Category Archives: κριτικη

«Συριζαίϊκη ξεφτύλα: Πόσο βαθιά είναι ο πάτος που θα πιάσουν!!!

    Ως «έσχατο μέσο» χαρακτηρίζει την απεργία η κυβερνητική εφημερίδα «Αυγή» σε άρθρο (28/6) με το οποίο επιτίθεται αισχρά στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Τοπικής Διοίκησης. Ο συντάκτης του κειμένου αναπαράγει και ενισχύει ό,τι πιο ελεεινό έχει γραφτεί και ακουστεί στις εφημερίδες και σε άλλα αστικά ΜΜΕ σε βάρος των εργατικών αγώνων, των διεκδικήσεων, και ιδιαίτερα ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας. Μέχρι τώρα είχαμε δει, όταν κινητοποιούνται οι αγρότες, τα φώτα να πέφτουν πάνω στους «αγανακτισμένους» μεταφορείς. Οταν απεργούν οι εργαζόμενοι των μεταφορών, στους «αγανακτισμένους» αγρότες. Κι όταν απεργούν οι ναυτεργάτες ή οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, στους «αγανακτισμένους» τουρίστες κ.ο.κ. Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται πάντα η προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού». Ολα αυτά, όμως, είναι ερασιτεχνισμοί για την «Αυγή», η οποία είπε να …ενώσει όλους τους «αγανακτισμένους» και να ξεμπερδεύει μια και καλή με τις απεργίες, που όπως λέει στηρίζονται «στην ομηρία των πολιτών»! Κάπως έτσι, καταλήγει να κατηγορεί για «ομηρία» της κοινωνίας, εκτός από τους εργαζόμενους των ΟΤΑ, τους αγρότες που «καταλαμβάνουν τους δρόμους και παραλύουν εμπορικά τη χώρα», τους εργαζόμενους στα λιμάνια, που με τις απεργίες τους προκαλούν τεράστιες ζημιές κ.λπ.

    Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο, ο αρθρογράφος μιλάει για «ασυγχώρητες ευθύνες» του ΚΚΕ, που όπως λέει «έχει ισχυρές συνδικαλιστικές προσβάσεις στους κλάδους των εργαζομένων στους ΟΤΑ και στους αγρότες»… Και αποφαίνεται για το ΚΚΕ: «Δεν μπορεί να είσαι και με τους αγρότες απεργούς και με τους εργαζόμενους στα λιμάνια απεργούς, όταν ο ένας κλάδος τιμωρεί ελαφρά τη καρδία έναν άλλο και όλοι μαζί τη χώρα που ματώνει και αγωνίζεται να βγει από την ασφυξία της χρεοκοπίας» (!) Εκτός λοιπόν από το δικαίωμα στην απεργία, το λιβελογράφημα της «Αυγής» θέλει να πετάξει στα σκουπίδια και την ταξική αλληλεγγύη, δηλαδή την έμπρακτη έκφραση της συμπαράστασης στους απεργούς ενός κλάδου από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική, που συνθλίβονται από τον ίδιο αντίπαλο, τα μονοπώλια και το κράτος τους. Η «Αυγή» σκόπιμα παρουσιάζει όλους αυτούς να έχουν διαφορετικά και συγκρουόμενα συμφέροντα, για να υπονομεύσει την προοπτική κοινής πάλης και της συμμαχίας τους, να συκοφαντήσει την αλληλεγγύη και να παροτρύνει τον «κοινωνικό αυτοματισμό», κατατάσσοντας όποιον αγωνίζεται και διεκδικεί στους «εχθρούς» της οικονομίας και της ανάκαμψης. Ομολογεί εμμέσως εξάλλου ο αρθρογράφος ότι δεν γίνεται να είσαι και με την καπιταλιστική ανάπτυξη, και με τις δίκαιες εργατικές – λαϊκές διεκδικήσεις, αφού αυτές βλάπτουν τα «εθνικά συμφέροντα» όπως λέει το άρθρο, δηλαδή το συμφέρον της αστικής τάξης, με το οποίο ταυτίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο.

    Φτάνοντας στο διά ταύτα και για να κάνει τα πράγματα πιο σαφή, γράφει η «Αυγή»: «Ορισμένοι κρίσιμοι για τα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα κλάδοι δεν έχουν το δικαίωμα της απεργίας». Για όποιον δεν το κατάλαβε, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ τρέχει ως «λαγός» μπροστά, ανοίγοντας το δρόμο και καλώντας ουσιαστικά σε αποφασιστική περιστολή του απεργιακού δικαιώματος. Αποδεικνύεται «βασιλικότερη του βασιλέως», καθώς προπαγανδίζει μέτρα πιο προωθημένα από αυτά που συμφωνήθηκαν στην πρόσφατη «αξιολόγηση» και αφορούν τη νομοθέτηση νέων εμποδίων στην προκήρυξη απεργιών από τα σωματεία. Είναι φανερό ότι όσοι έχουν πάρει εργολαβία την κατασυκοφάντηση των αγώνων και την προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού», όπως η κυβέρνηση και οι εφημερίδες της, συμπληρωματικά σε «ναυαρχίδες» της αστικής προπαγάνδας, το πάνε πολύ πιο μακριά. Το πρόβλημά τους δεν είναι η ρύπανση, ούτε η δημόσια υγεία, για την οποία κόπτονται δήθεν, αφού η πολιτική που υπερασπίζονται και υλοποιούν είναι υπεύθυνη για την επιβάρυνση και σε αυτούς τους τομείς, για τη συνολική υποβάθμιση της ζωής της εργατικής – λαϊκής οικογένειας.

    Το πραγματικό τους πρόβλημα είναι το αίτημα των εργαζομένων για «μόνιμη και σταθερή δουλειά», την οποία η κυβέρνηση θεωρεί «εκτός τόπου και χρόνου», αφού το κεφάλαιο έχει ανάγκη από «μόνιμα» ευέλικτους και ανασφαλείς εργαζόμενους. Γι’ αυτό η «Αυγή» γράφει: «… Στους δήμους, όπου το καλοκαίρι διπλασιάζεται ο πληθυσμός τους και χρειάζονται για τέσσερις μήνες περισσότερα χέρια, τι θα κάνουν οι έκτακτοι τους υπόλοιπους οκτώ μήνες;». Δεν λέει βέβαια η «Αυγή» ότι οι υπηρεσίες αυτές είναι μόνιμα υποστελεχωμένες, ακόμα κι αν πάρουμε σαν κριτήριο τη στοιχειώδη λειτουργία τους και όχι τις σύγχρονες ανάγκες. Οτι η εντατικοποίηση πάει σύννεφο για μόνιμους και συμβασιούχους και ότι ακόμα και η «λύση» των πεντάμηνων που βρήκαν για τις «έκτακτες» ανάγκες, με την εκμετάλλευση των συμβασιούχων και τα απανωτά «ατυχήματα», δείχνει τη συνολικότερη αντίληψη και αυτής της κυβέρνησης για τα εργασιακά δικαιώματα και τις ανάγκες. Φτάνει μάλιστα στο σημείο η «Αυγή» να «αναρωτιέται» αν οι «φορολογούμενοι» αντέχουν να πληρώνουν τους εργαζόμενους στην Καθαριότητα, θεωρώντας δεδομένο ότι η ανταποδοτικότητα συνιστά «κανονικότητα», παρά τη σκληρή φορολογία που πληρώνει ούτως ή άλλως ο λαός. Και τα λέει αυτά η εφημερίδα μιας κυβέρνησης που φόρτωσε στο λαό δύο μνημόνια και δεκάδες αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς νόμους, πρόσθετα σε όσα έκαναν οι προηγούμενοι.

    Συμπερασματικά: Η επίθεση στους εργαζόμενους της Καθαριότητας είναι επίθεση που αφορά όλη την εργατική τάξη, τόσο για τις μορφές που επιλέγει για να προβάλει τις διεκδικήσεις της, όσο και για το ίδιο το περιεχόμενό τους. Γι’ αυτό, αθλιότητες σαν αυτές της «Αυγής», που καλούν σε απομόνωση των εργαζομένων που δίνουν δίκαιους αγώνες, πρέπει να επιστραφούν ως απαράδεκτες. Επιβεβαιώνοντας ότι ο κατήφορος δεν έχει τέλος και ότι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» μπορεί να κάνει ακριβώς ό,τι και οι προηγούμενες. Σε μια περίοδο που εργαζόμενοι διαφόρων κλάδων ετοιμάζονται για νέους απεργιακούς αγώνες, όπως στο Εμπόριο και στον Επισιτισμό – Τουρισμό, η αλληλεγγύη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι δύναμη και ασπίδα απέναντι σε κάθε υπονόμευση και επίθεση και θα αποτελέσει στοιχείο αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική.

ΦΙΕΣΤΑ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Από τη χτεσινή συνάντηση του Π. Καμμένου με τον αναπληρωτή διοικητή των Αμερικανικών Δυνάμεων στην Ευρώπη, T. Ρέι

   Ο Αμερικανός πρέσβης δηλώνει ευτυχής για την διαθεσιμότητα Τσίπρα απέναντι σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και ο Καμμένος συμπληρώνει «Είμαστε πάντα στην ίδια πλευρά» «Η Ελλάδα θα είναι κάθε φορά με το μέρος των ΗΠΑ» !!!

   Με ιστορικές αναφορές – πασπαλισμένες με μπόλικο αντικομμουνισμό – για τη συμβολή των ΗΠΑ στη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας στην Ελλάδα, αλλά κυρίως με την «προβολή» της στενής σχέσης στο μέλλον για τα «αμοιβαία» συμφέροντα της εγχώριας αστικής τάξης με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην περιοχή, κορυφώθηκαν χτες στην Αθήνα οι εκδηλώσεις που συνδιοργάνωσαν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η πρεσβεία των ΗΠΑ για τα 70 χρόνια λειτουργίας στην Αθήνα του αμερικανικού Γραφείου Αμυντικής Συνεργασίας (Office of Defense Cooperation – ODC), που, ως κομμάτι της πρεσβείας, προωθεί διαχρονικά τα στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη χώρα.

   Παρουσία στρατιωτικών, παραγόντων της πρεσβείας, σπουδαστών στρατιωτικών σχολών του υπουργού Άμυνας, Π. Καμμένου, του αναπληρωτή υπουργού, Δ. Βίτσα, του Αμερικανού πρέσβη, Τζ. Πάιατ, του αρχηγού ΓΕΕΘΑ ναύαρχου Ευ. Αποστολάκη, αλλά και του υποδιοικητή της EUCOM (η Διοίκηση των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων που εδρεύουν στην Ευρώπη) αντιπτέραρχου Τ. Ρέι, ο οποίος είπε:

   «Η Σούδα, μας εξυπηρέτησε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο και συνεχίζει και σήμερα να στηρίζει τις επιχειρήσεις μας στη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, τη Βόρεια Αφρική. Η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας σε καιρούς ανασφάλειας και αστάθειας, όπου έχουμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία, τους ριζοσπάστες, τη ρωσική επιθετικότητα. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ζητάμε από την Ελλάδα να συνεχίσει να διαδραματίζει τον ηγετικό της ρόλο («leading role») στη διασφάλιση της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια».

   Ο Α/ΓΕΕΘΑ Ευ. Αποστολάκης, στην εισήγησή του, σημείωσε ανάμεσα σε άλλα πως «η επέτειος μας θυμίζει το παρελθόν και μας δείχνει τον δρόμο και για τη μετέπειτα συνεργασία μας. Μοιραζόμαστε κοινές αξίες και στόχους. Από μέρους μας ήμασταν πάντα συνεπείς στη συμμαχία μας. Είμαστε ένας αξιόπιστος σύμμαχος, που συνεισφέρει με προσωπικό, μέσα και υποδομές σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στην επιβολή του διεθνούς δικαίου».

   Συνέχισε: «Η ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο γίνεται ολοένα πιο προβληματική. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν ισχυρό πυλώνα, που μπορεί να υλοποιήσει πολιτικές αποφάσεις για ειρήνη και σταθερότητα, στην ευρύτερη περιοχή», να παίξει ρόλο «σταθεροποιητικής δύναμης».

   Αναπτύσσοντας όλη την γκάμα υπηρεσιών που προσφέρει στις ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις η ντόπια αστική τάξη μέσα από τη λεγόμενη στρατιωτική διπλωματία, πρόσθεσε: «Έχουμε συμμαχίες με Μαρόκο, Αίγυπτο, Ισραήλ, Κύπρο, Ιορδανία, Βουλγαρία, Ρουμανία. Ασκήσεις όπως ο «Ηνίοχος», όπου συνεκπαιδεύτηκαν Πολεμικές Αεροπορίες από την Ιταλία, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δείχνουν ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι ο ιδανικός διαμεσολαβητής για να φέρει κοντά χώρες», κάτω φυσικά από τα αμερικανοΝΑΤΟικά κελεύσματα.

 

«Αποτρέψαμε τη σοβιετική επιρροή»

   Ανεβαίνοντας στο βήμα, ο Αμερικανός πρέσβης, Τζ. Πάϊατ, εξήρε αυτά τα 70 χρόνια διμερούς συνεργασίας, υπενθυμίζοντας – με τις γνωστές αναφορές περί «δημοκρατίας» κ.τ.λ. – τη συμβολή των ΗΠΑ στη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας όταν αυτή κλονίστηκε από τον μεγαλειώδη αγώνα του ΔΣΕ: «Το 1947, η Ελλάδα ήταν έτοιμη να καταρρεύσει. Ο πόλεμος είχε αφήσει την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες ευάλωτες σε εχθρικές και αντιδημοκρατικές δυνάμεις. Για τον Πρόεδρο Τρούμαν ήταν καθαρό ότι έπρεπε να στηρίξει την Ελλάδα και άλλες χώρες, για να αποτρέψει τη σοβιετική επιρροή. Με την Αμερικανική Βοήθεια, η Ελλάδα ανέκαμψε από τα βάρη του πολέμου, παρουσίασε οικονομική ανάπτυξη και επικράτησε εδώ η Δημοκρατία».

   Δείχνοντας, τι σημαίνει στην πράξη η αστική «δημοκρατία», σημείωσε πως η Ελλάδα τα 70 αυτά χρόνια «οικοδόμησε ένα σύγχρονο και ικανότατο στράτευμα, έχοντας, ενδεικτικά, τον 7ο μεγαλύτερο στόλο F-16 παγκοσμίως, ενώ οι Ελληνες στρατιώτες έχουν πολεμήσει πλάι – πλάι με τους Αμερικανούς σε όλες τις μεγάλες συγκρούσεις», και χαιρέτισε το γεγονός ότι η Ελλάδα συνεισφέρει με στρατιωτικές δυνάμεις στη ΝΑΤΟική δύναμη του Κοσσόβου, πιάνει πάντα το ΝΑΤΟικό στόχο 2% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες, παρέχει πληθώρα υπηρεσιών, όπως τη διεκπεραίωση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων το Φλεβάρη από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης προς Πολωνία, αλλά και την πρόσφατη από Αλεξανδρούπολη προς Ρουμανία, στο πλαίσιο ασκήσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

   Ο Αμερικανός πρέσβης δηλώνει «Ευτυχής» για τη διαθεσιμότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ
   Ο Τζ. Πάϊατ τόνισε πως «με τη μοναδική γεωστρατηγική της θέση, και τις Ένοπλες Δυνάμεις της, η Ελλάδα στηρίζει τις επιχειρήσεις μας, ειδικά μέσα από τη Σούδα, που μας δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα και τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις με ευελιξία και αποτελεσματικότητα στην ευρύτερη περιοχή», ενώ συμπλήρωσε πως «οι κοινές ασκήσεις πρέπει να συνεχίσουν, ώστε όπου χρειαστεί να δράσουν οι δυνάμεις μας, να το κάνουν άμεσα και αποτελεσματικά».

   Ενδεικτικά του ρόλου που επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ για την Ελλάδα ήταν και τα όσα είπε για το γεγονός ότι «όσο η οικονομία της Ελλάδας σταθεροποιείται, ελπίζουμε ότι θα παίξει ακόμα πιο ενεργό ρόλο γεφυροποιού στην περιοχή ανάμεσα σε χώρες της», «αντιμετωπίζουμε μη συμβατικές απειλές όπως η τρομοκρατία, το Προσφυγικό, οι κυβερνοεπιθέσεις, που ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα και μας αφορούν όλους. Είμαι πεισμένος ότι η σχέση μας θα παραμείνει ισχυρή και θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε από κοινού τις σύγχρονες προκλήσεις».

   Δήλωσε, «ευτυχής» για τοποθέτηση του Αλ. Τσίπρα προχτές, ότι «ενισχύουμε περαιτέρω τη στρατηγική μας σχέση με τις ΗΠΑ (…) με σκοπό, τόσο την αντιμετώπιση των αυξανόμενων προκλήσεων ασφαλείας στην περιοχή, όσο και για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Μια σχέση κρίσιμη όσο ποτέ σήμερα»…

 

Καμμένος προς Αμερικάνο Πρέσβη «Είμαστε πάντα στην ίδια πλευρά»

   Τη φιέστα έκλεισε ο υπουργός Άμυνας, Π. Καμμένος, που «ανακάλυψε» ότι η επιλογή της εγχώριας αστικής τάξης «να τεθεί υπό την επιρροή της Δύσης», «αναμφίβολα, (…) όπως αποδείχθηκε ιστορικά, συνέβαλε τα μάλα στην πρόοδο και ευημερία του λαού μας»!

   Μιλώντας για τη σημασία της στρατηγικής επιλογής της αστικής τάξης για ένταξη στον ευρωατλαντικό άξονα, σημείωσε πως «η υποστήριξη των ΗΠΑ σε αυτό το ιστορικό σημείο καμπής ήταν καθοριστικής σημασίας για το μέλλον μας», ότι η «συνεργασία» την «παραδοσιακή φιλία και συνεργασία με τις ΗΠΑ» στέρεη βάση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, ότι το σχέδιο Μάρσαλ «έβγαλε την Ελλάδα από το αδιέξοδο και έθεσε τα θεμέλια για ταχεία οικονομική ανάπτυξη, επιτρέποντας στην Ελλάδα να ενταχθεί στην ΕΕ».

   «Παραλλήλως, η δημιουργία ενός διευρυμένου δικτύου στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στην ελληνική επικράτεια κατέδειξε τη σημασία που απέδιδε η Δύση στη χώρα μας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ασφαλώς, η θέση της, η οποία βρίσκεται στο γεωστρατηγικό κόμβο μεταξύ Ευρώπης, Αφρικής και Μέσης Ανατολής, αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα που ευνόησε τη συνεργασία μας με τις ΗΠΑ, οι οποίες τότε είχαν επιφορτιστεί με το βαρύ έργο της διασφάλισης της ασφάλειας και ειρήνης σε ολόκληρη την περιοχή”!!!

   «Άλλωστε, η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ ήταν και θα παραμείνει ισχυρή, πολυμερής, διαρκής και αξιόπιστη. Οι διμερείς μας σχέσεις οπωσδήποτε ξεπερνούν τις τυπικές διακρατικές σχέσεις. Γι’ αυτό το λόγο, θα παραμείνουμε σταθερά αφοσιωμένοι στη στρατηγική μας συνεργασία σε διμερές και πολυμερές επίπεδο και εντός του πλαισίου της Συμμαχίας».

   Και συνέχισε: «Αυτά τα χρόνια, ήμασταν πάντα στην ίδια πλευρά, ήμασταν στην ίδια πλευρά στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, ήμασταν στην ίδια πλευρά στον Ψυχρό Πόλεμο, ήμασταν στην ίδια πλευρά στην Κορέα, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, ήμασταν στην ίδια πλευρά στα Βαλκάνια και αυτό ήταν πολύ δύσκολο για εμάς. Αλλά η επιλογή μας ήταν να συνεχίσουμε να είμαστε με το μέρος σας. Και τώρα είμαστε στην ίδια πλευρά, για να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία που είναι πολύ σημαντικό πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρώπη και τη Δύση».

   «Η Ελλάδα θα είναι κάθε φορά με το μέρος των ΗΠΑ»
   «Όλος ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά ότι ο μόνος πραγματικός σύμμαχος της χώρας μας ήταν οι ΗΠΑ», επέμεινε ο Π. Καμμένος, ζητώντας «υποστήριξη» της κυβέρνησης Τραμπ όχι μόνο στα της οικονομίας, αλλά «και για την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής. Χρειαζόμαστε τη βοήθεια των ΗΠΑ για να επεκτείνουμε τις δυνατότητές μας για το Ναυτικό, ώστε να μπορεί να επιχειρεί από την Κρήτη έως το Σουέζ», ώστε να επιχειρεί ενάντια στα δίκτυα χρηματοδότησης της «τρομοκρατίας». «Για αυτό θέλουμε τη βοήθειά σας, για να επεκτείνουμε τη δυνατότητα στο Ναυτικό και την Αεροπορία, επειδή η Ελλάδα θα είναι κάθε φορά με το μέρος των ΗΠΑ».

   Και ο υπ Άμυνας κατέληξε: «Η Ελλάδα επεξεργάζεται θετικά τη χρονική επέκταση της αμυντικής μας συμφωνίας. Ο πρωθυπουργός εργάζεται για αυτό όπως και ολόκληρη η κυβέρνηση. Επίσης, εργαζόμαστε γι’ αυτό με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Στρατηγό James Mattis, με τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, και είμαι αισιόδοξος ότι πολύ σύντομα θα είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε όχι μόνο την επέκταση των δυνατοτήτων της αμυντικής μας συνεργασίας, αλλά και μία παράταση για περισσότερα χρόνια».!!!

Πηγή: Ριζοσπάστης 9 Ιούνη

 

Το δικό μας σχόλιο;

   Τύφλα να έχει ο Σημίτης και “το ευχαριστώ στους Αμερικάνους” μετά τα Ίμια, “η αριστερή” κυβέρνηση του Τσίπρα το απογειώνει! Δένει σφιχτά την χώρα με τους εγκληματικούς σχεδιασμούς των Αμερικάνων στην ευρύτερη περιοχή κραυγάζοντας “υπέρ του έθνους”!!. Μας ήρθαν μόνο στο μυαλό οι στίχοι του Π. Μάτεση που τραγουδά ο μεγάλος Ν. Ξυλούρης.

“Πουλημένοι πουλημένοι/

Άλλη στράτα δε σας μένει/

Μνήμα σας προσμένει/

Κάσα καρφωμένη/

Για τους πουλημένους/

Βόλι δε χαλάμε/

Με πέτρες και κοτρόνια/

Τους πετροβολάμε …”

Μειωμένο ΕΚΑΣ και πενιχρό εφάπαξ επίδομα λαμβάνουν σήμερα οι συνταξιούχοι

   Σε νέα ταλαιπωρία υποβάλλει σήμερα η συγκυβέρνηση χιλιάδες συνταξιούχους που έχουν σχηματίσει ουρές έξω από τις τράπεζες και μέσα στο κρύο, για να λάβουν το πενιχρό έκτακτο επίδομα, αλλά και το ψαλιδισμένο ΕΚΑΣ

   Η κοροϊδία και ο εμπαιγμός της κυβέρνησης σε βάρος των απόμαχων της δουλειάς, καταδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός ότι την ίδια ώρα που δίνει το εφάπαξ έκτακτο επίδομα για όλες τις συντάξεις κάτω των 850 ευρώ, κόβει από περίπου 250.000 συνταξιούχοι το μισό ΕΚΑΣ.

   Υπενθυμίζεται ότι με την Κοινή Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε και με την οποία περικόπτονται τα ποσά όλων των κλιμακίων του ΕΚΑΣ κατά 50%, οι περικοπές για το 2017 θα αφαιρέσουν από τους χαμηλοσυνταξιούχους επιπλέον 438 εκατ. ευρώ, πέραν των απωλειών που είχαν οι περίπου 143.000 δικαιούχοι του μέσα στο 2016, απώλεια βέβαια που συνεχίζεται και το 2017. Έτσι, η δαπάνη για το ΕΚΑΣ στον κρατικό προϋπολογισμό θα μειωθεί από τα 751 εκατ. ευρώ το 2016 στα 313 εκατ. ευρώ το 2017.

   Σωρευτικά για τη διετία 2016-2017 και μόνο για το ΕΚΑΣ, οι απώλειες των συνταξιούχων φτάνουν περίπου τα 768 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, μόνο σε αυτήν τη διετία και μόνο μέσω του ΕΚΑΣ, η κυβέρνηση αφαιρεί από τους χαμηλοσυνταξιούχους ποσό μεγαλύτερο από αυτό που εμφανίζεται να δίνει εφάπαξ (617 εκατ. ευρώ…).

   Συνολικά και μέχρι το 2019, οπότε θα εφαρμοστεί η τελευταία φάση της περικοπής του ΕΚΑΣ (καταργείται οριστικά από το 2020), οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα χάσουν από την περικοπή του 2,4 δισ. ευρώ, ποσό πολλαπλάσιο από αυτό που προκλητικά παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως «13η σύνταξη»…

   Σήμερα καταβάλλονται οι συντάξεις ΙΚΑ, ΝΑΤ και Δημοσίου ενώ την Πέμπτη 29 Δεκέμβρη θα καταβληθούν οι επικουρικές συντάξεις. 

Οι ανατροπές της Κυβέρνησης στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ για τους Παιδικούς σταθμούς και οι άμεσες επιπτώσεις τους και στην πόλη μας.

Με βάση τα τελευταία αποτελέσματα που ανακοίνωσε 24/8 η ΕΕΤΑ, για τους ωφελουμένους του προγράμματος του ΕΣΠΑ, για την ένταξη των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς και παρότι θα χρειαστεί να περιμένουμε τουλάχιστον την 1η Σεπτέμβρη για να έχουμε την συνολική εικόνα της κατάστασης για το πώς θα λειτουργήσουν εντέλει οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί και στο Δήμο μας επιβεβαιώνονται σειρά από σοβαρά προβλήματα.

Προβλήματα που έγκαιρα έχουν αναδείξει φορείς, σωματεία εργαζομένων στους Δήμους και είχαν καταγγείλει οι Δήμαρχοι του ΚΚΕ και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης με παρεμβάσεις στο Υπουργείο Εσωτερικών, όταν στις αρχές του καλοκαιριού, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προέβαινε σε νέες αντιδραστικές ανατροπές του συγκεκριμένου προγράμματος και σε μια ακόμη μείωση της χρηματοδότησης του κατά 5%!

  • Οι παραπάνω δυνάμεις ανάδειχναν ότι η νέα δομή του προγράμματος, από την μεριά της Κυβέρνησης που μεταφέρει την χρηματοδότηση από την δομή στο ωφελούμενο (voucher), έρχεται να πριμοδοτήσει τους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς σε βάρος των δημόσιων δημοτικών.

  • Ότι σηματοδοτεί ραγδαία ανατροπή στην υφισταμένη κατάσταση και λειτουργία των παιδικών σταθμών στους Δήμους και θα κρίνει συνολικά τον χαρακτήρα και την επιβίωση τους.

  • «Γιατί όλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε» όπως σημείωναν χαρακτηριστικά  σε παρέμβαση τους στο Υπ. Εσωτερικών και την ΚΕΔΕ, οι δήμαρχοι του ΚΚΕ  «ότι χωρίς  δυνατότητα ανανέωσης των συμβάσεων του προσωπικού, που είναι συνδεδεμένο με το συγκεκριμένο πρόγραμμα, οι παιδικοί σταθμοί αδυνατούν συνολικά να λειτουργήσουν. Γιατί είναι σε όλους γνωστό,   δημοτικές αρχές και Κυβέρνηση, ότι το μόνιμο προσωπικό στις συγκεκριμένες δομές είναι πια ελάχιστο και γιατί με βάση τις διαδοχικές  κυβερνητικές αποφάσεις και την λειψή χρηματοδότησης τους για χρόνια, δεν επιτρέπονται οι προσλήψεις! Γιατί όλοι επίσης γνωρίζουμε ότι η ομαλή  ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού συναρτάται αποφασιστικά με την ανάγκη του μόνιμου προσωπικού. Μια ανάγκη που καλύπτεται μερικά και πλημμελώς από την δυνατότητα που έδινε το συγκεκριμένο πρόγραμμα ως προς την ανανέωση των συμβάσεων !»

Με βάσει και τα παραπάνω, τα στοιχεία της ΕΕΤΑ για τον Δήμο μας, δίνουν την παρακάτω εικόνα:

  • Για οικογένειες που διαμένουν στην Ηλιούπολη εγκρίθηκαν συνολικά 363 παιδιά που θα ενταχτούν δωρεάν στους παιδικούς σταθμούς (δημοτικούς και ιδιωτικούς) και απορρίφτηκαν 208 παιδιά.

Δεν γνωρίζουμε πόσα πολύ περισσότερα αποκλείστηκαν λόγω ελλείψεων στους φακέλους αφού τα συγκεκριμένα στοιχεία δίνονται από την ΕΕΤΑ συγκεντρωτικά σε επίπεδο νομού και ανέρχονται περίπου σε 4.5 χιλιάδες παιδιά για την Αττική και των οποίων οι αιτήσεις δεν εξετάστηκαν καθόλου. Αριθμός διόλου ευκαταφρόνητος για την Αττική.

  • Από τα 363 παιδιά των νέων νοικοκυριών στην Ηλιούπολη, για τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς της πόλης μας επιλέγουν (όχι δεσμευτικά) 125 παιδιά και

  • Για τους ιδιωτικούς σταθμούς 121 παιδιά (στο περσινό πρόγραμμα το μερίδιο των ιδιωτικών παιδικών σταθμών δεν ξεπερνούσε τα 80 παιδιά!).

  • 97 παιδιά δεν έχουν κάνει καμία προσωρινή επιλογή και θα πρέπει να αναμένουμε την τελική τους την 1η Σεπτέμβρη.

Με βάσει αυτά τα στοιχεία φαίνεται ότι οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί στην πόλη  αυξάνουν την πελατεία τους από το πρόγραμμα και οι δημοτικοί σταθμοί δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα καταφέρουν να προσελκύσουν τον αριθμό των παιδιών που είχαν και πέρσι και που ανέρχονταν σε 217 βρέφη και νήπια!

Πέρσι με αυτό τον αριθμό των παιδιών και την χρηματοδότηση που τα συνόδευε οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί ανανέωσαν τις συμβάσεις των περίπου 25 παιδαγωγών και βοηθητικού προσωπικού και κατάφεραν να λειτουργήσουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο αν εξαιρέσει κανείς το βοηθητικό προσωπικό (κουζίνας και καθαριότητας) που παρέμενε με σοβαρότατες ελλείψεις.

Ο Δήμαρχος στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του καλοκαιριού στις 21/7, συνάρτησε την ανανέωση των συμβάσεων του προσωπικού, στην βάση του πώς θα εξελιχτεί το πρόγραμμα για το Δήμο.

Να σημειώσουμε το πιο σημαντικό απ’ όλα ότι το προσωπικό που συνδέεται σήμερα η παραμονή του στους παιδικούς σταθμούς με το πρόγραμμα είναι κρίσιμο μέγεθος για την συνολικά για την ομαλή λειτουργία τους στο Δήμο μας.

Γι’ αυτό και πρέπει η Δημοτική Αρχή, να προχωρήσει άμεσα:

  1. Στην ανανέωση όλων των συμβάσεων από την 1η Σεπτέμβρη

  2. Να πιέσει να δεσμευτεί η κυβέρνηση, για την πλήρη χρηματοδότηση της λειτουργίας των παιδικών σταθμών, την στελέχωση τους με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό και την διασφάλιση πρόσβασης όλων των παιδιών στις δομές τους χωρίς τροφεία και αποκλεισμούς.

Ορισμένες σκέψεις με αφορμή τις εξελίξεις στην Τουρκία

Οι πολύ σοβαρές εξελίξεις στην Τουρκία, η απόπειρα πραξικοπήματος της περασμένης Παρασκευής και τα όσα ακολούθησαν, σίγουρα δεν προσφέρονται για βιαστικές εκτιμήσεις, πολλές από τις οποίες κυκλοφορούν ήδη σωρηδόν.

Τα έως τώρα στοιχεία, που σε κάθε περίπτωση χρειάζονται και συγκέντρωση και επιβεβαίωση, εξακολουθούν παρ’ όλα αυτά να αναδεικνύουν το περίγραμμα και την ουσία των εξελίξεων: Την όξυνση των ενδοαστικών αντιθέσεων συνολικά και ειδικότερα στη γειτονική χώρα, το πώς οι αντιθέσεις αυτές περιπλέκονται στο φόντο του διεθνούς περιβάλλοντος που στην περιοχή μας και ευρύτερα «μυρίζει μπαρούτι» και σημαδεύεται από τις έντονες αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Κανείς, για παράδειγμα, δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι η Τουρκία ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη και μέλος των «G20» έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία που βρίσκεται σε εξέλιξη, εκεί όπου στριμώχνονται ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Ρωσία, η ΕΕ, οι ΗΠΑ, ενώ έχει κατηγορηθεί και για τις σχέσεις της με το «Ισλαμικό Κράτος».

Πολλά, φυσικά, πράγματα μένουν ακόμα να διευκρινιστούν: Από το ποιες δυνάμεις στήριξαν το πραξικόπημα στο εσωτερικό της Τουρκίας ή το εξωτερικό, το ρόλο των λεγόμενων «κεμαλικών» και «κοσμικών» δυνάμεων ή των δυνάμεων του ιμάμη Γκιουλέν (που το καθεστώς Ερντογάν «δείχνει» ως υπαίτιους, «ξηλώνοντας» χιλιάδες από τον κρατικό μηχανισμό), το ρόλο των ΗΠΑ όπως και του ΝΑΤΟ, έως την πραγματική κατάσταση στον τουρκικό στρατό και σε τμήματά του, το ποιες δυνάμεις κινητοποιήθηκαν και ποιες ήταν οι στοχεύσεις τους, τι συμβιβασμοί υπήρξαν, με τι ανταλλάγματα κ.ά.

Ο χρόνος θα ξεκαθαρίσει πολλά από αυτά, όπως και το ποιος τελικά ωφελείται ή θα ωφεληθεί από την κατάσταση αυτή. Οι εξελίξεις, όμως, σε κάθε περίπτωση πυκνώνουν και δεν προμηνύουν τίποτα το καλύτερο και για τον τουρκικό λαό, αλλά και για τους λαούς της περιοχής.

Οι ενδοαστικές, αλλά και οι ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες και οι ανταγωνισμοί, εξ ορισμού δεν μπορούν να σηματοδοτήσουν τίποτα το καλύτερο και για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της Τουρκίας που ξέρουν καλά και από στρατιωτικά πραξικοπήματα και τις βαριές τους συνέπειες (π.χ. βλέπε περίοδο Εβρέν μετά το 1980), αλλά και από τη διαρκή αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων του AKP, του κόμματος του Ερντογάν. Η πολιτική αυτή κάθε άλλο παρά παραγράφεται από το γεγονός ότι ο Ερντογάν κατάφερε τελικά να ελέγξει την κατάσταση και να αποτρέψει το πραξικόπημα. Ούτε, βέβαια, το γεγονός ότι η απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι πραξικοπήματα που εκφράζουν διαφορετικές μερίδες της αστικής τάξης, μπορεί να δικαιολογήσει τα περί «αποκατάστασης της δημοκρατίας» στην Τουρκία, ή τις ελπίδες που ορισμένοι καλλιεργούν ότι μπορεί το καθεστώς Ερντογάν να «πάρει το μήνυμα» ότι χρειάζονται περισσότερα κοινωνικά δικαιώματα και πολιτικές ελευθερίες. Τέτοιες φιλολαϊκές προσδοκίες, καταρρίπτονται ήδη από τα όσα συμβαίνουν τις πρώτες μέρες μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος, αλλά και τις εκτιμήσεις για πιο αποφασιστική προώθηση των συνταγματικών προσαρμογών, που δείχνουν ότι η επίθεση κατά του λαού θα κλιμακωθεί, ο αντιλαϊκός χαρακτήρας της κυβέρνησης παραμένει. Την ίδια ώρα είναι γνωστές και εκφρασμένες οι επιθετικές θέσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας και του τουρκικού κράτους για το Αιγαίο, η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, για το Κυπριακό που παραμένει ανοιχτό.

Τα γεγονότα στην Τουρκία δείχνουν, από αυτήν την άποψη, και κάτι ακόμη: ότι ο τούρκικος λαός, όπως και κάθε λαός, επιβάλλεται να μην εγκλωβίζεται στο ένα ή το άλλο εχθρικό για τα συμφέροντά του σενάριο, στις ενδοαστικές κόντρες. Αντίθετα, έχει κάθε συμφέρον να αναπτύξει τη δική του αυτοτελή, μαζική δράση, να προετοιμάζει και να διεκδικεί σε κάθε καμπή και στιγμή τη δική του λύση, για τα δικά του δικαιώματα και συμφέροντα, με κριτήριο τις δικές του ανάγκες.

Να ποιος θα σηκώσει στους ώμους του το δημοσιονομικό «κόφτη» του 3ου Μνημονίου!

Μισθοί του Δημοσίου και συντάξεις θα πληρώσουν το 60% του βάρους της διόρθωσης μιας δημοσιονομικής απόκλισης που θα ενεργοποιήσει τον «κόφτη», σύμφωνα με το τεχνικό Μνημόνιο, που ήρθε στη δημοσιότητα από την Κομισιόν.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το κείμενο του νέου Μνημονίου, αν υπάρξει δημοσιονομική απόκλιση, η οποία θα ενεργοποιήσει το δημοσιονομικό «κόφτη», η προσαρμογή θα προέλθει κατά 45% από περικοπές μισθών, κατά 15% από περικοπές συντάξεων και κατά 19,3% από αυξήσεις (μέσω φόρων) σε προϊόντα και υπηρεσίες.

Το επιπλέον ποσοστό του 20,7% (μέχρι το 100% της διόρθωσης) θα συμπληρώνεται από περικοπές ελαστικών δαπανών του Προϋπολογισμού, βλέπε δηλαδή τις  κοινωνικές δαπάνες για υγεία, παιδεία, πρόνοια,  κα

Απ’ όλα αυτά προκύπτει ότι, μισθοί και οι συντάξεις θα έχουν μια επιβάρυνση που θα ξεκινά από τα 540 εκατ. ευρώ, αν τα μέτρα που θα ληφθούν θα φτάνουν το 0,5% του ΑΕΠ, και φτάνουν τα 2,16 δισ. ευρώ στην  περίπτωση, που η διόρθωση χρειάζεται μέτρα 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 3,6 δισ. ευρώ. Τούτο με δεδομένο ότι, οι διορθώσεις που θα γίνονται σε σχέση με την απόκλιση από το στόχο έχουν συμφωνηθεί ως εξής:

  • Αν η απόκλιση είναι μικρότερη ή ίση με το 0,25% του ΑΕΠ, δεν θα λαμβάνονται μέτρα προσαρμογής.
  • Αν είναι μεταξύ 0,26 και 0,75% του ΑΕΠ, θα λαμβάνονται μέτρα ίσα με το 0,5% του ΑΕΠ.
  • Αν είναι μεταξύ 0,76% και 1,25%, η προσαρμογή θα είναι στο 1% του ΑΕΠ.
  • Αν η απόκλιση είναι 1,26%- 1,75%, τότε τα μέτρα προσαρμογής θα είναι ίσα με το 1,5% του ΑΕΠ.
  • Αν η απόκλιση είναι από 1,76 έως 2,25% του ΑΕΠ, τα μέτρα θα φτάνουν στο 2% του ΑΕΠ.

Αλλά για να μην μας πιάνει πανικός αν «η δίκαιη ανάπτυξη»,  του Αλεξη , του Κούλη και των λοιπών πολιτικών εργολάβων ντόπιας και  ευρωενωσιακης ολιγαρχίας  αργήσει να έρθει…    υπάρχει  πρόβλεψη  για «ρήτρα ύφεσης» στην ενεργοποίηση του δημοσιονομικού «κόφτη».!

 Αν δηλαδή ο ρυθμός ανάπτυξης είναι μικρότερος κατά 0,5% σε σχέση με τις προβλέψεις που έχουν γίνει από την Ε.Ε., η οποία προβλέπει ύφεση 0,3% του ΑΕΠ το 2016, ανάπτυξη 2,7% του ΑΕΠ το 2017 και 3,1% το 2018, τότε τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για τη διόρθωση της δημοσιονομικής απόκλισης θα είναι τα μισά σε κάθε περίπτωση…

ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

Χρόνια συμπιέζεται το δικαίωμα κάθε παιδιού στην ουσιαστική προσχολική αγωγή, απαραίτητη για την υγιή του ανάπτυξη και κοινωνική του ένταξη, από τις συμπληγάδες της ανεπαρκούς κρατικής χρηματοδότησης και του γεγονότος ότι το εισόδημα των λαϊκών οικογενειών, και ιδιαίτερα των νέων ζευγαριών, έχει πληγεί από την παρατεταμένη καπιταλιστική οικονομική κρίση, από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, που έχει τσακίσει τους μισθούς των εργαζομένων, που γενικεύει την ελαστική και μερική απασχόληση, που στέλνει στην ανεργία καθημερινά χιλιάδες νέους εργαζόμενους, που επιβάλλει νέα φορολογικά χαράτσια. Μια καθολική κοινωνική ανάγκη, που έχει γίνει υπηρεσία- εμπόρευμα και είναι πολυτέλεια για όσους γονείς μπορούν να την «αγοράσουν». Που η δημοτική αρχή της πόλης μας έχει βάλει «κόφτη» στο δικαίωμα των παιδιών των ανέργων, και ξεδιάντροπα απορρίπτει τις αιτήσεις τους χωρίς καν να τις εξετάζει.

Στην Ηλιούπολη τα τελευταία χρόνια, με το κλείσιμο παραρτημάτων όπως έγινε πέρσι με πρόσχημα την καταλληλότητα του κτηρίου στην Γληνού, με την αυστηρή εφαρμογή των όρων του ΕΣΠΑ, είναι τόσο λίγες πλέον οι θέσεις στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και τα κριτήρια αποκλεισμού τέτοια, που σχεδόν κανένας γονιός δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι θα βρει μια θέση για το παιδί του σε κάποιον από αυτούς, ή ακόμη και σε ιδιωτικό μέσω ΕΣΠΑ, για να απαλλαγεί από το βάρος των τροφείων – διδάκτρων.

450 θέσεις είναι η δυναμικότητα των δημοτικών παιδικών σταθμών, 510 το μέγιστο, και αυτές κάθε χρόνο επισφαλείς! Καθώς εξυπηρετούνται με ένα  μεγάλο ποσοστό από συμβασιούχους εργαζόμενους που οι συμβάσεις τους κάθε χρόνο είναι υπό αίρεση, με μεγάλα κενά σε βοηθητικό προσωπικό! Τα περισσότερα παιδιά και οι οικογένειες τους δεν μπορούν να διασφαλίζουν την συνεχεία στον παιδικό σταθμό αφού το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ δεν έρχεται να στηρίξει το δικαίωμα του παιδιού στην αγωγή αλλά  είναι ένα ευκαιριακό πρόγραμμα με ημερομηνία λήξης και  διευκολύνει μερικώς την εργαζομένη μάνα να ριχτεί στην δουλειά. Έτσι η οικογένεια αν βρεθεί τυχερή να έχει δουλειά θα  είναι σίγουρα στο κυνήγι για μια θέση του παιδιού σε παιδικό σταθμό.

Η κρατική χρηματοδότηση των παιδικών σταθμών συνεχώς μειώνεται, από τότε που πέρασαν στην αρμοδιότητα των δήμων. Μόνο για το 2015 μειώθηκε κατά 100.000€ στο δήμο και όλα δείχνουν ότι η μείωση θα συνεχιστεί! Από την άλλη η  κυβέρνηση ανακοινώνει ότι έχουν διασφαλιστεί για τη χρονιά 2016-2017 10 εκ € λιγότερα από πέρσι για το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ!! Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί κρατιούνται στη ζωή με βάση το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ. Πρόγραμμα, που δεν συμπληρώνει απλά τη λειτουργία των δημοτικών παιδικών σταθμών σήμερα, αλλά που δυστυχώς την καθορίζει ως μέγεθος όσον αφορά τη λειτουργία τους, το προσωπικό, τη χρηματοδότησή τους. Ένα πρόγραμμα που ήρθε να ξηλώσει τις δημοσιές δομές, να κάνει ευκαιριακό και φτηνό το μεροκάματο για τους εργαζόμενους σε αυτές, να περιορίσει την πρόσβαση των λαϊκών οικογενειών και των παιδιών τους σε αυτές. Με την ένταξη των παιδικών σταθμών στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ ένας ολόκληρος όροφος στο σταθμό της οδού Ψαρών είναι άδειος και οι άλλοι υποδέχονται λιγότερα παιδία από τις δυνατότητες τους. Το παράρτημα στην οδό Γληνού έκλεισε εντελώς εδώ και 2 χρόνια, ενώ το νέο παράρτημα στην οδό Αριστογείτονος  ακόμη δεν έχει αρχίσει να χτίζεται!

Φτάσαμε εδώ με την περικοπή των κοινωνικών δαπανών διαδοχικά από τις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και σήμερα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με την αντικατάσταση της κρατικής χρηματοδότησης από ευκαιριακά ευρωπαϊκά προγράμματα. Με την πολιτική που δείχνει τις λαϊκές ανάγκες ως κόστος. Που προβάλλει ως «δρόμο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης» το τσάκισμα των λαϊκών αναγκών για την σωτηρία της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Με την συνενοχή των δημοτικών αρχών που στηρίζουν την αντιλαϊκή επίθεση! Που νοικοκυρεύουν τάχα τα οικονομικά στο δήμο, με συρρίκνωση και εμπορευματοποίηση των πιο κρίσιμων για τις λαϊκές ανάγκες υπηρεσιών.

Η απάντηση στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται από την αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν είναι ο περιορισμός των παιδιών που θα γίνουν δεκτά στους παιδικούς σταθμούς. Απάντηση είναι η αγωνιστική διεκδίκηση από την κυβέρνηση κονδυλίων για την ανάπτυξη κοινωνικών υποδομών και τη δημιουργία παιδικών σταθμών, για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού (βρεφονηπιοκόμων, καθαριστριών, μαγείρων κλπ), για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών (όχι να ζητείται από γονείς να καλύπτουν τα έξοδα για χαρτικά, για είδη καθαρισμού, για τις υποδομές).

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και άνεργους, τους νέους γονείς που αγωνιούν για την αγωγή των παιδιών τους, να οργανώσουμε μαζί τη διεκδίκηση της καθολικής κάλυψης της ανάγκης κάθε παιδιού για ουσιαστική προσχολική αγωγή με ευθύνη του κράτους. Για δημόσιους, δωρεάν, σύγχρονους, ασφαλείς παιδικούς σταθμούς.

  • Να εξασφαλιστούν θέσεις σε παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά, δωρεάν. Να καταργηθούν τα κριτήρια αποκλεισμού του ΚΑΦΑΔΗΛ και του ΕΣΠΑ. Να γίνουν δεκτές όλες οι αιτήσεις χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Να αλλάξουν οι δείκτες αξιολόγησης του προγράμματος ΕΣΠΑ και οι ασφυκτικοί περιορισμοί που μπαίνουν όσον αφορά τις άδειες και τον αριθμό υποδοχής παιδιών. Να εξασφαλιστούν και άλλοι πόροι κρατικής χρηματοδότησης.
  • Να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές. Να αρχίσει επιτέλους η κατασκευή του κτιρίου στην Αριστογείτονος. Να μπει πρόγραμμα κρατικών επενδύσεων για νέους παιδικούς σταθμούς στα δημόσια οικόπεδα που σήμερα κινδυνεύουν από καταπατητές και ΤΑΙΠΕΔ.
  • Να εξευρεθούν κτήρια ώστε να καλυφτούν οι ανάγκες όλων των παιδιών, να προσληφθεί το αναγκαίο προσωπικό.
  • Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να προσληφθεί το απαραίτητο μόνιμο, εξειδικευμένο προσωπικό για τη λειτουργία των σταθμών.

Το 60% των μισθωτών απολύθηκε τουλάχιστον μια φορά το 2015!

«Στάχτη στα μάτια» τα «νταηλίκια» της κυβέρνησης ότι δεν θα επιτρέψει την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, όταν η εργοδοσία ξεσαλώνει στους χώρους δουλειάς.

Καθώς με την ψήφιση του νόμου-λαιμητόμου για την Ασφάλιση η κυβέρνηση έβαλε ταφόπλακα στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και κυρίως της νέας γενιάς, σειρά στην κλίνη του Προκρούστη παίρνουν τα Εργασιακά, όπως έχει συμφωνηθεί με το 3ο μνημόνιο. Στο νέο αυτό αντεργατικό γύρο, η κυβέρνηση βάζει μπροστά την ίδια ακριβώς επικοινωνιακή τακτική που ακολούθησε και με το Ασφαλιστικό: Δηλώσεις επί δηλώσεων από κυβερνητικά στελέχη που καταγγέλλουν τις «υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών» και διαβεβαιώσεις για «κόκκινες γραμμές» που δεν πρόκειται να παραβιαστούν.

Χαρακτηριστικά, ο γγ του υπουργείου Εργασίας, Αν. Νεφελούδης, δήλωνε σε ραδιοφωνικό σταθμό: «Δεν περνάνε αυτά από εμάς, δεν υπάρχει περίπτωση. Το έχω πει, ξέρω ποια είναι η πολιτική επιλογή μας, δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνουν ομαδικές απολύσεις και να ενεργοποιήσουμε το λοκ άουτ…». Στο ίδιο πνεύμα, πριν από λίγες μέρες, ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, δήλωνε σε ειδησεογραφικό πρακτορείο πως «η απαίτηση του ΔΝΤ για ομαδικές απολύσεις είναι απολύτως ιδεοληπτική».

Όμως, οι εργαζόμενοι έχουν πλέον πείρα και δεν πρέπει να «τσιμπήσουν» στους κυβερνητικούς λεονταρισμούς. Πολύ περισσότερο, που με το 3ο μνημόνιο, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει «να πραγματοποιήσει αυστηρή αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της συνδικαλιστικής δράσης και, σε εναρμόνιση με τη σχετική οδηγία της ΕΕ και τη βέλτιστη πρακτική, των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και την προσέγγιση που συμφωνήθηκε με τους θεσμούς» (!)

Αλλά, ταυτόχρονα, δεν πρέπει και να υποτιμήσουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, καθώς οι δηλώσεις αυτές όσο και αν ακούγονται «γραφικές» μόνο τέτοιες δεν είναι. Εντάσσονται στον επικοινωνιακό σχεδιασμό της κυβέρνησης με σκοπό να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και να καλλιεργήσει σκόπιμα τον εφησυχασμό και κλίμα αναμονής. Κυρίως, όμως, όλος αυτός ο επικοινωνιακός κουρνιαχτός θέλει να αποκρύψει τις μεγάλες ανατροπές που έχουν ήδη συντελεστεί στα Εργασιακά, μαζί και στο ζήτημα των απολύσεων, όλο το προηγούμενο διάστημα.

Λυμένα τα χέρια των εργοδοτών

Τις ανατροπές αυτές η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τις έθιξε στο παραμικρό, αλλά επιδιώκει να τις παγιώσει και στο διηνεκές. Απ’ αυτήν την άποψη, είναι χαρακτηριστικό το τι έχει συμβεί στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων, όπου επί της ουσίας το κεφάλαιο έχει στην κυριολεξία «λυμένα τα χέρια». Γιατί και τίποτα να μην αλλάξει προς το χειρότερο στο ζήτημα των απολύσεων, ήδη η εργοδοσία διαθέτει στο οπλοστάσιό της σύγχρονα και ισχυρά όπλα κατά των εργαζομένων.

Αυτό μαρτυρούν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, αλλά και η καθημερινή εμπειρία των εργαζομένων που ζουν στο πετσί τους τα όργια της εργοδοσίας.

Καταρχάς, το υπάρχον νομικό – εργασιακό πλαίσιο για τις απολύσεις είναι απαράδεκτο. Συγκεκριμένα, σε επιχειρήσεις με έως 20 εργαζόμενους δεν τίθεται κανένας περιορισμός στον αριθμό των μηνιαίων απολύσεων. Με αυτά τα δεδομένα, στην ελληνική καπιταλιστική οικονομία, όπου εννιά στις 10 επιχειρήσεις απασχολούν μέχρι 10 εργαζόμενους, πάνω από μισό εκατομμύριο μισθωτοί σε σύνολο 1,673 εκατ. (Οκτώβρης 2015, στοιχεία «Εργάνη») δεν έχουν καμία προστασία μπροστά στο ενδεχόμενο της απόλυσης.

Επιπλέον, το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να απολύουν κάθε μήνα:

α) Μέχρι 6 εργαζόμενους για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που στην αρχή του μήνα απασχολούν από 20 έως 150 εργαζόμενους.

β) 5% του προσωπικού και μέχρι 30 εργαζόμενους για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που απασχολούν περισσότερους από 150 εργαζόμενους.

Πρακτικά, δηλαδή, οι ισχύοντες νόμοι δίνουν τη δυνατότητα στην εργοδοσία να ξεμπερδεύει μέσα σε λίγους μόλις μήνες με το προσωπικό που θεωρεί «πλεονάζον».

Δεν είναι, μάλιστα, τυχαίο το γεγονός ότι μαζί με την αύξηση του ορίου των απολύσεων τα προηγούμενα χρόνια δόθηκαν και πρόσθετες διευκολύνσεις στους εργοδότες, καθιστώντας ακόμα πιο φθηνές γι’ αυτούς τις απολύσεις. Συγκεκριμένα, με το νόμο 4393/2012:

  • Μειώθηκε το ποσό της αποζημίωσης απόλυσης των μισθωτών υπαλλήλων.

  • Περιορίστηκε το χρονικό διάστημα προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη.

  • Αυξήθηκε η δυνατότητα καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας για τους πρώτους δώδεκα (12) μήνες (από δύο που ίσχυε), χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση απόλυσης για τον εργαζόμενο.

Με την απόλυση στο …τσεπάκι!

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν σε μία αγορά εργασίας, όπου σήμερα τα αφεντικά απολύουν «κατά ριπάς». Αποκαλυπτικά γι’ αυτό είναι τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», σύμφωνα με τα οποία το 2015 φτάσαμε στο σημείο να έχουν καταγγελθεί και να έχουν αποχωρήσει από την εργασία τους τόσοι εργαζόμενοι, που σε απόλυτο αριθμό ξεπερνούν τον αριθμό των μισθωτών κατά το ίδιο έτος!

Συγκεκριμένα, το 2015 ο αριθμός των μισθωτών ανήλθε σε 1.673.732 άτομα. Το ίδιο χρονικό διάστημα, οι «αποχωρήσεις» μισθωτών από την εργασία τους -όπως η αστική καταγραφή χαρακτηρίζει τις απολύσεις, τη λήξη συμβάσεων ορισμένου χρόνου και τις «οικειοθελείς» αποχωρήσεις- ανήλθαν σε 1.709.052 άτομα! Ήταν, δηλαδή, σαν να εγκατέλειψε την εργασία του ή να την έχασε τουλάχιστον για μία φορά το σύνολο των μισθωτών της χώρας!

Ακόμα και αν εξαιρέσουμε τις λεγόμενες «οικειοθελείς» αποχωρήσεις, που βεβαίως πολλές φορές υποκρύπτουν απόλυση, και περιοριστούμε στις καταγγελίες συμβάσεων από τον εργοδότη και στη λήξη συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ο αριθμός αυτός ξεπερνά το ένα εκατομμύριο (1.004.705 άτομα). Δηλαδή, στη διάρκεια του χρόνου, το 60% των μισθωτών βίωσε τουλάχιστον μια απόλυση.

Αυτό σημαίνει ότι στην πραγματικότητα οι επιχειρήσεις, ακόμα και με το ισχύον καθεστώς, έχουν εξασφαλίσει την πλήρη ασυδοσία τους να απολύουν όποτε και όπως θέλουν. Αλλά, βέβαια, το κεφάλαιο δεν χορταίνει. Τα θέλει όλα δικά του. Το ενδιαφέρον τώρα επικεντρώνεται στις μεγάλες επιχειρήσεις και τους μονοπωλιακούς ομίλους, οι οποίοι, για να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους, για να προχωρήσουν σε νέες εξαγορές και συγχωνεύσεις, σε μετακινήσεις και αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων τους, δεν θέλουν να έχουν κανένα εμπόδιο.

Ακριβώς αυτά τα τελευταία εμπόδια που έχουν απομείνει, όσον αφορά όχι απλώς την «απελευθέρωση», αλλά την «πλήρη απελευθέρωση» των απολύσεων, αναλαμβάνει να παραμερίσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, εκτελώντας στο ακέραιο το συμβόλαιο που έχει υπογράψει με το κεφάλαιο.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη» της 26ης Μάη 2016.

Ένα ακόμη στημένο παιχνίδι αποπροσανατολισμού και ανούσιου καυγά σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στης 14ης Απρίλη.

Το σκηνικό στήθηκε με πρωτοβουλία του Δημάρχου. Φιλοτεχνεί σταθερά ένα σικέ δίπολο με παρατάξεις της αντιπολίτευσης για να φιγουράρει ως ο δήθεν αδιαφιλονίκητος διαχειριστής της δημοτικής αρχής. Απέναντι σε μια αντιπολίτευση που έχει μεν πολλές παρατάξεις  αλλά που δεν διαχωρίζονται από την Δημοτική Αρχή αφού συμπορεύονται και ενιαία βάζουν πλάτη στην γενική αντιλαϊκή πολιτική που υλοποιείται σήμερα και μέσω των δήμων και  κατακρεουργεί τα λαϊκά νοικοκυριά. 

Το «πάπλωμα» του συγκεκριμένου καυγά και συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου ήταν ο διαχειριστικός έλεγχος της «Ευώνυμος ΑΕ» και τα χρέη του 1,3 εκ. ευρώ που φόρτωσε στο Δήμο και κατ’ επέκταση  στους δημότες.

 Η Δημοτική αρχή και όλες οι δημοτικές κινήσεις, έκτος της Λαϊκής Συσπείρωσης, συμφωνούν και στην ουσία της πολίτικης που υλοποιείται σήμερα και χτες στους Δήμους και δεν εναντιώνονται στην ύπαρξη των δημοτικών επιχειρήσεων.

Αφού πρώτα τα στελέχη τους λειτούργησαν ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της «Ευώνυμου ΑΕ», έρχονται τώρα να στήσουν «καυγά» στο Δημοτικό Συμβούλιο για «τα  κόλλυβα» της επιχείρησης, που εννοείται ότι θα τα πληρώσουν και πάλι οι δημότες.  

Το χορό τον έσυρε ο Δήμαρχος και ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου που τον διευκόλυνε. Από την καρικατούρα συνεδρίασης αποχώρησαν οι δημοτικοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Αποτέλεσμα αυτής της θλιβερής παράστασης όπως ισχυρίζονται οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης είναι τάχα το μέγα θέμα της «ομαλής δημοκρατικής λειτουργία της πόλης και των θεσμών»(!!!) και απαιτούν από τον Δήμαρχο «να λειτουργεί όπως ακριβώς απαιτούν οι …θεσμοί και οι …πολίτες»!!!

Σιγά κύριοι «μη στάξει η ουρά του γάιδαρου»! Μη και τραυματιστεί η αστική  δημοκρατία του 1.5 εκ άνεργων και οι θεσμοί της, που τους καλούν να ζήσουν με την σακούλα του κοινωνικού παντοπωλείου και των λεγόμενων αλληλέγγυων!!!

Όχι κύριοι το θέμα είναι άλλο!!!

Η επιχειρηματική λειτουργιά των Δήμων και οι δημοτικές επιχειρήσεις είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η πολιτική της φτώχιας και της φοροεπιδρομής που υλοποιείται από το κράτος και τους Δήμους. Είναι το τσάκισμα της σύνταξης και του ασφαλιστικού που έρχεται για μια ακόμη φορά. Είναι το μεροκάματο της εκμετάλλευσης. Είναι το κλείσιμο του μικρομάγαζου.

Μιας πολιτικής που υλοποιείται με αποφάσεις των θεσμών και του κοινοβουλίου! Αυτό το καθ’ όλα νόμιμο θεσμικό πλαίσιο είναι το πρόβλημα που, ήταν είναι και θα είναι, το κουκούλι της διασπάθιση του δημόσιου πλούτου υπέρ του «επιχειρείν και της ανταγωνιστικότητας»!!!

Το νόμιμο κουκούλι της διαφθοράς, της ομηρίας και της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, που ψάχνουν για ένα μεροκάματο και γίνονται εκλογική πελατεία, γεύονται την εξαπάτηση και πληρώνουν πάντα τα σπασμένα, είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως άνεργοι, είτε ως δημότες.

Απαντήσεις σε κάποια από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης σχετικά με το νέο Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο

1) «Υπήρξε συμφωνία ή σημαντική προσέγγιση σε όλα τα ανοικτά θέματα, στη βάση του προσχεδίου νόμου και των κυβερνητικών προτάσεων και σε αρκετές περιπτώσεις σε ακόμη πιο θετική κατεύθυνση, ιδίως σε ό,τι αφορά τις μεταβατικές του διατάξεις».

Η αρχική πρόταση της κυβέρνησης, με τη «νέα αρχιτεκτονική» στην Ασφάλιση, γίνεται ακόμα χειρότερη μετά τη διαπραγμάτευση. Όσον αφορά τους ήδη συνταξιούχους, οι συντάξεις τους ιδίως οι επικουρικές δέχονται  νέα πλήγματα και παραπέρα μειώσεις.

Σε σχέση με το αρχικό σχέδιο οι αλλαγές θα είναι αρκετές πχ ποσοστά αναπλήρωσης αλλά το βασικό χτύπημα βρίσκεται στην κατάργηση της 15ετίας δηλαδή η 20ετία να γίνει ο κανόνας για την απόδοση σύνταξης.

2) «Διασφαλίσθηκε η απόλυτη προστασία των κύριων συντάξεων» και μάλιστα όσων θα έχουν μικρές αποδοχές.

Η κυβέρνηση παραδίδει δωρεάν μαθήματα εξαπάτησης. Η κρατική συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται κατά 1,8 δις και οι συντάξεις δήθεν αυξάνονται ή δε μειώνονται (!!!) τη στιγμή που η ανεργία κι η ανασφάλιστη εργασία είναι σε δυσθεώρητα ύψη.

Πρώτον, η κυβέρνηση έχει μονιμοποιήσει τις 11 κατά σειρά μειώσεις, ενώ έχει προσθέσει μια ακόμη, επιβάλλοντας πρόσθετη εισφορά στον κλάδο Υγείας από το 4% στο 6%. Με το νομοσχέδιο φέρνει μια ακόμη που ισούται με τις υπόλοιπες 11.

Δεύτερον, με το νέο τρόπο υπολογισμού αλλάζει προς το χειρότερο ο αντιασφαλιστικός νόμος 3863/2010 (Λοβέρδου-Κουτρουμάνη), ανοίγοντας  διάπλατα  πόρτες και παράθυρα για τα συστήματα ιδιωτικής ασφάλισης. Οι συντάξεις για τους νέους συνταξιούχους (δηλαδή όσους συνταξιοδοτηθούν μέσα στο 2016) θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο 3863/2010,γιατί:

  1. Τα μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης θα υπολογίζονται σε πολύ μικρότερες συντάξιμες αποδοχές. Γιατί; Διότι οι συντάξιμες αποδοχές θα υπολογίζονται σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο και όχι στην καλύτερη πενταετία της τελευταίας δεκαετίας ή στη διετία που ίσχυε ως σήμερα.

  2. Τα ποσοστά αναπλήρωσης μειώνονται συνεχώς. Στην κυβερνητική πρόταση πάνε στο 33,81% για τα 35 χρόνια ασφάλισης (συν τα 384€ εθνική σύνταξη) όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70%.

Παράδειγμα: Με το παλιό σύστημα, ένας μισθωτός που είχε 10.500 μέρες ασφάλισης (35ετία), με μισθό την τελευταία πενταετία  στα 1.500 ευρώ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν 70% και η αποδιδόμενη σύνταξη 1069.50 ευρώ. Με το νέο σύστημα, επειδή πλέον θα υπολογίζονται οι μισθοί όλου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας μόνο πενταετίας, ο συντάξιμος μισθός του εργαζόμενου θα είναι μόλις 1.125 ευρώ και το τελικό ποσό σύνταξης συνυπολογίζοντας και τα 384 ευρώ φτάνει στα 764,36 ευρώ!, μειωμένη κατά 28,51% ή 304 ευρώ!

Τρίτον, Η προσωπική διαφορά (δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στις σημερινές συντάξεις και το νέο τρόπο υπολογισμού τους) ανοίγει το δρόμο για μειώσεις και στους σημερινούς συνταξιούχους.

Στο αρχικό σχέδιο αναφέρεται ότι από το 2018 θα μειώνεται η «προσωπική διαφορά ώστε να ισχύσει τελικά η νέα μειωμένη σύνταξη, μετά το τέλος του προγράμματος (2018), «η διαφορά που θα έχει προκύψει θα καταβάλλεται απομειούμενη…».

Είναι κοροϊδία ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι η διαφορά θα μειωθεί μέσω των αυξήσεων στις νέες συντάξεις. Αν είναι έτσι γιατί δεν το νομοθετεί απευθείας; Άλλωστε η μείωση των σημερινών κύριων συντάξεων είναι ήδη στα προληπτικά μέτρα που από ότι φαίνεται συμφωνεί η κυβέρνηση με τους δανειστές και τα οποία θα ενεργοποιηθούν αν δεν πιαστεί ο στόχος για 3,5% πλεόνασμα!

3) «Εξασφαλίσθηκε Εθνική Σύνταξη 384 Ευρώ και ποσοστά αναπλήρωσης κοντά σε αυτά της αρχικής κυβερνητικής πρότασης που προστατεύουν τους πιο αδύναμους και ταυτόχρονα δίνουν κίνητρα παραμονής στην εργασία για όσους έχουν αυτή τη δυνατότητα».

Μεθοδεύουν το τέλος της 15ετίας. Με 15ετια θα παίρνεις 345,60 ευρώ. Η λεγόμενη «εθνική» σύνταξη θα δίνεται ολόκληρη (384 ευρώ) μόνο στην περίπτωση της 20ετίας και με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την κατάργηση της 15ετίας, καθώς πλέον αυτή δεν εξασφαλίζει πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, αλλά μια σύνταξη της τάξης των 346 ευρώ. Γίνεται ένα μεγάλο βήμα στην κατάργηση της 15ετίας και η 20ετία να γίνει γενικά όρος για την απόδοση σύνταξης.

Επίσης, σημαντικό είναι ότι η «εθνική» σύνταξη», το προνοιακό επίδομα δηλαδή , δεν θα δίνεται ολόκληρη, αν ο δικαιούχος δεν έχει τουλάχιστον 40 χρόνια παραμονής στη χώρα μας. Δηλαδή για το  σημερινό νέο που εξαναγκάζεται να  φεύγει μετανάστης για να ζήσει δεν έχει δρόμο επιστροφής στον τόπο του!

Στην περίπτωση 15ετίας, στο ισχύον σύστημα η κατώτερη σύνταξη ήταν 486 ευρώ. Με τα νέα δεδομένα και με μέσο συντάξιμο μισθό σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο τα 600 ευρώ, το ανταποδοτικό διαμορφώνεται μόλις στα 69,3 ευρώ (!) και μαζί με την «εθνική» των 345,60 ευρώ, θα είναι μόλις 414,90 ευρώ σύνταξη μικτά. Δηλαδή, σε σχέση με τα ψίχουλα των 486 ευρώ που ήταν η κατώτερη σύνταξη μέχρι σημερα, οι δικαιούχοι σύνταξης με 15ετία θα χάνουν στο εξής και 71,10 επιπλέον ευρώ, δηλαδή μείωση 14,63%. Με την ανεργία ριζωμένη στο 25%, με τη μαύρη εργασία σε υψηλά επίπεδα του 25%, με εργασιακές σχέσεις – λάστιχο, ο σημερινός 20άρης, 30άρης θα έχει πολύ μικρό ποσοστό ανταποδοτικής σύνταξης (τα πρώτα 15 χρόνια είναι με συντελεστή 0,77% δηλαδή 11,55%).

Κατά συνέπεια, το νέο σύστημα χτυπά εξίσου και τα «υψηλά» εισοδήματα και τους χαμηλόμισθους.

4.«Καμιά επικουρική σύνταξη συνταξιούχου με μεσαία ή μικρά εισοδήματα δεν πρόκειται να μειωθεί. Δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για περικοπές από το πρώτο ευρώ είναι απολύτως αναληθή, αναφέρει το υπουργείο Εργασίας».

Οι συνταξιούχοι δεν πάνε στο φούρνο ή στο σούπερ μαρκετ με δύο πορτοφόλια, ένα με την κύρια σύνταξη και ένα άλλο με την επικουρική. Συνεπώς, είναι αδιάφορο αν η μείωση θα γίνει στο κύριο ή το επικουρικό κομμάτι της σύνταξης. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο συνταξιούχος θα έχει λιγότερα χρήματα στην τσέπη του, το οποίο σε συνδυασμό με τη φοροεπιδρομή, θα εξανεμίσει και τα τελευταία ψίχουλα του λαϊκού εισοδήματος,  επιταχύνει τη φτωχοποίηση του λαού.

Η άρνησή να ορίσουν το ύψος των περικοπών στις επικουρικές αποδεικνύει και το επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης. Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο ισχυρίζεται ότι δεν θα υπάρχουν μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις για τους συνταξιούχους «με μέσο και μικρό εισόδημα», χωρίς όμως να ορίζει το ύψος αυτών των εισοδημάτων ή ανοίγει το δρόμο για επιβολή εισοδηματικών κριτηρίων. Ένας συνταξιούχος των 1000 και πάνω ευρώ θεωρείται προκλητικά από την κυβέρνηση μεγαλοσυνταξιούχος.

Επομένως μειώσεις στις επικουρικές θα υπάρξουν και το ύψος τους θα εξαρτηθεί από το ύψος των εισφορών που θα επιβληθούν στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, ώστε να καλυφθεί η περικοπή των 700 εκατομμυρίων ευρώ που έχει αποφασιστεί για φέτος στη σχετική δαπάνη.

Το υπουργείο, δεν λέει τίποτα για τις νέες επικουρικές που θα αποδίδονται με το καινούριο σύστημα υπολογισμού, οι οποίες οδεύουν προς πλήρη κατάργηση. Ο υπολογισμός τους με τους νέους συντελεστές επιβάλλει μειώσεις μέχρι και 70% σε σύγκριση με το ισχύον σύστημα και αυτό η κυβέρνηση το κρύβει επιμελώς.

Επίσης η κυβέρνηση δε λέει ότι σταματά εντελώς η κρατική χρηματοδότηση στο ΕΤΕΑ (Ενιαίο ταμείο επικουρικής ασφάλισης).

5) «Για το ΕΚΑΣ: Ότι δήθεν είναι ανακριβείς οι πληροφορίες ότι θα κοπεί, για να κλείσει η συμφωνία και ότι για την προστασία των φτωχών συνταξιούχων η μεταρρύθμιση προέβλεψε την καθιέρωση της Εθνικής Σύνταξης».

Η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι το 2019 αποτελεί πρόβλεψη του ν. 4336/2015 (Μνημονίου) ψηφισμένη και από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι.

Η αλήθεια είναι ότι το ΕΚΑΣ καταργείται και στη θέση του δεν μπαίνει τίποτα. Με αρχή το 2016 θα αποκλειστεί από το ΕΚΑΣ ένας αριθμός συνταξιούχων, ενώ τα επόμενα χρόνια, θα αποκλείο­νται ολοένα και περισσότεροι, μέχρι το ΕΚΑΣ να καταργηθεί τελείως στα τέλη του 2019.

6) Ο ισχυρισμός ότι «για την προστασία των φτωχών συνταξιούχων η μεταρρύθμιση προέβλεψε την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης» δεν ισχύει!

Η «εθνική» μαζί με την «ανταποδοτική» οδηγούν σε μικρότερες κύριες συντάξεις για όσους συγκεντρώνουν 4500,4800,5100,5400,5700 ένσημα και συνταξιοδοτούνται με τον υπολογισμό όλου του ασφαλιστικού βίου, ενώ το ΕΚΑΣ δινόταν σε συνταξιούχους που λάμβαναν τα κατώτερα όρια σύνταξης (π.χ. ΙΚΑ 486 ευρώ) και συμπλήρωνε αυτό το ποσό.

Τα παραμύθια για «ισονομία» και «κοινωνική δικαιοσύνη» είναι το  καμουφλάζ για να επιβληθεί η πιο σκληρή και αντιλαϊκή «μεταρρύθμιση» των τελευταίων ετών, η οποία προστίθεται στις ήδη εφαρμοζόμενες ανατροπές των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Τώρα, με το νέο σύστημα, στην περίπτωση 15ετίας, η «εθνική σύνταξη» των 346 ευρώ, μαζί με την ανταποδοτική (με ποσοστό αναπλήρωσης 11,55%), ακόμα και σε συντάξιμο μισθό 1.000 ευρώ, θα είναι 461 ευρώ, δεν θα συμπληρώνουν ούτε το ποσό της παλιάς κατώτερης σύνταξης(-5%). Την ίδια ώρα, όμως, ο νέος συνταξιούχος δε θα έχει ΕΚΑΣ, όπως βέβαια δε θα έχουν και οι παλιοί χαμηλοσυνταξιούχοι, οι οποίοι, μέχρι το 2019, σταδιακά θα το χάσουν όλοι.

Αν μάλιστα ο συντάξιμος μισθός είναι 600 ευρώ (και τέτοιος θα είναι σε περίπτωση 15ετίας), τότε το άθροισμα «εθνικής» και ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι416 ευρώ χαμηλότερο ακόμα και από τα κατώτερα όρια 486 που ίσχυαν στο παλιό σύστημα,14,5%. Για το ΕΚΑΣ, υπάρχει δραστική μείωση των δικαιούχων μέχρι την πλήρη κατάργηση του επιδόματος το 2019. Τα νέα εισοδηματικά κριτήρια που μπαίνουν επηρεάζουν περίπου 60.000 συνταξιούχους το 2016.

Το πόσο ευαίσθητη είναι η κυβέρνηση για τις ευάλωτες ομάδες, αποδεικνύεται και από το τσεκούρι στις αναπηρικές.

Παράδειγμα: Εργαζόμενος με 15 χρόνια δουλειάς και εργατικό ατύχημα, αν η αναπηρία είναι μέχρι 75% θα πάρει 288 ευρώ σύνταξη και αν είναι μέχρι 65% 192 ευρώ.

Ο Φασισμός στα site της Ηλιούπολης ακούει στο όνομα «Ηλιούπολη χωρίς όρια» με διαχειριστή κάποιον Σ. ΜΑΡΙΝΗ.

Το βιογραφικό του* όπως ο ίδιος το παρουσιάζει και το δίνουμε παρακάτω  πραγματικά εντυπωσιάζει για τις διαδρομές του στην «ενημέρωση»!!!

Την ταυτότητα του Φασίστα την αποτυπώνει  κάθε τόσο  στο site του. Γλώσσα και μυαλό χρυσαυγίτη. Φαιά ουσία όσο το κεφάλι της καρφίτσας. Κύμβαλο αλαλάζων και τρικυμία εν κρανίο όταν πιάνει στο στόμα του συχνά πυκνά το ΚΚΕ, τον Κομμουνιστή Δήμαρχο Δ. Κιντή και την ιστορία της πόλης.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιες «ιερές και μαύρες αγελάδες» …βυζαίνει και αρμέγει. Τον παροτρύνουμε να συνεχίσει στο αντικομουνιστικό του ντελίριο. Είναι σίγουρο ότι θα πνίγει στο δηλητήριο της γλώσσας του!

Προειδοποιούμε όμως αυτόν, αλλά και όποιον άλλο που παροτρύνεται από το παραλήρημά του, ότι αν ΑΠΛΩΣΟΥΝ τα ξερά τους στο μνημείο του Δ. Κιντή (που είναι καρφί στο μάτι του όπως ο ίδιος δηλώνει) να κοιτάζει συνεχώς πίσω του …θα είναι πολλοί αυτοί που θα του τα κόψουν και όχι μόνο οι κομμουνιστές!!!

 

*Το βιογραφικό του όπως το δημοσιεύει ο ίδιος

(ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

Επειδή τις τελευταίες μέρες ακούω τέρατα δημοσιεύω το βιογραφικό μου προς αποφυγείν παρεξηγήσεων.

ΟΝΟΜΑ: Σταύρος ΕΠΩΝΥΜΟ: Μαρίνης ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΡΟΣ: Σωκράτης ΟΝΟΜΑ ΜΗΤΡΟΣ: Ελισσάβετ ΤΟΠΟΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ: Ηλιούπολη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΑΜΟΝΗΣ: Δημοσθένους 20, Τ.Κ. 163 43  ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 6943 698406 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Άγαμος ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ: Υπηρέτησα στα Τεθωρακισμένα. Ειδικότητα Οδηγός Μ113 (Τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού). ΣΠΟΥΔΕΣ: Απόφοιτος Γενικού Λυκείου Απόφοιτος του «Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας». Κάτοχος του «Standard Certificate in English» (Palso).

ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ: Από τον Ιανουάριο του 1997 εργάστηκα δημοσιογραφικά στην τηλεόραση του SKAI στην εκπομπή «ΕΝ ΘΕΡΜΩ» που παρουσίαζε ο δημοσιογράφος Χρήστος Βασιλόπουλος. Εκεί παρέμεινα μέχρι και τις 12 Απριλίου του ίδιου έτους.

Στις 16 Απριλίου του 1997 πήγα στις εκπομπές «ΖΟΥΓΚΛΑ» και «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» που προβάλλονταν από την τηλεόραση του SKAI και τις παρουσίαζε ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος.

Με το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν , τον ακολούθησα στον ΑΝΤ1 όπου συμμετείχα ως ρεπόρτερ-δημοσιογράφος στην τηλεοπτική εκπομπή «ΖΟΥΓΚΛΑ» που έβγαινε από τις 6 Νοεμβρίου έως και τις 3 Ιουλίου 1998.

Τον Σεπτέμβριο του 1998 πήγα στο MEGA και εργάστηκα στην εκπομπή «ΣΗΜΕΙΟ ΕΠΑΦΗΣ» που παρουσίαζε η κ. Βάσια Τριφύλλη.

Συνεργάστηκα επίσης με τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη (ΑΝΤ1) για την εκπομπή «ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ».

Τον Οκτώβριο του 1999 συνεργάστηκα με την τηλεοπτική εκπομπή «ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ» που παρουσίαζε η δημοσιογράφος Βάνα Δημητρίου και προβάλλονταν από Δευτέρα έως Παρασκευή από την ΕΤ1.

Από τις 16 Απριλίου του ίδιου έτους συνεργάστηκα με τη δημοσιογράφο Κατερίνα Κωλέτση για την καθημερινή της εκπομπή «ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ» που προβάλλονταν από Δευτέρα έως Παρασκευή από το ALTER CHANNEL έως και το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν 30 Ιουνίου 2000.

Τον Δεκέμβριο του 2000 εντάχθηκα στο δυναμικό του STAR CHANNEL και στην εκπομπή του Γιώργου Βαρεμένου και της Ίνας Ταράντου  «ΛΟΓΙΑ STARΑΤΑ» που προβάλλονταν καθημερινά από το STAR.

Tον Νοέμβριο του 2001 άρχισα να συνεργάζομαι με την εκπομπή «ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ» που παρουσίαζε ο Γιώργος Λιάγκας και προβάλλονταν από Δευτέρα έως Παρασκευή από την τηλεόραση του ALPHA.

Tον Μάρτιο του 2002 τον ακολούθησα στην τηλεόραση του STAR CHANNEL και στην εκπομπή του «ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ». Όταν σταμάτησε η εκπομπή (Απρίλιος 2002) δούλεψα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR.  Τον Μάιο του ίδιου έτους εντάχθηκα στην εκπομπή «BEST SELLER» που παρουσίαζε η Χριστίνα Λαμπίρη. Η εκπομπή σταμάτησε τέλη Ιουλίου οπότε και εντάχθηκα ξανά στην δημοσιογραφική ομάδα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και στις εκπομπές «ΖΟΥΓΚΛΑ» και «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» Εκεί παρέμεινα μέχρι και το  Ιούλιο 2008 με ένα μικρό διάλλειμα 6 μηνών (Οκτώβριος  2007- Μάρτιος 2008) όπου πήγα ως Αρχισυντάκτης της εκπομπής «ΜΠΟΡΩ» που παρουσίαζε η Άννα Δρούζα καθημερινά στην τηλεόραση του STAR CHANNEL.

Από το 2007 διατηρώ το ενημερωτικό blog ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ ενώ υπήρξα από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του site zougla.gr του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου. Από τον Μάρτιο του 2010 έως και τον Απρίλιο του 2011 ήμουν στην εφημερίδα «ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» ιδιοκτησίας του δημοσιογράφου  Σεραφείμ  Κοτρώτσου η οποία και έχει κλείσει σήμερα. Αυτή την περίοδο ασχολούμαι μόνο με το blog μου και δεν έχω καμιά άλλη επαγγελματική δραστηριότητα.)

«Τυράκια», «καλοί» και «κακοί» και… «κοινωνική δικαιοσύνη»

Με «χαλί» το γνωστό παραμύθι για τους «κρίσιμους κάβους» που μόλις περάσουν θα δει τάχα ο λαός το περιβόητο… «φως στον ορίζοντα», η κυβέρνηση ξεδιπλώνει μια σειρά από κάλπικα επιχειρήματα γύρω από τη φύση και την πορεία της διαπραγμάτευσης, επιχειρώντας να αποσπάσει την ανοχή των εργαζομένων και του λαού, να περιορίσει όσο μπορεί την αντίδρασή τους απέναντι στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής και την υλοποίηση των βάρβαρων μέτρων που περιλαμβάνονται στο πακέτο της πρώτης «αξιολόγησης» του 3ου μνημονίου.

Το «τυράκι» της «ελάφρυνσης» του κρατικού χρέους

«Αιχμή του δόρατος» στη σχετική επιχειρηματολογία του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς και άλλων επιτελείων του συστήματος, είναι το γνωστό… «τυράκι»: Η «ελάφρυνση του χρέους». Οσο, μάλιστα, προχωράνε τα παζάρια με τους «εταίρους» και όσο πιο κοντά έρχεται η προώθηση του επόμενου αντιλαϊκού πακέτου, τόσο «εξελίσσεται» και ο τρόπος που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση το ζήτημα του κρατικού χρέους, ενός χρέους που προκλήθηκε για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Πριν από περίπου δύο βδομάδες, ο Αλ. Τσίπρας, μιλώντας στη συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματός του, ανέπτυσσε τη θεωρία της… «Ιθάκης»: «Με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης», έλεγε, «ανοίγει ο δρόμος στην απαραίτητη, αναγκαία συζήτηση για την απομείωση της καθαρής παρούσας αξίας του δημόσιου χρέους». Δηλαδή, συνέχιζε, «η συμφωνία του καλοκαιριού» (έτσι λέγεται πλέον στα… ΣΥΡΙΖΑίικα το 3ο μνημόνιο), είναι μια συμφωνία που «έχει Ιθάκη, δεν είναι ένας ατελείωτος Γολγοθάς, έχει στόχο»...

Μια βδομάδα μετά και καθώς τα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζεται να προωθήσει η κυβέρνηση γίνεται όλο και πιο δύσκολο να «κουκουλωθούν», η «Αυγή της Κυριακής» παρουσιάζει στο πρωτοσέλιδό της τη «δραστική μείωση του χρέους» ως… «αντιστάθμισμα στις εξωφρενικές απαιτήσεις του ΔΝΤ».

Ουσιαστικά, η κυβέρνηση καλλιεργεί την απάτη ότι ο λαός πρέπει να υπομείνει τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, γιατί η «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους που θα ακολουθήσει, θα ελαφρύνει τάχα και τα δικά του βάρη.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι τελείως διαφορετική:

— Τα αντιλαϊκά μέτρα που προωθούνται μέσω του 3ου μνημονίου, όπως και τα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων που διατηρούνται στο ακέραιο, είναι μόνιμου χαρακτήρα, ο πυρήνας τους προωθείται σε όλη την ΕΕ, ανεξάρτητα από το ύψος του κρατικού χρέους, ακριβώς γιατί υπηρετούν την προσπάθεια του κεφαλαίου να διασφαλίσει και να μεγιστοποιήσει την ανάκαμψη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του.

— Η όποια «διευθέτηση» του κρατικού χρέους, είτε με επιμήκυνση στην περίοδο αποπληρωμής είτε με μειώσεις τόκων κ.ο.κ., θα συνοδευτεί από νέα αντιλαϊκά μέτρα. Το ύψος της «ελάφρυνσης» θα εξαρτηθεί από τον όγκο των αναδιαρθρώσεων, όπως είπε χαρακτηριστικά την περασμένη βδομάδα ο επικεφαλής του Euro Working Group, Τ. Βίζερ, επιβεβαιώνοντας αυτό που έχει ήδη βιώσει ο λαός από τα προηγούμενα «κουρέματα» του χρέους: Κανένας ιμπεριαλιστικός οργανισμός, καμιά αστική τάξη και κανένα μονοπώλιο δεν προχωρά σε «διευθέτηση» χρέους… «για την ψυχή της μάνας του» και χωρίς ανταλλάγματα.

— Η όποια… «εξοικονόμηση πόρων» από την «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους, όπως και τα «οφέλη» από τα υπόλοιπα στοιχεία που συμπληρώνουν την «Ιθάκη» του κεφαλαίου (π.χ. συμμετοχή στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της ΕΚΤ, κονδύλια από το «πακέτο Γιούνκερ» κ.ο.κ.), δεν πρόκειται να κατευθυνθούν στην ανακούφιση λαϊκών στρωμάτων, στην ανάκτηση των τεράστιων απωλειών τους. Αντίθετα, μέσω του «αναπτυξιακού νόμου» και των άλλων αντίστοιχων «εργαλείων» που έχει στα σκαριά η κυβέρνηση, θα αποδοθούν ξανά στο κεφάλαιο, με τη μορφή επιπλέον κρατικών ενισχύσεων στις επενδύσεις του, νέων φοροελαφρύνσεων και προνομίων κάθε είδους…

— Βασική παράμετρος εξάλλου της υπόθεσης «ελάφρυνση» και «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους είναι η περιβόητη «επάνοδος στις αγορές», η διασφάλιση δηλαδή της δυνατότητας του εγχώριου κεφαλαίου να λαμβάνει φρέσκα δάνεια από τις διεθνείς χρηματαγορές για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, φορτώνοντας νέα χρέη στην πλάτη του λαού…

«Καλοί» και «κακοί» ενωμένοι απέναντι στους λαούς

Αλλο… «κλασικό» κομμάτι της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι οι περιγραφές για τους «καλούς» και τους «κακούς» της διαπραγμάτευσης. Κάποτε σαν δίπολο «καλοί» – «κακοί» παρουσιάζονταν κατά κύριο λόγο το ζευγάρι Γαλλία – Γερμανία, αλλά καθώς τώρα με το Προσφυγικό – και πάντα με βάση τα συμφέροντα των τμημάτων του κεφαλαίου που αυτή εκπροσωπεί – η κυβέρνηση Μέρκελ έχει περάσει στο… στρατόπεδο των «καλών», το δίπολο «ανανεώθηκε», με τους «ευρωπαϊκούς θεσμούς» στο ρόλο του «καλού» και το ΔΝΤ στο ρόλο του «κακού»…

«Το ΔΝΤ δημιουργεί προβλήματα για τους γνωστούς λόγους, από την άλλη πλευρά, βεβαίως, η Κομισιόν και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν μια άλλη στάση», δήλωνε σε συνέντευξή του την Παρασκευή ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας.

Η κυβέρνηση «κουκουλώνει» το χαρακτήρα των υπαρκτών αντιθέσεων, τόσο μεταξύ των ιμπεριαλιστικών οργανισμών όσο και στο εσωτερικό τους, οι οποίες αφορούν βέβαια τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάθε ισχυρού καπιταλιστικού κέντρου, τον επιμερισμό χασούρας και κερδών μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου, τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για την «επόμενη μέρα» στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Τέτοιοι ανταγωνισμοί βρίσκονται κατά βάση πίσω από τη στάση του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού οργανισμού στη διαπραγμάτευση και όχι τόσο η «κοστολόγηση» του ενός ή του άλλου αντιλαϊκού μέτρου.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση «κουκουλώνει» και το γεγονός ότι ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους αντιθέσεις, όλοι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, όλα τα τμήματα του κεφαλαίου στέκονται ενιαία απέναντι στην πολιτική που τσακίζει τους λαούς, προωθούν όλοι μαζί την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ακριβώς γιατί αυτό επιβάλλουν οι νόμοι της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Και μόνο το «καμάρι» της κυβέρνησης για τη «σύγκλισή» της με τους «ευρωπαϊκούς θεσμούς», με τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, στις συνθήκες και τις αποφάσεις της οποίας περιλαμβάνονταν πολλά χρόνια πριν από την κρίση όσα αντιλαϊκά μέτρα επιβάλλονται σήμερα στους λαούς, είναι ενδεικτικό για τον αντιλαϊκό χαρακτήρα των παζαριών της…

Αντίστοιχα ενδεικτική, εξάλλου, σε σχέση με το για λογαριασμό τίνος επιβάλλονται τα αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, είναι η «αγωνία» που εκφράζει ο ΣΕΒ για την «άμεση και με επιτυχία ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του νέου προγράμματος», όπως και οι προτάσεις που καταθέτει για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, όπως π.χ. για τη σύνδεση του «αφορολόγητου» με το όριο της φτώχειας…

«Κόκκινη γραμμή»… η υπεράσπιση του μνημονίου!

Το παραμύθι της κυβέρνησης για τους «κακούς» της διαπραγμάτευσης που «ζητάνε περισσότερα από όσα συμφωνήσαμε», έχει και την αντίστοιχη συνέχεια: «Ξεκαθαρίζω ότι η Ελλάδα δε θα κάνει τίποτα λιγότερο, αλλά και τίποτα περισσότερο από όσα προβλέπει η συμφωνία του Ιούλη», διατυμπάνισε ο Αλ. Τσίπρας σε δηλώσεις του στη συνάντηση των σοσιαλδημοκρατών ηγετών της ΕΕ στο Παρίσι, τα ίδια επανέλαβε και προχτές, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.

Επιβεβαιώνοντας ότι η λογική του τάχα «μικρότερου κακού» οδηγεί πάντα στο ακόμα μεγαλύτερο, η κυβέρνηση της… «σκληρής διαπραγμάτευσης» καλεί το λαό να υιοθετήσει ως… «κόκκινη γραμμή» την υπεράσπιση του 3ου μνημονίου! Τη διατήρηση δηλαδή όλων των προηγούμενων αντιλαϊκών μέτρων και την προσθήκη νέων βάρβαρων αναδιαρθρώσεων σε Ασφαλιστικό, Φορολογικό, Εργασιακά, «κόκκινα» δάνεια, ιδιωτικοποιήσεις κ.ο.κ.

Ακόμα παραπέρα, το πόσα μέτρα λαμβάνονται, όπως και το «μείγμα» της αντιλαϊκής πολιτικής καθορίζονται στην πραγματικότητα από τις ανάγκες του κεφαλαίου και το «ειδικό βάρος» του στους διεθνείς ανταγωνισμούς και όχι με βάση τη… «διαπραγματευτική τακτική» της εκάστοτε κυβέρνησης. Στο φόντο λοιπόν της συνεχιζόμενης καπιταλιστικής κρίσης, της δυσκολίας της ΕΕ να περάσει σε δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η πορεία της αντιλαϊκής κλιμάκωσης, πέρα και πάνω από όσα προβλέπει η… «συμφωνία του Ιούλη», είναι προδιαγεγραμμένη, στο βαθμό που ο λαός περιμένει άσπρη μέρα από τις… «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης.

Σφαγή με… «κοινωνική δικαιοσύνη»

Και αφού πλέον δεν έχει μείνει και κανείς που να μην καταλαβαίνει ότι έρχονται και νέα αντιλαϊκά μέτρα, η κυβέρνηση επιστρατεύει και τη θεωρία της σφαγής με… «κοινωνική δικαιοσύνη».

«Η κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι πως πρέπει να πληρώσουν και αυτοί οι οποίοι δεν πλήρωναν», λέει π.χ. ο Π. Ρήγας για το Φορολογικό, μιλώντας για «επιβάρυνση ανάλογα με τη φοροδοτική ικανότητα».

Πίσω από το… «να πληρώσουν και αυτοί» βέβαια κρύβεται όλο το ζουμί: Ο λαός καλείται να συνεχίσει να ματώνει για λογαριασμό του κεφαλαίου, με την… «παρηγοριά» ότι τώρα θα πληρώσουν και οι «έχοντες». Μόνο που ως «έχοντες» βαφτίζονται όσα τμήματα των εργατικών – λαϊκών στρωμάτων βρίσκονται ακόμα πάνω από τα όρια της φτώχειας, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ακουμπά τα κέρδη του κεφαλαίου, αλλά του τάζει και κάθε είδους ανταλλάγματα και «κίνητρα», ώστε και η όποια πρόσκαιρη «επιβάρυνσή» του ενδεχομένως να προκύψει από το α ή το β μέτρο, να του δοθεί πίσω στο πολλαπλάσιο…

«Τυράκια» σαν την «ελάφρυνση» του χρέους, «καλοί» και «κακοί» στη διαπραγμάτευση, «κόκκινες γραμμές», «μέτρα με κοινωνική δικαιοσύνη»…

Ολα τα προηγούμενα χρόνια έχει συσσωρευτεί μπόλικη πείρα που μπορεί να αξιοποιήσει ο λαός, ώστε να μην «τσιμπήσει» σε τέτοιου είδους παραμύθια, όπως και στις διάφορες παραλλαγές τους που θα λανσάρονται όσο πλησιάζει η ώρα της ψήφισης και της εφαρμογής των νέων αντιλαϊκών μέτρων…

Καμιά αυταπάτη δε χωράει για τα παζάρια της κυβέρνησης με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, καμιά αναμονή για το αποτέλεσμά τους. Στη νέα φάση της ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου που βρίσκεται προ των πυλών, απάντηση μπορεί να δώσουν μόνο η συνεχής λαϊκή επαγρύπνηση και κινητοποίηση, η οργάνωση της πάλης στην κατεύθυνση της ανατροπής!

Πηγή: Ριζοσπάστης

Η «Αυγή» φτιάχνει κλίμα καταστολής;

Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τις σελίδες της «Αυγής», προκαλούν και απειλούν ανοιχτά με καταστολή τους αγωνιζόμενους αγρότες. Επικεντρώνουν μάλιστα τις απειλές τους στη μικρομεσαία αγροτιά, που δίνει μάχη επιβίωσης, προειδοποιώντας ότι αν δεν αποσυρθεί από τα μπλόκα και δεν κάτσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, εξαντλούνται τα περιθώρια να υπάρξει «δημοκρατική διέξοδος».

Η κυβέρνηση, που συκοφαντεί συστηματικά τους αγώνες και τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, τολμάει τώρα να τους στείλει τελεσίγραφο ότι αν δεν προσέλθουν για διάλογο στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής την ερχόμενη Τρίτη, τότε «η κυβέρνηση έχει νωπή λαϊκή εντολή και την ευθύνη να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα».

Δεν απειλεί μόνο με κρατική καταστολή, αλλά προσπαθεί να ενεργοποιήσει και τον «κοινωνικό αυτοματισμό», να στρέψει τους εργαζόμενους και άλλα λαϊκά στρώματα εναντίον τους. Να πετύχει δηλαδή αυτό που δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα, παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια.

Γι’ αυτό η «Αυγή» γράφει ότι καθήκον της κυβέρνησης σε κάθε περίπτωση είναι «να δημιουργήσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ώστε όλοι οι Έλληνες εργαζόμενοι να μπορούν να απολαμβάνουν δίκαια τους κόπους τους».

Ταυτόχρονα, κάνει σινιάλο στους μεγαλοαγρότες και στους επιχειρηματίες/εξαγωγείς του αγροτικού τομέα να βάλουν πλάτη στην υπονόμευση των αγώνων.

Σ’ αυτούς απευθύνεται και όχι στους χιλιάδες μικρομεσαίους, όταν κινδυνολογεί ότι αν παραταθεί ο αποκλεισμός οδικών αξόνων, λιμένων και αεροδρομίων, «θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι Έλληνες αγρότες, των οποίων τα προϊόντα έχασαν τις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές από τη διακοπή των εξαγωγικών ροών».

Φαίνεται πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πεθύμησε της εικόνες με τους θερμοκηπιάδες της Κρήτης να στρέφονται ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες και να καίνε τους κάβους των καραβιών για να φύγουν φορτωμένα με τα προϊόντα τους τα φορτηγά για τις χώρες της Ευρώπης.

Η κυβέρνηση κουνάει το δάχτυλο στους αγρότες και επί της ουσίας παραδέχεται ότι τους καλεί σε διάλογο για να τους ανακοινώσει ότι δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω σε ό,τι αφορά τον πυρήνα των μέτρων που έχει αποφασίσει σε βάρος τους με το Ασφαλιστικό, το Φορολογικό, την ΚΑΠ.

Γι’ αυτό σημειώνει με έμφαση η «Αυγή» ότι η χώρα «βρίσκεται εδώ και πέντε και πλέον χρόνια σε καθεστώς επιτήρησης για το υπερβολικό της χρέος», ότι «η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να ικανοποιήσει ταυτόχρονα όλα τα αιτήματα των κλάδων της οικονομίας στις σημερινές ασφυκτικές συνθήκες» και άλλα παρόμοια.

Επομένως, καμιά υποχώρηση δεν είναι διατεθειμένη να κάνει η κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο να αποσύρει το Φορολογικό και το Ασφαλιστικό, που θέτουν σαν όρο οι αγρότες για να συζητήσουν μαζί της.

Σε ένα πράγμα έχει απόλυτο δίκιο η «Αυγή», η οποία γράφει ότι «σε καμιά περίπτωση το νομοσχέδιο πριν γίνει τελικά νόμος δεν θα είναι ίδιο με εκείνο στην αρχική μορφή του. Γι’ αυτό άλλωστε αποκαλείται σχέδιο νόμου».
Πράγματι, το νομοσχέδιο στην τελική του μορφή δεν θα είναι ίδιο με το αρχικό σχέδιο, αλλά πολύ χειρότερο! Αυτό δείχνει άλλωστε το σύνολο της διαπραγμάτευσης που κάνει η κυβέρνηση για το Ασφαλιστικό, όπου σύμφωνα με τον Γ. Κατρούγκαλο, όλα τα βασικά ζητήματα είναι ανοιχτά και αναζητείται συμβιβασμός προς το χειρότερο.
Τέλος, η «Αυγή», αντιγράφοντας αλήστου μνήμης πρακτικές, υποδεικνύει στους αγρότες να δεχτούν την πρόσκληση για διάλογο την Τρίτη στη Βουλή, διαφορετικά «οι ευθύνες θα χρεωθούν αποκλειστικά σε αυτούς». Τους καλεί να κατανοήσουν «την κρισιμότητα των στιγμών» και «να πρυτανεύσει η φωνή της λογικής».

Όλα συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση, με την πρωτοβουλία της για διάλογο στην Επιτροπή της Βουλής, προσπαθεί να διεμβολίσει τις αγωνιστικές διαθέσεις των αγροτών, να τους διασπάσει, να τους σύρει σε συμβιβασμό χωρίς καμιά υποχώρηση από την πλευρά της.

Ταυτόχρονα όμως, όπως δείχνει το άρθρο της «Αυγής», προσπαθεί να δημιουργήσει και το «τέλειο άλλοθι» για την σκλήρυνση της στάσης της απέναντι στα μπλόκα από την ερχόμενη βδομάδα, να προετοιμάσει το έδαφος της καταστολής…

Γι’ αυτό σήμερα είναι αναγκαία να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους μικρομεσαίους αγρότες από την εργατική τάξη και τα αλλά λαϊκά στρώματα.

Επικίνδυνη τακτική

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει άμεσα ή έμμεσα τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, των αγροτών και άλλων λαϊκών στρωμάτων με «σχέδια αποσταθεροποίησης», όπως τα ονομάζει, δεν αποτελεί καμιά πρωτοτυπία. Πολλές πριν από αυτήν κυβερνήσεις επικαλέστηκαν το ίδιο επιχείρημα, συκοφαντώντας τις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, ταυτίζοντάς τες με προβοκατόρικες ενέργειες ή παρεμβάσεις διαφόρων αστικών μηχανισμών. Το γεγονός όμως ότι αυτό το επιχείρημα διατυπώνεται από μια κυβέρνηση, που η κύρια πολιτική δύναμη που τη συγκροτεί, ο ΣΥΡΙΖΑ, μίλαγε τα προηγούμενα χρόνια στο όνομα του κινήματος το κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο.

Κατ’ αρχάς, γιατί την ίδια στιγμή που κυβερνητικά στελέχη και επιτελεία, στον κυβερνητικό Τύπο, διατυπώνουν αυτές τις απόψεις, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ και συνδικαλιστικές του οργανώσεις εκδίδουν ανακοινώσεις με τις οποίες χαιρετίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις.

Όσο και αν φαίνεται αντιφατικό, δεν είναι. Πρόκειται για ενιαία τακτική της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που ξεδιπλώνεται με δύο τρόπους:

Συκοφαντώντας, αλλά και παρεμβαίνοντας στο περιεχόμενο και τον προσανατολισμό των κινητοποιήσεων. Καθόλου τυχαία η προσπάθεια αυτή ξεδιπλώθηκε παραμονές της μεγάλης χτεσινής απεργίας.

Η μαζική συμμετοχή στα απεργιακά συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ αποτέλεσε μια πρώτη απάντηση σε αυτήν την επικίνδυνη τακτική.

Η συκοφάντηση των εργατικών – λαϊκών κινητοποιήσεων και όσους πρωτοστατούν σε αυτές θα συνεχιστεί. Τα διάφορα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι έτσι υπηρετείται το παιχνίδι των «νεοφιλελεύθερων κέντρων του εσωτερικού και του εξωτερικού» ότι είναι κινήσεις που ξεπερνάνε τα όρια, αναφερόμενα κυρίως στα αγροτικά μπλόκα. Επιδιώκουν έτσι να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, να διαμορφώσουν κλίμα αντιπαράθεσης ανάμεσα σε λαϊκά στρώματα, αλλά και να αποκτήσουν τη νομιμοποιητική ανοχή στη λαϊκή συνείδηση, να χτυπήσουν και κατασταλτικά τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Όπως γράφει γνωστός αρθρογράφος της «Αυγής» – θυμίζοντάς μας άλλους σε άλλα έντυπα πριν από μερικά χρόνια – η κυβέρνηση «οφείλει να αντιδράσει και να απελευθερώσει τις συγκοινωνίες και τις εμπορικές οδούς. Είναι συνταγματική της υποχρέωση».

Η προσπάθεια παρέμβασης στο κίνημα δεν θα σταματήσει. Με συγκεκριμένο καταμερισμό, το κόμμα και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ παρεμβαίνουν, ώστε κατ’ αρχάς να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσα στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα ότι δήθεν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για τους φτωχούς, τους χαμηλοεισοδηματίες, τους μισθωτούς και ανέργους, παρουσιάζοντας λίγο – πολύ τους μικρομεσαίους αγρότες ως διεφθαρμένους τσιφλικάδες και τους νέους με τα μπλοκάκια ως γραβατωμένους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Την ίδια στιγμή, στην ατζέντα της διαπραγμάτευσης, ανοίγουν, πέρα από το Ασφαλιστικό και Φορολογικό, και τα Εργασιακά, οι ιδιωτικοποιήσεις, σηματοδοτώντας μια εφ’ όλης της ύλης επίθεση στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Κατά δεύτερον, αποσκοπούν ώστε η όποια δυσαρέσκεια και διαμαρτυρία να προσανατολιστεί στην κατεύθυνση της «στήριξης της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση». Δηλαδή, οι εργαζόμενοι να μην αντιπαρατεθούν με την κυβέρνηση, το κεφάλαιο, τους μεγαλοεπιχειρηματίες και να επικεντρώσουν τη διαμαρτυρία τους απέναντι στους «κακούς» δανειστές, που όμως η κυβέρνηση αναγνωρίζει ως εταίρους της, συνδιαλέγεται μαζί τους και από κοινού ενσωματώνουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα στο ήδη αντιλαϊκό κυβερνητικό σχέδιο για το Ασφαλιστικό.

Σε αυτήν την προσπάθειά της, η κυβέρνηση σιγοντάρεται από τμήματα του κεφαλαίου, διευκολύνεται από τις παρεμβάσεις των άλλων αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), που καλούν το λαό να μην περάσει τα όρια και που δηλώνουν ότι διαφωνούν με το κλείσιμο των δρόμων, τα μπλόκα. Θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από τις μάχες που θα δοθούν το επόμενο διάστημα με προσανατολισμό την κλιμάκωση, πατώντας πάνω στη θετική πείρα της χτεσινής απεργίας και των απεργιακών συλλαλητηρίων, της μάχης των μπλόκων. Θα κριθεί από την αντοχή, τη σταθερότητα, από τη διεύρυνση του διεκδικητικού πλαισίου, από την αντιμετώπιση των τρικλοποδιών που βάζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Μια ακόμα απόδειξη – απάντηση στο Προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου Ηλιούπολης

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΩΝ ΨΥΚΤΙΚΩΝ ΤΗΣ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΤΑ ΕΠΑΛ

Η Λαϊκή Συσπείρωση πήρε την κραυγή και το αίτημα των μαθητών και ανέδειξε την αυθαίρετη άρνηση της διεύθυνσης του ΕΠΑΛ Ηλιούπολης να συγκροτήσει και να λειτουργήσει το τμήμα ψυκτικών στην Β΄ Λυκείου. Παρενέβη για το πρόβλημα, με παράσταση στην διεύθυνση του σχολείου και με ανακοίνωση στις 13 Οκτώβρη 2015. Έφερε το θέμα για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 15 Οκτωβρίου 2015, στηρίζοντας έμπρακτα τον αγώνα και την αγωνία των μαθητών και των οικογενειών τους.

Με την παρέμβαση των κομμουνιστών δημοτικών συμβούλων, τις τοποθετήσεις καθηγητών, γονέων και μαθητών το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα αποφάσισε τη στήριξη του αιτήματος των μαθητών, τονίζοντας την αναγκαιότητα λειτουργίας του. Πάρθηκε απόφαση για παράσταση – παρέμβαση στην Περιφερειακή Διεύθυνση της Εκπαίδευσης το αργότερο μέχρι την Δευτέρα 19 Οκτώβρη 2015, ώστε να παρέμβει για την έγκαιρη λύση του ζητήματος, προς το συμφέρον της σχολικής κοινότητας, των μαθητών της Β΄ τάξης των Ψυκτικών και των οικογενειών τους που σήμερα βρίσκονται σε μεγάλη αναστάτωση.

Στη συνάντηση με τον Προϊστάμενο της Περιφερειακής διεύθυνσης δεσμεύτηκε για την έγκαιρη λειτουργία του τμήματος και ότι θα ασκήσει έλεγχο στη διευθύντρια του ΕΠΑΛ. Δεσμεύτηκε δε ότι αν η σχολική κοινότητα πάει στον ίδιο τις αιτήσεις των μαθητών για την επιθυμία ένταξης τους στο αντίστοιχο τμήμα, θα κινήσει τις διαδικασίες λειτουργίας του.

Η Λαϊκή Συσπείρωση καλεί τους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους τους να μην εφησυχάσουν, χρειάζεται επαγρύπνηση και έλεγχος μέχρι την υλοποίηση της πάρα πάνω δέσμευσης. Για να μην χαθεί άλλος χρόνος και να μπουν επιτέλους τα παιδιά στην τάξη και την ειδικότητα που έχουν επιλέξει.

Τα γεγονότα στο ΕΠΑΛ πρέπει κατά την γνώμη μας να προβληματίσουν τους διδάσκοντες. Το Τεχνικό Σχολείο στην πόλη θα μείνει όρθιο και θα περιφρουρηθεί η λειτουργία του ως δικαίωμα των παιδιών και των οικογενειών τους. Πρέπει να απομονωθεί κάθε ενέργεια που ξεχνά αυτήν την αλήθεια και αυτή την λαϊκή ανάγκη.

Τέλος αξίζει να επισημανθεί ότι για την παρέμβαση στην Περιφερειακή Διεύθυνση με βάση και την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου η πρωτοβουλία και πάλι ήταν της Λαϊκής Συσπείρωσης και παραβρέθηκε η Αριστερή Πρωτοβουλία.

Δημοτική αρχή και το προεδρείο του Δημοτικού Συμβούλιου ήταν απόντες… Καλά τα λόγια αλλά…. Ακόμη πιο αποκαλυπτικές οι πράξεις τους !

Δυναμώνουμε τον αγώνα και την συλλογική δράση σε κάθε μέτωπο για κάθε λαϊκό πρόβλημα!

Στηρίζουμε το αίτημα και την κραυγή των μαθητών στο ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ της πόλης.

cebbceb1cf83cf85.jpgΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ηλιούπολη 13 Οκτώβρη 2015

Στηρίζουμε το αίτημα και την κραυγή των μαθητών στο ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ της πόλης.

Να συγκροτηθεί και να λειτουργήσει τώρα το τμήμα της Β’ τάξης ψυκτικών!

 

   Ανάστατοι είναι οι μαθητές και οι γονείς στο ΤΕΛ της πόλης μας αφού ομάδα παιδιών της Β’ Λυκείου που θέλησαν να ακολουθήσουν την ειδικότητα του ψυκτικού, συνάντησαν την άρνηση της Διευθύντριας του σχολειού να συγκρότηση τμήμα με την αντίστοιχη ειδικότητα.

   Η διεύθυνση του σχολειού επικαλείται την νομολογία που ορίζει ότι για να συγκροτηθεί τμήμα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή τουλάχιστον 12 μαθητές. Εδώ τα παιδιά που δήλωσαν συμμετοχή ήταν 11. Με αυτό το επιχείρημα η διεύθυνση του σχολείου αποφάσισε παρά την αντίθετη γνώμη της πλειοψηφίας του εκπαιδευτικού συμβούλιου να μην συγκροτήσει το τμήμα!

   Η διευθύντρια του σχολείου, με όπλο το θεσμικό πλαίσιο, αποφασίζει μόνη της! Τα παιδιά δεν θα ακολουθούσουν την ειδικότητα του ψυκτικού, θα γίνουν κομμωτές, μηχανολόγοι, γιατί έτσι αποφάσισε η διευθύντρια, έτσι της βγαίνει, είναι …νομοταγής!!
Κι όμως στο σχολειό υπάρχουν και καλώς υπάρχουν, ήδη και άλλα τμήματα ειδικοτήτων που λειτουργούν με πολύ μικρότερο αριθμό μαθητών! Όπως πληροφορηθήκαμε υπήρξαν δυο ακόμη παιδιά που δήλωσαν συμμετοχή στην συγκεκριμένη ειδικότητα που συμπλήρωναν και τυπικά το «νόμιμο» αριθμό άλλα τις αιτήσεις τους η διεύθυνση δεν τις αποδέχτηκε, ως εκπρόθεσμες!! Αποτέλεσμα σήμερα 11 μαθητές να διοχετεύονται χωρίς την θέληση τους σε άλλες ειδικότητες, που δεν είναι η επιλογή τους. 11 παιδιά επιχειρούν να θεμελιώσουν την ζωή και την επαγγελματική προοπτική τους και «τρώνε πόρτα» από το σχολείο! Από ένα εκπαιδευτικό σύστημα ταξικό, γραφειοκρατικό και ανάλγητο, που δεν διστάζει να αλέσει τα όνειρα φτωχών παιδιών που παλεύουν να κρατηθούν στα θρανία και όρθια αύριο στην ζωή. Ένα ολόκληρο σύστημα τους κλέβει τα όνειρα και την ζωή με το καλημέρα!

   Στην παρέμβαση που έγινε από την επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης και εκπροσώπους της Λαϊκής Επιτροπής η διευθύντρια με σκαιότητα και απαξιωτικό τρόπο αντιμετώπισης, επικαλέστηκε ακόμη ένα επιχείρημα για την μη συγκρότηση του τμήματος. Την έλλειψη εκπαιδευτικών στο συγκεκριμένο σχολείο.

   Όμως και σε αυτό το ζήτημα υπάρχει λύση! Στα ΤΕΛ των όμορων δήμων υπάρχουν ήδη εκπαιδευτικοί με αντίστοιχες ειδικότητας που θέλουν να συμπληρώσουν ωράριο και θα μπορούσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, να λειτουργήσει το τμήμα!

   Κι όμως η διευθύντρια δεν δέχεται κουβέντα! Οδήγησε το σχολείο σε κατάληψη, και απορρίπτει την παρέμβαση της ΕΛΜΕ, των γονιών, των φορέων της πόλης. Παραμένει πεισματικά στην απόρριψη κάθε σκέψης και ενέργειας, για να βρεθεί λύση στο δίκαιο και αναφαίρετο αίτημα των παιδιών. Δεν δέχεται καν να παραπέμψει το θέμα με ερώτημα στην δευτεροβάθμια διεύθυνση! Η διευθύντρια έχει την κύρια ευθύνη σε αυτή την φάση και τα παιδιά δίκαια αντιδρούν με κατάληψη απαιτώντας να συγκροτηθεί το τμήμα ψυκτικών στο σχολείο. Φαίνεται ότι κάποιοι, σαν την συγκεκριμένη διευθύντρια, έχουν ξεχάσει ότι το δημόσιο σχολείο συγκροτείται και λειτούργει για τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και της οικογένειας. Ότι το δημόσιο σχολείο το πληρώνει με το αίμα και το μόχθο της η λαϊκή οικογένεια. Ότι δεν είναι φέουδο κανενός και ανεξέλικτη η λειτουργία του!

   Τι αλήθεια κρύβεται πίσω από την άρνηση της;

  Γιατί αρνείται να παραπέμψει το αίτημα των παιδιών στην παραπάνω διεύθυνση;
   Γιατί άλλα τμήματα συγκροτήθηκαν με λιγότερους μαθητές;
   Γιατί δεν διστάζει να τινάξει στον αέρα την λειτουργία του σχολείου;
   Το θέμα η Λαϊκή Συσπείρωση θα το φέρει στο δημοτικό συμβούλιο της Πέμπτης 15/10/15.
  

Λύση θα βρεθεί και θα είναι υπέρ των παιδιών.

Γιατί κανένας δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με την ζωή και το μέλλον τους.

 

Κάθε χρόνο και χειρότερα …. για τους παιδικούς σταθμούς στην Ηλιούπολη!

cebbceb1cf83cf85.jpgΈνα μήνα μετά την έναρξη της λειτουργιάς των παιδικών σταθμών για την νέα περίοδο οριστικοποιείται η εικόνα στο Δήμο και είναι αποκαλυπτική.

Μόλις 406 παιδιά βρήκαν θέση στους παιδικούς σταθμούς της πόλης !! Τα παιδιά που επανεγγράφησαν 117. Τα παιδιά μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ είναι 217 και μόλις 56 τα νέα παιδιά, από ένα σύνολο 650 αιτήσεων που έγιναν στο Δήμο για εφέτος!

581 παιδιά και οικογένειες βρήκαν την πόρτα των παιδικών σταθμών κλειστή! Οι 130 από αυτούς που έμειναν απέξω είναι άνεργα νοικοκυριά. Άνεργες μανάδες που η δημοτική Αρχή ξεδιάντροπα και από χέρι απορρίπτει χωρίς καν να εξετάζει! .

Η παραπάνω εικόνα αποδίδει με ακρίβεια τη λαϊκή έκφραση «κάθε πέρσι και καλύτερα»! Μόνο την τελευταία 5ετία έχει μειωθεί πάνω από τα 2/3 η δυναμικότητα των παιδικών σταθμών στο δήμο μας!

Μια από τα ίδια και η εικόνα της χρηματοδότηση τους. Μόνο για φέτος (2015) μειώθηκε η κρατική χρηματοδότηση στο δήμο κατά 100 χιλιάδες ευρώ και όλα δείχνουν ότι θα συνεχιστεί! Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί κρατιούνται εν ζωή με βάση το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ.

Ένα πρόγραμμα που η χρηματοδότηση του έχει ημερομηνία λήξης. Ο προηγούμενος υπουργός Εσωτερικών κος Βουτσης παραδέχτηκε στην Βουλή ότι είναι ζήτημα αν θα μπορέσει να κρατηθεί η χρηματοδότηση του για τα επόμενα δυο χρόνια!

Γνωρίζουν όλοι, Κυβέρνηση και δήμαρχοι, ότι το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ καμία σχέση δεν έχει με την επιστημονική αγωγή, την ολοκληρωμένη φροντίδα και ανάπτυξη του παιδιού. Με την ανάπτυξη των δομών για το παιδί, με τις ανάγκες την νεαρής οικογένειας. Είναι το χρονιάτικο «παρκάρισμα» του παιδιού ώστε να βγει η μάνα και η οικογένεια στο κυνήγι του μεροκάματου, στην περιπλάνηση της στυγνής εκμετάλλευσης και βαρβαρότητας που βιώνουμε όλοι στα εργοστάσια, στα εμπορικά και τις υπηρεσίες, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Είναι πρόγραμμα που ήρθε να ξηλώσει τις δημοσιές δομές, να κάνει ευκαιριακό και φτηνό το μεροκάματο για τους εργαζόμενους σε αυτές, να περιορίσει την πρόσβαση των λαϊκών οικογενειών και των παιδιών τους σε αυτές. κοκ. Με την ένταξη των παιδικών σταθμών στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ ένας όροφος στο σταθμό της οδού Ψαρών είναι από πέρσι άδειος, ένας όροφος της Τσαμαδού λειτουργεί με λιγοστά βρέφη, να γιατί έκλεισε η δημοτική αρχή τον παιδικό σταθμό πέρσι στην οδό Γληνού!

Να πως φτάσαμε έως εδώ!

Να γιατί τα παιδιά που υποδέχονται οι παιδικοί σταθμοί στην πόλη, μέσα σε πέντε μόλις χρόνια, λιγόστεψαν και από τα 730 έφτασαν στα 400!

Να γιατί από (10) δέκα παιδικές δομές καταλήξαμε σε μόλις (7) επτά !!!

Φτάσαμε εδώ με την περικοπή των κοινωνικών δαπανών διαδοχικά από τις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και σήμερα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με την αντικατάσταση της κρατικής χρηματοδότησης από ευκαιριακά ευρωπαϊκά προγράμματα. Με την πολιτική που δείχνει τις λαϊκές ανάγκες ως κόστος. Που προβάλει ως «δρόμο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης» το τσάκισμα των λαϊκών αναγκών για την σωτηρία της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Με την συνενοχή των δημοτικών αρχών που στηρίζουν την αντιλαϊκή επίθεση! Που νοικοκυρεύουν τάχα τα οικονομία στο Δήμο όπως υπερηφανεύεται η σημερινή δημοτική αρχή του Κου Βαλασσόπουλου με συρρίκνωση και εμπορευματοποίηση των πιο κρίσιμων για τις λαϊκές ανάγκες υπηρεσιών.

Καλούμε τα συνδικάτα, τους φορείς της πόλης, τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς, τα νεαρά νοικοκυριά που τα παιδιά τους απορρίφτηκαν να οργανώσουν την αντίδραση τους.

• Να απαιτηθούν άμεσα μέτρα και ενέργειες ώστε τα παιδιά που έκαναν αίτηση να βρουν επιτέλους μια θέση στους παιδικούς σταθμούς.

• Να απαιτηθούν να αλλάξουν οι δείκτες αξιολόγησης του προγράμματος ΕΣΠΑ και τους ασφυκτικούς περιορισμούς που μπαίνουν όσο αφορά τις άδειες και τον αριθμό υποδοχής παιδιών, να απαιτηθούν επιπρόσθετοι πόροι χρηματοδότησης,

• Να εξευρεθούν κτήρια ώστε να καλυφτούν οι ανάγκες όλων των παιδιών, να προσληφτεί το αναγκαίο προσωπικό,

• Να μπει πρόγραμμα επενδύσεων από Περιφέρεια και κράτος για νέους παιδικούς σταθμούς στα δημόσια οικόπεδα που σήμερα κινδυνεύουν από τους καταπατητές και ΤΑΙΠΕΔ.

Η Ανακοίνωση σε pdf

Προχωράνε με συνοπτικές διαδικασίες τα αντιλαϊκά «προαπαιτούμενα»

Αποφασισμένη να «τρέξει» τα αντιλαϊκά μέτρα του τρίτου μνημονίου είναι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το μήνυμα αυτό εστάλη στη συνεδρίαση του Euro Working Group όπου παρουσιάστηκε η λίστα με τα «προαπαιτούμενα» του Οκτώβρη.

Στις 5 Οκτώβρη θα συνεδριάσει το Eurogroup για να αποφασίσει την έναρξη της «αξιολόγησης». Την ίδια μέρα η κυβέρνηση θα πρέπει να καταθέσει το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού του 2016, αλλά και συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2015.

Μέχρι το τέλος Οκτώβρη θα έχουν προωθηθεί δεκάδες μέτρα είτε με τη μορφή νομοσχεδίων είτε με τη μορφή Υπουργικών Αποφάσεων, με επίκεντρο τη φορολογία, το Ασφαλιστικό, τις εργασιακές σχέσεις, την «απελευθέρωση» αγορών και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Την ίδια ώρα, οι «αστοχίες» στην εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού φέρνουν νέα μέτρα, πέρα από αυτά που προβλέπονται στο μνημόνιο. Στο οκτάμηνο (Γενάρης – Αύγουστος) του 2015, τα καθαρά έσοδα διαμορφώθηκαν κατά περίπου 4,2 δισ. ευρώ χαμηλότερα από το στόχο που είχε τεθεί. Η συγκεκριμένη εξέλιξη οφείλεται κυρίως στην «υστέρηση» των φορολογικών εσόδων.

Από την 1η Οκτώβρη θα προχωρήσουν και οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο. Στο στόχαστρο θα τεθούν μισθοί και συντάξεις, καθώς με βάση το μνημόνιο το ακατάσχετο όριο μειώθηκε από τα 1.500 στα 1.000 ευρώ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, για όσους έχουν χρέη άνω των 70.000 ευρώ θα αρκεί ένα e-mail από την εφορία στην τράπεζα, για να δεσμεύεται εντός 24 ωρών ο τραπεζικός λογαριασμός και μέσα σε 7 μέρες τα ποσά θα αποδίδονται στο Δημόσιο.

«Αυτά που λέτε δεν έχουν εφαρμοστεί ποτέ»!

Αυτό το επιχείρημα ακούγεται ορισμένες φορές όταν γίνεται αναλυτική παρουσίαση της πρότασης διεξόδου του ΚΚΕ.

Αυτό, βεβαίως, δεν είναι αλήθεια. Αυτά που λέει το ΚΚΕ η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα με την πάλη τους κατάφεραν σε ένα βαθμό να τα κάνουν πραγματικότητα τον 20ό αιώνα με την επανάσταση και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στην ΕΣΣΔ, στα άλλα κράτη της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης και αλλού.

Εκεί με το λαό, την εργατική τάξη στην εξουσία, την κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας αντιμετωπίστηκαν μια σειρά οξυμένα προβλήματα όπως η ανεργία, η φτώχεια, ο αναλφαβητισμός, αναπτύχθηκαν παραγωγικές δυνάμεις, άνοιξε ο δρόμος για να ξεπεραστούν μεγάλες ανισομετρίες, υπήρξαν μεγάλα επιτεύγματα, τεράστια βήματα στην επιστήμη, στον πολιτισμό. Επιτεύγματα που επέδρασαν καθοριστικά όχι μόνο στη ζωή των λαών που ζούσαν σε αυτά τα κράτη, αλλά συνολικά στην ταξική πάλη σε διεθνές επίπεδο, άσκησαν πίεση για κατακτήσεις για βελτίωση της ζωής των εργαζομένων και στα καπιταλιστικά κράτη.

  • Συνήθως, βεβαίως, υπάρχει ο αντίλογος «Ναι, αλλά αυτό το μοντέλο απέτυχε, κατέρρευσε».

Η αλήθεια είναι ότι σε αυτά τα κράτη συντελέστηκε μια διαδικασία αντεπανάστασης, μια διαδικασία ανατροπής του σοσιαλισμού και των κατακτήσεών του και παλινόρθωσης των καπιταλιστικών σχέσεων, της οικονομίας της αγοράς, της παραγωγής με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος.

Πώς έγινε αυτό; Επειδή ουσιαστικά παραβιάστηκαν βασικές αρχές της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Δηλαδή, επειδή αντί να λυθούν υπαρκτά προβλήματα στην κατεύθυνση εμβάθυνσης του σοσιαλισμού αυτά αντιμετωπίστηκαν με όρους – κριτήρια καπιταλισμού, οικονομίας της αγοράς. Για παράδειγμα, ενισχύθηκε η δυνατότητα τμημάτων της κοινωνίας να αποσπούν μεγαλύτερο μερίδιο απ’ το κοινωνικό προϊόν σε σχέση με αυτό που αντιστοιχούσε στην εργασία τους, μεγαλώνοντας εισοδηματικές διαφορές. Χαλάρωσε ο κεντρικός σχεδιασμός. Εισήχθηκε το κριτήριο του κέρδους ως «εργαλείο» για την εκτίμηση της απόδοσης των παραγωγικών μονάδων. Ενισχύθηκε ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε παραγωγικές μονάδες κ.λπ. Αυτά τα μέτρα όχι μόνο δεν έλυσαν τα προβλήματα για τα οποία υποτίθεται ότι εφαρμόστηκαν αλλά οδήγησαν στην όξυνση και νέων. Οδήγησαν στη στασιμότητα της οικονομίας, στην ανάδυση κοινωνικών δυνάμεων που είχαν ως συμφέρον την πλήρη κατάργηση των σοσιαλιστικών σχέσεων. Οι δυνάμεις αυτές πήραν το πάνω χέρι στην κοινωνία, την εξουσία, στα κόμματα που κυβερνούσαν και επέβαλαν από τα «πάνω» την αντεπανάσταση αξιοποιώντας βεβαίως τη λαϊκή αδράνεια και δυσαρέσκεια. Αποδείχθηκε ότι το παλιό δεν πεθαίνει εύκολα, ότι στη νέα κοινωνία διατηρούνται στοιχεία του παλιού που αν δεν ξεπεραστούν, μπορεί να αναζωογονήσουν το παλιό. Άλλωστε, ποτέ το νέο, το κοινωνικά προοδευτικό δεν επικράτησε μια και έξω αλλά με απόπειρες, πρώτες προσπάθειες που τις περισσότερες φορές δεν άντεξαν, αλλά τελικά επικράτησε σε επόμενη ιστορική φάση.

Κατά συνέπεια, αυτό που «απέτυχε» ήταν η προσπάθεια να ανακατευτεί ο σοσιαλισμός με στοιχεία της καπιταλιστικής οικονομίας.

  • Ακούγεται, επίσης, το επιχείρημα: «Και έτσι να είναι αυτό που λέτε δεν εφαρμόζεται πουθενά σήμερα».

Αυτό μπορεί να ισχύει, όμως δεν τεκμηριώνει το γιατί δεν μπορεί να υπάρξει στο μέλλον. Ας σκεφθούμε, για παράδειγμα, όταν ο Σπάρτακος εξεγέρθηκε ενάντια στη δουλεία, όταν οι Γάλλοι ανέτρεψαν τη μοναρχία και καθιέρωσαν τη δημοκρατία πού αλλού είχε γίνει αυτό; Όταν οι Ρώσοι ανέτρεψαν την αστική εξουσία και ξεκίνησαν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης πού αλλού είχε γίνει αυτό; Σκεφθείτε, αν όλοι αυτοί είχαν πει αυτό που λέμε να κάνουμε δεν εφαρμόζεται πουθενά σήμερα, άρα δεν είναι ρεαλιστικό, δεν γίνεται σήμερα, θα είχαμε δούλους, μονάρχες κ.λπ.

Το αν κάτι είναι ρεαλιστικό ή όχι κρίνεται από το αν είναι αναγκαίο, αν δηλαδή οι εξελίξεις δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση, αν αποτελεί την πραγματική διέξοδο για το λαό.

Η πραγματοποίησή του σχετίζεται με το αν ο λαός, οι εργαζόμενοι αποκτήσουν αυτήν τη δύναμη, την αποφασιστικότητα και θέληση να το κάνουν πραγματικότητα.

Αρέσει σε %d bloggers: