιούχοι εξισωτικών αποζημιώσεων, επιστροφής φόρου καυσίμων, νιτρορύπανσης, βιολογικών καλλιεργειών κ.ά. Αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος από το εμπάργκο στη Ρωσία. Το κράτος να εγγυηθεί την άμεση πληρωμή όλων των χρωστούμενων προϊόντων από εμπόρους, εξαγωγείς και βιομήχανους, καθώς και την παροχή από τις τράπεζες άτοκων καλλιεργητικών δανείων σε νέους αγρότες, μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους.

• Ενίσχυση της κτηνοτροφίας και εξασφάλιση των αναγκαίων βοσκήσιμων εκτάσεων. Δωρεάν κρατική σήμανση ζώων, νομιμοποίηση σταβλικών εγκαταστάσεων, υποδομές για την αντιμετώπιση ζωονόσων και πρόσληψη γεωτεχνικών.

• Αμεση αποζημίωση για τις καταστροφές στην παραγωγή και μέτρα για την αποκατάσταση του αγροκτηνοτροφικού κεφαλαίου, ΕΛΓΑ κρατικός φορέας που θα καλύπτει και θα αποζημιώνει στο 100% της ζημιάς απ’ όλες τις αιτίες καταστροφής σε φυτική, ζωική παραγωγή και πάγιο κεφάλαιο χωρίς καθυστερήσεις.

• Να μην επιστραφούν οι αποζημιώσεις («πακέτο Χατζηγάκη») που κέρδισαν με τους σκληρούς αγώνες τους οι αγρότες το 2008-2009, όπως ζήτησε η ΕΕ και ψήφισε σχετικό νόμο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

• Καμιά κατάσχεση πρώτης, δεύτερης κατοικίας ή χωραφιού, από δάνεια που βρίσκονται στο «κόκκινο», συνολικής αντικειμενικής αξίας μέχρι 300.000 ευρώ. Διαγραφή των τόκων και κούρεμα του κεφαλαίου σε ποσοστό 30% για επαγγελματικά δάνεια μέχρι 200.000 ευρώ των φτωχών αγροτοκτηνοτρόφων και ψαράδων.

• Να γίνουν τα απαραίτητα έργα υποδομής για εξασφάλιση επαρκούς άρδευσης, αντιπλημμυρικά έργα. Να μην ιδιωτικοποιηθεί η διαχείριση των νερών, όπως προβλέπει η οδηγία 60/2000 της ΕΕ.

• Να σταματήσουν τα αγροτοδικεία και η ποινικοποίηση των αγροτικών και κοινωνικών αγώνων.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ! ΤΡΙΤΗ 23 ΙΟΥΝΗ, Ομόνοια, στις 6.00μμ

Λαϊκή κινητοποίηση για να μπλοκάρουμε τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία λαιμητόμο, τα νέο αντιλαϊκό πακέτο που φέρνουν να μας φορτώσουν!

ΟΧΙ στα μνημόνια διαρκείας, στα νέα μέτρα πτώχευσης του λαού!

Αρκετά πληρώσαμε, αρκετά ματώσαμε!

Πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ!

Έχουμε χρέος απέναντι στη ζωή μας και στα παιδιά μας, να αντισταθούμε!

Η λύση βρίσκεται στους αγώνες που κρατούν τις σημαίες των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, στα πανό και τα πλακάτ αναγράφονται τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας και όχι οι ανάγκες των αφεντικών. Η λύση βρίσκεται στην αναμέτρηση στους χώρους δουλειάς, στην κατά μέτωπο αντεπίθεση μας απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, στους μοναδικούς κερδισμένους των νέων βάρβαρων μέτρων.

Βάζουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές!

Γυρνάμε την πλάτη σε αυτούς που μας θέλουν να βαράμε παλαμάκια στο ρυθμό της κυβέρνησης και των εταίρων της, κλακαδόροι σε μια διαπραγμάτευση που μας σπρώχνει στην φτώχεια για τα κέρδη λίγων.

Γυρνάμε την πλάτη στους υπερασπιστές της Ε.Ε. στις ενώσεις των καπιταλιστών και τους υπηρέτες τους που διαδηλώνουν για το δικαίωμά τους να συνεχίσουν να ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, να συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται ακόμα πιο άγρια την συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Δεν έχουμε σχέση με αυτούς! Δεν είμαστε ένα!

Δεν βάζουμε τα συνθήματα και τους αγώνες μας κάτω από ξένες σημαίες. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους καημούς και δυσκολίες με τους εκμεταλλευτές μας.

Με τα μονοπώλια ή με τις ανάγκες του λαού! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Αγώνας, ρήξη με την ΕΕ και το δρόμο των μονοπωλίων είναι ο δικός μας δρόμος.

Καμία στήριξη στο νέο μνημόνιο όπως και να το ονομάσουν!

Καμία αποδοχή της βάρβαρης και αντιλαϊκής ΕΕ!

Στις 11 Ιούνη πάνω από 700 εργατικές λαϊκές οργανώσεις έδωσαν δυνατή απάντηση σε 60 πόλεις σε όλη την Ελλάδα.

Την Τρίτη η φωνή των εργαζόμενων των συνταξιούχων της νεολαίας των γυναικών θα ακουστεί ξανά!

Οι αγώνες μας δεν είναι παιχνίδι στους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων, των προτάσεων και της πολιτικής της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Ρωσίας, της Κίνας. Ο λαός δεν έχει συμφέρον να διαλέγει το σχοινί που θα τον κρεμάσουν, συμφέρον του είναι στην αμφισβήτηση της εξουσίας τους.

Ο «μονόδρομος» της ΕΕ αποδεικνύεται καταστροφικός, επιζήμιος για τα εργατικά-λαικά συμφέροντα.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,
Μην δεχτείς:

  • τους νέους και παλιούς αντιασφαλιστικούς νόμους.

  • το συνεχόμενο χτύπημα στο λαϊκό εισόδημα, στους μισθούς, στις συντάξεις.

  • τους νέους φόρους και τα νέα χαράτσια.

Οι ζωές μας δε σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δεν μπορούν να περιμένουν! Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς, διεκδικούμε:

  • Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.

  • Κάλυψη όλων των απωλειών.

  • Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

  • Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.

  • Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.

Οργανώνουμε την απάντηση μας!
Ενισχύουμε τη δύναμη μας!

Δυναμώνουμε τα σωματεία μας σε κάθε κλάδο!

Απαντάμε αγωνιστικά! Σπάμε το κλίμα φόβου, τους εκβιασμούς και τις απειλές των αφεντικών, της κυβέρνησης, της ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ.

Μόνο η δική μας δύναμη και στάση μπορεί να καταργήσει αντιλαϊκούς νόμους, μνημόνια και αφεντικά!

Συνέχεια και αρχή

Το ΚΚΕ, την προεκλογική περίοδο αλλά και πολύ πιο πριν, έλεγε στο λαό πως δεν έχει τίποτα να περιμένει από μια κυβερνητική εναλλαγή μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Το πολύ που μπορεί να αλλάξει είναι ο τρόπος εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής στήριξης των μονοπωλίων, των συμφερόντων του κεφαλαίου, του στόχου της ανάκαμψης. Γι’ αυτό, έθετε ως κριτήριο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα την ανάγκη συγκρότησης ισχυρής εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης ικανής να αντιπαλέψει την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, να υπερασπίσει τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα. Προέβαλλε ότι η μόνη δύναμη που μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα στήριξης και οργανωτή αυτής της αντιπολίτευσης είναι το ΚΚΕ, τόσο με τη δράση των δυνάμεών του στο κίνημα, όσο και αξιοποιώντας την παρουσία του στη Βουλή.

Ενας μήνας έχει περάσει από τις εκλογές και οι εξελίξεις επέβαλαν αυτό να αποδειχθεί. Μέσα σε αυτόν το μήνα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ουσιαστικά, στραπατσάρισε τις προσδοκίες που καλλιεργούσε σε τμήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων ότι θα εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική, αποκάλυψε το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής της, που υπήρχε άλλωστε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στις λεπτομέρειές του, που περιλάμβαναν όμως χοντρές δεσμεύσεις απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ και που έκρυψε καλά πίσω από μια ανέξοδη συνθηματολογία.

Στην προσπάθεια αυτή, συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής, όποιο όνομα και αν έχει σήμερα, όποιο και αν πάρει αύριο στο πλαίσιο των δεσμεύσεων στο κεφάλαιο και την ΕΕ, η νέα συγκυβέρνηση έχει βρει πολλούς αρωγούς, σε βαθμό που της φέρνουν αμηχανία, προβληματιζόμενη, μάλιστα, για το τι θα σηματοδοτούσε επικοινωνιακά μια ψήφος στη Βουλή υπέρ της νέας αντιλαϊκής συμφωνίας με την ΕΕ απ’ όλα τα κόμματα που η ίδια κατηγορούσε ως «μνημονιακό κατεστημένο». Ολα λοιπόν τα αστικά κόμματα, μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου, ο ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές Ενώσεις, ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΟΕ), διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα από τη Γαλλία, την Ιταλία, ακόμα και τη Γερμανία μέχρι τις ΗΠΑ, δηλώνουν στο πλευρό της συγκυβέρνησης. Ολοι συμβάλλουν, και σε ένα βαθμό το καταφέρνουν, να δημιουργήσουν κλίμα ανοχής ή συναίνεσης στο λαό. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η μόνη δύναμη που χαλάει τη σούπα είναι το ΚΚΕ και οι χιλιάδες που συμπορεύτηκαν μαζί του στο μεγάλο χτεσινό συλλαλητήριο, που απαίτησε την πραγματική κατάργηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των εργατικών – λαϊκών απωλειών, την υπεράσπιση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων, τη ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Το χτεσινό συλλαλητήριο ήταν ελπιδοφόρο, ήταν όμως μαζί συνέχεια και αρχή. Μπροστά ξεδιπλώνεται η προοπτική νέων αγώνων και κινητοποιήσεων που μπορούν να εξελιχθούν σε ένα χειραφετημένο μαζικό εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Αρέσει σε %d bloggers: