Tag Archives: Εκδήλωση

Επιτροπή Ειρήνης Ηλιούπολης: Εκδήλωση στη μνήμη του αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη

Η κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας, Βαλκάνια, Τουρκία, Μεσόγειο, οι τελευταίες εξελίξεις στην κοντινή μας Συρία, οι ευθύνες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που με την εμπλοκή της σ’ αυτό το κουβάρι των εμπόλεμων (με τη συμμετοχή των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα μας) εκθέτει το λαό μας σε πιθανούς κινδύνους, αλλά και η παγκόσμια κατάσταση, δημιουργεί την υποχρέωση να τιμήσουμε όλοι τον Γρηγόρη Λαμπράκη.

Σήμερα η μεγαλύτερη τιμή στον Μαραθωνοδρόμο και Αγωνιστή της Ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα για την εκπλήρωση των ιδανικών, για τα οποία αυτός θυσιάστηκε.

Η τοπική Επιτροπή Ειρήνης Ηλιούπολης διοργανώνει εκδήλωση τιμής και μνήμης του αγωνιστή της ΕΙΡΗΝΗΣ, την Παρασκευή 4 Μαΐου 2018 στις 7:30 το απόγευμα, στο άγαλμα του αγωνιστή (σταθμός Μετρό Ηλιούπολης) και καλεί τους φίλους της ΕΕΔΥΕ να συμμετέχουν.

Advertisements

Η πρόταση του ΚΚΕ και για την Υγεία είναι η μόνη ρεαλιστική γιατί είναι φιλολαϊκή.

   Κατάμεστη ήταν η αίθουσα στο ΚΥΒΕ Περιστερίου, όπου φιλοξένησε την εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν οι Κομματικές Οργανώσεις ΑμεΑ και οι ΚΟΒ Υγείας – Πρόνοιας του ΚΚΕ στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων αγωνιστικής δράσης του Κόμματος.

   Ανοίγοντας την εκδήλωση η Κατερίνα Βεζύρη, γραμματέας της ΚΟΒ Πρόνοιας Νοτίων, σημείωσε ότι η φετινή χρονιά, είναι μια χρονιά εορτασμού για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ και αφορμή για να συζητηθεί όσο το δυνατόν πλατύτερα με τον κόσμο το πρόγραμμα του Κόμματος, η τακτική και η στρατηγική του, για το γεγονός ότι ο καπιταλισμός μπορεί να ανατραπεί, η εργατική τάξη μπορεί να ζήσει καλύτερα. Όπως είπε, σε μια σοσιαλιστική κοινωνία κανείς δεν θα αγωνιά για το αν θα έχει δουλειά, κανείς δεν θα φοβάται μην αρρωστήσει, κανένας γονιός δεν θα ανησυχεί αν το με ειδικές ανάγκες παιδί του θα έχει το σχολείο που του αξίζει και αν θα μπορεί να ζήσει μια ζωή καλύτερη από τη δική του, γιατί θα μπορεί.

   Στόχος της εκδήλωσης ήταν η ανάδειξη των θέσεων του ΚΚΕ τόσο για τα θέματα Υγείας – Πρόνοιας, όσο και ενημέρωση για τις επικίνδυνες εξελίξεις που τρέχουν. Για όλα αυτά μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, που αρχικά αναφέρθηκε στα οξυμένα προβλήματα που επικρατούν στο χώρο της Υγείας και ανέδειξε τη ρεαλιστική και φιλολαϊκή πρόταση του Κόμματος, η οποία προβάλει την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών σε Φάρμακο και Υγεία, την ανάπτυξη της έρευνας και καινοτομίας σε όφελος του λαού, για την οποία όμως απαιτούνται «σχέσεις κοινωνικής ιδιοκτησίας, επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού με αποκλειστικό οδηγό την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών». Σημείωσε ότι σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να εντάσσονται και οι σημερινές προτάσεις για άμεση ανακούφιση και αποσυμφόρηση των νοσοκομείων, με προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με εξασφάλιση υποδομών ιατρικού εξοπλισμού και φαρμάκων, γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης.

   Αναφέρθηκε ακόμα στην υπόθεση «Novartis», υπογραμμίζοντας ότι αν δεν φύγει από τη μέση το κριτήριο του καπιταλιστικού κέρδους θα συνεχίσει να υπάρχει νόμιμη και παράνομη διαφθορά. Σχετικά με τα ΑμεΑ και τον «εκσυγχρονισμό» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση για το σύστημα απονομής των προνοιακών παροχών, τόνισε ότι είναι στην κατεύθυνση υλοποίησης της πολιτικής της ΕΕ οι ελάχιστες παροχές, επιπέδου φτωχοκομείου.

   Τέλος, αναφέρθηκε στις επικίνδυνες εξελίξεις και την τουρκική επιθετικότητα, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρέπει να τη δούμε ξεκομμένη από τις υπόλοιπες εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, όπου «ψήνονται» οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ιμπεριαλιστών.

   Ακολούθησε ρεμπέτικο γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη επί σκηνής με το συγκρότημα της ΣΕΑΑΝ και η βραδιά έκλεισε με γλέντι και δημοτικά τραγούδια από τον κλαρινιτζή Κώστα Καντζιλιέρη.  

Διαβάστε εδώ: Αποσπάσματα της ομιλίας του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΝ

   Με μια μεγάλη εκδήλωση που έγινε την Παρασκευή 23 Φλεβάρη στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, η ΚΝΕ τίμησε τη θρυλική ΕΠΟΝ, 75 χρόνια μετά την ίδρυσή της. Εκατοντάδες νέοι και νέες ανταποκρίθηκαν στο καλέσμα της Οργάνωσης Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ που διοργάνωσε την εκδήλωση.

   Στην εκδήλωση παρευρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον ΓΓ, Δημήτρη Κουτσούμπα. Το δικό τους ξεχωριστό «παρόν» έδωσαν οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ.

   Ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ, Νίκος Αμπατιέλος.

   Μετά την ομιλία προβλήθηκε ένα σπάνιο κινηματογραφικό ντοκουμέντο που παραχώρησε στην ΚΝΕ ειδικά για την εκδήλωση ο πολυβραβευμένος διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης και το οποίο προέρχεται από το ντοκιμαντέρ του «Μνήμες», ενώ η εκδήλωση έκλεισε με το συγκρότημα «Ρωμιοσύνη» που παρουσίασε ένα πρόγραμμα με αντάρτικα τραγούδια (δείτε εδώ αναλυτικά). Στο πλαίσιο της εκδήλωσης λειτούργησε έκθεση ντοκουμέντων με πλευρές της ηρωϊκής και πολύμορφης παρουσίας της ΕΠΟΝ από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής της μέχρι και την απελευθέρωση (δείτε εδώ αναλυτικά).  

Στην ομιλία του ο Νίκος Αμπατιέλος είπε:

 

«Φίλες και φίλοι,

   Με περηφάνια και σεβασμό πραγματοποιούμε τη σημερινή εκδήλωση της Οργάνωσης Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ για τα 75 χρόνια από την ίδρυση της θρυλικής ΕΠΟΝ, της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νεολαίας.

   Τιμάμε τους νεολαίους αγωνιστές της ΕΠΟΝ, τα ατρόμητα «Αετόπουλα», που δεν δίστασαν να μπουν στον αγώνα για αυτό που σε κάποιους εκείνα τα χρόνια έμοιαζε παράτολμο και αδύνατο.

Δεν θα υπήρχε εξάλλου καλύτερος τρόπος για να συνεχίσουμε σαν Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας τις εκδηλώσεις το 2018 για τον εορτασμό των 100 χρόνων του ΚΚΕ και των 50 χρόνων της ΚΝΕ.

   Όλα αυτά τα χρόνια, χιλιάδες μέλη και φίλοι της ΚΝΕ διαπαιδαγωγηθήκαμε, πήραμε ζωντανά μαθήματα Ιστορίας, αλλά και δύναμη για τη συνέχεια, για τις σημερινές μάχες, κόντρα στις δυσκολίες της καθημερινής πάλης. Πήραμε δύναμη και πείρα για την καλύτερη προετοιμασία για τις μεγάλες ταξικές αναμετρήσεις που έρχονται.

   Είμαστε περήφανοι γιατί είμαστε η νεολαία του ΚΚΕ που υπήρξε η ψυχή, ο καθοδηγητής και ο κύριος αιμοδότης αυτού του μεγάλου αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ.

   Είμαστε περήφανοι γιατί η ΚΝΕ είναι συνεχιστής της ηρωικής ΟΚΝΕ, του βασικού μοχλού ανάπτυξης της ΕΠΟΝ.

   Είμαστε περήφανοι γιατί ό,τι κατέκτησε ο λαός μας, τα κέρδισε με σκληρούς αγώνες και σε συμπόρευση με το ΚΚΕ εδώ και έναν αιώνα!

   Το ΚΚΕ έδωσε συνολικά στους λαϊκούς αγώνες και συγκεκριμένα την περίοδο εκείνη χιλιάδες από τα καλύτερα παιδιά του, δημιούργησε πρότυπα στάσης ζωής, καλλιέργησε στην πράξη τον μαζικό ηρωισμό.

   Η ιστορία του Κόμματός μας, της τάξης μας είναι γραμμένη με αίμα σπιθαμή προς σπιθαμή σε όλη την Ελλάδα.

   Με σεβασμό υποκλινόμαστε: σε όσους και όσες αγωνίστηκαν για τα λαϊκά συμφέροντα σε όλες τις συνθήκες, σε όλους όσοι κράτησαν ηρωική στάση με το όπλο, ή με τα χωνιά και την προκήρυξη, πήραν μέρος στις διαδηλώσεις, τις απεργίες, στα σαμποτάζ, διώχτηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, εκτελέστηκαν, έμειναν αλύγιστοι και μας δίδαξαν ένα περήφανο, ηρωικό τρόπο ζωής, σ’ αυτούς που ανέδειξαν τη μορφή του αφοσιωμένου, αταλάντευτου αγωνιστή, χαρακτηριστικά του επαναστάτη.

   Είναι πηγή έμπνευσης και γνώσης, ιδιαίτερα για μας τους νεότερους, και πηγή πολύτιμων συμπερασμάτων για την οργάνωση της λαϊκής και νεανικής αντεπίθεσης σήμερα, που μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο αναγκαία και επιτακτική.

   Για να πιστέψει ο λαός ότι μπορεί να κάνει κουμάντο ο ίδιος στον τόπο του, παίρνοντας τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια του, ότι μπορούμε να ζήσουμε έξω από το μαντρί του συστήματος, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, χωρίς παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα και μνημόνια.

   Τους τιμάμε όχι μόνο με λόγια αλλά με πράξεις για την ενίσχυση του αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

   Έτσι μπαίνουμε όλοι μας πιο αποφασιστικά στη μάχη ώστε η δράση μας το 2018 να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για να συναντηθούμε με πολλούς νέους και νέες σε όλους τους χώρους όπου ζει, εργάζεται, μορφώνεται και σπουδάζει η γενιά μας.

   Στη μάχη για να δυναμώσουμε τη συλλογική δράση, την οργάνωση, την πάλη για ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.

   Στην πρώτη γραμμή του αγώνα γιατί θέλουμε καλύτερη – όμορφη – δίκαιη ζωή, γιατί το μέλλον μας δεν μπορεί να είναι ο κόσμος της εκμετάλλευσης, των κρίσεων, της ανεργίας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

   Στην πρώτη γραμμή του αγώνα με τα ιδανικά που απορρέουν από την κοσμοθεωρία μας, το μαρξισμό – λενινισμό, με τις αξίες που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου, με τις ιδέες που είναι ανίκητες γιατί είναι αληθινές, σε πείσμα των καιρών και των μύθων που στόχο έχουν να συμβιβαστεί η νέα γενιά με την ιστορικά ξεπερασμένη καπιταλιστική βαρβαρότητα.

   Στη μάχη για να συναντηθούν χιλιάδες νέοι και νέες με την πρόταση του ΚΚΕ για την ανατροπή του καπιταλισμού, την οικοδόμηση της κοινωνίας της πραγματικής ελευθερίας, της ζωής με δικαιώματα, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, την πρόταση αγώνα και δράσης για το δρόμο που πρέπει να πυκνώσουμε σήμερα για να χτίσουμε αυτή την προοπτική.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

φίλες και φίλοι,

   Σαν σήμερα πριν από 75 χρόνια, 23 του Φλεβάρη του 1943, ιδρύθηκε η ηρωική ΕΠΟΝ. Η θρυλική αυτή οργάνωση του ΕΑΜ, που τροφοδότησε με εκατοντάδες χιλιάδες νέους τον αγώνα ενάντια στους ναζί και φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, που γαλούχησε χιλιάδες μαχητές του ΕΛΑΣ και κατοπινά του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας δίνοντας ξανά με τ’ όπλο στο χέρι τον αγώνα για μία νέα Ελλάδα κόντρα στην αστική τάξη της χώρας μας και τους συμμάχους της, τη Μ. Βρετανία αρχικά και τις ΗΠΑ στη συνέχεια.

   Νέοι και νέες που μπήκαν στον αγώνα και πρόσφεραν με κάθε τρόπο: πότε με το με το χωνί, με τις προκηρύξεις και τον παράνομο Τύπο, πότε με το όπλο στο χέρι. Πρώτοι στη μάχη για την επιβίωση του λαού, πρώτοι στη μόρφωση, στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, ενάντια στα πρότυπα του συμβιβασμού που καλλιεργούσαν στη νεολαία.

   Η ΕΠΟΝ έδρασε τόσο μαζικά γιατί οι νεανικές διαθέσεις αντίστασης και απειθαρχίας δέχτηκαν την επίδραση των ιδανικών της λευτεριάς, της εναντίωσης στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και του συστήματος που τους γεννά, της πραγματικής λαϊκής κυριαρχίας, χωρίς εκμεταλλευτές, ντόπιους και ξένους αφέντες. Γιατί δέθηκαν με την υπεράσπιση του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, γιατί συνειδητά οι νέοι βάδισαν μαζί με τον εργαζόμενο λαό, με τον μαχόμενο λαό.

   Αυτό έδωσε δύναμη στα ταλαιπωρημένα από την πείνα και τα βάσανα της κατοχής κορμιά των νέων, έτσι ώστε να φλογίζεται η ψυχή τους από απεριόριστη δύναμη και ορμή.

   Ψυχή αυτού του αγώνα ήταν οι κομμουνιστές που είχαν βρεθεί στην πρώτη γραμμή των αγώνων της εργατικής τάξης και της νεολαίας όλα τα προηγούμενα χρόνια.

   Στην περίοδο της Κατοχής, το ΚΚΕ βαριά χτυπημένο από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου κατέβαλε ηρωικές προσπάθειες για να ανασυγκροτηθεί και να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση. Η ανασυγκρότηση του ΚΚΕ στις συνθήκες της τριπλής κατοχής γερμανικής – ιταλικής – βουλγαρικής αποτελεί έναν από τους άθλους του Κόμματος στη μακρόχρονη ιστορία του.

   Στηρίχτηκε σε έναν αποφασισμένο πυρήνα μελών και στελεχών, αρκετοί εκ των οποίων απέδρασαν από τόπους εξορίας για να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, κομμουνιστές και κομμουνίστριες που είχαν περάσει από τη δικτατορία του Μεταξά με το κεφάλι ψηλά, είτε ως φυλακισμένοι κι εξόριστοι, είτε στην παρανομία.

   Έτσι κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στον μαζικό πολιτικό και ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, με την ίδρυση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της Εργατικής Αλληλεγγύης, της ΟΠΛΑ και των λαογέννητων θεσμών στην Ελεύθερη Ελλάδα και έτσι να αναδειχτεί σε ηγετική πολιτική δύναμη και αιμοδότης του αγώνα.

    Το 1943 ήταν η χρονιά που η συντριβή του Άξονα άρχισε να γίνεται χειροπιαστή ελπίδα και βεβαιότητα των λαϊκών μαζών. Η μεγαλειώδης νίκη του Κόκκινου στρατού επί του γερμανικού, στις 2 Φλεβάρη και μετά από μάχες δυόμιση μηνών στο Στάλινγκραντ, συνολικά η υπεροχή του σοσιαλισμού ήταν αυτή που άλλαξε ριζικά τους συσχετισμούς του Β’ ΠΠ. Τη στροφή που σημειώθηκε στην πορεία του πολέμου ακολούθησε η απελευθέρωση της Σοβιετικής Ένωσης το 1944, που ο στρατός της καταδίωξε το γερμανικό στρατό και που έφτασε μέχρι και την καρδιά του ναζιστικού κτήνους και κάρφωσε την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ.

   Γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για να δυναμώσουν και τα απελευθερωτικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη όπως και στην Ελλάδα.

    Σε αυτές τις συνθήκες γεννήθηκε και η ΕΠΟΝ, σε αυτές τις συνθήκες αντήχησαν και τα γνωστά χωνιά της ΕΠΟΝ, που όταν νύχτωνε και κάτω από τη μύτη των κατακτητών ενημέρωναν για τις αντεπιθέσεις του Κόκκινου Στρατού και καλούσαν στον αγώνα για τη Λευτεριά.

   Όπως περιγράφει και ο Δημητρης Ραβάνης – Ρεντής, ένας από τους κορυφαίους κομμουνιστές λογοτέχνες και αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης στο βιβλίο «Τα παιδιά της Αθήνας»:

   «Έτσι, οι οργανώσεις της ΕΠΟΝ γράφανε στους τοίχους τα νέα από τα μέτωπα όπως ότι «Ο κόκκινος στρατός προχωρεί προς τα γερμανικά σύνορα» για να κατατοπίζουν τον κόσμο να μην τον ξεγελάει η χιτλερική προπαγάνδα.

   Εκεί, κοντά στην οδό Αγίου Μελετίου και Αχαρνών είδε ζωγραφισμένο ένα τεράστιο ρολόι με τους δείκτες σταματημένους στις δώδεκα παρά πέντε.

   Από κάτω έγραφε: «Η ώρα της λευτεριάς πλησιάζει! Όλοι στα άρματα!».»

   Σε κάθε περίπτωση τα ίδια τα γεγονότα του ’43 αποτέλεσαν ταυτόχρονα και βάσιμη πρόβλεψη των διεθνών και εγχώριων αστικών επιτελείων, που προχώρησαν έγκαιρα στις αναγκαίες αναπροσαρμογές της στρατηγικής τους.

   Όλες αυτές οι εξελίξεις βρήκαν την αστική τάξη με το βλέμμα στην επόμενη μέρα, στην Ελλάδα και διεθνώς, στην ανάγκη να πάρουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, με το καρότο και το μαστίγιο για να στεριώσουν την εξουσία τους ενάντια στον οργανωμένο λαό που είχε τους κομμουνιστές μπροστά. Δεν άργησε να εκφραστεί με την ένοπλη ταξική σύγκρουση τον Δεκέμβρη του 1944 αλλά και τα επόμενα χρόνια.

   Καμία «εθνική ομοψυχία» δεν μπορούσε και δεν μπορεί να υπάρξει ούτε και σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου. Δεν μπορεί να υπάρχει κανένας κοινός στόχος, κανένα κοινό συμφέρον με τους εκμεταλλευτές του λαού ή με τμήματά τους.

   Αυτό φάνηκε από την αρχή του πολέμου όταν ένα μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου επέλεξε την ανοιχτή συνεργασία με τους κατακτητές, ένα άλλο διέφυγε, μαζί με το Παλάτι, στο εξωτερικό (Κάιρο και Λονδίνο), παίρνοντας μαζί του τις τεράστιες ποσότητες των κρατικών αποθεμάτων σε χρυσό και ένα τρίτο, συμμαχικό της Βρετανίας, που ανέλαβε να διεξάγει αντικατοχικό αγώνα, συνεργαζόταν στην πλειοψηφία του και με τους κατακτητές, για να κτυπηθεί το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.

   Αυτός ο μαζικός λαϊκός αγώνας δεν κατόρθωσε να φθάσει στην τελική νίκη. Το ΚΚΕ, παρά την τεράστια προσφορά του, δεν ήταν επαρκώς στρατηγικά – πολιτικά προετοιμασμένο να θέσει το ζήτημα της κατάκτησης της εργατικής εξουσίας ως αποτέλεσμα της αντιστασιακής πάλης και έπαθλο του λαϊκού αγώνα.

   Το Κόμμα μας δεν υποτάχθηκε και οργάνωσε τον τρίχρονο ένοπλο λαϊκό αγώνα του ΔΣΕ (1946 – 1949). Ο ένδοξος τρίχρονος αυτός αγώνας εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και καταπιεστών του και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

φίλες και φίλοι,

   Η ΕΠΟΝ ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της ΟΚΝΕ σε ένα σπίτι, στην οδό Δουκίσσης Πλακεντίας 3, στους Αμπελόκηπους. Είχε προηγηθεί η ίδρυση του ΕΑΜ Νέων ένα χρόνο νωρίτερα, στις 5 Φλεβάρη 1942.

   Στα χρόνια που ακολούθησαν η ΕΠΟΝ έγραψε χρυσές σελίδες ηρωισμού.

   Τα περισσότερα από 600.000 μέλη της έδρασαν με απαράμιλλο ηρωισμό και αυτοθυσία στον αγώνα ενάντια στον κατακτητή. 8.000 χιλιάδες ΕΠΟΝίτες συγκρότησαν αυτοτελείς σχηματισμούς του ΕΛΑΣ ενώ ακόμη 27.000 πολέμησαν με το όπλο στο χέρι μέσα από τις γραμμές του. Σε περισσότερες από 430 ανέρχονται οι μάχες που συμμετείχαν οι στρατιωτικοί σχηματισμοί της ΕΠΟΝ, στις οποίες έδωσαν τη ζωή τους περίπου 1.300 ΕΠΟΝίτες.

   Η δράση της αγκαλιάστηκε από την πλειοψηφία της ελληνικής νεολαίας. Από τα «Αετόπουλα» που ήταν παιδιά και μαθητές από 8 χρονών που έδρασαν στο πλάι του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, κατέβαιναν σε διαδηλώσεις, γίνονταν σύνδεσμοι, πηγαινοέρχονταν με σημειώματα, συνόδευαν αγωνιστές.

   Παιδιά στην ηλικία αλλά με ψυχή μαχητή παρακολουθούσαν τις κινήσεις των Γερμανών και των δωσίλογων χαφιέδων και έδιναν πολύτιμες πληροφορίες στον ΕΛΑΣ. Μετέφεραν τρόφιμα και πυρομαχικά για τους αντάρτες, κράτησαν τουφέκι στη μάχη. Φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν ως ενήλικοι, όμως δεν λύγισαν και πάντα ανυπομονούσαν να μεγαλώσουν και να γίνουν ΕΠΟΝίτες. Μικρά παιδιά με τεράστιο θάρρος και αφοβία, που έπαιρναν παράδειγμα από τους αγωνιστές αντάρτες της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ.

   Μέχρι και τη δράση του ΕΛΑΣ Σπουδαστών, που αργότερα μετονομάστηκε σε Λόχο «Λόρδος Μπάιρον».

   Ο ΕΛΑΣ Σπουδαστών δημιουργήθηκε από την ανάγκη της προστασίας ΕΠΟΝίτικων ομάδων όταν έγραφαν συνθήματα στους τοίχους, όταν μοίραζαν προκηρύξεις, ή όταν ξεσήκωναν το λαό με τα χωνιά τους. Ο οπλισμός του αρχικά ήταν υποτυπώδης που όμως μετά την ιταλική συνθηκολόγηση κατάφερε να συγκεντρώσει αρκετά όπλα και να σχηματίσει ένα αξιόλογο μάχιμο σώμα, όπου συμμετείχε και στις διάφορες μάχες που γίνονταν στις συνοικίες της Αθήνας.

   Ο Λόχος Σπουδαστών μετονομάστηκε σε Λόχο «Λόρδος Μπάιρον’ κατά τη διάρκεια της ένοπλης ταξικής αναμέτρησης με τους Άγγλους το Δεκέμβρη του ’44, και δίνει μεγάλες μάχες, με μεγάλες απώλειες στα Εξάρχεια, στη Νεάπολη και στου Γκύζη, με ξεχωριστή στιγμή τις 27 Δεκέμβρη του ’44, όπου οι μπουρλοτιέρηδες του Σπουδαστικού Λόχου ανατινάζουν μια πολυκατοικία γεμάτη με Εγγλέζους.

   Όποια πέτρα και αν σηκώσεις, όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα, σίγουρα θα κρύβει μία ιστορία ΕΠΟΝιτών.

   Σαν και εκείνης της 28ης Απρίλη του 1944 όπου οι 17χρονοι ΕΠΟΝίτες Δημήτρης Αυγέρης, Θάνος Κιοκμενίδης και Κώστας Φολτόπουλος μετέτρεψαν ένα χαμόσπιτο στον Υμηττό σε «κάστρο».

   Ξημερώματα, ένα τάγμα Γερμανών κατακτητών και ταγματασφαλιτών περικυκλώνει το μικρό σπίτι στον Υμηττό, στο οποίο φυλάσσεται ο οπλισμός του ΕΛΑΣ της περιοχής.

   Οι κατακτητές δεν ήξεραν ούτε πόσοι, ούτε ποιοι το φύλαγαν. Θεωρούσαν όμως ότι ήταν ζήτημα λίγων λεπτών για να παραδοθούν όσοι βρίσκονταν μέσα. Κανείς τους δεν περίμενε αντίσταση.

   Οι ΕΠΟΝίτες ξεκίνησαν μια λυσσαλέα μάχη ενάντια στις γερμανικές δυνάμεις, μην αφήνοντας κανένα να προσεγγίσει ούτε την είσοδο του μικρού σπιτιού. Η μάχη αυτή κράτησε μέχρι το απόγευμα.

   Όταν ο Κώστας Φολτόπουλος έπεσε από ριπή ενός πολυβόλου, το σπίτι άρχισε να τυλίγεται στις φλόγες. Ο Θάνος Κιοκμενίδης σκοτώνεται. Ο Δημήτρης Αυγέρης μένει μόνος και υπερασπίζεται το σπίτι ανυποχώρητα, για ώρες. Χρειάστηκε να ρίξουν καπνογόνα οι Γερμανοί για να τον αναγκάσουν να βγει και να τον σκοτώσουν.

   Όταν τέλειωσε η μάχη οι Γερμανοί εισβάλλοντας στη μικρή αποθήκη για να μαζέψουν τα πτώματα των ‘ηττημένων ανταρτών», αντί να δουν δεκάδες άνδρες, όπως περίμεναν, είδαν μονάχα άλλα δύο νεκρά σώματα παιδιών.

   Την επόμενη νύχτα, ένας σύντροφος των τριών ηρώων έγραψε κλεφτά «ΔΙΑΒΑΤΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ, ΓΟΝΑΤΙΣΕ, ΣΦΙΞΕ ΤΗ ΓΡΟΘΙΑ ΣΟΥ ΚΙ ΟΡΚΙΣΟΥ ΕΚΔΙΚΗΣΗ» λόγια που συμπύκνωναν τη λαϊκή παρακαταθήκη που άφησαν πίσω τους.

   Αυτός ήταν ο ηρωισμός των ΕΠΟΝιτών και ΕΠΟΝιτισσών που άφησε ιστορία, δημιούργησε έναν αντάξιο θρύλο που φτάνει ως και τις μέρες μας.

   Ενιαία με το κύριο μέτωπο, ενιαία με την ένοπλη πάλη για την απελευθέρωση η ΕΠΟΝ δρούσε για το σύνολο της ζωής της νεολαίας. Οργάνωσε την πάλη της νεολαίας στο πλευρό του λαού, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές.

   Στα μεγάλα συλλαλητήρια για να εμποδιστεί όπως και έγινε η επιστράτευση που επεδίωξαν οι κατακτητές για να στείλουν Έλληνες εργάτες στα γερμανικά εργοστάσια.

   Με τη δημιουργία επιτροπών και κινητοποιήσεων για την απόσπαση τροφίμων και την οργάνωση συσσιτίων και λεσχών, για την αλληλεγγύη.

   Με την οργάνωση σαμποτάζ στην παραγωγή και απεργίες σε εργοστάσια που αξιοποιούνταν από τον κατακτητή.

   Πάντα με κίνδυνο ζωής και με πολλά θύματα και συγκρούσεις.

   Οι νέοι ΕΠΟΝίτες έδιναν καθημερινά έναν ακόμα αγώνα. Αυτόν για την κατάκτηση της γνώσης, το χτύπημα του αναλφαβητισμού, την διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων μαχητών.

   Η διαπαιδαγωγητική και μορφωτική δράση της ΕΠΟΝ ήταν το πρώτο της καθήκον ακόμα και μέσα σε αυτές τις δύσκολες και σύνθετες συνθήκες της κατοχής και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

   Το σύνθημά τους έμεινε στην Ιστορία, μας εμπνέει σήμερα: «Πολεμάμε και τραγουδάμε, πολεμάμε και μαθαίνουμε».

   Η ΕΠΟΝ άνοιξε και λειτούργησε σχολεία που οι κατακτητές είχαν μετατρέψει σε στρατώνες, αχούρια, ακόμη και σε φυλακές.

   Ιδιαίτερα στις απελευθερωμένες περιοχές, στην Ελεύθερη Ελλάδα, τα περισσότερα σχολεία άνοιξαν και σε πολλές περιπτώσεις, δάσκαλοι ήταν ΕΠΟΝίτες.

   Γράφτηκαν ακόμη και σχολικά βιβλία που τυπώθηκαν σε 100.000 αντίτυπα και μοιράστηκαν σε όλους τους μαθητές της Ελεύθερης Ελλάδας. Ήταν η πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία που μοιράστηκαν δωρεάν βιβλία σε μαθητές.

   Η εκδοτική δραστηριότητα της ΕΠΟΝ ήταν και τεράστια, με τη «Νέα Γενιά» το δημοσιογραφικό όργανο του ΚΣ της ΕΠΟΝ να φτάσει σε κυκλοφορία τις 45.000 φύλλα, γεγονός πρωτοφανές για τον περιοδικό Τύπο της χώρας, αλλά και πρωτότυπη τόσο στη μορφή όσο και στους δεκάδες τρόπους που ανακάλυπταν οι ΕΠΟΝίτες και τα «Αετόπουλα» για να γεμίζουν τις γειτονιές με τρικάκια, ανακοινώσεις, εφημερίδες και άλλα υλικά.

   Η πολιτιστική δραστηριότητα ήταν ανεπανάληπτη και δεν ήταν απλά ένα μέσο ψυχαγωγίας ή διασκέδασης. Ήταν καθοριστικό στοιχείο διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων ΕΠΟΝιτών, της διαπαιδαγώγησής τους με τα πιο όμορφα ιδανικά και αξίες. «Δημιουργήθηκαν εκατοντάδες θέατρα σε όλη την Ελλάδα, όπου για πρώτη φορά τα νιάτα κι ο λαός, ιδιαίτερα της υπαίθρου, ένιωσαν τη χαρά της τέχνης. Εκατοντάδες χορωδίες νέων, θεατρικοί όμιλοι, εκπολιτιστικά συνεργεία, δούλεψαν ως το πιο ξεκομμένο απ’ τη ζωή και τον πολιτισμό ορεινό χωριουδάκι, για να εμψυχώσουν, ν’ ανακουφίσουν και να δώσουν χαρά και κέφι στο βασανισμένο λαό και τα νιάτα, που πολεμούσαν για τη λευτεριά», ανέφερε χαρακτηριστικά το ΚΣ της ΕΠΟΝ.

   Δόθηκε μεγάλη προσοχή στην ενίσχυση και ανάπτυξη του αθλητισμού. Δημιουργήθηκαν εκατοντάδες αθλητικές ομάδες σε όλη τη χώρα. Ζωντάνεψαν ο κλασικός αθλητισμός. Αναπτύχθηκε το ποδόσφαιρο και οι άλλα αθλήματα σε σωστές βάσεις, της υγιούς άμιλλας.

   Σταθερά αλλά και με ειδική καμπάνια όταν χρειάστηκε έδινε τη μάχη ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά και τη νάρκωση του μυαλού και της σκέψης της νεολαίας.

   Ο ΕΠΟΝίτης και η ΕΠΟΝίτισσα έχοντας το βλέμμα καρφωμένο σε ένα καλύτερο αύριο, πάλευαν σε πολύ δύσκολες συνθήκες ζώντας όμως ολόπλευρα την ομορφιά του ανυποχώρητου αγώνα, της ανυπότακτης ζωής.

   Τα έδιναν όλα στην αντάρτικη δράση, στη διαφώτιση και την ενημέρωση, στην ανύψωση του ηθικού του λαού και ταυτόχρονα τραγουδούσαν συνέθεταν, δημιουργούσαν μορφώνονταν αθλούνταν, πήγαιναν εκδρομές, ζούσαν πολύπλευρα, είχαν τις νεανικές τους ανησυχίες.

   Όλη η δράση της ΕΠΟΝ μας διδάσκει ότι ο αγώνας για τα δικαιώματα της νεολαίας, ο αγώνας σε όλες τις φάσεις του για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο απαιτεί πλήθος μορφών, δράσεων που μαζί με την μαχητική στάση για την κατάκτηση της γνώσης μπορεί να γεννά με ευρηματικό τρόπο νέους δρόμους επικοινωνίας και κοινής δράσης με την πλειοψηφία των παιδιών των λαϊκών οικογενειών.

   Η ΚΝΕ είναι περήφανη για αυτές τις ρίζες της…

  Κάποιοι μπορεί ή μάλλον θα πρεπε να ντρέπονται για το από πού κρατάει η σκούφια τους…

   Ιδιαίτερα τα μαντρόσκυλα του συστήματος, οι χρυσαυγίτες.

   Οι απόγονοι των ταγματασφαλίτων, των γερμανοτσολιάδων, των ομάδων Χ που τότε που ορκίζονταν πίστη στον Χίτλερ.

   Οι απόγονοι όσων συμμετείχαν με ζήλο σε όλες τις θηριωδίες κατά του άμαχου λαού, σε μαζικές σφαγές, σε βιασμούς και στο πλιάτσικο.

   Όσων ήταν οι χαφιέδες στις γειτονιές, φορούσαν κουκούλες και κατέδιδαν τους αγωνιστές.

   Αυτοί που βρήκαν τώρα ευκαιρία να βγουν από τις τρύπες τους χάρη στην κάλυψη που τους έδωσαν τα πρόσφατα εθνικιστικά Συλλαλητήρια, που όμως οι πολιτικοί τους πρόγονοι είχαν παραδώσει την Ελληνική Μακεδονία στους Βούλγαρους φασίστες την περίοδο της κατοχής.

   Οπότε ας αφήσουν τα σάπια οι φασίστες, και θα φροντίσει το εργατικό – λαϊκό κίνημα να τους ξαναστείλει στα σκουπίδια της Ιστορίας, εκεί που ανήκουν…

   Τα μέλη της ΕΠΟΝ κράτησαν παρά τα βάσανα, τις διώξεις ψηλά τη σημαία του αγώνα, τη σημαία που ποτίστηκε με ποτάμια αίμα και για αυτό είναι κατακόκκινη και δεν μπορεί να ξεβάψει.

   Αυτή τη σημαία την κρατάνε σήμερα περήφανα στα χέρια τους οι νέοι κομμουνιστές βαδίζοντας μαχητικά και με σιγουριά για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, της ζωής με δικαιώματα, της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών, του νέου κόσμου, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

   Αλήθεια, αυτή η κατακόκκινη σημαία του αγώνα, η σημαία της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ μπορεί να μπει δίπλα στη σημαία του ΝΑΤΟ;

   Τη σημαία που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει αγκαζέ και σηκώνει ψηλά μετατρέποντας τη χώρα σε «γεωπολιτικό μεντεσέ» συμφερόντων ελληνικών και ξένων μονοπωλιακών ομίλων και καπιταλιστικών χωρών;

   Μπορεί η σημαία των ταξικών αγώνων του λαού μας να μπει κάτω από τη σημαία της ΕΕ, των μονοπωλίων, των αντεργατικών μέτρων που και η σημερινή κυβέρνηση υλοποιεί πιστά υποθηκεύοντας το μέλλον της νεολαίας στο όνομα της δήθεν δίκαιης ανάπτυξης και των ματωμένων πλεονασμάτων μέχρι το 2060.

   Αυτές οι εικόνες μόνο ανατριχίλα προκαλούν.

   Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί να αξιοποιήσει τον ηρωικό αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ σαν πλυντήριο, για να ξεπλύνει την βάρβαρη αντιλαϊκή της πολιτική, για να ξεπλύνει τις υποκλίσεις στους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, στους εχθρούς του λαού.

   Και επειδή πρόσφατα στη Βουλή πήγε και ήρθε ο Μπρεχτ και η κούφια αναπαραγωγή κάποιων στίχων του, ο λαός πρέπει να τους αφιερώσει:

 

Οποιος ακόμα ζει, δε λέει Ποτέ!

Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.

Οπως ακριβώς είναι, έτσι δεν μένει.

Οταν πουν ό,τι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε

θα μιλήσουνε οι κυριαρχούμενοι.

 

Σύντροφοι και φίλοι,

   Στην ιδρυτική σύσκεψη της ΕΠΟΝ αποφασίστηκε η αυτοδιάλυση όλων οργανώσεων που συμμετείχαν σε αυτήν. Έτσι η ίδρυση της ΕΠΟΝ συνδέθηκε με την αρνητική απόφαση αυτοδιάλυσης της ΟΚΝΕ, η οποία σταμάτησε την αυτοτελή της δράση μετά από 21 χρόνια ηρωικής πορείας. Τα μέλη της συνέχισαν να γράφουν λαμπρές σελίδες στην ιστορία της ταξικής πάλης της χώρας μας μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, αποτελώντας την καρδιά των μεγάλων μαχών που έδωσαν οι χιλιάδες ΕΠΟΝίτες.

   Το γεγονός ότι η ΕΠΟΝ εξελίχθηκε στην μαζικότερη νεολαιίστικη οργάνωση που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, δεν έχει να κάνει μόνο με την απέχθεια που ένιωθε η συντριπτική πλειοψηφία των νέων για τον κατακτητή, ούτε μόνο με την μεγάλη ελπίδα και ανάταση που έφεραν οι νίκες του Κόκκινου Στρατού ενάντια στην ναζιστική πολεμική μηχανή.

   Μαζί με αυτούς τους δύο καθοριστικούς παράγοντες ήταν ακόμη ένας εξίσου σημαντικός. Ήταν η πρωτοπόρα δράση των μελών και στελεχών της ΟΚΝΕ.

   Τη «μαγιά», τα φύτρα της ΕΠΟΝ θα τα βρούμε στα ξερονήσια και στις φυλακές της δικτατορίας του Μεταξά, όπου ήταν κλεισμένα μέλη και στελέχη της ΟΚΝΕ. Αυτοί, μετά την απόδρασή τους, δημιούργησαν και πάλι τους οργανωτικούς πυρήνες στα εργοστάσια, στα πανεπιστήμια και στις γειτονιές.

   Από το φθινόπωρο του ’41 που ανασυγκροτείται η ΟΚΝΕ, οι νέοι κομμουνιστές δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην οργάνωση της μαθητικής και της φοιτητικής νεολαίας. Με την ίδρυση του ΕΑΜ Νέων, το Φλεβάρη του ’42, ιδρύεται επιτροπή μαθητών από ΟΚΝίτες και άλλους μαθητές, φτιάχνονται μαθητικές επιτροπές στα σχολεία και μια συντονιστική παμμαθητική επιτροπή. Στις 25 Μάρτη του 1942, 100 μαθητές διαδηλώνουν στην Αθήνα. Είναι η πρώτη μαθητική κινητοποίηση.

   Η ΟΚΝΕ μέσα σ’ ένα χρόνο απλώνεται για τα καλά σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, στα Πανεπιστήμια, σχολεία, στις συνοικίες και στα εργοστάσια. Αξιοποιεί την πείρα από τη δράση σε μορφωτικούς, πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους. Ρίχνονται ορμητικά στην πάλη για τα δικαιώματα της νεολαίας.

   Η προσφορά της ΟΚΝΕ φαίνεται και από το γεγονός ότι ως λενινιστικό σχολείο συνέβαλε ώστε να αναδειχθούν ένδοξες μορφές του κομμουνιστικού κινήματος στην χώρα μας, που τέθηκαν επικεφαλής και του αγώνα ενάντια στους κατακτητές από διάφορα πόστα.

   Απ’ τις γραμμές της ΟΚΝΕ πέρασαν: ο Νίκος Ζαχαριάδης, μετέπειτα ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης, η ηρωίδα Ηλέκτρα Αποστόλου που δολοφονήθηκε με φριχτό τρόπο το 1944, ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ένας από τους διακόσιους εκτελεσμένους κομμουνιστές – o διακοσιοστός για την ακρίβεια – της Καισαριανής και εκατοντάδες άλλοι.

   Από αυτά βγαίνει το σημαντικό συμπέρασμα ότι η δράση μιας επαναστατικής οργάνωσης νεολαίας που να διαπαιδαγωγεί την νεολαία με τα ιδανικά και τις αξίες του Κομμουνιστικού Κόμματος,της ταξικής πάλης, στο στόχο του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, ήταν αναντικατάστατη για την οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, για την οργάνωση της πάλης για τα δικαιώματα και τις ανάγκες της νεολαίας της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

   Αυτό φυσικά δεν αναιρεί την ηρωική δράση της ΕΠΟΝ μέχρι την διάλυσή της το 1958 καθώς και μιας σειράς ακόμα οργανώσεων που έπαιξαν το δικό τους σημαντικό ρόλο στους αγώνες της νεολαίας στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, σε διαφορετικές συνθήκες όπως η Ενιαία Δημοκρατική Νεολαία Ελλάδας, η Νεολαία της ΕΔΑ και η Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη.

   Η πρώτη φορά μετά την αυτοδιάλυση της ΟΚΝΕ που ιδρυόταν οργάνωση με μαρξιστικά – λενινιστικά χαρακτηριστικά, με σκοπό να κερδηθεί η νεολαία στον αγώνα για την κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση ήταν με την ίδρυση της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας, της ΚΝΕ μετά από απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ το 1968.

   Η είδηση ίδρυσης οργάνωσης νεολαίας του ΚΚΕ, έδωσε πνοή και κουράγιο σε όλο το λαό. Ιδιαίτερα στους κομμουνιστές και τους αγωνιστές που βρίσκονταν στις φυλακές και τις εξορίες.

   Συνέβαλε στην ανάπτυξη του αντιδικτατορικού αγώνα, στο ανέβασμα της συμμετοχής της νεολαίας, στον προσανατολισμό αυτού του αγώνα.

   Από τα σκοτάδια της παρανομίας όταν ιδρύθηκε η Οργάνωση μας δέθηκε πλατιά με μάζες νέων, μαθητών, εργατών, φοιτητών.

   Καθοριστικός ήταν ο ρόλος της συγκρότησης και λειτουργίας παράνομων οργανώσεων. Έτσι σιγά σιγά, κοπιαστικά και κάτω από τη μύτη του αστικού κράτους η ΚΝΕ ανδρώθηκε.

   Αποκαταστάθηκε αυτό που είχε χαθεί τα προηγούμενα χρόνια, δηλαδή η ανάγκη να υπάρχει οργάνωση νεολαίας του Κόμματος που καθοδηγείται ολόπλευρα από το ΚΚΕ και παλεύει για την επαναστατική ανατροπή.

   Με αίσθημα ευθύνης για όλη την ιστορία μας θέτουμε φιλόδοξους στόχους, οργανώνουμε την παρέμβασή μας για να φτάσουμε στα τέλη του 2018 έχοντας ανεβάσει το μπόι της Οργάνωσης μας, έχοντας κερδίσει με τη δράση μας και την παρέμβαση μας χιλιάδες νέους και νέες, μαθητές, φοιτητές, νέους εργάτες κι αγρότες.

   Η συμβολή της οργάνωσης μας στην ανάπτυξη των αγώνων των νέων από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα ήταν και είναι καθοριστική. Για να φουντώνουν διεκδικήσεις όπου ζει η νέα γενιά, να οργανώνεται η μάχη για τη ζωή που μας στερούν, για τον ριζοσπαστικό προσανατολισμό τους, την σύνδεσή τους με το ταξικό εργατικό και ευρύτερα το λαϊκό κίνημα.

   Για να συνδέονται με ένα «νήμα» με τους αγώνες των προηγούμενων γενιών, να ετοιμάζουν ακόμα πιο δυναμικούς, πιο μαζικούς αγώνες, για τις κρίσιμες αναμετρήσεις με τον πραγματικό αντίπαλο, για τη νίκη της εργατικής τάξης και την ανατροπή του καπιταλισμού.

   Το να περάσει η οργάνωσή μας σε φάση σημαντικής ανάπτυξης των δυνάμεών της και της κομμουνιστικής διαπαιδαγωγητικής ικανότητάς της αποτελεί αναμφισβήτητα αναπόσπαστο στοιχείο της επαναστατικής συνέχειας του ΚΚΕ και της κομματικής οικοδόμησης.

   Η δουλειά στις πιο νέες ηλικίες, πριν βγουν στην παραγωγή αποκλειστικά, στους χώρους εκπαίδευσης και μαθητείας, ιδιαίτερα σε ΕΠΑΛ, ΤΕΙ, ΙΕΚ, επαγγελματικές σχολές, ΑΕΝ, στα γυμνάσια, τα λύκεια και τα ΑΕΙ είναι κρίσιμη για τη δουλειά στην εργατική τάξη στις νέες βάρδιές της.

   Αυτή η ευθύνη βαραίνει όλα τα όργανα της ΚΝΕ, αλλά και τον κάθε ΚΝίτη και ΚΝίτισσα ατομικά, για να βάλουμε όλοι το λιθαράκι που μας αναλογεί στην επίτευξη των μεγάλων στόχων που έχουμε αποφασίσει.

 

Φίλες και φίλοι,

   Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, η Νεολαία του, είναι εδώ, παραμένουν εδώ και ας έχουν προσπαθήσει με χίλιους τρόπους σε όλη την 100χρονη πορεία του να το ξεγράψουν! Είμαστε εδώ παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη ενός ολόκληρου αιώνα αγώνων και θυσιών του Κόμματός μας, πιο έτοιμοι και πιο ικανοί να ανταποκριθούμε στις μεγάλες απαιτήσεις που υπάρχουν για τους κομμουνιστές.

  Όπως έγραφε και ο Ραβάνης – Ρεντής στην ιστορία που αναφέραμε και πριν για το ρολόι που έδειχνε «Δώδεκα παρά πέντε» για να δείξει ότι η ώρα της λευτεριάς πλησιάζει:

   «Κάθε συγγραφέας ξέρει πως, στο τέλος του βιβλίου του, πρέπει να γράψει «ΕΠΙΛΟΓΟΣ». Εγώ αντί γι’ αυτό, έβαλα εκείνο το «ΔΩΔΕΚΑ ΑΚΡΙΒΩΣ». Γιατί η ιστορία δεν είχε επίλογο….Ή όχι… Είχε έναν επίλογο που δεν ταίριαζε καθόλου με τον αγώνα των παιδιών και των γονιών τους…

   Κάποιοι σκίσανε, καταστρέψανε τα ρολόγια με το «ΔΩΔΕΚΑ ΑΚΡΙΒΩΣ».

   Κάποιοι κάνανε ήρωες τους γερμανοτσολιάδες, κι ονόμασαν τους αγωνιστες «αλήτες». …

   Νομίζανε πώς σκίζοντας τα ρολόγια θα μπορούσαν να σταματήσουν τον χρόνο!

   Παρακαλώ, γράφτε εσείς αναγνώστες μου και φίλοι μου τον ΕΠΙΛΟΓΟ! Κι εγώ μαζί σας…»

Ζήτω τα 75 χρόνια της ΕΠΟΝ.

Ζήτω τα 50 χρόνια ζωής και δράσης της ΚΝΕ.

Ζήτω τα 100 χρόνια του ηρωικού ΚΚΕ».

Δείτε και Φωτογραφίες ΕΔΩ

Την Κυριακή 15/10 η βιβλιοπαρουσίαση των ΚΟ Ηλιούπολης για τα «Επιτεύγματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης στο Σοσιαλισμό»

   Το 2017 γιορτάζουμε την επέτειο των 100 χρόνων της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Το Κόμμα μας τιμά την επέτειο με πολύμορφες εκδηλώσεις και αφιερώματα, αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα, τη ρεαλιστικότητα και την επικαιρότητα του σοσιαλισμού.

   Η σοσιαλιστική επανάσταση θα είναι έργο της ίδιας της εργατικής τάξης, με την καθοδήγηση του Κόμματός της, του Κομμουνιστικού Κόμματος, και τη στήριξη από τα άλλα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα.

   Η παρούσα έκδοση, που είναι προϊόν συλλογικής δουλειάς, αναφέρεται στις κατακτήσεις στην πρώτη χώρα που ξεκίνησε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Στην ΕΣΣΔ και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες πραγματοποιήθηκαν σημαντικά κοινωνικά επιτεύγματα γι’ αρκετές δεκαετίες, πολλά από τα οποία ακόμη και σήμερα δεν έχουν επιτευχθεί στον καπιταλισμό. Το Κόμμα μας, ήδη από την επικράτηση της αντεπανάστασης το 1990-1991 στις σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης, ασχολήθηκε συστηματικά με τη μελέτη των αιτιών που οδήγησαν σε αυτό το πισωγύρισμα. Κατέληξε σε συμπεράσματα που πιο ολοκληρωμένα αποτυπώνονται στην Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

   Όποια και όποιος θέλει να μελετήσει ολοκληρωμένα την άποψη του ΚΚΕ για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στον 20ο αιώνα, τις αιτίες επικράτησης της αντεπανάστασης, αλλά και το πώς αξιοποιούμε τα συμπεράσματα από τη μελέτη του πισωγυρίσματος, μπορεί να ανατρέξει στην Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ (2009), στο Πρόγραμμα του Κόμματος από το 19ο Συνέδριο (2013), σε πολλές εκδόσεις της Σύγχρονης Εποχής και σε άρθρα της ΚΟΜΕΠ και του Ριζοσπάστη.

Συνέχεια

Βιβλιοπαρουσίαση στην Ηλιούπολη

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ Τιμή στους κομμουνιστές και αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα

Ένα ξεχωριστό «παρών» έδωσαν το βράδυ της Παρασκευής, στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ όλες οι γενιές του αντιδικτατορικού αγώνα.

Σύντροφοι που λιγοστοί ξέραν τότε το όνομά τους, λίγοι γνώριζαν την ύπαρξή τους, έβλεπαν μόνο το έργο τους, τις παράνομες εφημερίδες, τα τρικάκια, κι άλλοι που γνώρισαν από πρώτο χέρι τα βασανιστήρια ή πέρασαν χρόνια στα νησιά της εξορίας, κι εκείνοι που δεν πιάστηκαν και, συγκροτώντας τον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος, οργάνωσαν τη λαϊκή πάλη, ήρθαν από νωρίς στο χώρο της εκδήλωσης που οργάνωσε η ΚΕ του Κόμματος για τα 50 χρόνια από το χουντικό πραξικόπημα του 1967.

Μια εκδήλωση συναισθηματικά φορτισμένη αλλά και ξεχωριστή ακριβώς για το περιεχόμενό της. Το γεγονός, δηλαδή, ότι το ΚΚΕ δεν οργάνωσε μια εκδήλωση γενικώς επετειακού χαρακτήρα, αλλά για να παρουσιάσει μια ειδική έκδοση, το βιβλίο «Δικτατορία 1967 – 1974», μέσα από το οποίο γίνεται καθαρό ότι μελετώντας την Ιστορία θωρακίζουμε τη σύγχρονη πάλη με προοπτική την εργατική εξουσία.

Κι αυτό έγινε καθαρό τόσο μέσα από την ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, (Δείτε πάνω βίντεο και διαβάστε παρακάτω την ομιλία) όσο και από την αναλυτική παρουσίαση από τον Μάκη Μαΐλη, μέλος της ΚΕ, της έκδοσης που κυκλοφορεί από την «Σύγχρονη Εποχή».

Ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με τραγούδια του αντιδικτατορικού αγώνα από τη λαϊκή ορχήστρα της ΚΝΕ. 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, μια ειδική έκθεση στήθηκε στην έδρα της ΚΕ, με πλήθος ντοκουμέντων και υλικών από την αντιδικτατορική πάλη. Φύλλα του παράνομου «Ριζοσπάστη» και του «Οδηγητή», υλικά της «Αδούλωτης Αθήνας», αλλά και γράμματα εκτοπισμένων, ντοκουμέντα της Κρατικής Ασφάλειας με «Δελτίον Συμβάντων», αποφάσεις για εκτοπισμούς, απαιτήσεις για δηλώσεις κ.λ.π. Ακόμα, υλικά από την παράνομη δράση κατά την περίοδο της χούντας, όπως μήτρες, φυλλάδια, αλλά και ειδική διατρητική μηχανή που χρησιμοποιούνταν για την έκδοση διαβατηρίων, όπως και άλλα υλικά αυτού του μηχανισμού, για παράδειγμα οι σφραγίδες εισόδου και εξόδου από το αεροδρόμιο, ή κρυπτογραφημένα μηνύματα. Ανάμεσα σε άλλα, ένα ζευγάρι παπούτσια με ειδική κρύπτη στο τακούνι, ή μικρογραφημένα χειρόγραφα της φυλακής, ανάμεσά τους ένα ποίημα του Μπάμπη Γκολέμα για το γεννημένο στη φυλακή γιο του. (Δείτε εδώ αναλυτικά).

 

Η παρουσίαση της έκδοσης «Δικτατορία 1967 – 1974» από τον Μάκη Μαΐλη

Το βιβλίο «Δικτατορία 1967-1974», το οποίο επιμελήθηκε το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», παρουσίασε ο Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ.

 

Τραγούδια του αντιδικτατορικού αγώνα.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με αφιέρωμα σε τραγούδια του αντιδικτατορικού αγώνα που επιμελήθηκε και παρουσίασε η Λαϊκή Ορχήστρα της ΚΝΕ.

Στην αρχή ακούστηκαν τραγούδια του Μάνου Λοίζου. Στη συνέχεια, παρουσιάστηκαν τραγούδια που μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και πιο συγκεκριμένα από τους κύκλους «Τα τραγούδια του Αντρέα», «Τα τραγούδια του αγώνα» και «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» σε ποίηση Μ. Θεοδωράκη και Γιάννη Ρίτσου.

Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με τραγούδια που έγραψαν, μελοποίησαν και τραγούδησαν νεολαίοι αγωνιστές της ΚΝΕ ενάντια στη δικτατορία, ανάμεσά τους «Ο ύμνος της Αντι – ΕΦΕΕ», «Εϊ οικοδόμοι», «Εβίβα Λιμπερτά». Όπως ειπώθηκε εισαγωγικά:

«Στις 5 Σεπτέμβρη του 1973 στο σταθμό «Φωνή της Αλήθειας» φτάνουν με κόπους και προφυλάξεις τα τραγούδια. Αναφέρουν χαρακτηριστικά οι εκφωνητές:

«Τούτες τις μέρες έφτασε στα χέρια μας μια λιλιπούτεια ταινία μαγνητοφώνου, τυλιγμένη σ’ ένα χιλιοτσαλακωμένο χαρτί. Το περιτύλιγμα της ταινίας ήταν μαζί και γράμμα. Σας το διαβάζουμε.

Αγαπητή Φωνή της Αλήθειας. Στη μικρή αυτή ταινία που σου στέλνουμε, μαζί με τους θερμούς αδερφικούς, επαναστατικούς μας χαιρετισμούς, είναι ηχογραφημένα και 6 τραγούδια. Στίχοι, μουσική και εκτέλεση είναι όλα έργο δικό μας: Των νέων αγωνιστών – μελών της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.

Σε παρακαλούμε να τα μεταδώσεις, να τ’ ακούσουν οι ακροατές σου. Κι’ ελπίζουμε να τους αρέσουν. Πολύτιμη βοήθεια θα ‘ταν για μας η κρίση τους, η γνώμη τους»».

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιά ήταν όταν ανέβηκε να τραγουδήσει στη σκηνή ο Σταύρος Σκουρτόπουλος, εξόριστος επί χούντας στο Λακί και τα Γιούρα. Στο Λακί συμμετείχε σε συγκρότημα που ήταν από τους βασικούς τραγουδιστές και μετά τη δικτατορία συνέχισε στο συγκρότημα «Ταμπούρι».

Συντελεστές: Φωνή: Σουζάνα Σπυρίδη, Αντώνης Φρόνιμος, Κώστας Καλογερής, Κατερίνα Κορομπίλα, κιθάρα: Περικλής Μαλακατές, μπάσο: Αποστόλης Μωραΐτης, μπουζούκι: Βίτσας Αλέξανδρος, πιάνο – ακορντεόν: Δημήτρης Ανδρονιάδης, κρουστά: Πάνος Βήττος.

 

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Στην ομιλία του στην εκδήλωση, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας τόνισε: «Είμαστε μόλις λίγες μέρες μετά τη λήξη των εργασιών του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ. Ενός Συνεδρίου που επιβεβαίωσε την ακλόνητη ιδεολογικοπολιτική ενότητα του Κόμματος, την απόφαση και τη θέληση των στελεχών και μελών του Κόμματος και της ΚΝΕ να ισχυροποιήσουμε το ΚΚΕ, να το κάνουμε πιο ικανό, πιο αποτελεσματικό στην πάλη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, στην πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό.Συντρόφισσες και σύντροφοι.Η στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 μπόρεσε να επιβληθεί σαν σήμερα πριν 50 χρόνια γιατί δεν βρήκε απέναντί της ένα λαό πολιτικά και ιδεολογικά προετοιμασμένο, οργανωμένο, αποφασισμένο να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, αξιοποιώντας και τις οξυμένες αντιθέσεις του αστικού πολιτικού συστήματος.Αντίθετα, η πραγματική δύναμη του λαού ήταν υπονομευμένη από αυταπάτες, από την αναμονή των εκλογών, που δήθεν θα έδιναν λύση σε χρονίζοντα λαϊκά προβλήματα, καθώς και από το κλίμα υποταγής και μοιρολατρίας, με την περίφημη «αστική νομιμότητα», τις λεγκαλιστικές αυταπάτες.Παρά το αρχικό «μούδιασμα» του λαού όμως, το κίνημα ενάντια στη δικτατορία αναπτύχθηκε με την τεράστια συμβολή των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών, με τη δράση των παράνομων Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τη διάδοση του παράνομου «Ριζοσπάστη», του «Οδηγητή» και άλλων αντιδικτατορικών εντύπων.Ελπίδα, ώθηση στην αντιδικτατορική πάλη έδωσε η αταλάντευτη στάση των κομμουνιστών στις φυλακές, στις εξορίες καθώς και η άρνηση της υπογραφής δήλωσης μετανοίας. Η διεθνής αλληλεγγύη των σοσιαλιστικών χωρών, του παγκόσμιου εργατικού κινήματος αποτέλεσε σημαντική βοήθεια στο λαό. Σάλπισε το μήνυμα της Αντίστασης, της Ανυπακοής, της Αντεπίθεσης. Μήνυμα αγώνα. Ότι τα πάντα κατακτώνται με θυσίες, με κόπο, με πάλη σκληρή. Τίποτα δεν χαρίζεται. Είναι αυτό που από χρόνια τονίζει το ΚΚΕ.Ακούμε και σήμερα γύρω μας ότι «δεν γίνεται τίποτα», «ο κόσμος δεν καταλαβαίνει», «είναι μάταιος ο αγώνας», «δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση».Κάποιοι πατάνε πάνω σε υπαρκτά προβλήματα, μέσα σε αρνητικούς συσχετισμούς, σε δύσκολες καταστάσεις, για να σπείρουν τη μοιρολατρία, την απογοήτευση, τον πανικό, να περάσουν τη γραμμή της υποταγής, του συμβιβασμού.Κι όμως. Πάντα έτσι ήταν στην αρχή. Όμως πάντα αστράφτει και βροντάει τελικά ο λαός. Έτσι άστραψε και βρόντηξε ο τόπος από τον ηρωικό ένοπλο αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ.»Δεν γίνεται τίποτε με τη χούντα. Θα κάτσει χρόνια, δεν μπορούμε να την διώξουμε», έλεγαν σε όσους ξεκίνησαν την αντιδικτατορική πάλη. Μέχρι που αναπτύχθηκε η αντίσταση, έγινε ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου που συνέβαλε στον κλονισμό της χούντας.»Δεν μπορούμε», λένε σήμερα, «να τα βάλουμε με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ. Είναι ισχυροί και θα μας τσακίσουν». Αλλά αναπτύσσεται η πάλη, ο αγώνας.Σε όλες τις εποχές, πάντα, κάτι βρίσκουν να λένε για να φοβίζουν το λαό, για να κάτσει στα αυγά του. Κι όμως! Μπορεί για κάποια χρόνια, για ένα διάστημα, να υπάρχει δισταγμός, δυσκολία, όμως τελικά οι αντιθέσεις διαβρώνουν κάθε αντιδραστική πολιτική, το εργατικό – λαϊκό κίνημα ανδρώνεται, ανατρέπει συσχετισμούς και βάζει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.Το ΚΚΕ δεν έλειψε από κανένα προσκλητήριο! Πάντα στην πρώτη γραμμή, χωρίς να υπολογίζουμε κόπους και θυσίες. Είμαστε στην πρώτη γραμμή με προσφορά, με θυσίες, αλλά και με πρωτοπόρες ιδέες και καινοτόμες προτάσεις.Είμαστε αίμα από το αίμα του βασανισμένου λαού μας. Με τη σημερινή εκδήλωση τιμάμε τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές που δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εκτοπίστηκαν σε τόπους εξορίας, τιμάμε τους κομμουνιστές των παράνομων Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, των άλλων οργανώσεων του λαϊκού κινήματος.Διδασκόμαστε από την πείρα για το τι σημαίνει Κόμμα ετοιμοπόλεμο, Κόμμα ικανό να δρα κάτω από όλες τις συνθήκες και να ηγείται σε κάθε φάση της εργατικής – λαϊκής αντίστασης, να δίνει τον καλύτερο εαυτό του για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.Κόμμα ικανό να δρα και σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας χωρίς να χάνει το κύριο, το στόχο του, αλλά να μπορεί επίσης να δρα και σε συνθήκες όταν οι εξελίξεις μπορεί να φέρουν το λαό και το εργατικό – λαϊκό κίνημα πιο άμεσα αντιμέτωπους με τους μηχανισμούς κρατικής καταστολής και βίας, περιορισμού της δράσης του, με το δυνάμωμα του αντικομμουνισμού ως στοιχείου της κυβερνητικής πολιτικής.Κόμμα ικανό σε κάθε ιστορική στιγμή να μην παγιδεύεται στις αντιθέσεις και τα διλήμματα των εχθρών του λαού, να καθοδηγεί την εργατική τάξη, το λαό, στην ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, να μην παλεύει κάτω από ξένη σημαία.Φίλοι και φίλες,Η μακρόχρονη περίοδος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, από το 1974 μέχρι και σήμερα, δεν μπορεί να κρύβει το χαρακτήρα και το περιεχόμενο της σημερινής εξουσίας, που είναι η δικτατορία του κεφαλαίου, δικτατορία των μονοπωλίων.Ο λαός δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι, ανεξάρτητα από ποια μορφή παίρνει αυτή η δικτατορία, το πολιτικό σύστημα, το κράτος παραμένει ταξικό, αντιλαϊκό, προσανατολισμένο στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και την καταπίεση των λαϊκών στρωμάτων και σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης και σε φάση εκδήλωσης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης.Άλλωστε, τόσο η ιστορία της 7χρονης δικτατορίας, όσο και η διεθνής πείρα, διδάσκει αυτό ακριβώς. Ότι η εξουσία των μονοπωλίων μπορεί να ασκείται τόσο μέσα από κοινοβουλευτικές μορφές διακυβέρνησης, όσο και από ανοιχτά αυταρχικές, δικτατορικές. Ανάλογα με τι το εξυπηρετεί κάθε φορά την αστική τάξη, την ανάγκη διαιώνισης και σταθεροποίησης της εξουσίας της, την ανάγκη ενσωμάτωσης του εργατικού – λαϊκού κινήματος.Φίλοι και φίλες,Είναι ξένη προς τα λαϊκά συμφέροντα η αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλων αστικών κομμάτων.Ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος διαθέτει την καλύτερη συνταγή επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη, κρύβοντας ότι αυτή η ανάπτυξη θα στηριχτεί πάνω στα ερείπια των εργατικών – λαϊκών κατακτήσεων. Θα συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά ανεργίας, μόνιμης φτώχειας και εξαθλίωσης για τα λαϊκά στρώματα.Όλα όσα ακούγονται αυτές τις ημέρες για τη συμφωνία με το κουαρτέτο προκαλούν στην κυριολεξία τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ενός λαού που έχει γονατίσει εδώ και 8 χρόνια από την κρίση, τα μέτρα, τα μνημόνια και τώρα έρχεται αντιμέτωπος με ένα αβάσταχτο πακέτο, με μείωση του αφορολόγητου, με περικοπές στις συντάξεις, με επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων, που ουσιαστικά αφορούν ένα νέο πρόγραμμα, ένα 4ο μνημόνιο.Το παραμύθι των αντιμέτρων δεν πείθει κανέναν. Ούτε το λαό, ούτε καν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που για τους δικούς τους λόγους λένε ότι δεν αντισταθμίζονται οι νέες τεράστιες απώλειες.Ακόμη κι αν δεχτούμε πως μέτρα και αντίμετρα έχουν μηδενικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα -που δεν ισχύει φυσικά- αυτό αφορά κυρίως τη στήριξη του κεφαλαίου, είτε με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρηματικών ομίλων είτε με την επιδότηση του μισθολογικού τους κόστους, δηλαδή με κρατικό χρήμα που θα δίνεται σε κάποιους ομίλους για να προσλαμβάνουν φτηνούς και αναλώσιμους εργαζόμενους, τους οποίους μάλιστα θα μπορούν να απολύουν μετά από 6 μήνες.Όσον αφορά τα λαϊκά στρώματα, τα λεγόμενα αντίμετρα το πολύ πολύ να οδηγήσουν σε μια νέα αφαίμαξη μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων, προκειμένου να δοθούν κάποια ψίχουλα στην πιο ακραία φτώχεια που θα αυξηθεί εξαιτίας της κυβερνητικής και ευρωενωσιακής πολιτικής.

Και ενώ τα αντιλαϊκά μέτρα είναι δεδομένα, τα όποια αντίμετρα θα εφαρμόζονται μόνο στο βαθμό που επιτευχθεί δημοσιονομικό πλεόνασμα πάνω από το στόχο του 3,5%. Προϋπόθεση εφαρμογής τους είναι η συνέχιση, η κλιμάκωση της επίθεσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει τα Εργασιακά σαν μεγάλη επιτυχία της διαπραγμάτευσης. Όμως:

Κουβέντα δεν λέει για την επαναφορά του κατώτατου μισθού που το είχε και σημαία του.

Κουβέντα για την κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης σε βάρος των νέων εργαζομένων.

Κουβέντα για την κατάργηση όλου αυτού του νομοθετικού πλαισίου που έπληξε τη δυνατότητα των εργαζομένων να διεκδικούν κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, ενώ έχουν γενικευτεί οι επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις.

Κουβέντα για την επαναφορά της υποχρεωτικότητας των συμβάσεων, που θα δεσμεύει την εργοδοσία στην εφαρμογή τους.

Δεν θα κουραστούμε να το λέμε: Η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» έφτασε στο σημείο να προσφέρει κάλυψη στην ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία.

Μετά την πρόσκληση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, μετά τη στήριξη όλων των επιθετικών ΝΑΤΟικών αποφάσεων, μετά τις συμφωνίες υπουργών στις ΗΠΑ για επέκταση των στρατιωτικών της βάσεων στην Ελλάδα, όπως της Σούδα, έφτασαν στο σημείο να κομπάζουν ξανά για τη γεωστρατηγική -λέει- αναβάθμιση της Ελλάδας!

Από πού κι ως πού υπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της χώρας η παρουσία ελληνικού στρατού στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν, στην Αφρική και αλλού, όπου λέει το ΝΑΤΟ;

Η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει καθημερινά, για πολλοστή φορά, ότι δεν έχει κανένα φραγμό, καμιά αναστολή, προκειμένου να στηρίξει τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, προς όφελος όχι φυσικά της ειρήνης, της φιλίας των λαών κλπ.

Ο ελληνικός λαός, όπως και οι λαοί γειτονικών χωρών, πρέπει να διεκδικήσει την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, τις επεμβάσεις, το κλείσιμο των ΝΑΤΟικών βάσεων, της Σούδας, την επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτών από τις αποστολές εκτός συνόρων, από το πλιάτσικο του κεφαλαίου που γίνεται στην ευρύτερη περιοχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει πολύτιμες, ανεκτίμητες υπηρεσίες στο σύστημα. Γιατί με την παραπλάνηση, με το καρότο, με την ταμπέλα της δήθεν προόδου -όσο κι αν αυτό άρχισε να ξεφτίζει πλέον- ως ένα βαθμό πέτυχε να περάσει σκληρά μέτρα και πάνω από όλα να περάσει αντιλήψεις και ιδέες βαθιά αντιδραστικές σε κόσμο που τον ακολούθησε.

Και εδώ βρίσκεται και η δύσκολη θέση της ΝΔ. Γιατί πρέπει να αντιπολιτευτεί μια κυβέρνηση που αποδείχτηκε πιο ικανή να περνάει πολιτικές για τις οποίες η ΝΔ είχε παραδοσιακά την πρωτοκαθεδρία. Μάλιστα, βλέπει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να παίρνει τα εύσημα από τους Ευρωενωσιακούς και ΝΑΤΟικούς εταίρους, από τον ΣΕΒ, για τις επιδόσεις της στο αντιλαϊκό έργο.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να βγάλει εδώ και τώρα τα συμπεράσματά του.

Και οι δύο -κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση- εξωραΐζουν την ΕΕ σε μια περίοδο που ξεθωριάζουν τα παλιά συνθήματα και των δύο, αλλά και των άλλων κομμάτων, για την πολυδιαφημιζόμενη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», τη «σύγκλιση» και τη «συνοχή».

Όμως τα μέτρα των μνημονίων είναι ενταγμένα στη στρατηγική της ΕΕ για ενίσχυση του ανταγωνισμού των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων της Ευρώπης, γι’ αυτό και γενικά ισχύουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, και στις χώρες του Νότου, που τους έχει περί πολλού ο κ. Τσίπρας, και ανεξαρτήτως μνημονίου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κάθε συμμαχία καπιταλιστικών κρατών, είναι μια λυκοσυμμαχία που, είτε επικρατούν μέσα σε αυτήν η Γερμανία και οι δορυφόροι της είτε άλλες συμμαχίες και άξονες, θα παραμένει εχθρός των εργαζομένων και των λαών.

Φίλες και φίλοι,

Το δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθούν να δημιουργήσουν τους βολεύει. Έπαιξαν και πόνταραν αρκετά για να περάσουν τα αντιλαϊκά σχέδιά τους με μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και τη γρήγορη μετάλλαξή του από απλό οπορτουνιστικό σε ένα νέο σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό μόρφωμα που πήρε τη θέση του ΠΑΣΟΚ, ακολουθώντας την πολιτική των τελευταίων χρόνων του ΠΑΣΟΚ.

Ετοιμάζουν βέβαια και τις εναλλακτικές τους λύσεις, με τη ΝΔ, την προσπάθεια αναστύλωσης μιας ξεπερασμένης κεντροαριστεράς, με κυβερνήσεις συνεργασίας με διάφορες φτερούγες.

Αυτός μπορεί να είναι ο πολιτικός σχεδιασμός της άρχουσας τάξης για την προώθηση, την υλοποίηση της στρατηγικής της.

Κι αυτόν το σχεδιασμό μόνο ο ελληνικός λαός, οι εργάτες, άλλοι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και ημιαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι ΕΒΕ μπορούν να ανατρέψουν αν ακολουθήσουν τη δική τους στρατηγική που βρίσκεται στον αντίποδα της αστικής στρατηγικής, μέχρι να απαλλαγούν από όλους αυτούς οριστικά.

Αυτή η στρατηγική, που βρίσκεται στον αντίποδα της στρατηγικής της αστικής τάξης και υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, ταυτίζεται με τη στρατηγική πρόταση του ΚΚΕ, τη μόνη που ανοίγει ευνοϊκό δρόμο για το λαό.

Οι προτάσεις όλων των άλλων, ακόμα και των αντιπολιτευομένων και εμφανιζόμενων ως αριστερών και προοδευτικών, ως επαναστατών, επί της ουσίας, δεν θίγουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, συνολικά στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Δεν θίγουν την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, την ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος. Δεν αγγίζουν δηλαδή στο ελάχιστο τις πραγματικές αιτίες των λαϊκών προβλημάτων. Μπορεί πάντα να μην το ομολογούν ανοιχτά, για να μπερδεύουν, αλλά οι προτάσεις τους, το πρόγραμμά τους, είναι πρόταση συμμετοχής, με τον έναν ή άλλον τρόπο, σε κυβέρνηση καπιταλιστικής διαχείρισης.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να κατανοηθεί η ανάγκη η εργατική τάξη να παλέψει ενωμένη και σε συμμαχία με τα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα για το σοσιαλισμό, ενάντια στον κοινό εχθρό, τα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, τις διεθνείς τους συμμαχίες.

Φίλοι και φίλες,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το ΚΚΕ ποτέ δεν έβγαλε από το πρόγραμμά του το σοσιαλισμό. Ούτε μέσα στη δικτατορία. Το ΚΚΕ σωστά διαμόρφωνε κατεύθυνση και πλαίσιο συσπείρωσης για την ανάπτυξη της εργατικής – λαϊκής πάλης, με στόχο την ανατροπή της δικτατορίας, την κατάργηση των νόμων της μετεμφυλιοπολεμικής περιόδου, τη νομιμοποίησή του, τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες.

Το βασικό πρόβλημα, όμως, συνίστατο στο γεγονός ότι παρεμβάλλοντας ένα ενδιάμεσο πολιτικό στάδιο, που θεωρούσε ότι άνοιγε το δρόμο προς το σοσιαλισμό, αποσπούσε την πάλη κατά της δικτατορίας από την πάλη για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, από την πάλη για το σοσιαλισμό.

Η στρατηγική αυτή οδηγούσε στην επιδίωξη πολιτικής συνεργασίας με κοινό πρόγραμμα ή γύρω από μερικότερους (μίνιμουμ) στόχους με άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις ή με δυνάμεις του ρεφορμισμού και του οπορτουνισμού, με βάση την τότε αντίληψη για τη λεγόμενη μεταβατική πολιτική εξουσία ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό και ως προθάλαμο της μετάβασης, τη διαμόρφωση μιας αστικής δημοκρατικής κυβέρνησης.

Βέβαια, υποστηρίζοντας την ανάγκη να συνδεθεί η αντιδικτατορική πάλη με το συνολικό αγώνα κατά της αστικής εξουσίας δεν σημαίνει ότι υποστηρίζουμε ότι το ΚΚΕ, με τον αγώνα του, θα καθόριζε απαραίτητα αυτή την εξέλιξη. Άλλωστε, εγχώριες και ξένες, σύμμαχες μεταξύ τους, αστικές δυνάμεις επεξεργάζονταν την επάνοδο στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Ωστόσο, όμως, η ένταξη της αντιδικτατορικής πάλης σε μια επεξεργασμένη επαναστατική στρατηγική εκ μέρους του Κόμματος αναμφίβολα θα συνέβαλε σε ταχύτερη ιδεολογική – πολιτική ωρίμανσή του, θα συνέβαλε στην αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική γραμμή παρέμβασής του στο εργατικό συνδικαλιστικό και γενικότερα στο λαϊκό κίνημα μετά την πτώση της δικτατορίας, στους όρους αντιμετώπισης της ανερχόμενης σοσιαλδημοκρατίας μέσω του ΠΑΣΟΚ, του ρεφορμισμού και κάθε νέας μορφής οπορτουνισμού στη συνέχεια.

Η συνεργασία του ΚΚΕ με άλλες αστικές ή οπορτουνιστικές πολιτικές δυνάμεις οδηγεί εκ των πραγμάτων σε απομάκρυνση από τον διακηρυγμένο σοσιαλιστικό στόχο, αλλά και σε επιζήμιους συμβιβασμούς για το λαό, με αρνητικές συνέπειες και στην τρέχουσα, καθημερινή πάλη.

Όλα αυτά έχουν επιβεβαιωθεί και στην Ελλάδα και παγκόσμια, σε όλο τον 20ό αιώνα και στις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, μέχρι τις μέρες μας δηλαδή. Και δεν υπάρχει ούτε μία εξαίρεση στον κανόνα.

Η πιο τελευταία απόδειξη προκύπτει από την εμπειρία του Κόμματος από τη συγκρότηση του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου» το 1989, με την γνωστή αρνητική κατάληξη.

Η εμπειρία είναι διεθνής. Τα ΚΚ Γαλλίας και Ιταλίας συμμετείχαν σε κυβερνήσεις που βομβάρδισαν τη Γιουγκοσλαβία. Στην Κύπρο επίσης υπήρξε σύμπραξη του ΑΚΕΛ με αστικές δυνάμεις σε κυβερνητικό επίπεδο. Μόνο αρνητικά είναι τα συμπεράσματα από όλες αυτές ή άλλες αντίστοιχες επιλογές σε διεθνές επίπεδο.

Συνολικά, το κάθε ΚΚ, και το δικό μας Κόμμα, κρίνεται εκτός των άλλων και από την ικανότητά του να διορθώνει λάθη, αδυναμίες, ελλείψεις, τεκμηριωμένα, αποφασιστικά, όσο γίνεται πιο έγκαιρα και με συλλογικές διαδικασίες. Σε αντίθετη περίπτωση τα λάθη γίνονται καθοριστικά στην έκβαση της ταξικής πάλης.

Το ΚΚΕ έχει εμπλουτίσει το σύγχρονο Πρόγραμμά του με τη ζώσα πείρα του παρελθόντος, της Ιστορίας του και της Ιστορίας του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Χάρη σε αυτά τα συμπεράσματα το ΚΚΕ μπόρεσε να κρίνει τον αστικό χαρακτήρα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ από το Φλεβάρη του 2015 και δεν έπεσε στην παγίδα συμμετοχής ή στήριξης, αλλά ούτε και της ανοχής της ονομαζόμενης «αριστερής κυβέρνησης».

Η ζωή δικαίωσε το ΚΚΕ και όχι όσους το αμφισβητούσαν.

Η συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος, για όλες τις περιόδους, όσο και για την περίοδο που εξετάζουμε σήμερα που αφορά την επταετία 1967-1974, σε κάθε περίπτωση έχει ταξική αφετηρία και περιεχόμενο. Διερευνούμε την επίδραση του Κόμματος στην εξέλιξη της ταξικής πάλης, με κριτήριο την κατεύθυνσή της προς το στόχο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Και η μελέτη της πείρας της περιόδου εκείνης μάς εξοπλίζει με σημαντικά συμπεράσματα, διαχρονικά αναγκαία για κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα, ως Κόμμα της επαναστατικής ανατροπής, ως Κόμμα παντός καιρού.

Πρώτο: Η αυτοτελής ιδεολογική – πολιτική δράση του Κόμματος σε οποιεσδήποτε συνθήκες που σημαίνει ότι δεν περιορίζει το Πρόγραμμά του. Η αυτοτελής θεωρητική δουλειά του. Η έγκαιρη με επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα διαλεκτική – υλιστική ανάλυση των εσωτερικών και διεθνών οικονομικών εξελίξεων καθώς και της επίδρασης που ασκούν στις κοινωνικές δυνάμεις, αλλά και των προσαρμογών που προκαλούν στο εποικοδόμημα.

Δεύτερο: Η καθυστέρηση ή τα λάθη σε θεωρητικό επίπεδο οδηγούν σε λάθη στρατηγικής. Κι αυτό ανεξάρτητα από τη γενική αποδοχή της διακήρυξης του σοσιαλισμού, ανεξάρτητα από την όποια επαναστατική διάθεση και στάση της ηγεσίας του Κόμματος, ανεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά της ταξικότητας που μπορεί να έχει και να διατηρεί ένα Κόμμα.

Τρίτο: Το Κόμμα πρέπει να έχει στο επίκεντρο της προσοχής του, να προφυλάσσεται, να μην αιφνιδιάζεται από τις όποιες εξελίξεις, να αντέχει στις ανηφόρες και τις κατηφόρες.

Να μπορεί να αντέχει σε μη επαναστατικές συνθήκες, οπότε οι πιέσεις είναι ασύγκριτα μεγαλύτερες για να «βάλει νερό στο κρασί του», να απεμπολήσει διακηρυγμένους στόχους, να διολισθήσει σε υποτιθέμενα πιο βατά μονοπάτια, να προσαρμοστεί στην αστική νομιμότητα, γεγονός που έχει και ως νομοτελειακό αποτέλεσμα τη διαμόρφωση λεγκαλιστικών αυταπατών. Να μην υποστέλλει ποτέ τη σημαία της πάλης κατά του οπορτουνισμού, ο οποίος σαν τη Λερναία Ύδρα πετά τα δηλητηριώδη κεφάλια του παντού και πάντα.

Τέταρτο: Να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού η οργανωτική αυτοτέλεια του ΚΚ σε όλες τις συνθήκες, νόμιμης – ημιπαράνομης ή παράνομης δράσης, άτυπης ή πιο συγκροτημένης συμμαχίας της εργατικής τάξης με λαϊκές δυνάμεις. Αναγκαιότητα της πάλης και για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων είναι και η δράση για την ντε φάκτο κατοχύρωση της ανοιχτής δημόσιας δράσης του Κόμματος, όταν βρίσκεται σε συνθήκες ολικής ή μερικής κρατικής απαγόρευσης.

Πέμπτο: Να υπάρχουν και συνεχώς να δημιουργούνται καινούργιες Κομματικές Οργανώσεις Βάσης κυρίως μέσα στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, όπου χτυπά η καρδιά της εργατικής τάξης, σε όλους τους βιομηχανικούς κλάδους, σε βασικές υποδομές, στα εμπορικά κέντρα, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις σχολές, στις εργατογειτονιές των μεγάλων πόλεων, στις κωμοπόλεις και τα χωριά. Είναι απαραίτητο η οργανωτική συγκρότηση του ΚΚΕ να στηρίζεται στην εργατική τάξη, να υπάρχουν ΚΟΒ και ενδιάμεσα καθοδηγητικά όργανα σε κάθε περίπτωση, εξασφαλίζοντας ακόμα και σε συνθήκες παρανομίας ή εμποδίων εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών την περιφρούρηση, αλλά και την εξασφάλιση -με την απαραίτητη ευελιξία- της λειτουργίας τους.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Με τις αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου όλο το Κόμμα, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, μπορούμε και πρέπει να πάρουμε όλα εκείνα τα συνδυασμένα μέτρα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στην αποστολή μας, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης, για την κοινωνική συμμαχία, στον αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας.

Προτείνουμε στο λαό και τη νεολαία τη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, στην πάλη ενάντια στα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, έτσι ώστε να έρθει η εργατική τάξη στην εξουσία, να κοινωνικοποιήσει τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, να αποδεσμεύσει τη χώρα από ΕΕ και ΝΑΤΟ, να διαγράψει μονομερώς το χρέος, να αποσυρθεί από στρατιωτικο-πολιτικές επεμβάσεις, από ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Προχωράμε με αποφασιστικότητα, γνώση, πείρα, θέληση. Πολύτιμο στήριγμά μας η νέα βάρδια του Κόμματος, η ηρωική Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας.

Μαζί οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες με την τεράστια πείρα, την ανιδιοτέλεια, που με τη στάση τους διαπαιδαγωγούν τις νεότερες γενιές, αποτελούν παράδειγμα για όλους μας, αναγνωρίζεται η προσφορά τους ευρύτερα από τους απλούς ανθρώπους όλης της χώρας και διεθνώς.

Σύντροφοι και συντρόφισσες που έδωσαν και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους ιδιαίτερα τα τελευταία 25 χρόνια για να ανασυγκροτηθεί το ΚΚΕ, να προχωρήσει η λαϊκή πάλη, να ανακουφιστεί ο λαός.

Καταφέραμε με τη συμβολή όλων να αντέξουμε στις θύελλες, να αναπτύξουμε τις επεξεργασίες μας, να μελετήσουμε πρωτοπόρα ζητήματα της στρατηγικής μας, να ανδρωθεί το Κόμμα.

Συνεχίζουμε όλοι και όλες μαζί, δυναμικά, κάθε μέρα, κάθε ώρα, ο καθένας και η καθεμιά από το μετερίζι του».

Εκδήλωση – Πολιτικό μνημόσυνο για τον συντροφο Μπάμπη Γκολέμα

Με αυτή τη λιτή και απέριττη πρόσκληση, η οικογένεια του Μπάμπη Γκολέμα τιμώντας τη μνήμη και τους αγώνες του, καλεί τους συντρόφους και τους φίλους του, στο πολιτικό μνημόσυνο – εκδήλωση που θα γίνει στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης την Κυριακή 29 Μάη 2016 στις 11:οο το πρωί.

Εκδήλωση με θέμα: ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Η Επιτροπή Ειρήνης και ο Σύλλογος Γυναικών Ηλιούπολης την Παρασκευή 4 Δεκέμβρη στις 7:00μμ, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης θα πραγματοποιησουν εκδήλωση με θέμα: «ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ»

Μετά το τέλος της ομιλίας θα γίνει προβολή της ταινίας «Αρμαντίλο» του Γιάνους Μεντζ Πεντερσεν.

Εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 70 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε το πρόγραμμα της εκδήλωσης

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944: 70 Χρόνια από την ηρωική πάλη του λαού της Αθήνας

Στα πλαίσια των Εκδηλώσεων για τον Δεκέμβρη του ’44 που διοργανώνει ο ΤΟΜΕΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ, οι Κομματικές Οργανώσεις Ηλιούπολης προσκαλούν το λαό της Ηλιούπολης στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στην παρουσίαση του βιβλίου «Οι Ανατολίκές Συνοικίες το Δεκέμβρη του 1944″.

Θα προβληθεί και η ταινία «Δεκέμβρης 1944″.

Δείτε το τετρασέλιδο της εκδήλωσης.

Συνέχεια

Εκδήλωση για τον Αθλητισμό στην Ηλιούπολη

Εκδήλωση και συζήτηση με θέμα τον αθλητισμό ως ανάγκη για το λαό και τη νεολαία, αλλά και το ρόλο της Τοπικής Διοίκησης, διοργάνωσαν οι Οργανώσεις Ηλιούπολης του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Στην εκδήλωση μίλησαν οι: Νίκος Γελαδάς, κοσμήτορας ΤΕΦΑΑ στο ΕΚΠΑ, Τασία Τσατσούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφια δήμαρχος Ηλιούπολης και Βαγγέλης Γείτονας, μέλος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ.
Ο κόσμος που έδωσε το «παρών» στην αίθουσα του ειδικού σχολείου της περιοχής, όπου έγινε η εκδήλωση, μετά τις παρεμβάσεις των καλεσμένων, συμμετείχε σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπου ακούστηκαν γνώμες και εμπειρίες, τέθηκαν ερωτήματα και αναλύθηκαν τα προβλήματα του αθλητισμού σε τοπικό αλλά και σε γενικότερο πλαίσιο.

Η Τασία Τσατσούλη, στην ομιλία της, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η Ηλιούπολη είναι από τις περιοχές που βίωσαν τις συνέπειες της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού σήμερα με τον τραγικό θάνατο ενός παιδιού σε γήπεδο 5×5, όταν χτυπήθηκε από δοκάρι τέρματος που κατέρρευσε. Οπως είπε, «η ανάγκη για κέρδος των επιχειρηματιών που βλέπουν την άθληση ως εμπόρευμα, οδηγεί σε μια σειρά από επικίνδυνες καταστάσεις». Παράλληλα, μίλησε για τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά την αθλητική δραστηριότητα στο Δήμο, όπου άνθρωποι με καταδικαστικές αποφάσεις από το νόμο και εμπλοκή τους στο σκάνδαλο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου υπό την ανοχή της Δημοτικής Αρχής και εφαλτήριο τη διοίκηση της ποδοσφαιρικής ΠΑΕ της περιοχής, δραστηριοποιούνται σε αθλητικές δραστηριότητες (π.χ. τα γήπεδα 5×5), με σκοπό το δικό τους κέρδους. «Χρειάζεται συλλογική πάλη απ’ όλο το λαό και ιδιαίτερα τους ανθρώπους του αθλητισμού, προκειμένου αυτός να γίνει δικαίωμα και ενταγμένος στις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων της νεολαίας των εργαζομένων», επισήμανε η Τασία Τσατσούλη.

Από την πλευρά του, ο Νίκος Γελαδάς ανέλυσε τις επιπτώσεις που προκαλεί και στη χώρα μας η έλλειψη σωματικής άσκησης, αναφέροντας μάλιστα ακραίες περιπτώσεις του εξωτερικού, όπου η παχυσαρκία αποτελεί σύγχρονη μάστιγα. Παράλληλα, σημείωσε πως είναι αποδεδειγμένο σήμερα πως το καπιταλιστικό σύστημα ό,τι κάνει καλό στην υγεία το εκμεταλλεύεται εμπορικά για να βγάλει κέρδος, όπως π.χ. συμβαίνει με την αύξηση της τιμής συγκεκριμένων τροφίμων που είναι ευεργετικά για τους ανθρώπους. Το ίδιο συμβαίνει και με τον αθλητισμό, είπε.
Ο Βαγγέλης Γείτονας μίλησε για τις έρευνες της ΕΕ που αφορούν την έλλειψη της σωματικής άσκησης σήμερα στις ευρωπαϊκές χώρες και τις επιπτώσεις της, οι οποίες όπως είπε «σκοντάφτουν» στον αντιδραστικό χαρακτήρα της ίδιας της ΕΕ και τον υποκριτικό της ρόλο. Οπως εξήγησε, τα όποια συμπεράσματα δεν αξιοποιούνται προς όφελος του λαού, αλλά για τα μονοπώλια και τις πολυεθνικές, αφού για παράδειγμα παραδέχονται το πρόβλημα έλλειψης άθλησης, ωστόσο η ίδια η ΕΕ με τις πολιτικές της παραδίνει τον αθλητισμό στα ιδιωτικά συμφέροντα, θέλοντας να απαλλαγεί από το κόστος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ με θέμα: Ο αθλητισμός ανάγκη για το λαό και την νεολαία και ο ρόλος της Τοπικής Διοίκησης

Αρέσει σε %d bloggers: