Category Archives: Πολιτικη

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τις εξελίξεις σχετικά με το Σκοπιανό

   Σε ανακοίνωση για τις εξελίξεις σχετικά με το Σκοπιανό το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

   «Οι παράλληλες συναντήσεις του γγ του ΝΑΤΟ στα Σκόπια και του ειδικού διαπραγματευτή του ΟΗΕ, Νίμιτς, με εκπροσώπους της Ελλάδας και της FYROM, στη Ν. Υόρκη, αναδεικνύουν την πραγματική ουσία των εξελίξεων, που είναι οι σχεδιασμοί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή και που αποτελούν το βασικό παράγοντα κινδύνου για τους λαούς των Βαλκανίων.

   Από αυτήν την άποψη η επικέντρωση στο ζήτημα του ονόματος, αποκομμένη από τις γενικότερες επικίνδυνες εξελίξεις, το μόνο που κάνει είναι να αποπροσανατολίζει, να συγκαλύπτει την ουσία και να τροφοδοτεί τον εθνικισμό και από τις δύο πλευρές, τη λογική “διαίρει και βασίλευε”, που, όπως έχει δείξει η ιστορία, είναι βούτυρο στο ψωμί για τα σχέδια των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.

   Το ΚΚΕ έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του από την αρχή της δεκαετίας του ‘90, παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις και θα τοποθετηθεί με κριτήριο τα λαϊκά συμφέροντα και την κοινή πάλη των λαών της περιοχής, σε σύγκρουση με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς».

Advertisements

Η αύξηση του ποσοστού απαρτίας ισοδυναμεί με ουσιαστική κατάργηση του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία.

 

«Ο  δικαστής μιλάει για το δικαίωμα της Απεργίας.»

 

Του Χριστόφορου Σεβαστίδη, Προέδρου Πρωτοδικών – Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

   Το Σύνταγμα στο άρθρο 23 παρ. 2 αναγνωρίζει ρητά το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία. Δεν υπάρχει νομίζω άλλο συνταγματικό δικαίωμα που η αναγνώρισή του πέρασε μέσα από τόσες εκατόμβες νεκρών και για το οποίο χύθηκε τόσο ανθρώπινο αίμα. Η απεργία αποτέλεσε το μοναδικό όπλο εκατομμυρίων μεταναστών που έφταναν σε άθλιες συνθήκες από την γηραιά ήπειρο στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1860 και το κυρίαρχο μέσο πάλης των εξαθλιωμένων της Ευρώπης από τις αρχές του 20ου αιώνα. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην πρόσφατη ιστορία για να διαπιστώσει πως όλα τα «αυτονόητα» δικαιώματα, όπως το 8ωρο, οι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, η μείωση της εντατικοποίησης της εργασίας, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας κατακτήθηκαν με αιματηρούς απεργιακούς αγώνες. Και όσο δύσκολα κατακτήθηκαν τόσο εύκολα χάθηκαν λόγω της υποχώρησης του εργατικού κινήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

   Είχα την ευκαιρία να σημειώσω και παλαιότερα (Χριστόφορος Σεβαστίδης, Το δικαίωμα απεργίας και ο δικαστικός έλεγχος της άσκησής του, έκδ. 2015, σελ. 11-12) ότι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να θέτει όπου μπορεί ακόμα μεγαλύτερους περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας προς όφελος της επιχειρηματικής ελευθερίας, έτσι ώστε το δικαίωμα να υφίσταται στα νομοθετικά κείμενα αλλά να είναι καταργημένο στην πράξη. Από το 2014 επισημάναμε τις συνεχείς πιέσεις που ασκούνταν στην Ελλάδα για λήψη απόφασης απεργίας με απόλυτη πλειοψηφία της γενικής συνέλευσης, κατά το παράδειγμα που ακολουθήθηκε και στη Βουλγαρία. Ο νομοθέτης στην Ελλάδα έθεσε μέχρι σήμερα τόσους περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας ώστε σε διάστημα μιας πενταετίας (2009-2014) το ποσοστό των νόμιμων απεργιών να φθάνει μόλις το 10% (26 από τις 264) ενώ το 90% αυτών να κρίνονται παράνομες ή καταχρηστικές από τα Δικαστήρια, ιδίως λόγω έλλειψης κάποιας τυπικής προϋπόθεσης. Εφόσον επομένως αυξηθεί το ποσοστό απαρτίας για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης περί απεργίας θα έχουμε έναν νέο νομοθετικό περιορισμό που θα καταργήσει στην πράξη εκ βάθρων την σχετική διάταξη του Συντάγματος.

   Η σύμφωνη με το Σύνταγμα νομοθέτηση απαιτεί όχι μόνο τη μη αύξηση του αριθμού της απαρτίας της γενικής συνέλευσης αλλά αντίθετα την τροποποίηση του άρθρου 20 παρ. 1 ν. 1264/82 το οποίο εισάγει έναν αδικαιολόγητο διαχωρισμό (επαναλαμβάνοντας άκριτα το ν. 2151/1920 που μόλις αποποινικοποίησε την απεργία) και το οποίο αναγνωρίζει μόνο για τις τοπικές πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ως αρμόδιο όργανο την γενική συνέλευση. Σε όλες τις άλλες οργανώσεις –πρωτοβάθμιες πανελλαδικής έκτασης, δευτεροβάθμιες ή τριτοβάθμιες- αναθέτει την άσκηση του απεργιακού δικαιώματος στα διοικητικά συμβούλια.

   Στην πραγματικότητα το Σύνταγμα αναφέροντας ότι η απεργία μπορεί να κηρυχθεί «από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις» εννοεί σαφώς με οποιονδήποτε τρόπο αυτές οι οργανώσεις εκδηλώνουν την βούλησή τους (ανωτ, σελ. 70 επ) άρα και μέσω των διοικητικών τους συμβουλίων. Ποτέ και σε καμία άλλη περίπτωση δεν δείχνει ο νομοθέτης τόση δυσπιστία στο εκλεγμένο διοικητικό συμβούλιο παρά μόνο όταν αυτό αποφασίζει την κήρυξη απεργίας. Μήπως όμως δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και η σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία που βασίζεται στην αρχή της αντιπροσωπευτικότητας;

   Σήμερα με το πρόσχημα της τήρησης της δημοκρατικής αρχής και της μεγαλύτερης κατά το δυνατό εκπροσώπησης των εργαζομένων θα καθίσταται αδύνατη τις περισσότερες φορές η κήρυξη απεργίας λόγω της αδυναμίας σύγκλησης ενός τόσο δυσκίνητου οργάνου όπως είναι η ΓΣ και μάλιστα με πλειοψηφία άνω του 50%. Ο πραγματικός λόγος νομοθέτησης μιας τέτοιας διάταξης είναι περισσότερο από προφανής: Ο εργαζόμενος δεν φτάνει μόνο να είναι φθηνός και να μην έχει σταθερό ωράριο. Θα πρέπει να είναι απογυμνωμένος από κάθε συλλογικό δικαίωμα όπως αυτό των σ.σ.ε. και της απεργίας ώστε να μην μπορεί να διεκδικεί βελτίωση των συνθηκών εργασίας του. Μόνο με τέτοιους όρους θα ανοίξει ο δρόμος για προσέλευση επενδυτών. Οι διατάξεις ωστόσο του Συντάγματος βάζουν ένα όριο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί για χάρη οποιασδήποτε επιδίωξης ή σκοπιμότητας.

ΚΚΕ: Εχθρική πράξη απέναντι στο εργατικό κίνημα και την εργατική τάξη η διάταξη για την απεργία (VIDEO)

   Την απόσυρση του αντιλαϊκού πολυνομοσχεδίου και της διάταξης για το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία ζήτησε ευθύς εξαρχής το ΚΚΕ κατά την έναρξη της συζήτησης του νομοσχεδίου-μαμούθ στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής. «Εχθρική πράξη απέναντι στο εργατικό κίνημα και την εργατική τάξη» χαρακτήρισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, τη διάταξη για το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία που -όπως είπε- αναδεικνύει το ταξικό πρόσημο της κυβερνητικής πολιτικής.

   Μιλώντας επί του πολυνομοσχεδίου στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής, τόνισε ότι είναι υπονομευτική η στάσης της κυβέρνησης απέναντι στο απεργιακό δικαίωμα, τη μεγαλύτερη κατάκτηση της εργατικής τάξης σε παγκόσμιο επίπεδο. Σημείωσε ότι η κυβέρνηση «ξεκινάει το ξήλωμα του δικαιώματος στην απεργία», που είναι «ο διακαής πόθος βιομηχάνων και τραπεζιτών» και πρόσθεσε ότι «ο ΣΕΒ απαιτεί και η κυβέρνηση νομοθετεί», όπως έπραξαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ενώ ανέδειξε τη στήριξη που παρέχουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όπως επίσης και οι κυβερνητικές και εργοδοτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, που «δεν παίρνουν απόφαση για απεργία» και «βάζουν πλάτη σε αυτές τις επιδιώξεις». Απαίτησε από την κυβέρνηση «να την αποσύρει όσο είναι νωρίς» την επίμαχη διάταξη, σημειώνοντας ότι θα έχει το ίδιο τέλος με ανάλογες προσπάθειες που έγιναν στο παρελθόν.

   Τόνισε ότι το πολυνομοσχέδιο είναι «μέρος και κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης» και σημείωσε ότι τα μέτρα είναι αναγκαία για την ανάκαμψη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, λέγοντας ότι μόνο εφόσον αφαιρεθούν εργατικά δικαιώματα και είναι φτηνή η εργατική δύναμη από την καπιταλιστική κρίση, θα περάσουμε στην καπιταλιστική ανάπτυξη και πως αυτό δείχνει ότι εχθρός του λαού είναι το καπιταλιστικό κέρδος. Αναφερόμενος στις υπόλοιπες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου, σημείωσε πως η κυβέρνηση θέλει να απαγορεύσει τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, στο δημόσιο, σε αορίστου. Πως θωρακίζει τους πλειστηριασμούς και ότι το Χρηματιστήριο Ενέργειας είναι το τελευταίο βήμα για την απελευθέρωση της Ενέργειας, που θα είναι φτηνή για τους επιχειρηματικούς ομίλους και πανάκριβη για το λαό. Για το Κτηματολόγιο σε συνδυασμό με τους πλειστηριασμούς ανέφερε ότι θα γίνει χοντρό παιχνίδι με τη συγκέντρωση της γης σε λιγότερα χέρια και έκανε λόγο για «καζινοποίηση της Ελλάδας». Για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση ανέφερε ότι είναι απαίτηση του ΣΕΒ.

   Έκανε ειδική αναφορά στα επιδόματα, λέγοντας ότι η κυβέρνηση κάνει αναδιανομή της φτώχειας από τους λιγότερους φτωχούς στους περισσότερο φτωχούς, καλλιεργώντας ψευδείς διαχωριστικές γραμμές και καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό ότι για τη φτώχεια φταίνε τα μεσαία εισοδήματα, για να κρύψει ότι όχι μόνο έχει αφήσει στο απυρόβλητο, αλλά δίνει και νέα προνόμια στους επιχειρηματικούς ομίλους. Τόνισε ότι το 2018 θα είναι χρονιά ορόσημο για το εργατικό κίνημα, τη χρονιά που συμπληρώνεται ένας αιώνας από την ίδρυση του ΚΚΕ.

Άρθρο του Ελισαίου Βαγενά για τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ: Οι συνέπειες μιας «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ και Υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα Συντακτών», στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, σχετικά με τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ.

Παρατίθεται το άρθρο:

   «Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ. Είναι πασίγνωστο, πως απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτηση του έρχονταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα, που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα από την “άκρα δεξιά” έως την “ανανεωτική αριστερά”, τον τότε ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο “πατριάρχης” της τελευταίας, Λ. Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια είχε εκστομίσει το γνωστό “πλην Λακεδαιμόνιων”, για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές “φιέστες”.

   Το ΚΚΕ και τότε και σήμερα πατά σταθερά στην πραγματικότητα, η οποία διδάσκει πως για να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η ασφάλεια κι η ευημερία των λαών δεν είναι αρκετό το όνομα. Μάλιστα η ονοματολογία μπορεί να δράσει αποπροσανατολιστικά, να κρύψει τους πραγματικούς κινδύνους για τους λαούς, που βρίσκονται στη σύγκρουση των συμφερόντων μεγάλων μονοπωλίων στην περιοχή, στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Άλλωστε, ας μην λησμονούμε, με δική τους απροκάλυπτη παρέμβαση φτάσαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και στη δημιουργία του προβλήματος.

   Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις επιδιώκουν την αξιοποίηση μειονοτικών κι αλυτρωτικών ζητημάτων, για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Αυτά τα συμφέροντα, που είναι ξένα προς τα συμφέροντα των εργαζομένων, μπορεί να προκαλέσουν πραγματικό μακελειό. Δεν τελειώνουμε, όπως μας καθησυχάζουν, οι κυβερνητικοί παράγοντες, με το όνομα, ακόμα κι αν εισακουστεί μετά από 25 χρόνια το ΚΚΕ κι επιλεγεί ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, που στην περίπτωση που έχει το όνομα “Μακεδονία” ή “Μακεδονικό” αυτό να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό. Απομένουν ακόμα πολλά να γίνουν ώστε να αποτραπεί η αλυτρωτική προπαγάνδα από κυρίαρχους κύκλους της ΠΓΔΜ αλλά κι από εθνικιστικές δυνάμεις στη χώρα μας. Εκείνο, μάλιστα, που είναι το κρίσιμο ζήτημα, είναι αυτό της διεύρυνσης κι ενίσχυσης στην περιοχή μας τέτοιων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ.

   Βεβαίως φανταζόμαστε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κύριος Τσίπρας απέναντι στον “διαβολικά καλό”, όπως τον χαρακτήρισε, Αμερικανό πρόεδρο, Τραμπ. Λέμε φανταζόμαστε, γιατί επίσημα, παρά το ότι το ΚΚΕ τον έχει προκαλέσει να μιλήσει γι’ αυτές από το βήμα της Βουλής, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως ό,τι “μαγειρεύεται” αυτή την εποχή γύρω από το όνομα της ΠΓΔΜ έχει ορίζοντα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ κι αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ένταξης αυτής της χώρας στο ΝΑΤΟ.

   Κάποιος, βλέποντας τις εξελίξεις κοντόφθαλμα, θα έλεγε “δεν βαριέσαι”, αν είναι να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει τις σχέσεις δύο χωρών εδώ και 25 χρόνια, … “ας ποτιστεί κι η γλάστρα”, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ. Μονάχα που τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί το ΝΑΤΟ δεν είναι … “γλάστρα”, αλλά ο πολιτικό-στρατιωτικός “βραχίονας” του αμερικάνο-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Κι αυτός ο “βραχίονας” με την κίνηση αυτή, όπως λίγο νωρίτερα με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στους “κόλπους” του, (χωρίς καν δημοψήφισμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι αρχές της χώρας), αποσκοπεί στο να βάλει φραγμό στα ανταγωνιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων, να “σφραγίσει” την περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, λαμβάνοντας υπόψη πως η διαπάλη δημιουργεί πλέον ανοικτές πολεμικές πληγές που αιμορραγούν, στη Συρία, τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία κ.ά.

   Επιπλέον, αν νομίζει κανείς πως η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αυτόματα θα αποσοβήσει τυχόν κινδύνους παραπέρα εμπλοκής των διμερών σχέσεων, ας ρίξει μια ματιά στην πολύχρονη πείρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποδεικνύει πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των λαών, αλλά, αντίθετα αποτελεί παράγοντα όξυνσης των προβλημάτων και ενδυνάμωσης αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

   Να γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ισχυρή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του «διαίρει και βασίλευε» στα Βαλκάνια κι ευρύτερα, ενάντια στη χρησιμοποίηση από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους διαμελισμούς κρατών, στη δημιουργία προτεκτοράτων, στις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων. Η πείρα του λαού μας επιβεβαιώνει πως η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς κι επιπλέον κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η θέση μας είναι πως οι ανάγκες των λαών της περιοχής, η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών, μπορεί να διασφαλιστεί μόνο με την αποδέσμευση από αυτές και κάθε άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους».

Πηγή: 902.gr

Απάντηση στο αντικομμουνιστικό παραλήρημα της «Αυγής» του ΣΥΡΙΖΑ

   Το μίσος του οπορτουνισμού και των οπορτουνιστών για το επαναστατικό κίνημα είναι κανόνας, και ανεξάρτητα από τα τσαλιμάκια που κάνουν, τους ελιγμούς, τις μάσκες που αλλάζουν, μεθοδικά καταφεύγουν σε προβοκατόρικες μεθόδους, σε ψεύδη και συκοφαντίες κατά του ΚΚΕ, σε αντικομμουνισμό.

Τα παραδείγματα είναι πολλά.

   Η προβοκατόρικη επίθεση π.χ. του υπουργού Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτη, κατά του ΚΚΕ, του ταξικού κινήματος και της ανάπτυξης των εργατικών αγώνων, είναι μέρος μιας επεξεργασμένης προπαγανδιστικής γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθεί επιθετικά να στηρίξει την κυβερνητική πολιτική και τα σκληρά μέτρα κατά των εργαζομένων, συκοφαντώντας τις κινητοποιήσεις σε συνδυασμό με την προσπάθεια κατάργησης του απεργιακού δικαιώματος.

   Οι προβοκατόρικες αυτές επιθέσεις πατάνε στο έδαφος του «αυριανισμού», που είχε επιστρατεύσει το ΠΑΣΟΚ παλιότερα, και αναπτύσσονται παραπέρα, όπως δείχνουν αρκετά δημοσιεύματα της «Αυγής», της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά τον κατήφορο ενός οπορτουνιστικού κόμματος που χρησιμοποιήθηκε από την αστική τάξη στον αντι-ΚΚΕ πόλεμο και, μετεξελιγμένο σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, κλιμακώνει ξεδιάντροπα τις αντικομμουνιστικές επιθέσεις.

   Στο πλαίσιο αυτό, με διαδοχικά δημοσιεύματα, ο Δημήτρης Χρήστου, αρθρογράφος της «Αυγής», έχει ξεσαλώσει και επιβεβαιώνει αυτήν την εκτίμηση.

   Την αρθρογραφία του χαρακτηρίζει:

   Μίσος κατά του δίκιου των εργαζομένων και της πάλης για το μισθό, τη σύνταξη, τα εργασιακά και κοινωνικά – ασφαλιστικά δικαιώματα, το δικαίωμα της απεργίας. Μίσος κατά της πολιτικής του ΚΚΕ, της ταξικής πάλης για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Εχθρική στάση απέναντι στην Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την πάλη για το σοσιαλισμό, την εργατική εξουσία, χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς που θα τους ζήλευαν ακόμα και παραδοσιακοί «μαύροι» μηχανισμοί.

   Συκοφαντίες και προσπάθεια ενοχοποίησης της πάλης του ΚΚΕ και του εργατικού – λαϊκού κινήματος, ξεθάβοντας γελοία επιχειρήματα περί «συνεργασίας με τη δεξιά», προσφιλή χυδαία μέθοδο της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας.

   Ωραιοποίηση και στήριξη της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Αποθέωση της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, που δίνει τα πάντα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ …και τον Πρόεδρο Τραμπ.

   Αυτό ερμηνεύει τη στάση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, διαπερνά τη σκέψη του οπορτουνισμού και της νέας σοσιαλδημοκρατίας, που έχει αναλάβει τη διαχείριση του συστήματος από κυβερνητικές θέσεις, με τη στήριξη της πλουτοκρατίας, και κάνει τη βρώμικη δουλειά, για την προώθηση των δικών της συμφερόντων.

   Η αμετροέπεια, η επιχείρηση διαγραφής της ιστορικής πείρας, της προσφοράς του κομμουνιστικού κινήματος διεθνώς και της ηρωικής πορείας του ΚΚΕ, της συμβολής του στην πάλη της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, είναι η αντικειμενική συνέχεια αυτών που ηττήθηκαν και απέτυχαν στην υλοποίηση των διαλυτικών αντι-ΚΚΕ σχεδίων την περίοδο του ’90, συνεχίζοντας το ίδιο βιολί στην υπηρεσία της διαχείρισης του καπιταλισμού, υπερασπίζοντας την κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα των μεγάλων οικονομικών ομίλων.

   Αυτό είναι το ιδανικό τους.

Κατήφορος χωρίς τέλος

   Προϊόν αυτού του κατήφορου είναι η συνειδητή απόκρυψη της αλήθειας, η χρησιμοποίηση του ψεύδους και η παραπλάνηση των εργαζομένων και των αναγνωστών της εφημερίδας «Αυγή».

   Σ’ αυτό διαπρέπει ο Δημήτρης Χρήστου με τα άρθρα του στην εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ.

   Το λέμε αυτό, γιατί και οι πιο ακραιφνείς αντικομμουνιστές δεν τολμούν να μειώσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΚΚΕ στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, τις πολυάριθμες πρωτοβουλίες του για κοινές δράσεις με δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα απ’ όλα τα μέρη της υδρογείου, όπως με το Κοινό Κάλεσμα με το οποίο 69 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα – με πρωτοβουλία του ΚΚΕ – εκφράσανε τη διεθνιστική τους αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό και καταδίκασαν την απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ.

   Αυτή είναι η αλήθεια που βιάζουν τύποι όπως ο Δημήτρης Χρήστου, στηρίζοντας την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που αναβαθμίζει τις πολιτικο-στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ, κατά του Παλαιστινιακού λαού και γενικότερα των λαών της περιοχής.

   Το ΚΚΕ λειτουργεί και παλεύει με αρχές, με κομμουνιστικές αρχές, και έτσι αντιμετωπίζει τις εξελίξεις από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων, αποκαλύπτοντας τον αντιλαϊκό χαρακτήρα των λεγόμενων αριστερών κυβερνήσεων στην Ελλάδα, αλλά και στην Πορτογαλία, η οποία προβάλλεται το τελευταίο διάστημα ως παράδειγμα από αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, τον ίδιο τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων (ΣΕΒ) και «απασχολεί» την αρθρογραφία του Δημήτρη Χρήστου στην «Αυγή».

   Ποια είναι η πραγματικότητα;

   Στην Πορτογαλία κυβερνά το Σοσιαλιστικό Κόμμα με τη στήριξη του Πορτογαλικού ΚΚ και του «Αριστερού Μπλόκου», που είναι τμήμα του οπορτουνιστικού κατασκευάσματος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και συναγελάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ.

   Το ΚΚΕ μελετά τα γεγονότα και τοποθετείται με ευθύνη στις εξελίξεις, ασκώντας τεκμηριωμένη κριτική στην αντιλαϊκή πολιτική και στο ρόλο των λεγόμενων αριστερών κυβερνήσεων, που συνθηματολογούν για τον εγκλωβισμό των εργαζομένων και αποδεδειγμένα στην πράξη εκφράζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

   Το Κόμμα μας συζητάει με δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα (και με αυτά που διαφωνεί) και προσπαθεί για την ανάπτυξη της κοινής δράσης, αλλά ταυτόχρονα θέτει τις θέσεις του στην ιδεολογική – πολιτική διαπάλη που διεξάγεται μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα, και αυτό ισχύει και για την περίπτωση της Πορτογαλίας.

   Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στην Πορτογαλία, μαζί με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, συμμετέχει στην επεξεργασία και στην υλοποίηση της αντιλαϊκής στρατηγικής της ΕΕ, είναι πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ (όπως και η κυβέρνηση Τσίπρα) και συμμετέχει στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Πρόσφατα εγκαινίασε ένα μεγάλο κέντρο εκπαίδευσης του ΝΑΤΟ.

   Το Νοέμβρη του 2017, η κυβέρνηση υπερηφανεύτηκε (!) ότι μειώθηκε το ποσοστό που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της φτώχειας στο 18,3%.

   Ακόμα και αυτά τα στοιχεία, όμως, δεν είναι ακριβή. Το ποσοστό που βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, μετά και από τυχόν επιδόματα, ενισχύσεις κ.τ.λ., ανέρχεται στο 21,1%, δηλαδή πλήττει 2.175.320 Πορτογάλους.

   Προβάλλεται μια εικονική αύξηση των μισθών, αλλά ο μισθός την περίοδο 2015 – 2017 «αυξήθηκε» μόλις κατά 0,7%, ενώ αποκρύπτεται ότι το 26,4% των εργαζομένων (σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης) παίρνουν μισθό 310 – 600 ευρώ και το 30,1% 600 – 900 ευρώ.

   Τα στοιχεία (Αύγουστος του 2017) δείχνουν ότι οι 25 πιο πλούσιες οικογένειες της χώρας συγκεντρώνουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ το 2016. Μάλιστα, ο πλούτος τους αυξήθηκε κατά 4 δισ., δηλαδή αυξήθηκε κατά 26,9% μόνο μεταξύ 2016 – 2017, όταν ο μέσος μισθός αυξήθηκε μόλις 0,7% μεταξύ 2015 – 2017. Ο πλούτος των 25 πιο πλούσιων οικογενειών αντιστοιχεί στο ετήσιο καθαρό εισόδημα 1.593.330 Πορτογάλων εργαζομένων!

   Η διαφημιζόμενη προοπτική μονιμοποίησης είναι ζήτημα αν αφορά το 1/3 των θέσεων που σήμερα καταλαμβάνουν συμβασιούχοι.

   Στον «αριστερό» προϋπολογισμό του 2018, η φορολογία επί των μισθών αντιπροσωπεύει το 28,2% των εσόδων, ενώ η φορολογία επί του κεφαλαίου το 13%. Ο ΦΠΑ, που κατά κανόνα πληρώνεται από τους εργαζόμενους, εκπροσωπεί το 38,4%. Οι όποιες μειώσεις στην άμεση φορολογία υπερκαλύπτονται από τις αυξήσεις στην έμμεση, που αυξάνεται κατά 11,8%.

   Η πολυδιαφημισμένη αύξηση στις κατώτατες συντάξεις κατά 10% (δηλαδή 0,33 ευρώ τη μέρα) είναι αστεία, αν αναλογιστεί κανείς ποια είναι η γενικότερη κατάσταση των συντάξεων στη χώρα.

  Λ.χ. όταν το 2015 το όριο της φτώχειας υπολογιζόταν στα 376 ευρώ το μήνα, η μέση σύνταξη γήρατος ήταν 434,08 ευρώ και η κατώτατη γήρατος μόλις 261,95 ευρώ (δεν συζητάμε καν για τις ακόμα χειρότερες συντάξεις αναπηρίας κ.τ.λ.), ενώ η «κοινωνική σύνταξη» στο εξωφρενικό ποσό των 201,53 ευρώ.

   Για να γίνει κατανοητό το πρόβλημα, το 2015 το 72,8% λάμβανε σύνταξη μέχρι 419 ευρώ, με το 13,3% να μην υπερβαίνει τα 262 ευρώ.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κατώτατες συντάξεις επί «αριστερής κυβέρνησης» την περίοδο 2016 – 2017 αυξήθηκαν με το «αστρονομικό» (!!) μ.ο. αύξησης 1,09%, λιγότερο και από το ποσοστό της περιόδου 2011 – 2015 («δεξιά» κυβέρνηση»).

   Χαρακτηριστικό στοιχείο, επίσης, είναι η διατήρηση του καθεστώτος του φορολογικού παραδείσου της Μαδέιρα και των φορολογικών προνομίων στις επιχειρήσεις.

(Αναδημοσίευση από τον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» – 21 Δεκέμβρη 2017)

Παρέμβαση των κομμουνιστών δημάρχων για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς

   Παρέμβαση για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών, κράτους και δήμων κάνουν με κοινή ανακοίνωσή τους οι πέντε κομμουνιστές δήμαρχοι, εκλεγμένοι με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε Ικαρία, Καισαριανή, Πάτρα, Πετρούπολη και Χαϊδάρι.

   Στην παρέμβασή τους οι Στέλιος Σταμούλος, Ηλίας Σταμέλος, Κώστας Πελετίδης, Βαγγέλης Σίμος και Μιχάλης Σελέκος τονίζουν:

   «Η κυβέρνηση έχει βάλει μπροστά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, με στόχο το βιός και την κατοικία των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών, που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κυνήγι τραπεζών και κράτους. Το εργατικό – λαϊκό κίνημα εντείνει την πάλη του ενάντια στους πλειστηριασμούς και η κυβέρνηση απαντά με την ποινικοποίησή της. Την ίδια ώρα, όχι τυχαία, πολλαπλασιάζονται και οι δήθεν πρωτοβουλίες για «τη σωτηρία της πρώτης κατοικίας». Δίπλα στο «μαστίγιο» της καταστολής, η κυβέρνηση και κάθε λογής πολιτικοί και δημοτικοί παράγοντες, έχουν εξαπολύσει μια ολόκληρη εκστρατεία κοροϊδίας σε βάρος του λαού. Παραποιούν για άλλη μια φορά την πραγματικότητα. Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μένει στο απυρόβλητο η αντιλαϊκή επιδρομή κεφαλαίου – κυβέρνησης, που βγάζει στο σφυρί τη λαϊκή κατοικία, με οδηγό τους την προστασία των τραπεζών, την επιδότηση με ζεστό χρήμα των μεγάλων επιχειρήσεων από το κράτος.

   Σε αυτό το σκηνικό δίνει το «παρών» και ένα μέρος των δημοτικών αρχών. Πρόσωπα και αστικές δυνάμεις στους δήμους, που υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική στην τοπική διοίκηση και ασκούνται για χρόνια στην παραπλάνηση, προτείνουν, ως δρόμο σωτηρίας της λαϊκής κατοικίας, τη σύσταση δημοτικών επιχειρήσεων που θα αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια! Προτείνουν δηλαδή οι δήμοι να παίξουν το ρόλο των funds! Τέτοιες «πρωτοβουλίες», κατά την γνώμη μας, ούτε τυχαίες είναι, ούτε άδολες. Όλοι αυτοί πατούν στην αγωνία χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών να προστατεύσουν το σπίτι τους και παρεμβαίνουν με τυχοδιωκτικό τρόπο! Δεν αποκλείουμε κάποια funds, με το μανδύα των δήμων, να επιδιώκουν να αλώσουν πιο γρήγορα τη λαϊκή κατοικία και τέτοιου είδους πρωτοβουλίες τους ανοίγουν δρόμο.

   Δυστυχώς, σε αυτό το σκηνικό παραπλάνησης του λαού, συμπαραστέκεται με τον τρόπο της και η ΚΕΔΕ. Με ομόφωνο ψήφισμά της, κατέληξε σε ένα πλαίσιο δράσεων «για να σώσει» και αυτή την πρώτη κατοικία! Πατούλης, Κοιμήσης, Μπίρμπας (ΝΔ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ – ΣΥΡΙΖΑ) σηκώνουν τα μανίκια για «σειρά επαφών με την Τράπεζα της Ελλάδας και εκπροσώπους κοινωνικών και παραγωγικών φορέων, με στόχο τη διαμόρφωση κοινού μετώπου για την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης, η οποία θα προβλέπει το Δικαίωμα πρώτης προτίμησης πώλησης του δανείου στο δανειολήπτη ή ένα άτομο που εκείνος θα υποδείξει (μοντέλο Κύπρου)», όπως μας ενημερώνουν. Δεν ξέρουμε τι να πρωτοθαυμάσουμε στις ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες και προτάσεις της ΚΕΔΕ! Ένα είναι σίγουρο. Η ΚΕΔΕ, με τις ενέργειές της, θα «προστατεύσει» την λαϊκή κατοικία όσο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την πολιτική της! Ρίχνει σκοινί σωτηρίας στην πολιτική της κυβέρνησης και των τραπεζών και νερό στο μύλο του αποπροσανατολισμού από το ένα και μοναδικό αίτημα, την απαγόρευση των κατασχέσεων σπιτιών και καταθέσεων των εργατικών – λαϊκών νοικοκυριών.

   Για ποιον πραγματικά νοιάζεται η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ το αποκαλύπτει η στάση της στο ζήτημα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών, με αφετηρία τα οφειλόμενα των νοικοκυριών στους δήμους. Δεν διανοείται να πει κουβέντα για τη διαγραφή των μικροχρεών στους δήμους, για αυτούς που αποδεδειγμένα ούτε μπορούν, ούτε έχουν να πληρώσουν. Δεν γνωρίζει άραγε η ΚΕΔΕ τα χιλιάδες άνεργα νοικοκυριά στους δήμους, τους χιλιάδες που ζούνε με τα ψίχουλα του ΚΕΑ και τη σακούλα του κοινωνικού παντοπωλείου; Δεν γνωρίζει ότι ελάχιστοι μπήκαν στις 100 δόσεις και πολλοί από αυτούς που μπήκαν δεν μπορούν να είναι συνεπείς; Επειδή γνωρίζουν, είναι πρόκληση να ζητάει η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ από την κυβέρνηση απλά και μόνο να επιτρέψει στους δήμους να μην προβαίνουν σε κατάσχεση των μικρο-οφειλών από τους λογαριασμούς των τσακισμένων νοικοκυριών και να στέλνουν τις οφειλές στην Εφορία!! Αλήθεια, δεν γνωρίζουν τι ακολουθεί μετά την εφορία; Τι ζητάει η ΚΕΔΕ από την κυβέρνηση; Απλώς να μην «εκθέτει» τους δήμους στη λαϊκή οργή! Η εφορία να κάνει την βρώμικη δουλειά και οι δήμαρχοι σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου! Καλούμε την ΚΕΔΕ να αφήσει την στρεψοδικία και να πάρει καθαρή θέση για την προστασία της λαϊκής κατοικίας, που σήμερα κινδυνεύει και από τα οφειλόμενα στους δήμους.

   Καλούμε κάθε αιρετό, που στέκεται με τις αγωνίες του λαού μας να πει έως εδώ με την κοροϊδία και το φοροκυνηγητό των λαϊκών νοικοκυριών, των ανέργων από τράπεζες, κράτος, δήμους.

   Απαιτούμε τη διαγραφή όλων των μικρο-οφειλών για τα νοικοκυριά που αποδεδειγμένα δεν μπορούν και δεν έχουν να πληρώσουν, με ευθύνη και απόφαση των Δημοτικών Συμβουλίων.

   Απαιτούμε τώρα από την κυβέρνηση να άρει νομοθετικά την καταναγκαστική διαδικασία που εκβιάζει εργαζόμενους και αιρετούς να στέλνουν τον φτωχόκοσμο στη σέντρα της εφορίας και να σηκώνουν τα χέρια μπροστά στους μεγαλοκατέχοντες.

   Μπροστά στον ορατό κίνδυνο της λαϊκής κατοικίας από την επίθεση, όχι μόνο του κράτους και των τραπεζών, άλλα και των δήμων, παίρνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί.

   Δεν θα αποστείλουμε μικρο-οφειλές νοικοκυριών στο γκισέ της εφορίας.

   Θα περιφρουρήσουμε θεσμικά και πολιτικά τους υπαλλήλους των δήμων μας από τις απειλές καταλογισμού της κρατικής διοίκησης.

   Θα ενισχύσουμε με τη δράση και τη στάση μας την πάλη του λαού για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς».

Ανακοίνωση για την τροπολογία που ποινικοποιεί τη δράση ενάντια στους πλειστηριασμούς

   Σε ανακοίνωσή του σχετικά με την τροπολογία της κυβέρνησης για την ποινικοποίηση της δράσης ενάντια στους πλειστηριασμούς, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

   «Ο κατήφορος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν έχει τελειωμό. Μετά την τροπολογία για την απεργία, τώρα με ένα ακόμη αυταρχικό, αντιδραστικό μέτρο, προσπαθεί να ποινικοποιήσει τη δράση και τις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, να τρομοκρατήσει και να φοβίσει όσους αντιστέκονται σ’ αυτή την πολιτική.

   Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με την αυτεπάγγελτη δίωξη, στην ουσία ανοίγουν το δρόμο για να ενισχυθεί η κρατική βία και αυθαιρεσία. Είναι προπομπός συνολικότερης επίθεσης ενάντια στις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, που όπως φαίνεται έχουν μπει για τα καλά στο στόχαστρο της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται ότι οι πλειστηριασμοί στρέφονται απέναντι στη λαϊκή κατοικία, γι’ αυτό και η κυβέρνηση σπεύδει να πάρει τα μέτρα της.

   Το ότι και αυτό το αυταρχικό μέτρο έρχεται με εκπρόθεσμη τροπολογία της τελευταίας στιγμής δεν προκαλεί πλέον καμία έκπληξη.

   Είναι βαθιά γελασμένοι, όμως, όσοι νομίζουν ότι με τον αυταρχισμό, με την επαναφορά του δόγματος «νόμος και τάξη» σε συριζαίικη εκδοχή θα βάλουν στο γύψο τη λαϊκή πάλη, που θα ενταθεί το επόμενο διάστημα απέναντι στην πολιτική τους».

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ: Συγκέντρωση στην Ελευσίνα την Κυριακή 17 Δεκέμβρη ενάντια στην «αναπτυξιακή» φιέστα στη Δυτική Αττική

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στη συγκέντρωση που διοργανώνουν στην Ελευσίνα ενάντια στην «αναπτυξιακή» φιέστα στη Δυτική Αττική απευθύνουν Συνδικάτα και μαζικοί φορείς της Αττικής.

Η συγκέντρωση θα γίνει την Κυριακή 17 Δεκέμβρη στις 6.30 μ.μ. στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου (στο ύψος της πλατείας Ηρώων).

Η προσυγκέντρωση για τα Συνδικάτα και τους μαζικούς φορείς της Αθήνας και του Πειραιά έχει οριστεί για τις 6 μ.μ. στην «Ελαιουργική».

Τα Συνδικάτα και οι φορείς που διοργανώνουν την συγκέντρωση στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν τα εξής:

«Το θράσος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά και της ΝΔ δεν έχει όριο.

Αφού με τις πολιτικές τους άφησαν περιουσίες να πνιγούν στη λάσπη και δολοφόνησαν 24 ανθρώπους, τώρα γυρνάνε στον τόπο του εγκλήματος παίζοντάς το σωτήρες, η μεν κυβέρνηση για να διοργανώσει φιέστες με το «αναπτυξιακό συνέδριο» που έχει εξαγγείλει για τις 16 και 17 Δεκέμβρη, η δε ΝΔ για να τάξει αντιπλημμυρικά έργα.

Ο πραγματικός λόγος του συνεδρίου αυτού δεν είναι η ενίσχυση των εργαζομένων που πλήγηκαν από τις καταστροφές, αλλά η ενίσχυση της περιοχής του Θριασίου ως διαμετακομιστικού και βιομηχανικού κέντρου. Να συζητήσουν δηλαδή πώς θα ενισχυθεί η πολιτική αυτή που δημιούργησε εξαρχής το πρόβλημα στην περιοχή, με μοναδικό κριτήριο τον πολλαπλασιασμό των κερδών της μεγαλοεργοδοσίας, με την παραχώρηση σε αυτούς ακόμα μεγαλύτερων εκτάσεων γης, βουνών, ρεμάτων και δασών.

Αυτός ο δρόμος, αυτές οι πολιτικές δεν μπορούν να λύσουν τα δικά μας προβλήματα. Δεν μπορούν να καθαρίσουν το Θριάσιο από τη ρύπανση. Δεν μπορούν να μας εξασφαλίσουν ότι δεν θα τιναχτούμε στον αέρα αν γίνει ατύχημα μεγάλης έκτασης στη βιομηχανική περιοχή. Δεν θα αντιμετωπίσουν την άναρχη δόμηση και τα ακατάλληλα σπίτια για τη λαϊκή κατοικία. Δεν θα μας δώσουν δουλειές με δικαιώματα.

Στον αντίποδα οι λαϊκές ανάγκες.

Τα έργα που πραγματικά έχουν ανάγκη οι κάτοικοι και εργαζόμενοι της περιοχής, ώστε να μην κινδυνεύουν στην πρώτη μπόρα, ώστε να μην κινδυνεύουν από πυρκαγιές και σεισμούς, είναι ασύμφορα οικονομικά για αυτούς, δεν είναι ανταποδοτικά, δεν θα αφήσουν κέρδη. Οι λαϊκές ανάγκες είναι στον αντίποδα της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Τα κέρδη για τους βιομήχανους και για την εκάστοτε κυβέρνηση που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους είναι πιο σημαντικά από τη ζωή των εργαζομένων της περιοχής.

Γι’ αυτούς τους λόγους, οι κάτοικοι και εργαζόμενοι του Θριασίου, μέσα από την οργάνωσή μας στα ταξικά μας Σωματεία πρέπει να τους γυρίσουμε την πλάτη.

Να σημαδέψουμε τον πραγματικό ένοχο, δηλαδή τα μονοπώλια και την εκάστοτε κυβέρνησή τους.

Ενάντια στη φιέστα των βιομηχάνων και της κυβέρνησης, να διεκδικήσουμε:

– Άμεσα μέτρα προστασίας για τη στέγαση, τη σίτιση, την ένδυση όσων έχουν ανάγκη.

– Να γίνει άμεσα καταγραφή των ζημιών, σε περιουσίες και μικρές επιχειρήσεις και να αποζημιωθούν στο σύνολό τους (100%).

– Μέριμνα για συνάδελφους πρόσφυγες και μετανάστες που μένουνε σε «παραπήγματα» στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων, της Μάνδρας και της Μαγούλας.

– Ενίσχυση του Θριάσιου Νοσοκομείου με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων. Πλήρη στελέχωση με μόνιμο προσωπικό και εξοπλισμό των Κέντρων Υγείας Ελευσίνας και Μεγάρων. Δημιουργία αντίστοιχων Κέντρων Υγείας σε Μάνδρα, Ασπρόπυργο, Νέα Πέραμο και Μαγούλα.

– Κανένας εργαζόμενος να μη χάσει τη δουλειά του. Να καταβληθούν κανονικά μεροκάματα και ένσημα.

– Πάγωμα των χρεών σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες, χωρίς προσαυξήσεις και τόκους για τους πληγέντες. Να σταματήσουν άμεσα οι όποιες διαδικασίες κατάσχεσης.

– Απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη για τους πληγέντες. Καμία διακοπή νερού, ρεύματος και τηλεφώνου σε εργατικές και λαϊκές οικογένειες που έχουν χρέη.

– Κατάργηση διοδίων Αττικής και Εθνικής Οδού, για να μπορούν να μετακινηθούν με ασφάλεια οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι των περιοχών.

– Άμεσος σχεδιασμός, γενναία χρηματοδότηση και υλοποίηση εκτεταμένων αντιπλημμυρικών έργων με ευθύνη του κράτους.

Όλοι στη συγκέντρωση των Συνδικάτων και των μαζικών φορέων.

Την Κυριακή 17 Δεκέμβρη στις 6.30 μ.μ. στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου (απέναντι από την πλατεία Ηρώων της Ελευσίνας).

Η προσυγκέντρωση για τα Συνδικάτα και τους μαζικούς φορείς της Αθήνας και του Πειραιά στις 6 μ.μ. στην «Ελαιουργική»».

Τα Συνδικάτα και οι φορείς που καλούν στο συλλαλητήριο:

Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Αττικής και Βοιωτίας, Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος, Πανελλαδική Ένωση Ελαιουργοσαπουνοποιών και Χημικής Βιομηχανίας Αττικής, Κλαδικό Συνδικάτο Ενέργειας, Συνδικάτο Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών, Κλαδικό Συνδικάτο Φαρμάκου και Καλλυντικών, Συνδικάτο Τύπου και Χάρτου, Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Ελευσίνας – Ασπροπύργου – Μάνδρας, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», ΠΕΕΜΑΓΕΝ, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ελευσίνας – Μάνδρας, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ασπροπύργου, Σύλλογος Γυναικών Ελευσίνας (μέλος της ΟΓΕ), Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας (ΟΒΣΑ), Συντεχνία Επιπλοποιών και Ξυλουργών Καταστηματαρχών Αθηνών και Προαστίων, το Σωματείο Εργαζομένων στο «Θριάσιο» Νοσοκομείο. 

Αναχώρηση πούλμαν για το συλλαλητήριο από την Ηλιούπολη,  στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, στις 5.00 μ.μ.

Αύριο απεργούμε!

   Αύριο απεργούμε! Αυτό το κάλεσμα πρέπει να φτάσει σε κάθε χώρο δουλειάς μέχρι την τελευταία στιγμή. Να μη μείνει πόστο στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στην οικοδομή, στα εμπορικά κέντρα, όπου να μη γίνει συζήτηση για την ανάγκη να είναι επιτυχημένη η απεργία. Και η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι έχουν πολλούς λόγους για να απεργήσουν και να συμμετέχουν μαζικά στις δεκάδες απεργιακές συγκεντρώσεις που οργανώνουν τα ταξικά συνδικάτα, να πλημμυρίσουν τους δρόμους σε όλη την Ελλάδα.

   Αύριο, λοιπόν, απεργούμε, γιατί πρέπει να πάρουν μαχητική απάντηση τα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ, που περνάνε μέσα από την τρίτη «αξιολόγηση», το «συμπληρωματικό μνημόνιο» και τον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία μονιμοποιούν και εμπλουτίζουν όλα τα προηγούμενα μέτρα. Για να σπάσει το κλίμα ανοχής και αναμονής που καλλιεργούν κυβέρνηση και εργοδοτικές ενώσεις, με τη στήριξη των συνδικαλιστών τους στο κίνημα, με κάλπικες υποσχέσεις και απειλές. Να στραπατσαριστεί η προκλητική προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι οι εργαζόμενοι στηρίζουν την πολιτική της.

   Το γεγονός, εξάλλου, ότι η απεργία συμπίπτει με την περίοδο που η κυβέρνηση κλιμακώνει για λογαριασμό του κεφαλαίου την επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα, την καθιστά ακόμα πιο κρίσιμη. Γι’ αυτό χρειάζεται να σηματοδοτήσει ότι πλέον τίποτα δεν είναι όπως χτες. Να συνειδητοποιηθεί από περισσότερους ο βρώμικος ρόλος που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προωθώντας όσα δεν τόλμησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

   Αύριο, το σύνθημα «κάτω τα ξερά σας από το δικαίωμα στην απεργία» να ακουστεί από τα στόματα χιλιάδων απεργών. Να απαντηθεί η καταστολή που δυναμώνει σε βάρος όποιου οργανώνεται και αντιστέκεται, σε βάρος πρωτοπόρων εργαζομένων και συνδικαλιστών, που μπαίνουν στο μάτι της εργοδοσίας και των μηχανισμών της. Να γίνει η απεργία αφορμή για να πάρουν κουράγιο και άλλοι, που δεν έχουν κάνει ακόμα το βήμα, που αγανακτούν για τα απανωτά αντιλαϊκά χτυπήματα και ζουν στο πετσί τους το βάθεμα της εκμετάλλευσης.

   Με την αυριανή πανεργατική απεργία, οι δυνάμεις που παλεύουν για την ανασύνταξη του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος, καλούν την εργατική τάξη να δηλώσει πως δεν είναι «περασμένα – ξεχασμένα» οι απώλειες από τα χρόνια της κρίσης. Προβάλλουν τα δίκαια αιτήματα για Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ κατώτερο μισθό για όλους, κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις μισθών, απαγόρευση των πλειστηριασμών της λαϊκής στέγης, ουσιαστική προστασία των ανέργων. Καλούν τους εργαζόμενους να φωνάξουν: Εως εδώ οι θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου, τώρα είναι η ώρα να οργανωθεί η αντεπίθεση για τις δικές μας ανάγκες!

   Η απεργία είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να απαντηθούν στην πράξη οι κοροϊδίες της κυβέρνησης, η απάτη της αναδιανομής της φτώχειας με ψίχουλα, τα οποία θα πάρει πίσω διπλά και τρίδιπλα. Είναι ευκαιρία για να δείξει η εργατική τάξη ότι δεν καταπίνει το παραμύθι της «δίκαιης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, που πνίγει τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής, βρωμίζει με μαζούτ τον Σαρωνικό, στερεί από χιλιάδες παιδιά και νέους το δικαίωμα στη μόρφωση, στη δουλειά.

   Ταυτόχρονα, η αυριανή απεργία πρέπει να αποτελέσει βήμα καταδίκης των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη γειτονιά μας, της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας μας σ’ αυτούς, με τεράστιο κίνδυνο για τους εργαζόμενους και το λαό.

   Η επιτυχία της απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων, με τη συμμετοχή αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων αγροτών, μπορεί να αποτελέσει παρακαταθήκη για παραπέρα κλιμάκωση των αγώνων, να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις και όρους για την αντεπίθεση. Με αυτόν το στόχο και με τη βεβαιότητα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, δίνουμε τη μάχη μέχρι την τελευταία ώρα!

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για την επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα

    Σε ανακοίνωσή του για την επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

    «Η επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας Τ. Ερντογάν στη χώρα μας σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαίωσε το κλίμα που τις προηγούμενες μέρες, με αμετροέπεια, καλλιεργούσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη επίσκεψη ως «ιστορική». Άλλωστε δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, την ώρα που μόνο μέσα στο 2017 μετριούνται σε χιλιάδες οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων από την Τουρκία, ενώ λίγο πριν την επίσκεψη ο Πρόεδρος της Τουρκίας σε συνέντευξή του επανέφερε όλες τις γνωστές προκλήσεις και διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας, με αποκορύφωμα το αίτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης.

    Επιπλέον, η επίσκεψη Ερντογάν έδωσε την ευκαιρία στην τουρκική ηγεσία, που κατέχει το 40% της Κύπρου και τώρα έχει εισβάλει και κατέχει και συριακά εδάφη, να θέσει το συνολικό πλαίσιο των τουρκικών διεκδικήσεων, μέσα από την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης, να προβάλει τις εμμονές της για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, να παρέμβει στη Θράκη, επιδιώκοντας την αξιοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας, που είναι Έλληνες πολίτες, προς όφελος των συμφερόντων της τουρκικής αστικής τάξης, σύμφωνα και με την πρακτική που ακολουθεί σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

    Στην πράξη η επίσκεψη, που προετοίμασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αναβάθμισε τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας και το οδυνηρό αυτό αποτέλεσμα δεν μπορεί να «ξεπλυθεί» με τη διαφήμιση οικονομικών συμφωνιών, ανάμεσα σε τμήματα του ελληνικού και τουρκικού κεφαλαίου, από τις οποίες οι λαοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα.

    Επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ και αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως η ένταξη και η σύνδεση των δύο χωρών στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ κάθε άλλο παρά βοηθά στην ειρήνη και την ασφάλεια των λαών. Η κυβέρνηση όπως και τα άλλα αστικά κόμματα που στηρίζουν τον ευρωΝΑΤΟικό και καπιταλιστικό μονόδρομο της χώρας έχουν ευθύνες γιατί παραπλανούν το λαό μας ότι μέσα σ’ αυτές τις ενώσεις και γύρω από στρογγυλά τραπέζια και επιχειρηματικές μπίζνες θα λυθούν τα προβλήματα προς όφελος των λαών.

    Ο λαός μας δεν πρέπει να εφησυχάζει με τα παραμύθια που του αραδιάζουν ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα πως δήθεν με επιδέξιους διπλωματικούς χειρισμούς, πότε με «ζεμπεκιές» και «κουμπαριές» και πότε με την ανάπτυξη των διάφορων επιχειρηματικών σχεδίων, θα ξεπεραστούν σχεδιασμοί που είναι συνδεδεμένοι με βαθύτερες αιτίες και ισχυρά ανταγωνιστικά συμφέροντα.

    Οι εργαζόμενοι, οι λαοί και στις δύο χώρες πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση, γιατί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, που διεξάγεται για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων, είναι, όπως και οι οικονομικές κρίσεις, «νύχι – κρέας» με αυτό το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα.

    Χρειάζεται να δυναμώσει η πάλη των λαών και από τις δυο μεριές του Αιγαίου, για να αντιπαλέψουμε τον εθνικισμό, κάθε επιδίωξη αλλαγής συνόρων, κάθε αλλαγή διεθνών συνθηκών που οδηγεί στην αιματοχυσία των λαών. Να δυναμώσει η πάλη να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις που θα βάλουν μια και καλή ένα τέρμα στις αιτίες που δημιουργούν τον πόλεμο».

«ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» Κατέθεσε τις προτάσεις της για την Τοπική Διοίκηση, αλλά και για τις νέες μεταρρυθμίσεις

   Με τους δήμους να έχουν ως κύρια αρμοδιότητα το σχεδιασμό και τη διαχείριση τομέων της κοινωνικής πολιτικής, που δένεται με τις στρατηγικές επιδιώξεις του κεφαλαίου και τις Περιφέρειες να αναλαμβάνουν έναν πιο κεντρικό ρόλο στο «αναπτυξιακό» κομμάτι, η «Λαϊκή Συσπείρωση» κατέθεσε σήμερα τις δικές της προτάσεις στο ετήσιο Συνέδριο της ΚΕΔΕ που διεξάγεται στα Γιάννενα.

   Συγκεκριμένα, το πρώτο κείμενο αφορά τις νέες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης στην Τοπική Διοίκηση, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «στεκόμαστε απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές και οργανώνουμε την πάλη, τη διεκδίκηση και την εναντίωσή μας -μέσα από τις γραμμές του εργατικού – λαϊκού κινήματος- σε κυβέρνηση και τοπικές αρχές που στηρίζουν τις αντιδραστικές ανατροπές και στην Τοπική Διοίκηση» (μπορείτε να δείτε εδώ το πλήρες κείμενο των προτάσεων).

   Το δεύτερο κείμενο αφορά τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις και τον Κρατικό Προϋπολογισμό που διαμορφώνουν το αντιλαϊκό πλαίσιο δράσης της Τοπικής Διοίκησης (μπορείτε να δείτε το σύνολό του εδώ) όπου καταγγέλλει  τη συναίνεση της ΝΔ, την έμμεση συνηγορία ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ και του τότε Συνασπισμού στη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε προς ψήφιση. Ενός «Καλλικράτη» που ενδυνάμωσε τις διοικητικές κατασταλτικές λειτουργίες δήμων και Περιφερειών και αποδείχτηκε στην πράξη ότι «είναι ο δρόμος που διεύρυνε τη φοροληστεία των εργατικών – λαϊκών νοικοκυριών, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων, την εμπορευματοποίηση της Πρόνοιας, της Υγείας, της Παιδείας, στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό».

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ: Καταιγίδα νέων αντιλαϊκών μέτρων για την ανάκαμψη των επιχειρηματικών ομίλων

   «Η επιτυχία απαιτεί την κυριότητα του προγράμματος μεταρρυθμίσεων από τις ελληνικές αρχές. Συνεπώς η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει όλα τα μέτρα που ενδέχεται να καταστούν κατάλληλα για το σκοπό αυτό καθώς οι συνθήκες αλλάζουν», αναφέρεται «προλογικά» στο συμπληρωματικό μνημόνιο (Supplemental Memorandum of Understanding) μεταξύ της κυβέρνησης και της Ευρωζώνης, που βρίσκεται σε φάση τελικής επεξεργασίας και υπογραφής από τις εμπλεκόμενες πλευρές κι ενώ με συνοπτικές διαδικασίες κλειδώνουν τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα της τρέχουσας «αξιολόγησης» ενόψει της συνεδρίασης του Γιούρογκρουπ, στις 4 Δεκέμβρη.

   Οι συνεννοήσεις ξεκίνησαν χτες στην Αθήνα με βασικό θέμα την Ενέργεια (βλ. σελ. 6) και συνεχίζονται σήμερα με τη συζήτηση για τις αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» στον κρατικό μηχανισμό, ζητήματα που θα ενταχθούν στις διατάξεις του νέου πολυνομοσχεδίου, το οποίο παίρνει σειρά για κατάθεση στη Βουλή.

   Στο «συμπληρωματικό μνημόνιο», 1 το κρατούμενο είναι η ολόπλευρη εφαρμογή της γκάμας με τα αντεργατικά μέτρα της προηγούμενης «μνημονιακής περιόδου» σε «μεσοπρόθεσμο ορίζοντα» (τουλάχιστον μέχρι το 2022), ενώ περιλαμβάνονται τόσο τα προαπαιτούμενα της τρέχουσας «αξιολόγησης», όσο και αυτά που θα ακολουθήσουν στη συνέχεια, με άξονες την «αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας», τη «διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας», την «ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα και τις επενδύσεις», καθώς και τη διαμόρφωση, όπως λένε, «σύγχρονου κράτους και δημόσιας διοίκησης». Τα πάντα υποτάσσονται στη στρατηγική για την ανάκαμψη των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων με ένα μπαράζ διαρθρωτικών παρεμβάσεων, παράλληλα βέβαια και σε συνδυασμό με την κατακρεούργηση των κονδυλίων που αφορούν στοιχειώδεις κοινωνικές ανάγκες, τους «κόφτες» διαρκείας και τη φοροληστεία.

Το «συμπληρωματικό», «τεχνικό» μνημόνιο που έχει στη διάθεσή του ο «Ριζοσπάστης», μεταξύ εκατοντάδων προαπαιτουμένων νέας φουρνιάς, προβλέπει και τα παρακάτω:

«Πρώτο πιάτο» τα προνοιακά επιδόματα

   — «Μεταρρύθμιση» του συστήματος οικογενειακών παροχών, με αρχή το Γενάρη του 2018.

   — Νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση των παροχών αναπηρίας, και μάλιστα με μπούσουλα την «επιλεξιμότητα» των δικαιούχων ανάλογα με την ικανότητά τους να ασκούν δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, με τον νεόκοπο όρο της «λειτουργικής αναπηρίας»! Θέτουν ως ορόσημο το Γενάρη του 2018 για την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος. Η νομοθεσία για την εθνική εφαρμογήτου «νέου συστήματος» θα εγκριθεί το Μάη του 2018, με σκοπό να αρχίσει να εφαρμόζεται έως τον Ιούνη του 2018.

   — Συμπίεση του επιδόματος για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. Καθιερώνεται «ενιαίο επίδομα τέκνων». Όπως προβλέπεται, «το επίπεδο παροχών και τα κατώτατα όρια επιλεξιμότητας θα καθορίζονται έτσι ώστε να βελτιωθεί η στόχευση, η επάρκεια και η ισότητα, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιθωρίων, όπως προσδιορίζεται στον προϋπολογισμό».

   — «Μεταρρύθμιση του συστήματος των επιδοτήσεων μεταφορών» – για παράδειγμα τα μειωμένα εισιτήρια στις αστικές συγκοινωνίες -, σε συνέχεια, όπως λένε, του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Προβλέπεται να εφαρμόζεται από το Μάρτη του 2018.

   — «Νέα νομοθεσία» (καρατόμηση) προβλέπεται για τα στεγαστικά επιδόματα, για τα νοίκια φτωχών λαϊκών νοικοκυριών με τη «συνεργασία» της Παγκόσμιας Τράπεζας (Μάρτης 2018).

   — Δημιουργία ενός οργανισμού παροχών ως ενιαίας αρχής πληρωμής για όλες τις παροχές Κοινωνικής Πρόνοιας.

   — Εφαρμογή του εθνικού μηχανισμού συντονισμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των πολιτικών κοινωνικής ένταξης και κοινωνικής συνοχής.

Φοροληστεία στο λαό

   Πέρα από την καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου (το αργότερο μέχρι το 2020), μεταξύ άλλων προβλέπεται η «διεύρυνση της φορολογικής βάσης» για την επιβολή των φόρων στη μικρή ακίνητη περιουσία. Μέχρι το Μάρτη του 2018, προβλέπονται οι αλλαγές στις τιμές ζώνης των ακινήτων, με κατεύθυνση την εξομοίωση με τις εμπορικές τιμές. Η τυχόν μείωσή τους θα αντισταθμιστεί με αυξήσεις στους συντελεστές του ΕΝΦΙΑ, προκειμένου να εισπράττονται τα προβλεπόμενα χαράτσια (2,65 δισ. σε ετήσια βάση).

   Νομοθεσία για το ενδεχόμενο ταχύτερης μείωσης του αφορολόγητου ορίου (από το 2019, αντί του 2020) σε περίπτωση που το ΔΝΤ θεωρεί ότι υπάρχουν «κενά» σε ό,τι αφορά τους στόχους για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» (Μάης 2018).

   Προβλέπεται η καθιέρωση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και για τις οφειλές προς τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό.

«Κόκκινα» δάνεια

   Προωθείται η κατάργηση της όποιας παρεχόμενης νομικής προστασίας για την πρώτη κατοικία της λαϊκής οικογένειας, για τα «κόκκινα» δάνεια.

   Σε αυτό το πλαίσιο θα αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα του νομικού πλαισίου περί «αφερεγγυότητας των νοικοκυριών». Με ορόσημο το Φλεβάρη του 2018 ο νόμος 3869/2010 (λεγόμενος νόμος Κατσέλη) θα έχει τροποποιηθεί.

   Ταυτόχρονα, θα «τροποποιηθεί» ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και «άλλοι συναφείς νόμοι», αναφορικά με τις νέες διατάξεις στήριξης των τραπεζών κατά τη διαδικασία των πλειστηριασμών, αναβαθμίζοντας ακόμη περισσότερο τη θέση τους έναντι άλλων, όπως οι εισφορές προς τα ασφαλιστικά ταμεία, οι οφειλές προς εργαζόμενους κ.ά.

Αναδιαρθρώσεις για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων

   Ειδική αναφορά γίνεται στον κλάδο της εφοδιαστικής αλυσίδας (Logistics) στην περιοχή του Θριασίου, όπου προωθούνται η ανάθεση και εκχώρηση της εκμετάλλευσης αλλά και συμπράξεις του κράτους με ιδιωτικά κεφάλαια (ΣΔΙΤ). Όπως αναφέρεται, «οι αρχές θα εξασφαλίσουν τη λειτουργία και τη συντήρηση του κέντρου εμπορευματικών μεταφορών στα 588 στρέμματα που προβλέπονται με σύμβαση παραχώρησης μετά από διεθνή διαγωνισμό», έως το Μάη του 2018. Μάλιστα, η επικύρωσή της από τη Βουλή αναφέρεται για το τέλος του 2017.

   Επίσης, μεταξύ άλλων, στο Ελληνικό προβλέπεται η συμφωνία με τους ιδιώτες έως τον Ιούνη του 2018. Στη λίστα των ιδιωτικοποιήσεων φιγουράρουν ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ, ΔΕΗ, Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών κ.ά. ενώ προβλέπεται και η ολόπλευρη εφαρμογή των λεγόμενων «εργαλειοθηκών του ΟΟΣΑ».

   Σε ό,τι αφορά τη στελέχωση νευραλγικών θέσεων του κρατικού μηχανισμού, προωθείται η λεγόμενη «αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης», με προκηρύξεις διαγωνισμών σε επιτελικές θέσεις όλων των υπουργείων.

   Στα ζητήματα της λεγόμενης «διαφάνειας» δεσπόζει, μεταξύ άλλων, και νέα τροποποίηση της νομοθεσίας για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, με άξονα την εκπλήρωση των συστάσεων της Ομάδας Κρατών κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO).

Κάλεσμα έμπρακτης αλληλεγγύης για υλική βοήθεια στους πληγέντες της Δυτικής Αττικής

Κάλεσμα έμπρακτης αλληλεγγύης για υλική βοήθεια στους πληγέντες από τις πλημμύρες στη Δυτική Αττική απευθύνει η Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης και καλεί το λαό της πόλης μας στη συγκέντρωση υλικών. Συγκεκριμένα το κάλεσμα αναφέρει:

Ηλιούπολη 19 Νοέμβρη 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ

Για συγκέντρωση υλικής βοήθειας

στο δοκιμαζόμενο Λαό της Δυτικής Αττικής

Η Λαϊκή Επιτροπή  Ηλιούπολης, ανταποκρινόμενη στο πλατύ κάλεσμα Σωματείων και Φορέων της Δυτικής Αττικής, οργανώνει συγκέντρωση υλικής βοήθειας για τους πλημμυροπαθείς.

Καταγγέλλουμε την παντελή έλλειψη έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, απ όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις, την Περιφερειακή και την Τοπική Διοίκηση, που την πληρώνει ο Λαός με νεκρούς και καταστροφές στην περιουσία του.

Οι εγκληματικές ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων και της σημερινής συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την τραγική έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων και το σχεδιασμό των υποδομών με μοναδικό κριτήριο τα συμφέροντα  και τα κέρδη των εφοπλιστών, τραπεζιτών, βιομηχάνων, κατασκευαστικών ομίλων κλπ με οποιοδήποτε κόστος.

Μπροστά στα κέρδη δεν υπολογίζουν τίποτα,

ούτε τη ζωή του Λαού.

Καλούμε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της πόλης μας να παλέψουν για την υλοποίηση των απαραίτητων έργων αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής προστασίας.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

και την ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ

Ταυτόχρονα σας καλούμε για άλλη μια φορά, να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας, μαζεύοντας συγκεκριμένα τρόφιμα, γάλατα, νερό, κουβέρτες, μπουφάν.

Τόπος συγκέντρωσης Στεφ. Σαράφη 40 καθημερινά από Δευτέρα 27 Νοέμβρη έως και Παρασκευή 8 Δεκέμβρη εκτός Σαββάτου και Κυριακής.

Πρωί: 10:00 πμ – 13:00 μμ,  Απόγευμα: 19:00 μμ – 21:00 μμ

«ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ – ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ – ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ – ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ – ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΕΡΓΩΝ – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΡΗΝΗΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «ΑΓΓ. ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ»

Να ποιοι είναι οι ένοχοι για το πολιτικό έγκλημα με τους 19 νεκρούς

   Ο «Ριζοσπάστης» αποκαλύπτει σήμερα στοιχεία που δείχνουν ότι οι καταστροφές είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής ευθύνης της πολιτικής και των κατευθύνσεων της ΕΕ, όλων των κυβερνήσεων αλλά και περιφερειακών και δημοτικών αρχών, με κριτήριο την ανάπτυξη για το κεφάλαιο.

   Τον Ιούλη του 2017 το υπουργείο Περιβάλλοντος εκτιμούσε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος πλημμύρας στη Νέα Πέραμο και άρα δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα!

   Οι αποκαλύψεις που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα ο «Ριζοσπάστης» σοκάρουν! Και δίνουν την καλύτερη απάντηση σε όσους χωρίς ντροπή προσπαθούν να κουκουλώσουν τον ένοχο για το πολιτικό έγκλημα που οδήγησε στους 16 νεκρούς και τις τεράστιες καταστροφές στη Δυτική Αττική. Με συγκεκριμένα στοιχεία, που αναδεικνύουν ότι ο πραγματικός ένοχος είναι διαχρονικά η Ευρωπαϊκή Ενωση, οι αστικές κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές που αποφασίζουν με γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

   Όσα λένε από προχτές και αφορούν σε αυθαίρετη δόμηση, μπάζωμα ρεμάτων, άναρχη δόμηση κ.λπ., έχουν ως βασική αιτία όχι ότι οι κάτοικοι δεν έχουν «οικολογική συνείδηση», όπως λένε, ούτε είναι θέμα «ατομικής ευθύνης», αλλά το γεγονός ότι ο ίδιος ο χωροταξικός σχεδιασμός γίνεται με κριτήριο τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, γενικά τις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κερδοφορίας.

   — Σε αυτό οφείλεται η αλόγιστη επέκταση των πόλεων χωρίς την εξασφάλιση των αναγκαίων έργων υποδομής.

   — Γι’ αυτό όλες οι αστικές κυβερνήσεις – και η σημερινή – επέτρεψαν και νομιμοποίησαν την καταπάτηση, την κάλυψη των ρεμάτων, το χτίσιμο σε αυτά ακόμα και οδικών αξόνων.

   — Γι’ αυτό νομιμοποίησαν την αυθαίρετη δόμηση μέσα σε δάση, δασικές εκτάσεις και καταπατημένη δημόσια γη. Και αντί για προστασία του δασικού πλούτου, προχώρησαν σε δασοκτόνα νομοθεσία.

   — Γι’ αυτό, αντί να προστατεύσουν ελεύθερους χώρους, προχωρούν στην τσιμεντοποίησή τους και σχεδιάζουν το κτίσιμο ολόκληρων πόλεων σε αυτούς, όπως για παράδειγμα στο Ελληνικό.

   Τα στοιχεία που φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας ο Ριζοσπάστης αφορούν:

   — Την πενιχρή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, άλλους εθνικούς και κοινοτικούς πόρους για τα έργα που αφορούν υποδομές αντιπλημμυρικής θωράκισης.

   — Την αποσπασματική εκτέλεση έργων με ευθύνη κυβέρνησης, Περιφέρειας Αττικής και δήμων, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην λύνονται προβλήματα, αλλά και να επιδεινώνεται η κατάσταση σε γειτονικές περιοχές.

   — Το γεγονός ότι η προτεραιότητα από την κυβέρνηση και την Περιφέρεια Αττικής στην αντιπλημμυρική προστασία δεν αφορά σε έργα που σχετίζονται με την προστασία της ζωής των εργατικών – λαϊκών οικογενειών, αλλά με την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών ομίλων.

Κυβέρνηση: «Δεν υπάρχει πρόβλημα στη Νέα Πέραμο»!!!

   Πρόσφατα, λοιπόν, τον Ιούλη του 2017 αναρτήθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος το λεγόμενο «Προσχέδιο Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας – Παραδοτέο 12» του Υδατικού Διαμερίσματος Αττικής.

   Το προσχέδιο αυτό, όπως και η συνολική μελέτη του Σχεδίου, εκπονήθηκαν με βάση παραδοχές, μαθηματικά μοντέλα και μεθοδολογία σύμφωνα με την «Ευρωπαϊκή Οδηγία 2007/60/ΕΚ για την Αξιολόγηση και τη Διαχείριση των Κινδύνων Πλημμύρας», που ενσωματώθηκε στο Εθνικό Δίκαιο.

   Το συγκεκριμένο προσχέδιο, λοιπόν, που θυμίζουμε ότι είναι επίσημο κυβερνητικό ντοκουμέντο, γράφει πως η Νέα Πέραμος δεν κινδυνεύει από πλημμυρικά φαινόμενα, ακόμα και από τέτοια φαινόμενα που συμβαίνουν 1 φορά στα 100 χρόνια!

   Λέει συγκεκριμένα:

   Η Νέα Πέραμος εντάσσεται στη «Χαμηλή ζώνη Μεγάρων – Ν. Περάμου. (…) δεν υπάρχει υψηλός ή πολύ υψηλός κίνδυνος πλημμύρας» ακόμη και «για πλημμυρική βροχόπτωση 100ετίας»!

   Για τη Μάνδρα διαπιστώνει υψηλό και πολύ υψηλό κίνδυνο αλλά κατά περίπτωση και σε κάποια τμήματα!

   Όσον αφορά τη Σύμη, που πριν λίγες μέρες δοκιμάστηκε σκληρά από καταστροφική πλημμύρα, δεν περιλαμβάνεται καθόλου στις ζώνες δυνητικά υψηλού κινδύνου πλημμύρας στη μελέτη του υπουργείου!

Πού διατίθενται τα κονδύλια;

   Αν ρίξουμε μια ματιά στον προϋπολογισμό της Περιφέρειας Αττικής, θα διαπιστώσουμε:

   Στον Πίνακα Εκτελεστέων Έργων, όπως διαμορφώθηκε με την πρόσφατη 2η Τροποποίηση (30.6.17), σε σύνολο 1.059 έργων με προϋπολογισμό 1,9 δισ. ευρώ (1,7 μετά τη δημοπράτηση) προβλέπεται η εκτέλεση 164 αντιπλημμυρικών έργων από την Περιφέρεια με προϋπολογισμό 409,6 εκατ. (376,6 μετά τη δημοπράτηση). Θα πει κανείς ότι αυτή είναι μια καλή αναλογία, κάτι για το οποίο άλλωστε επιχαίρει δημόσια η περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου.

   Ας έρθουμε όμως στο «ψητό». Τι αναμένεται από πλευράς υλοποίησης μέσα στο 2017; Στις προτεινόμενες πιστώσεις για το 2017, σε σύνολο πληρωμών 237,1 εκατ. ευρώ, οι προβλέψεις για τα αντιπλημμυρικά έργα περιορίζονται μόλις στα 12,9 εκατ. (5,5%), με τα περισσότερα από αυτά να πηγαίνουν σε συνεχιζόμενα μικροέργα και κάποια άλλα να μην απορροφώνται καν…

   Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που τα πραγματικά κονδύλια για αντιπλημμυρικές μικροπαρεμβάσεις πάνε στην κατηγορία έργων με τίτλο «Αστικές Αναπλάσεις» – που είναι το «αγαπημένο παιδί» των απανταχού αιρετών της άρχουσας τάξης ακριβώς γιατί πίσω τους κρύβονται μικρότερα ή μεγαλύτερα επιχειρηματικά συμφέροντα – οι πληρωμές φτάνουν στα 84 εκατ. ευρώ! Και μην ξεχνάμε τα 27 εκατ. ευρώ που προορίζονται (μέσα στο 2017) για την κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ και για την «αναβάθμιση του γηπέδου Λεωφόρου Αλεξάνδρας».

   Να πού πάνε τα λεφτά!!!

Η περίπτωση του ΕΣΠΑ…

   Στο «ΕΣΠΑ 2014 – 2020» ελάχιστοι πόροι διατίθενται για την αντιπλημμυρική προστασία της Αττικής.

Συγκεκριμένα:

   — Στο ΠΕΠ Αττικής (εκπονήθηκε επί Διοίκησης Δούρου) προβλέπονται για όλη την επταετία παρεμβάσεις (κωδ. 087) οι οποίες σχετίζονται μόνο με την «κλιματική αλλαγή» και προσδιορίζονται ως εξής (σ. 150): «Προσαρμογή σε μέτρα για την κλιματική αλλαγή και πρόληψη και διαχείριση κινδύνων σχετικών με το κλίμα, π.χ. διάβρωση, πυρκαγιές, πλημμύρες, καταιγίδες και ξηρασία, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της ευαισθητοποίησης, της πολιτικής προστασίας και συστημάτων και υποδομών διαχείρισης καταστροφών».

   Η χρηματοδότηση για όλα τα παραπάνω προέρχεται από το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης» (ΕΤΠΑ), ύψους 72,5 εκατ. ευρώ (συμμετοχή 80%) που μαζί με την εθνική συμμετοχή ανέρχεται σε 90,6 εκατ. ευρώ.

   Περαιτέρω εξειδίκευση ανά τομέα παρέμβασης, συνεπώς και για έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, δεν υπάρχει. Αναφέρεται, πάντως, ότι  «λοιπές αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις και δράσεις μετριασμού και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή δρομολογούνται από το ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ» (εκπονήθηκε επί κυβέρνησης Σαμαρά). Η περιφερειακή αρχή του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπει λοιπόν στο σχεδιασμό της κυβέρνησης Σαμαρά…

Το σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ.

   Τι προβλέπεται όμως στο ΕΠ ΥΜΕΠΕΡΑΑ Υποδομές, Μεταφορές, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη») για την Αττική;

   Αποκαλυπτικό του αντιλαϊκού χαρακτήρα του ΥΜΕΠΕΡΑΑ είναι το γεγονός ότι σε σχέση με τον συνολικό προϋπολογισμό του, ύψους 5,18 δισ. ευρώ, για το σύνολο των δράσεων και έργων που αναφέρεται σε όλο το φάσμα των φυσικών κινδύνων και καταστροφών  (και όχι μόνο των πλημμυρικών φαινομένων), διατίθεται μόλις 115,5 εκατ., δηλαδή το 2,23%.

   Και για να σχηματίσουμε μια πρακτική εικόνα τού τι σημαίνει το ποσό αυτό, αναφέρουμε ότι σε απάντηση Ερώτησης του ΚΚΕ (27.10.14) για την αντιπλημμυρική προστασία της Αττικής, ο αρμόδιος υπουργός είχε προσδιορίσει σε 275,5 εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό για 7 μόνο έργα στην Αττική, χωρίς να περιλαμβάνονται οι Κηφισός, Ιλισός, Πικροδάφνη και έργα αρμοδιότητας της Περιφέρειας Αττικής!

Γιατί δεν είναι προτεραιότητα;

   Στο εύλογο ερώτημα γιατί τα αντιπλημμυρικά έργα βρίσκονται στον πάτο των προτεραιοτήτων των αστικών κυβερνήσεων και των τοπικών αρχών, ενώ θα προστάτευαν ανθρώπινες ζωές, δημόσιες υποδομές, λαϊκές περιουσίες, η απάντηση είναι μία και μοναδική:

   Η ίδια η φύση των έργων είναι τέτοια, που δεν αφήνει περιθώριο στον όμιλο που το κατασκευάζει να το «λειτουργεί», δηλαδή να εισπράττει περίπου για μια 25ετία ανταποδοτικά τέλη χρήσης, εξασφαλίζοντας για σημαντικό διάστημα το επιδιωκόμενο ποσοστό κέρδους. Από την άλλη μεριά, τα έργα αυτά, για διάφορους λόγους, ανατίθενται με μεγάλες εκπτώσεις στον μειοδότη ανάδοχο, με αποτέλεσμα το κέρδος να μην είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για το κεφάλαιο. Να γιατί προηγούνται άλλα έργα, μακριά από τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Κατεύθυνση προς την οποία και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δίνει τον «καλύτερό της εαυτό».

Ακόμα στις μελέτες

   Το «ιστορικό» των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας βρίθει από πλήθος παραδειγμάτων ως έργων «τρίτης κατηγορίας». Τα περισσότερα έργα, για τα οποία σε ημερίδα του ΤΕΕ από το 2004 είχε επισημανθεί ότι έπρεπε προ πολλού να έχουν υλοποιηθεί, καρκινοβατούν ακόμη. Ας δούμε συγκεκριμένα πού βρίσκονται τα έργα στην περιοχή που τις τελευταίες μέρες χτυπήθηκε από τις πλημμύρες.

   — Κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων στην Εθνική Οδό Αθηνών – Κορίνθου στην περιοχή της Χαλυβουργικής σε συνδυασμό με τη διευθέτηση και την εκτροπή του χειμάρρου Αγ. Ιωάννη στον Σαρανταπόταμο: Ύστερα από 12 χρόνια, από το 2004, τα μεν έργα της εκτροπής, στην περιοχή της Χαλυβουργικής, «έχουν δημοπρατηθεί και κατασκευάζονται». Όσο για τη διευθέτηση του ρέματος, αυτή βρίσκεται σε φάση δημοπράτησης της μελέτης του έργου από την Περιφέρεια.

   — Εκτροπή του ρέματος Αγία Αικατερίνη της Μάνδρας στο ρέμα Σούρες. Εκεί δηλαδή που εντοπίζεται το πρόβλημα των τελευταίων ημερών. Χρειάστηκαν άλλα 12 χρόνια, όχι για την κατασκευή των έργων ή για τη δημοπράτησή τους, αλλά για την «Επικύρωση καθορισμού οριογραμμών που αφορά τη Μελέτη εκτροπής χειμάρρου Αγίας Αικατερίνης και διευθέτησης χειμάρρου Σούρες Θριασίου Πεδίου», με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής. Όσο για την παραπέρα εξέλιξη του έργου, μαθαίνουμε, ύστερα από δυόμισι ακόμη χρόνια (13.5.17), δια στόματος αντιπεριφερειάρχη Δυτικής Αττικής, ότι το έργο «είναι έτοιμο προς δημοπράτηση από την Περιφέρεια Αττικής μόλις ολοκληρωθούν οι διαδικασίες των αδειοδοτήσεων από το Δασαρχείο».

   — Διευθέτηση των ρεμάτων Μικρό και Μεγάλο Κατερίνη για την προστασία της Μαγούλας και της περιοχής ΠΥΡΚΑΛ: Μετά από 13 χρόνια, από το 2004 (13.5.17), ανακοινώνεται από τον αντιπεριφερειάρχη ότι δεν έχει καν ολοκληρωθεί ο φάκελος για τη δημοπράτηση της Μελέτης (!) του έργου.

   Σε αυτές τις περιοχές, που είτε βρισκόμαστε σε φάση μελέτης είτε περίπου στο πουθενά, πνίγηκαν 19 άνθρωποι…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΑΝΔΡΑΣ – ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

   Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων από τις καταστροφικές πλημμύρες στις περιοχές Μάνδρας και Νέας Περάμου. Ζητά να κινητοποιηθούν όλες οι απαραίτητες δυνάμεις του κρατικού μηχανισμού για να στηριχθούν οι κάτοικοι των περιοχών, να αναζητηθούν τυχόν αγνοούμενοι, να υπάρξουν μέτρα ανακούφισης των πληγέντων και αποκατάστασης των ζημιών, έκτακτη ενίσχυση για τις άμεσες ανάγκες των πληγέντων.

   Οι νέες καταστροφές από τις πλημμύρες – για πολλοστή φορά σε δήμους της Δυτικής Αττικής – που έχουν κοστίσει μάλιστα ανθρώπινες ζωές – είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος. Ένα έγκλημα που έχει ως βασικό υπεύθυνο την πολιτική, που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μαζί με την περιφερειακή και τοπική διοίκηση. Ένα έγκλημα που οδηγεί εν έτει 2017, μέσα στην Αττική, με μια ισχυρή φθινοπωρινή βροχή να χάνονται ζωές και οι λαϊκές οικογένειες να βλέπουν τους κόπους τους να χάνονται, λόγω των καταστροφικών πλημμυρών.

   Οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, ενώ γνωρίζουν με λεπτομέρειες την όξυνση του προβλήματος και τον επείγοντα χαρακτήρα των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, ειδικά στην περιοχή της Δυτικής Αττικής, υλοποιούν έργα και υποδομές, που αποφασίζονται με βάση την κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αυτές οι ανάγκες θυσιάζονται στο βωμό των ματωμένων πλεονασμάτων, για τα οποία πανηγυρίζει με θράσος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

   Οι τεράστιες καταστροφές αναδεικνύουν για μια ακόμα φορά την τραγική έλλειψη υποδομών και κυβερνητικού σχεδιασμού για την προστασία από τα φυσικά φαινόμενα. Αναδεικνύουν τον άναρχο αντιλαϊκό χαρακτήρα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αναδεικνύουν τελικά την περιφρονητική στάση απέναντι στον άνθρωπο, που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό σύστημα και όσους το υπηρετούν.

   Τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας δεν υλοποιούνται γιατί δεν είναι ιδιαίτερα «θελκτικά» για τους καπιταλιστές, αφού δεν τους αποδίδουν το αναμενόμενο ποσοστό κέρδους. Επιβεβαιώνεται ότι η όποια ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος είναι αντίθετη με την πραγματική ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

   Τώρα χρειάζεται τα λαϊκά στρώματα να οργανώσουν την πάλη τους, απαιτώντας να ληφθούν τώρα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας, ιδιαίτερα στις περιοχές με εντοπισμένο πρόβλημα, για να μη θρηνήσουμε άλλους νεκρούς από την κακοκαιρία, για μέτρα συνολικά για την αντιπλημμυρική, αντισεισμική, αντιπυρική προστασία. Να συγκεντρώσουν δυνάμεις για την λαϊκή αντεπίθεση, για ένα δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο επίκεντρο του την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

ΑΘΗΝΑ 15/11/2017

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ωμή και ξεδιάντροπη προπαγάνδα το «κοινωνικό μέρισμα» όταν η κυβέρνηση προετοιμάζει νέα αντιλαϊκά μέτρα

Σε σχόλιο για τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα και το «κοινωνικό μέρισμα», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

 

«Τη στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προετοιμάζει τον νέο γύρο αντιλαϊκών προαπαιτουμένων, που τσακίζει και τα τελευταία προνοιακά επιδόματα, που φέρνει στη Βουλή έναν προϋπολογισμό φοροληστείας, που εγκαινιάζει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς λαϊκών περιουσιών, ενώ βάζει στο στόχαστρο πιο αποφασιστικά ακόμα και το δικαίωμα στην απεργία, οι βραδινές εμφανίσεις του κ. Τσίπρα, για να μοιράσει «κοινωνικά μερίσματα» από το πλεόνασμα φτώχειας του ελληνικού λαού, μόνο ως ωμή και ξεδιάντροπη προπαγάνδα μπορούν να εκληφθούν.

Η πιο μεγάλη κοροϊδία, όμως, είναι αυτή που αναμασούν καθημερινά τα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και που επανέλαβε σήμερα ο πρωθυπουργός, περί ανακούφισης του λαϊκού κόσμου και δίκαιης ανάπτυξης, τα οποία καταρρέουν μπροστά στη βαρβαρότητα που καθημερινά ζει ο λαός, εξαιτίας της πολιτικής που και αυτή η κυβέρνηση υλοποιεί, παίρνοντας για αυτό τα συγχαρητήρια της ΕΕ και του ΔΝΤ».

Απάντηση στη συντονισμένη επίθεση

   Την ώρα που το ΠΑΜΕ έκανε τη συμβολική κατάληψη προχτές στο υπουργείο Εργασίας, ο ΣΕΒ με το εβδομαδιαίο δελτίο του επαναλάμβανε, για μια ακόμα φορά, τα «θέλω» των βιομηχάνων εκθειάζοντας τις αντεργατικές ανατροπές της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

   Οι βιομήχανοι προκλητικά ανακοίνωσαν ότι το μέλλον των εργαζομένων είναι η δουλειά – λάστιχο και οι εξευτελιστικοί μισθοί, καλώντας τους να παραιτηθούν από τις διεκδικήσεις τους, στο όνομα της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας». Η πρόκλησή τους απογειώθηκε με τη σαφή απειλή εκ μέρους τους ότι «χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού καθώς και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα…». Για να καταλήξουν στη γνωστή επισήμανση ότι «μια επιστροφή στο παρελθόν», δηλαδή στο προ κρίσης εργασιακό καθεστώς, «θα σηματοδοτήσει το τέλος της όποιας ανάκαμψης και της συνακόλουθης αύξησης της απασχόλησης». Λένε, δηλαδή, ορθά – κοφτά ότι για τις περιβόητες «επενδύσεις», για τις οποίες κόπτονται ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, δήθεν για να αντιμετωπιστεί η ανεργία, οι εργαζόμενοι πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν βαρύ τίμημα.

   Είναι άραγε τα παραπάνω κάποια «υπερβολικά» επιχειρήματα του ΣΕΒ, κάποιες «εμμονές» του, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση; Η ίδια η πραγματικότητα στην «αγορά εργασίας» επιβεβαιώνει ότι τα περισσότερα από όσα παραγγέλνουν οι καπιταλιστές έχουν γίνει ήδη πράξη.

   Με όσα λέει ο ΣΕΒ, περιγράφει την υπάρχουσα πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι, προαναγγέλλοντας τη χειροτέρευσή της. Και αυτή η πραγματικότητα κάνει θρύψαλα τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία βγαίνει στα κεραμίδια κάθε φορά που οι βιομήχανοι κάνουν τέτοιες ανακοινώσεις. Αυτή την πραγματικότητα όχι μόνο διατηρεί, αλλά και επεκτείνει η κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία της μερικής απασχόλησης, το γεγονός ότι οι 6 στις 10 νέες προσλήψεις είναι με όρους – λάστιχο και ότι πλέον μοιάζει «προνομιούχος» όποιος εργάζεται με σταθερό ωράριο και μισθό, όποιος πληρώνεται στην ώρα του.

   Άλλωστε, το «ούτε να σκέφτεστε επιστροφή στο 2009», που τονίζουν οι βιομήχανοι, έχει ήδη φροντίσει να το κάνει πράξη η κυβέρνηση, με τη συμφωνία της 2ης «αξιολόγησης», αφού στο 4ο μνημόνιο που υπέγραψε δεσμεύεται ότι δεν θα πειράξει ούτε τρίχα από το αντεργατικό πλαίσιο των μνημονίων.

   Το συμπέρασμα για τους εργαζόμενους από τα παραπάνω είναι ότι απέναντί τους έχουν «μονομπλόκ» την εργοδοσία, την κυβέρνηση, όλα τα αστικά κόμματα, την ΕΕ και τα επιτελεία τους. Συνεπώς, ότι ο αγώνας τους για να είναι αποτελεσματικός πρέπει να έχει ενισχυμένα τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.

   Οι βιομήχανοι γνωρίζουν καλά αυτό που συζητιέται πλατιά στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, το «δουλίτσα να υπάρχει και ας είναι και μισή…». Και πάνω σε αυτό το χαμήλωμα των απαιτήσεων, που αποτελεί άλλο ένα «επίτευγμα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ετοιμάζουν το νέο γύρο επίθεσης.

   Τα αιτήματα των συλλαλητηρίων του ΠΑΜΕ στις 9 Νοέμβρη, όπως επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, αυξήσεις στους μισθούς, κανείς κάτω από 751 ευρώ, για υπεράσπιση του απεργιακού δικαιώματος και απαγόρευση των πλειστηριασμών, πρέπει να γίνουν υπόθεση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων.

   Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ μπορούν να δώσουν σαφή απάντηση στο σχεδιασμό κυβέρνησης – εργοδοτών για ακόμα πιο φθηνή εργατική δύναμη. Να γίνουν βήμα για την αντεπίθεση, την οργάνωση της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες, να ενισχύσουν την αναμέτρηση με την εργοδοσία, την κυβέρνηση και τα κόμματά τους. Μέσα σε αυτόν τον αγώνα θα πρέπει να συνειδητοποιείται από περισσότερους η ανάγκη για συνολική σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

   Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη του Σαββάτου 4 Νοέμβρη 2017.

Χολή και φασιστικό δηλητήριο από τον Άμβωνα της Αγίας Μαρίνας

   Έχει ντυθεί το ράσο και από τον άμβωνα του ναού της Αγ. Μαρίνας στην Ηλιούπολη κηρύσσει συχνά πυκνά φασιστικό λόγο και  αντικομουνισμό.

   Το όνομα του στον κόσμο της Εκκλησίας: Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Δημητρίου.

   Την Κυριακή 22 Οκτώβρη ανέβηκε μετά το πέρας της λειτουργίας στον άμβωνα και για μια ώρα ασχολήθηκε όχι με τον λόγο της εκκλησιάς και του Θεού αλλά με περίσσια λύσσα και μπόλικη αρλούμπα για τους κομμουνιστές και την Οκτωβριανή Επανάσταση. Αφού πληροφόρησε το εκκλησίασμα ότι «… οι άνθρωποι έχουν τον διάολο μέσα τους… » υπέδειξε «ως λεγεώνα του διαβόλου» τους Κομμουνιστές. «… Είναι αυτοί που κατέστρεψαν την χώρα… » είπε και αφρίζοντας κατέβασε τα καντήλια σε Λένιν και Στάλιν «που σφάξανε τον κόσμο». Άστραψε και βρόντηξε γιατί οι κομμουνιστές «… τόλμησαν να κάνουν συναυλία για την Σοβιετική Επανάσταση  στο Μέγαρο μουσικής… »  «… και μάλιστα παραβρέθηκε  και ο Πρόεδρος της δημοκρατίας. Ντροπή τους» έκραξε  το ράσο. «Εμείς για να κλείσω ετοιμαζόμαστε για την 28η Οκτωβρίου το Σάββατο και μόνο για το έτος 1940,  χωρίς τίποτε άλλο …αυτοί που πολέμησαν για όλα τα άλλα, τίποτα δεν υπάρχει» έκλεισε με παραλήρημα το …ράσο και ξανά άφρισε, όπως αφρίζει ο συρφετός του Φασισμού όταν θυμάται τους κομμουνιστές και τον Κόκκινο στρατό, να τους καρφώνουν με το σφυρί και το δρεπάνι.

   Είναι αλήθεια ότι δεν μας ξάφνιασε γιατί γνωρίζουμε το ποιόν του, γι’ αυτό και αποφεύγουμε να τον αναφέρουμε ως παπά. Οι κομμουνιστές ως γνωστό δεν είναι θρήσκοι όμως σέβονται το θρησκευτικό συναίσθημα κάθε ανθρώπου.

    Είναι επίσης γνωστό στην πόλη μας ότι  κατά καιρούς -πάντα νύχτα- στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας, εξορμάει φασιστική ομάδα  που κονταροχτυπιέται θρασύδειλα  με  πανό,  αφίσες και εκλογικά περίπτερα του ΚΚΕ. Λέρωσαν πρόσφατα τα φασιστοειδή με αφρούς ανοησίας και τα γραφεία των Οικοδόμων.

   Το …ράσο μας υπέδειξε τον καθοδηγητή τους!

   Καλούμε το κλήρο της πόλης  μας και την Αρχιεπισκοπή να τον αποσύρουν, κάνει ζημιά και προκαλεί  με τον ασυνάρτητο φασιστικό του λόγο και την αμετροέπεια της  παρουσία του.

   Τέλος του γνωρίσουμε αν δεν το ξέρει, ότι τα Ναζιστικά στρατεύματα μπήκαν στην Αθήνα τον Απρίλη του 1941 και έφυγαν τον Οκτώβρη του 1944.

   Όλα αυτά τα χρόνια κάποιοι και ευτυχώς ήταν πολλοί, με επικεφαλής το ΚΚΕ και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ,  πάλεψαν και έχυσαν το αίμα τους κατά χιλιάδες και μαζί τους μεγάλο μέρος του λαϊκού κλήρου, για να βυσσοδομεί σήμερα τούτο …το ράσο με απύθμενο θράσος!

   Ας γνωρίσει ακόμη ότι οι Ανατολικές συνοικίες της Αθήνας έχουν ποτιστεί με το αίμα πολλών ηρώων του λαού μας για να του επιτρέψουμε να προκαλεί…

   Kαι αν δεν κατάλαβε του αφιερώνουμε τους στίχους από το τραγούδι των Υπεραστικών, «Του Αδόλφου Τα Εγγόνια» 

  

Του Αδόλφου τα εγγόνια, η σαβούρα του ντουνιά

Κάνουνε πως δε θυμούνται του παππού τους το νταλκά

Του σαρανταπέντε ο Απρίλης, κι ο Αδόλφος με λυγμό:

«Βρε τι μου ‘κανε ο Στάλιν, Με το κόκκινο στρατό

Το σφυρί έχω στο κεφάλι Το δρεπάνι στο λαιμό»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

   Η 28η Οκτωβρίου 1940 και η κατοπινή πάλη του ελληνικού λαού ενάντια στη φασιστική τριπλή κατοχή, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, αποτελεί πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων, ιδιαίτερα σήμερα, που η ιστορία ξαναγράφεται με προμετωπίδα τον αντικομμουνισμό, που οι αντιθέσεις και τα αδιέξοδα στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους γενικευμένων πολεμικών συγκρούσεων.

   Αυτός ο αγώνας απέδειξε ότι ο κάθε φορά αρνητικός συσχετισμός δεν είναι αμετάβλητος κι ότι οι λαοί μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές της ιστορικής εξέλιξης. Αυτό το δίδαγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σήμερα, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επικαλείται τον αρνητικό συσχετισμό, για να καλλιεργήσει τις μειωμένες απαιτήσεις και το συμβιβασμό. Αυτός ο «ρεαλισμός», ντυμένος με δήθεν αριστερό περιτύλιγμα, καθηλώνει δυνάμεις που σήμερα πρέπει να δράσουν σε σύγκρουση με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αν αυτή η λογική επικρατούσε τα χρόνια της κατοχής, δε θα υπήρχε η εποποιία της ΕΑΜικής Αντίστασης και η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

   Η προσπάθεια της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να εμφανιστεί ότι τιμά το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, τη Μακρόνησο, την Καισαριανή,  για να δικαιολογήσει τα αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιεί και την πλήρη ευθυγράμμισή της με το ελληνικό κεφάλαιο και με ΝΑΤΟ – ΕΕ, συνιστά ασέλγεια κι αμαύρωση των ηρωικών αγώνων του λαού μας. Αποτελεί πρόκληση για κάθε αγωνιστή, προοδευτικό άνθρωπο. Το παρελθόν τιμά πραγματικά μόνο εκείνος που βρίσκεται στο πλευρό του λαού και όχι ενάντιά του.

   Το στοιχείο της «εθνικής ενότητας», που με αφορμή την 28η Οκτώβρη, τονίζουν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, στοχεύει στην εξαπάτηση του λαού, για να τον κρατούν δεμένο στους κάθε φορά «εθνικούς στόχους» της αστικής τάξης, που είναι στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων. Η ιστορία διδάσκει ότι ούτε το 1940 ούτε και τα μετέπειτα χρόνια υπήρξε «εθνική ενότητα». Γιατί τέτοια ενότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε μια ταξική κοινωνία, είτε σε καιρό ειρήνης είτε σε καιρό του πολέμου.

   Και τότε, από τη μια μεριά υπήρχε η πλειοψηφία του λαού, που αγωνίστηκε από τις γραμμές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, οι στρατιωτικοί που εξέφραζαν το γνήσιο λαϊκό πατριωτισμό. Υπήρχε το ΚΚΕ, που ήταν ο βασικός εμπνευστής, καθοδηγητής και αιμοδότης της ΕΑΜικής Αντίστασης και έδωσε σε αυτόν τον αγώνα τα καλύτερα παιδιά του, πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι φυλακισμένοι και εξόριστοι από τη μεταξική δικτατορία κομμουνιστές ζήτησαν να σταλούν στο Μέτωπο, κάτι που αρνήθηκε η δικτατορία Μεταξά, ενώ στη συνέχεια παρέδωσε τους κρατούμενους στους κατακτητές, ανάμεσά τους και τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκο Ζαχαριάδη, που τον έκλεισαν στο Νταχάου.

   Από την άλλη, υπήρχε η αστική τάξη, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, τόσο αυτές που ανοιχτά συνεργάστηκαν με τον κατακτητή όσο και αυτές που διέφυγαν στο εξωτερικό. Όσες παρέμειναν καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια. Υπήρχαν οι δωσίλογοι, ταγματασφαλίτες και μαυραγορίτες, τους οποίους εξυμνεί με κάθε ευκαιρία η εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή.

   Οι λιγοστές αστικές δυνάμεις που οργάνωσαν «αντιστασιακές ομάδες», με την καθοδήγηση των Βρετανών, είχαν τα μάτια τους στραμμένα κυρίως στις μεταπολεμικές εξελίξεις, για να σταθεροποιηθεί η κλονισμένη αστική εξουσία, καθώς και στην προσπάθεια να υπονομευτεί το αυξημένο κύρος και ο αγώνας του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Αποδείχθηκε ότι ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι αποκομμένος από την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας που γεννά το φασισμό κι αυτό είναι ένα από τα διδάγματα της περιόδου 1940-1944.

   Σήμερα “εθνικός στόχος” της αστικής τάξης είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη, που θα στηριχθεί πάνω στα ερείπια των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων. Είναι η συμμετοχή σ’ όλα τα πολεμοκάπηλα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στο όνομα της “γεωστρατηγικής αναβάθμισης” της χώρας, που εμπλέκει το λαό μας σε μεγάλες περιπέτειες. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα αστικά κόμματα στήριξαν τις συμφωνίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τις ΗΠΑ για την αναβάθμιση των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων και τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών, με επίκεντρο την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και των αγορών.  Αυτοί οι ανταγωνισμοί παίρνουν και τη μορφή της πολεμικής αντιπαράθεσης.

   Άλλωστε και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, απότοκος του οποίου ήταν και ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, ήταν αποτέλεσμα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ των τότε καπιταλιστικών κρατών, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ – Βρετανία – Γαλλία και Γερμανία – Ιαπωνία – Ιταλία,  για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, που από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσαν να λυθούν παρά μόνο με τα όπλα. Την όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων τροφοδότησε και η καπιταλιστική κρίση της δεκαετίας του 1930.

   Ταυτόχρονα, στόχος και των δυο ιμπεριαλιστικών μπλοκ ήταν η καταστροφή του πρώτου εργατικού σοσιαλιστικού κράτους, της Σοβιετικής Ένωσης, που αποτελούσε φάρο για όλους τους λαούς και πρωτοστάτησε στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών καταθέτοντας τεράστιο φόρο αίματος. Αυτό προσπαθούν να συγκαλύψουν με κάθε τρόπο οι φανεροί και κρυφοί εχθροί του σοσιαλισμού, που ανιστόρητα εξισώνουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό, για να κρύψουν ότι τα δύο άκρα που συγκρούονται είναι ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός απ’ τη μια και ο καπιταλισμός απ’ την άλλη, είτε ασκεί την κυριαρχία του με την κοινοβουλευτική μορφή είτε με την κατάργησή της.

   Στηριγμένος στην ιστορική πείρα ο λαός χρειάζεται να αποχτήσει εμπιστοσύνη και δύναμη στην πάλη του για το δίκιο και τη νίκη, να εμπιστευτεί το ΚΚΕ. Για να μη βρεθεί ο λαός “κάτω από τη σημαία” των εκμεταλλευτών του, αλλά να χαράξει το δικό του δρόμο,  για τη δική του εξουσία. Σε κάθε ενδεχόμενο, ακόμη κι αυτό της πολεμικής εμπλοκής, το ΚΚΕ είναι έτοιμο να ασκήσει τον αυτοτελή ιδεολογικοπολιτικό και οργανωτικό ρόλο του για τα συμφέροντα του λαού και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Για να συγκροτηθεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, για να γίνει ο λαός αφέντης του πλούτου που παράγει, έξω από τις λυκοσυμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, σε μια κοινωνία, χωρίς φτώχεια, ανεργία, κρίσεις και πολέμους: Το σοσιαλισμό.

ΑΘΗΝΑ 26/10/2017       ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ