Category Archives: Δημοσιευσεις

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ: Με κριτήρια «κόστους – οφέλους» για το κεφάλαιο η αντιπλημμυρική προστασία του λαού!!!

ΜΑΝΔΡΑ 2017: 24 νεκροί

Ένα ντοκουμέντο που επιβεβαιώνει τις εγκληματικές ευθύνες κυβερνήσεων – ΕΕ έφερε  στη δημοσιότητα ο «Ριζοσπάστης» στις 7 Αυγούστου  και  αφορά τις μελέτες κόστους – οφέλους για την κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων.

   Ένα ντοκουμέντο που συμβάλλει στην αποκάλυψη των πραγματικών αιτιών για τις απώλειες περιουσιών και ανθρώπινων ζωών μετά από κάθε πυρκαγιά, βροχή ή σεισμό, αλλά και του μεγέθους των εγκληματικών ευθυνών των αστικών κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αυτές τις καταστροφές. Eνα ντοκουμέντο που έρχεται να καταδείξει γιατί  η αντιπαράθεση κυβέρνησης -ΝΔ άλλων αστικών κομμάτων  πάνω στα καμμένα και την εκατόμβη των χαμένων ζωών στο ΜΑΤΙ, όπως και το πλαίσιο συζήτησης των λογής δημοσιολογούντων στα  αστικά ΜΜΕ είναι κάλπικη και βαθειά αποπροσανατολιστική, ότι  το έγκλημα θα το δούμε και πάλι να επαναλαμβάνεται αν ο λαός μας οργανωμένα και αποφασιστικά  δεν πάρει την απόφαση να πάρει υπόθεση της ζωής του στα χεριά του, αν δεν παλέψει να διαφεντέψει οικονομία και κοινωνία με βάση τα δικά του συμφέροντα και ανάγκες …..

   “Το κείμενο έχει τίτλο «Οδηγός ανάλυσης Κόστους – Οφέλους» για τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας. Συγγραφέας του είναι το «Flood CBA», μία επίσημη «πλατφόρμα» που χρηματοδοτείται από την ΕΕ και μάλιστα από τη Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ, προκειμένου να παράσχει στα κράτη «τεχνογνωσία» και εργαλεία στο σχεδιασμό της αντιπλημμυρικής προστασίας, ενσωματώνοντας και εξειδικεύοντας τις σχετικές Οδηγίες της ΕΕ.

   Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2012 και μετά την ολοκλήρωση μιας πρώτης φάσης εργασιών και μελετών, τα συμπεράσματα των οποίων παρουσιάστηκαν σε ειδική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, ανανέωσε τη θητεία του, που διαρκεί μέχρι σήμερα. Αναπτύσσει μάλιστα δράση στα κράτη – μέλη, με συμμετοχή σε σεμινάρια που οργανώνουν Περιφέρειες σχετικά με την αντιπλημμυρική προστασία.

Συνέχεια

Advertisements

Αρθρο του Δημήτρη Κουτσούμπα στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική» για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΕ

    Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική», ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΕ αναφέρει:

 

    «Η επέτειος των 60 χρόνων από την ίδρυση της ΕOK και στη συνέχεια της EE γιορτάζεται από τους ιδρυτές της που είναι τα καπιταλιστικά κράτη – μέλη, τα μονοπώλια των ευρωπαϊκών χωρών. Γιατί η ΕΕ, είναι δικό τους δημιούργημα για τα δικά τους συμφέροντα. Δεν γιορτάζεται από τους λαούς των κρατών – μελών της, γιατί η ΕΕ δεν ήταν ποτέ, δεν είναι, ούτε μπορεί να γίνει ΕΕ των λαών.

    Στο ερώτημα ποιος ωφελήθηκε, οι λαοί ή τα μονοπώλια απαντούν τα εκατομμύρια των ανέργων, των φτωχών, των άστεγων, των ξεριζωμένων, των ανθρώπων που πρέπει να ζήσουν με λιγότερο από ένα ευρώ την ημέρα. Απαντούν όμως και οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας, της Μ. Ανατολής, της Β. Αφρικής εναντίον των οποίων η ΕΕ εξαπόλυσε πολέμους κι επεμβάσεις μαζί με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ.

    Και στη χώρα μας ο μεγάλος ωφελημένος ήταν το κεφάλαιο, το οποίο θωράκισε την πολιτική εξουσία του, βρήκε νέες αγορές, ιδιαίτερα στις βαλκανικές χώρες. Το γεγονός αυτό δεν αναιρείται από την εκδήλωση της κρίσης, η οποία επιδείνωσε τη θέση της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και της ΕΕ.

    Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση μας ότι η συνοχή της ΕΕ και της Ευρωζώνης θα δοκιμαστεί περισσότερο το επόμενο διάστημα, μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές, όχι μόνο αποπομπής χωρών αλλά και ΕΕ – ευρωζώνης διαφορετικών ταχυτήτων κλπ.

    Το ΚΚΕ από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ αποκάλυψε στο λαό τους στόχους, τις επιδιώξεις της, προειδοποίησε για το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, αντιπάλεψε τις αντιλαϊκές αντεργατικές πολιτικές της, κόντρα στους μύθους της σύγκλισης και της αλληλεγγύης, του μονόδρομου, του «μπαμπούλα» της απομόνωσης που πρόβαλαν τότε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Αλλά και των αυταπατών του ΣΥΡΙΖΑ ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει φιλολαϊκή. Σήμερα, τη θέση αυτών των χρεοκοπημένων στα μάτια των λαών μύθων, παίρνουν νέοι παραλλαγμένοι, όπως η «επιστροφή της ΕΕ στις ρίζες της, απ’ τις οποίες» –δήθεν- «ξεστράτισε». Στη νέα εξαπάτηση πρωταγωνιστεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

    Το ΚΚΕ προβάλλει το μόνο φιλολαϊκό δρόμο της αποδέσμευσης από την ΕΕ, για ανάπτυξη σε όφελος του λαού, με την εργατική τάξη στην εξουσία. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ εκφράζει, δίνει διέξοδο στη λαϊκή δυσαρέσκεια που δυναμώνει απέναντι στην ΕΕ. Αχρηστεύει τις παγίδες που στήνουν τμήματα του κεφαλαίου που καλούν το λαό να παλέψει κάτω από τις δικές του σημαίες».

«Έχεις δίκιο Θεανώ μου», θα μας περισσεύουν κιόλας!

Ανοιχτή Επιστολή προς την Αναπληρώτρια Υπουργό Εργασίας, Θεανώ Φωτίου,

από Γυναίκα με Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

 

Έχεις δίκιο Θεανώ μου! Συγγνώμη που δε σε αποκαλώ με τον τίτλο σου, αλλά σε νιώθω τόσο οικεία. Είσαι μια από μας! Έχεις δίκιο, το βροντοφωνάζω!

Αν μας δώσεις 200 ευρώ σε μετρητά θα μας καταστρέψεις. Διότι εγώ που είμαι μαθημένη από πάντα στον καπνιστό σολομό, το ροκφόρ και το μπρι, θα τα ξοδέψω μεμιάς στο ντελικατέσεν της γειτονιάς και θα μείνω και χρεωμένη. Ενώ τα 70 που μου δίνεις για νοίκι καλύπτουν τεράστιο ποσοστό του μισθώματος της χαμοκέλας μου. Τα δε άλλα 70 σε προπληρωμένη κάρτα για ρύζι, πατάτες, μακαρόνια, φτερούγες κοτόπουλου, μισό κιλό κιμά λάπα, ένα τέταρτο κιλό φέτα προσφοράς, κανά γιαούρτι και γάλα είναι υπεραρκετά για έναν ολόκληρο μήνα!

Αλήθεια, με τα 10 που περισσεύουν να πληρώσω ένα μέρος του ΕΝΦΙΑ για το χέρσο που έχω στο χωριό ή να τ’ αφήσω για την ανάκαμψη;

Σε ρωτώ γιατί ανέκαθεν μου έδινες τις καλύτερες λύσεις. Βέβαια, με τα γεμιστά που πρότεινες πέρυσι ξόδεψα κάτι παραπάνω σε ρεύμα και έπαθα και μια δυσκοιλιότητα από το πολύ ρύζι. Γι’ αυτό συγχώρα με λίγο αν σε απασχόλησα. Η δυσκοιλιότητα δημιουργεί απρόβλεπτες αντιδράσεις.

Για την «αντιγραφή»

Ελένη Γερασιμίδου (συνταξιούχος ηθοποιός)

Οι κομμουνιστές πρέπει να παλέψουν αποφασιστικά και μεθοδικά ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Συνέντευξη παραχώρησε ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής, στο περιοδικό «Μπογιούν Εγμέ» και στο «International Communist Press» (ICP).

Παραθέτουμε το κείμενο της συνέντευξης όπως δόθηκε στα ελληνικά.

ICP: Ήρθατε στην Κωνσταντινούπολη να δώσετε ένα σεμινάριο με θέμα τη θέση του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλισμό. Πιστεύετε ότι το σεμινάριο ήταν αποδοτικό;

Μ. Π.: Κατ’ αρχάς η ίδια η διοργάνωση του σεμιναρίου αποδεικνύει τις σχέσεις ουσιαστικής συντροφικής συνεργασίας των δυο κομμάτων μας. Τόσο το ΚΚΕ όσο και το ΚΚ στην Τουρκία έχουν συνειδητοποιήσει την ανάγκη να κάνουν νέα βήματα θεωρητικής επεξεργασίας, με βάση τις αρχές του μαρξισμού – λενινισμού, για να ανταποκριθούν στο καθήκον της χάραξης επαναστατικής στρατηγικής στις σημερινές συνθήκες.

Το σεμινάριο ήταν ιδιαίτερα αποδοτικό γιατί βοήθησε στη διευκρίνιση θέσεων και στην ανταλλαγή απόψεων πάνω σε κρίσιμες πλευρές της λενινιστικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού. Πλευρές που αφορούν στη δράση και προετοιμασία των κομμουνιστικών κομμάτων σε μια περίοδο που οξύνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, υπάρχουν σημάδια για εκδήλωση νέας διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης και αυξάνει η επιθετικότητα του ΝΑΤΟ και ο κίνδυνος γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

ICP: Με συντομία, πώς προσδιορίζετε το σημερινό ιμπεριαλιστικό σύστημα; Υπάρχει κάποια διαφορά από την περίοδο του Λένιν;

Μ. Π.: Η θέση του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό ως αντιδραστικής εποχής του καπιταλισμού, εποχής που ο καπιταλισμός σαπίζει και πεθαίνει, επιβεβαιώνεται σήμερα ακόμη περισσότερο απ΄ ό,τι στην εποχή του. Ζούμε την εποχή που οξύνεται δραματικά η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας και διογκώνεται ο παρασιτικός χαρακτήρας του καπιταλισμού. Μέτοχοι-παράσιτα κερδίζουν καθημερινά από επιχειρήσεις στις οποίες δεν παίζουν ρόλο, δεν έχουν καμία σχέση με την οργάνωση και λειτουργία τους.

Τα οικονομικά γνωρίσματα του μονοπωλιακού καπιταλισμού, που προσδιόρισε ο Λένιν, αποτελούν ενιαία κοινά χαρακτηριστικά των σημερινών καπιταλιστικών κρατών στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η κυριαρχία των μονοπωλίων, ο σχηματισμός του χρηματιστικού κεφαλαίου, η αύξηση της σημασίας εξαγωγής κεφαλαίου σε σχέση με την εξαγωγή εμπορευμάτων, η διαπάλη για το ξαναμοίρασμα αγορών και εδαφών είναι σήμερα ενιαία κοινά χαρακτηριστικά των καπιταλιστικών κρατών.

Σε ορισμένες αναλύσεις υπάρχει η λανθασμένη προσέγγιση ότι ο Λένιν ταύτιζε τον ιμπεριαλισμό με μια χούφτα ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις. Η λενινιστική ανάλυση δεν οδηγεί στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι μόνο τα καπιταλιστικά κράτη που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας ασκούν ιμπεριαλιστική πολιτική. Η προσέγγιση του Λένιν στις περιπτώσεις του Βελγίου, της Δανίας, της Ιταλίας επιβεβαιώνει το αντίθετο.

Ιδιαίτερα σήμερα, η συνθετότητα της κίνησης της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας δεν μπορεί να ερμηνευτεί σωστά και ολοκληρωμένα, αν περιοριστούμε μόνο στη δράση των κρατών που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας. Δείτε για παράδειγμα τη μείωση του ρόλου των G7 την τελευταία δεκαπενταετία. Αν κάποιος επιχειρήσει να αναλύσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, χωρίς να συνυπολογίσει τα σχέδια και την επιρροή κρατών όπως η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και το Ιράν, θα καταλήξει σίγουρα σε λάθος συμπέρασμα.

Αντίστοιχα λανθασμένη είναι η προσέγγιση ότι βρισκόμαστε σήμερα σε νέο ιστορικό στάδιο, της «παγκοσμιοποίησης», λόγω της διεύρυνσης της ισχύος των εταιρειών με πολυεθνική μετοχική σύνθεση και της διεύρυνσης της αλληλεξάρτησης μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών. Αυτά τα φαινόμενα αντανακλούν τη γνωστή γενική τάση διεθνοποίησης της κίνησης του κεφαλαίου. Όμως αυτή η τάση δεν μπορεί να αναιρέσει την επίδραση του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης, καθώς και την εθνοκρατική συγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας. Μια ματιά στις αντίπαλες στρατιωτικές δυνάμεις στη σημερινή Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να μας διαφωτίσει για την πορεία όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

ICP: Πώς αξιολογείτε από αυτή την έννοια τη σχέση ΗΠΑ – Γερμανίας; Για παράδειγμα η κρίση στην εταιρεία «Volkswagen» ήταν αποτέλεσμα του ανταγωνισμού μονοπωλιακών ομίλων ή στηριζόταν σε μία στρατηγική ενδοϊμπεριαλιστική διαφωνία;

Μ. Π.: Δεν είναι η πρώτη φορά που το αμερικανικό κράτος συμβάλλει στο να αναδειχθούν σκάνδαλα που πλήττουν οικονομικά τους γερμανικούς ομίλους. Εκτός από τη «Volkswagen» υπάρχουν οι περιπτώσεις της «Siemens» και της Deutsche Bank που αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του «οικονομικού πολέμου» ΗΠΑ – Γερμανίας. Η αλλαγή του οικονομικού συσχετισμού δύναμης διεθνώς οξύνει αυτή τη διαπάλη. Την τελευταία δεκαπενταετία το μερίδιο της Ευρωζώνης στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν μειώθηκε πολύ λιγότερο από αυτό των ΗΠΑ. Η οικονομική σημασία της Ρωσίας και της Κίνας αυξήθηκε επίσης αυτά τα χρόνια για τη Γερμανία συγκριτικά με το ειδικό βάρος των ΗΠΑ, που διατηρούν όμως την πρωτοκαθεδρία τους.

Οι ΗΠΑ στηρίζουν την πίεση της γαλλικής και ιταλικής κυβέρνησης προς τη γερμανική κυβέρνηση για αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση των κυρώσεων προς τη Ρωσία που πλήττουν δυσανάλογα τα γερμανικά συμφέροντα σε σχέση με τα αμερικανικά. Σημαντική είναι η γερμανική αστική αντίδραση στην κύρια πρωτοβουλία των ΗΠΑ για Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων με την ΕΕ (ΤΤΙP), που εύστοχα έχει χαρακτηριστεί ως πρόταση δημιουργίας ενός «Οικονομικού ΝΑΤΟ». Τμήμα της γερμανικής και γαλλικής αστικής τάξης εκτιμά ότι η αμερικανική πρόταση αποτελεί στην ουσία το «Δούρειο Ίππο» για τη διασφάλιση της αμερικανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Επομένως, στο πλαίσιο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου που εκφράζει το ΝΑΤΟ, οξύνεται η ενδοϊμπεριαλιστική αντίθεση ΗΠΑ – Γερμανίας.

ICP: Πού τοποθετείτε την Κίνα μέσα σε αυτό το ιμπεριαλιστικό σύστημα;

Μ. Π.: Δέκα χρόνια πριν είχαμε ήδη επισημάνει στο 17ο Συνέδριο του Κόμματός μας την ενίσχυση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην Κίνα και την πολιτική ανοίγματος της οικονομίας της στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, με την ένταξή της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στο ΔΝΤ. Στα χρόνια που μεσολάβησαν αυτές οι τάσεις ισχυροποιήθηκαν περισσότερο. Η κινεζική οικονομία κινείται με κίνητρο την καπιταλιστική κερδοφορία και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Σήμερα η Κίνα παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά ισχυρού κράτους του μονοπωλιακού καπιταλισμού, κράτους πιστωτή, που πλέον βρίσκεται στις ηγετικές δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας.

Την τελευταία δεκαπενταετία ο οικονομικός συσχετισμός δύναμης μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας μεταβλήθηκε σημαντικά υπέρ της δεύτερης, με κριτήριο τα μερίδια των χωρών στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν και στις εμπορικές ροές.

Τόσο η Κίνα όσο και οι διακρατικές καπιταλιστικές συμμαχίες όπου συμμετέχει, όπως οι BRICS και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, ανταγωνίζονται τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, για παράδειγμα ΗΠΑ και ΕΕ, για το ξαναμοίρασμα των αγορών και εδαφών με οικονομική σημασία. Αυτό σηματοδοτεί η πρωτοβουλία «Μία Ζώνη Ένας Δρόμος» (ΟBOR) για τη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου, ενός δικτύου που θα ενώνει με προνομιακές συμφωνίες την Κίνα με την υπόλοιπη Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική. Αυτό επίσης σηματοδοτεί η σύσταση της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας (NDB) και της Ασιατικής Επενδυτικής Τράπεζας Υποδομών (AIIB) που αποτελούν απάντηση στην ηγεμονία των ΗΠΑ στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Μετά την εκδήλωση της επιβράδυνσης της κινεζικής οικονομίας, η κυβέρνηση προχωρά σε αναδιαρθρώσεις κρατικών βιομηχανικών επιχειρήσεων, με απολύσεις έξι εκατομμυρίων εργαζομένων, ενώ έχει περιοριστεί η πρόσβαση του λαού σε δημόσιες δωρεάν παροχές στην Υγεία και την Παιδεία. Το σύνολο των εξελίξεων αποδεικνύει την κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην Κίνα.

ICP: Πιστεύετε πως στο κοντινό μέλλον οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα κηρύξουν πόλεμο στην Κίνα, στη Ρωσία και τις χώρες της περιοχής;

Μ. Π.: Δεν μπορεί να υπάρξει ασφαλής πρόβλεψη. Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε ότι το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, που δεν μπορεί να επενδυθεί με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους, διογκώνεται σήμερα στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο δεν μπορεί να διασφαλίσει εύκολα και αποτελεσματικά μια ελεγχόμενη χρεοκοπία αστικών κρατών και μεγάλων τραπεζικών ομίλων σήμερα.

Πάνω σε αυτό το οικονομικό πλαίσιο εντείνεται η διαπάλη των ιμπεριαλιστικών κέντρων για τον έλεγχο και το ξαναμοίρασμα των αγορών, ενεργειακών πηγών και γενικότερα εδαφών με οικονομική σημασία, όπως τα θαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου και τα χερσαία κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής. Αυτή η διαπάλη διαπερνά σήμερα τις διεθνείς διαπραγματεύσεις μεταξύ ιμπεριαλιστικών κέντρων σχετικά με τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών της Ευρασίας, την αντιμετώπιση μεγάλων θεμάτων όπως του Κυπριακού, του Κουρδικού και του Παλαιστινιακού.

Ο προσωρινός συμβιβασμός μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα εύθραυστος, αν συνυπολογίσει κανείς και τις νέες δυνατότητες των ΗΠΑ για εξαγωγή Ενέργειας. Ήδη οι ασκήσεις του ΝΑΤΟ συνιστούν προετοιμασία νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη και ενίσχυση του ρόλου του στη Συρία.

Η ενίσχυση αρμάδας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τα νέα βήματα ενίσχυσης του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, η ενεργοποίηση της «αντιπυραυλικής ασπίδας» στη Ρουμανία και η προγραμματισμένη Εαρινή Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, με θέμα την ενίσχυση της «σταθερότητας» πέρα από τα σύνορα του ΝΑΤΟ, αποτελούν ενδείξεις κλιμάκωσης της επιθετικότητας του ευρωατλαντισμού.

Συμμαχικές δυνάμεις των ΗΠΑ, όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, εμφανίζονται δυσαρεστημένες από το συγκεκριμένο προσωρινό συμβιβασμό ΗΠΑ – Ρωσίας και συμβάλλουν στην όξυνση των αντιθέσεων.

ICP: Τι δυνατότητες ανοίγουν στα πρωτοπόρα κόμματα της εργατικής τάξης οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και αντιθέσεις;

Μ. Π.: Οι κομμουνιστές πρέπει να παλέψουν αποφασιστικά και μεθοδικά για να μη στοιχηθεί η εργατική τάξη πίσω από την αστική τάξη σε κάθε χώρα, να μην εγκλωβιστεί, να μη συμπορευθεί με κάποια από τις ανταγωνιζόμενες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Μόνο τότε θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων για την επαναστατική ανατροπή της αστικής τάξης σε κάθε χώρα. Ο καθημερινός πολιτικός αγώνας γα τα δικαιώματα και τις ανάγκες των λαών, για την αποτροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν πρέπει να αποσπάται από το κύριο επαναστατικό καθήκον, το στόχο της εργατικής εξουσίας. Παράλληλα, πρέπει να δυναμώσει ο συντονισμός, η κοινή δράση των ΚΚ και του εργατικού κινήματος σε αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Σε αυτή την κατεύθυνση η στενή συντροφική συνεργασία των ΚΚ στην Τουρκία και την Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι κοινές ανακοινώσεις μας, από το Μάρτη του 2011 έως σήμερα, δείχνουν το δρόμο για την οργάνωση της πάλης ενάντια στο ΝΑΤΟ και στις αστικές τάξεις των δύο χωρών από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων.

«Πουλάει» ανθρωπισμό, αλλά δεν μπορεί να κοροϊδέψει κανέναν.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η αναφορά του αναπληρωτή υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γ. Μουζάλα στην ΠΓΔΜ με το όνομα «Μακεδονία» επισκίασαν εξίσου σοβαρές και επικίνδυνες παραδοχές – ομολογίες από πλευράς της κυβέρνησης. Τέτοια περίπτωση είναι η ομολογία ότι συνειδητά η κυβέρνηση δεν δημιούργησε επίσημη δομή στην Ειδομένη, αλλά την παρέδωσε σε διάφορες ΜΚΟ, γιατί δεν ήθελε να φανεί ότι διευκολύνει τη διέλευση των προσφύγων – μεταναστών προς τα άλλα κράτη – μέλη τελικού προορισμού τους.

Πρόκειται για τη θεωρητικοποίηση του περίφημου «εξαφανίζονται» της προκατόχου του υπουργού, που ο ελληνικός λαός μπορεί να δει σε ποια τραγικά αποτελέσματα και αδιέξοδα έχει οδηγήσει.

Δεν μας εκπλήσσει η στάση αυτή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, από το ένα μέρος «πουλάει» ανθρωπισμό απέναντι στους πρόσφυγες – μετανάστες για εσωτερική κατανάλωση και, από την άλλη, τους αφήνει εκτεθειμένους στις λάσπες, το κρύο, τις αρρώστιες, τα δουλεμπορικά κυκλώματα και τις δυνάμεις καταστολής άλλων χωρών, γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με την πολιτική της ΕΕ, με τη Σένγκεν και το Δουβλίνο.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που, πριν λίγες μέρες, χαρακτήριζε θριαμβευτικά τις αποφάσεις της Συνόδου ΕΕ – Τουρκίας ως «ένα βήμα» μπροστά, την ίδια στιγμή που είχε υπογράψει την πανηγυρική διαπίστωση του εγκλωβισμού των προσφύγων – μεταναστών στην Ελλάδα, μέσα από τη φράση «οι ακανόνιστες ροές μεταναστών κατά μήκος της οδού των Δυτικών Βαλκανίων, έχουν πλέον σταματήσει».

Όσο για τα νόμιμα που δικαιούνται οι πρόσφυγες και τα οποία θέλει να τους παρέχει η κυβέρνηση, ποιον κοροϊδεύουν; Τα ελάχιστα νόμιμα δικαιώματα είναι συγκεκριμένα:

α) Να αναγνωριστούν τα δικαιώματα που απορρέουν από την ιδιότητα του πρόσφυγα και του αιτούντος άσυλο, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης, για όλες τις εθνικότητες που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ ότι έχουν το προσφυγικό προφίλ στις οποίες περιλαμβάνονται και οι Αφγανοί πρόσφυγες.

β) Να σταματήσουν τα αστυνομικά μέτρα καταστολής προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα, όπως συμβαίνει σήμερα στην ΠΓΔΜ και σε άλλες χώρες.

γ) Η ανυπακοή στη Σένγκεν, στο Δουβλίνο, τις ποσοστώσεις προσφύγων και όλες τις αποφάσεις της ΕΕ που παίζουν στα ζάρια τη ζωή των προσφύγων και μεταναστών, ανάλογα με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των αστικών τάξεων των κρατών – μελών.

δ) Να εξασφαλιστούν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς χώροι προσωρινής φιλοξενίας, με ευθύνη του κράτους και όχι των ΜΚΟ, όπου θα παρέχεται δωρεάν και επαρκής σίτιση, υγειονομική περίθαλψη, διερμηνεία, μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες καταγραφής και προετοιμασίας για τη συνέχιση του ταξιδιού στις χώρες τελικού προορισμού τους.

 

πηγη: Ριζοσπαστης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: Συνεχίζουμε – κλιμακώνουμε τη λαϊκή πάλη

Συνεχίζουμε – Κλιμακώνουμε
για να αποσυρθεί το κυβερνητικό σχέδιο κατεδάφισης της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενάντια στο σύνολο της αντιλαϊκής επίθεσης δυνατό εργατικό κίνημα, Λαϊκή Συμμαχία και συμπόρευση με το ΚΚΕ για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Το ΚΚΕ χαιρετίζει τους εκατοντάδες χιλιάδες εργατοϋπάλληλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αυτοαπασχολούμενους, επαγγελματίες, αγρότες, ανέργους, συνταξιούχους, νέους, που συμμετείχαν στην πανελλαδική – πανεργατική απεργία και τα απεργιακά συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ και των άλλων αγωνιστικών συσπειρώσεων, σε όλη την Ελλάδα.

Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα όσους ξεπέρασαν φόβους και αναστολές, αψήφησαν τους εκβιασμούς, τις απειλές της εργοδοσίας και τα εμπόδια της κυβέρνησης και συμμετείχαν -πολλοί ίσως για πρώτη φορά- στην απεργία.
Ο δρόμος της ταξικής πάλης, του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα για την απόκρουση των μέτρων και τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών είναι ο δικός μας μονόδρομος, σε αντίθεση με τους «μονόδρομους» του κεφαλαίου και της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των κομμάτων που τους υπηρετούν.

Η μαζικότητα και ο δυναμισμός των κινητοποιήσεων γεμίζουν με ελπίδα και αισιοδοξία, δίνουν ώθηση και δύναμη για τη συνέχιση και την κλιμάκωση του αγώνα, με στόχο την απόσυρση του κυβερνητικού σχεδίου – λαιμητόμου για την κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Η απεργία, τα συλλαλητήρια, τα μπλόκα της αγροτιάς, οι αγώνες και κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, όλο αυτό το διάστημα, αποτελούν την καλύτερη απάντηση στην προκλητική προπαγάνδα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ότι το σχέδιό της είναι δίκαιο και στηρίζει τους αδύνατους, τη στιγμή που μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και οι μεγαλέμποροι της Υγείας, η μεγαλοεργοδοσία σε μια σειρά από κλάδους. Γι’ αυτό άλλωστε και όλοι αυτοί στηρίζουν το σχέδιο της κυβέρνησης.

Αποτελούν την καλύτερη απάντηση στις προσπάθειες της κυβέρνησης και άλλων παραγόντων να ενοχοποιήσουν και να συκοφαντήσουν, με διάφορους τρόπους, τους αγώνες και τις μορφές πάλης, που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι επιλέγουν, σε όσες δυνάμεις και συνδικαλιστικές ηγεσίες επιχειρούν να αλλοιώσουν και να εγκλωβίσουν τη λαϊκή οργή και αντίδραση σε έναν προσχηματικό διάλογο με την κυβέρνηση για τη νομιμοποίηση των αντιδραστικών αλλαγών.

Αποτελούν την καλύτερη απάντηση και στα κόμματα εκείνα, ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι, που υποκριτικά αντιδρούν στα κυβερνητικά μέτρα, τη στιγμή που τα έχουν στηρίξει με την ψήφο τους στο τρίτο μνημόνιο, ενώ κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν τους αγώνες των εργαζομένων. Αυτά τα κόμματα προσπαθούν να ξεπλυθούν από την αντιλαϊκή πολιτική, που όλα αυτά τα χρόνια εφάρμοζαν, από τους αντεργατικούς – αντιλαϊκούς νόμους, που έχουν ψηφίσει. Με πρόσχημα την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προσπαθούν να αναβαπτιστούν στη λαϊκή συνείδηση, για να επανέλθουν στην κυβερνητική διαχείριση. Οι προτάσεις τους για την Κοινωνική Ασφάλιση είναι εξίσου αντιλαϊκές με αυτές της κυβέρνησης. Μαζί με την Ένωση Κεντρώων συμμετέχουν σε διάφορα σενάρια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, με νέα κυβερνητικά σχήματα και πλειοψηφίες, διεκδικούν το ρόλο του πιο «ικανού» να υλοποιήσει τα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα.

Ταυτόχρονα, οι ίδιες οι κινητοποιήσεις απέδειξαν ότι οι εργαζόμενοι, το εργατικό – λαϊκό κίνημα μπορούν να απομονώσουν τυχοδιωκτικές, απεργοσπαστικές δυνάμεις, που προσπαθούν να παρεισφρήσουν στους αγώνες τους, όπως είναι η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή και άλλα μορφώματα.

Ο λαός δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα των νέων κάλπικων διλημμάτων και δίπολων που στήνονται ως αριστερά – δεξιά, νεοφιλελεύθεροι – λαϊκιστές, Τσίπρας – Μητσοτάκης και έχουν ως στόχο να κρύψουν την ταύτιση των κομμάτων εκείνων που υπηρετούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ.

Πρέπει να πέσει στο κενό ο εκβιασμός της κυβέρνησης ότι οι λαϊκές αντιδράσεις οδηγούν σε «αποσταθεροποίηση», εννοώντας ουσιαστικά τις δυσκολίες που βάζουν οι μαζικοί λαϊκοί αγώνες στην κυβέρνηση στο να εφαρμόσει τα μέτρα – λαιμητόμο. Η σταθερότητα του αστικού πολιτικού συστήματος, που επικαλείται η κυβέρνηση, είναι η μεγαλύτερη αστάθεια για το λαό και τα δικαιώματά του. Σημαίνει σιωπή νεκροταφείου, υποταγή. Ο λαός, το εργατικό – λαϊκό κίνημα να μη φοβηθούν τις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος, αντίθετα να τις ενισχύσουν, να τις διευρύνουν με τον αγώνα τους, να αξιοποιούν κάθε ρωγμή και δυνατότητα, για να βάζουν εμπόδια, να συγκεντρώνουν δυνάμεις για ριζικές ανατροπές, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Έχουμε πλούσια πείρα πλέον. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν μεγάλοι αγώνες και κινητοποιήσεις, όμως η γραμμή που επικράτησε ήταν η ρηχή αντιμνημονιακή γραμμή, που απέδιδε τα μέτρα σε κάποιες υποτελείς κυβερνήσεις και καλλιεργούσε αυταπάτες ότι, αν αλλάξει η κυβέρνηση, τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά για το λαό.

Κι έτσι αυτοί οι αγώνες εξάντλησαν τη δυναμική τους στο να φύγουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ. Και ακόμη χειρότερα, μετά την παταγώδη χρεοκοπία αυτής της γραμμής, οδήγησαν λαϊκό κόσμο σε αναδίπλωση και απογοήτευση.

Σήμερα, υπάρχουν καλύτερες προϋποθέσεις να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα στη συσπείρωση, στη μαζικότητα, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης υπέρ της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, στην ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής γραμμής της ρήξης και ανατροπής.

Στην ενδυνάμωση της κοινωνικής λαϊκής συμμαχίας της εργατικής τάξης μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους βιοπαλαιστές, τη φτωχομεσαία αγροτιά, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών για τη δική τους εργατική – λαϊκή εξουσία.

Σε αυτόν το δρόμο μπορούμε και να καθυστερούμε αντιλαϊκά μέτρα, να βάζουμε εμπόδια, να διεκδικούμε βελτίωση της ζωής μας, να έχουμε κατακτήσεις.

Και αυτήν τη δύναμη πρέπει να δοκιμάσει τώρα ο λαός!

ΑΘΗΝΑ 6/2/2016 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ανοιχτή επιστολή γιαγιάς νηπίων προς τη Δημοτική Αρχή για τα εγκαίνια του Κοινωνικού Ιατρείου

Στο e-mail μας ήρθε η παρακάτω Ανοικτή Επιστολή προς την Δημοτική Αρχή και τον Δήμαρχο Ηλιούπολης για την Πρόσκληση των εγκαινίων του «Κοινωνικού Ιατρείου».

«Ανοιχτή επιστολή

Προς το Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Ηλιούπολης

Επανέρχομαι, μετά από την πρώτη διαμαρτυρία, πριν ένα χρόνο, σχετικά με την κατάσταση, που επικρατεί στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, στο Δήμο. Αφορμή στάθηκε η πρόσκληση του Δημάρχου για τα εγκαίνια του νέου Κοινωνικού Ιατρείου και του Κέντρου ανοιχτής προστασίας ανέργων στο κτίριο επί των οδών Θέμιδος και Γληνού.

Όπως πολλοί γνωρίζουν, το κτίριο αυτό, μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014, λειτουργούσε σαν βρεφονηπιακός σταθμός. Το Σεπτέμβριο, ο σταθμός έκλεισε και αύριο 29/4/2015 θα γίνουν εκεί τα εγκαίνια μιας άλλης δημοτικής υπηρεσίας.

Για όσους δεν το γνωρίζουν:
Τα παιδιά ηλικίας από 1 έτους έως και 4 ετών δηλαδή τέσσερις ηλικιακές ομάδες, που θα μπορούσαν εν δυνάμει να φιλοξενούνται στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, αγγίζουν στατιστικά τον αριθμό 2600. Και ο αριθμός αφορά μόνο σε παιδιά, που μετέπειτα φοιτούν στα δημόσια σχολεία. (το Σχολικό Έτος 2014-2015, στην πρώτη δημοτικού των δημόσιων σχολείων, φοιτούν 651 μαθητές, σύμφωνα με στοιχεία της Δ/νσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και πρόκειται για μια ηλικιακή ομάδα).

Η απορροφητικότητα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου δεν ξεπερνά τα 600 με 650 παιδιά. Ενώ οι ιδιωτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί, που φιλοξενούν παιδιά της Ηλιούπολης είναι περισσότεροι από 18, αριθμός ρεκόρ στο Δήμο μας.
Δεν είναι απορίας άξιο, όταν υπάρχει πιεστικό πρόβλημα απορρόφησης νηπίων, να αλλάζουν χρήση δημόσια κτίρια, όπως αυτό της Γληνού και το άλλο κτίριο, που ήταν βρεφονηπιακός σταθμός, στην κάτω Ηλιούπολη, πίσω από το ΚΑΠΗ και που καταργήθηκε ως βρεφονηπιακός σταθμός, εδώ και αρκετά χρόνια και έχει γίνει κέντρο ψυχοκινητικής αγωγής (κάποιου συλλόγου ίσως;);

Πέρυσι ο Δήμος, για κάποιους απελπισμένους γονείς που το δέχτηκαν, κατέφυγε στη λύση της ενοικίασης(!!) Παιδότοπων, που είναι ακατάλληλοι από κάθε άποψη για φιλοξενία νηπίων για πολλές ώρες και καθημερινά.

Η δικαιολογία, που και σε μένα αντέτειναν οι υπεύθυνοι, ότι δεν έκλεισαν βρεφονηπιακοί σταθμοί αλλά τα παιδιά μεταφέρθηκαν σε άλλα καινούργια κτίρια, είναι, αν μη τι άλλο, αστεία και γελοιοποιεί όποιον την επικαλείται. Γιατί αν τον ίδιο ανεπαρκή αριθμό φιλοξενούμενων παιδιών τον ανακυκλώνουμε από κτίριο σε κτίριο, αυτό δε λέγεται πρόοδος και κοινωνική μέριμνα του Δήμου αλλά στάχτη στα μάτια.

Στα 25 χρόνια από το 1991 και μετά (16χρ. Δήμαρχος Γεωργάκης, 4 χρ. Δήμαρχος Αναγνώστου, 5 χρ. Δήμαρχος Βαλασόπουλος) πόσοι δημοτικοί βρεφονηπιακοί χτίστηκαν, που δεν είχαν δρομολογηθεί από την προηγούμενη δημοτική αρχή και ποια η αύξηση των θέσεων; Υπάρχει κάποιος να μου απαντήσει υπεύθυνα;

Η ουσία είναι ότι ο μισός λογαριασμός της ΔΕΗ, μπορεί και παραπάνω, αντιστοιχεί σε δημοτικά τέλη και φόρους, που η ανταποδοτικότητά τους είναι βάσιμα αμφισβητούμενη, διότι δεν αντιστοιχεί ούτε στο ελάχιστο στα ποσά που πληρώνουμε. Είναι κρίμα ένας Δήμος, με πολλές προϋποθέσεις από άποψη δημόσιας γης, να την αξιοποιεί με το σταγονόμετρο για την ικανοποίηση των αναγκών των δημοτών. Και σε καιρούς κρίσης και σε καιρούς «παχιών αγελάδων».

Η πρόσκληση, για τα εγκαίνια στην οδό Γληνού, λέει πως θα είναι τιμή για το Δήμο να παρευρεθούμε.

Τιμή θα ήταν να είχε φροντίσει ο Δήμος για τα προβλήματα των εργαζόμενων γονέων, που αγωνιούν από μήνα σε μήνα για μια θέση στους σταθμούς και μένουν τα παιδιά τους κατά εκατοντάδες εκτός κι εκείνοι απελπισμένοι.

Τιμή θα ήταν να μην ήταν τόσο παραμελημένη η περιοχή της Αγίας Μαρίνας, όπου ούτε ένας βρεφονηπιακός σταθμός υπάρχει, από την Α. Παναγούλη και προς το βουνό, όπου τα κτίρια των νηπιαγωγείων και χάλια είναι και ανεπαρκέστατα και… και… και… «ων ουκ έστιν τέλος».

Τιμή θα ήταν να είχε φροντίσει ο Δήμος τα σχολικά κτίρια, που μένουν ασυντήρητα εδώ και χρόνια, με διχοτομημένες με γυψοσανίδες αίθουσες, με κλεισμένα πλατύσκαλα και κοντέινερ για χώρους διδασκαλίας. Κτίρια χωρίς μόνωση, όπου οι μαθητές παγώνουν το χειμώνα και ψήνονται τους θερμούς μήνες της χρονιάς. Κτίρια, που ίσως και να εγκυμονούν κινδύνους, λόγω κακής συντήρησης.

Τιμή θα ήταν να μην υπάρχουν σχολικά κτίρια δύο ταχυτήτων. Αλλά όλα να είναι έτσι, όπως αξίζει στα παιδιά μας να είναι τα σχολεία τους.
Δεν είναι θέμα κρίσης και έλλειψης χρημάτων. Είναι θέμα πολιτικής επιλογής και προτεραιοτήτων.»

Ηλιούπολη 28/4/2015
Θεοπίστη Πάντου
Μαθηματικός-Συν/χος Εκπαιδευτικός
Γιαγιά προνηπίου και νηπίων

ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΣΠΟΝΤΕΣ: Πολιτικός Πολιτισμός – Του φταίνε οι διαδηλώσεις

«Πολιτικός πολιτισμός»

Παρουσίασε συνδυασμό για την Περιφέρεια Αττικής ο Τζήμερος και είπε: «Οι περιφέρειες καλούνται να επιλέξουν αν θα συνεχίσουν να είναι εστίες κομματικών συναλλαγών και εξυπηρετήσεων ή θα αποτελέσουν βασικά κύτταρα δημιουργίας και ανάπτυξης. Ο συνδυασμός αποτελεί ένα κίνημα πολιτών, το οποίο προτείνει έναν διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό συμμετοχής και συνεργασίας». Το ότι ο Τζήμερος είναι γνήσιος υπερασπιστής των συμφερόντων του κεφαλαίου, που απεχθάνεται οτιδήποτε έχει σχέση με δικαιώματα των εργαζομένων, είναι γνωστό. Απλά, επειδή μίλησε για «κίνημα πολιτών» και «πολιτικό πολιτισμό», οφείλουμε να θυμίσουμε μερικές τοποθετήσεις του: «Οταν το ΠΑΜΕ έχει καταλύσει κάθε έννοια νομιμότητας, όταν έρχεται ο τουρίστας από την Ιαπωνία ένα ταξίδι ζωής για να επισκεφτεί την Ακρόπολη και τη βρίσκει κλειστή από δέκα νταβατζήδες του ΠΑΜΕ, τι είναι αυτό; Δεν είναι φασισμός; Οταν προσπαθεί να αποπλεύσει ένα πλοίο και πάνε και καταλαμβάνουν τον καταπέλτη, αυτό δεν είναι φασισμός;». Οι εργατικές κινητοποιήσεις για το δικαίωμα στη δουλειά, στο φαΐ, στο μεροκάματο, για τον Τζήμερο είναι φασισμός… Μέχρι τα μπούνια αντιδραστικός και εχθρικός προς το λαό.

* * *

Του φταίνε οι διαδηλώσεις

Είναι γνωστό ότι ο Γ. Καμίνης έχει δώσει …αγώνες για τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. Και συνεχίζει να δίνει το στίγμα του. Ισχυρίστηκε λοιπόν ότι οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων πλήττουν την κοινωνική δραστηριότητα και τις επιχειρήσεις στο κέντρο. Μάλιστα, επικαλέστηκε και την ιδιότητά του ως καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου για να μας πείσει ότι το δικαίωμα στη συνάθροιση και τη διαδήλωση πλήττει άλλα δικαιώματα, όπως την ελεύθερη κυκλοφορία των κατοίκων και των επισκεπτών, την επιχειρηματική δραστηριότητα και την ασφάλεια, που επίσης το Σύνταγμα προστατεύει, όπως είπε. Συναινεί έτσι στον απώτερο στόχο της άρχουσας τάξης να μπουν οι λαϊκοί αγώνες στο γύψο, να φιμωθούν οι αντιδράσεις απέναντι σε μια πολιτική που καταδυναστεύει το λαό. Λογικό, θα πει κανείς. Εδώ, ολόκληρη πρόταση νόμου συνέταξε για τον περιορισμό και την απαγόρευση διαδηλώσεων, με στόχο το χτύπημα του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Γιατί να πάω να ψηφίσω στις ευρωεκλογές; Ετσι και αλλιώς δεν θα αλλάξει τίποτα. Με την αποχή ίσως στείλω κάποιο μήνυμα

Το μήνυμα που θα στείλουν οι εργαζόμενοι στις ευρωεκλογές του Μάη πρέπει να βάζει στο στόχαστρο το κεφάλαιο, την ΕΕ, το αστικό πολιτικό σύστημα, την πολιτική που ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση που ζουν αυτοί και οι οικογένειές τους.

Γι’ αυτό έχουν μια μόνο επιλογή: Να ενισχύσουν το ΚΚΕ και να παλέψουν μαζί του. Αλλωστε, η αποχή ως στάση έχει δοκιμαστεί. Το 2009 πολλοί νέοι δεν πήγαν να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές αλλά τα πράγματα δεν άλλαξαν υπέρ του λαού, κανένα μήνυμα δεν δόθηκε. Ισα ίσα χειροτέρεψε η κατάσταση. Το γεγονός είναι ένα: Δεν ιδρώνει το αυτί των κυβερνήσεων, της ΕΕ και των αφεντικών από την αποχή στις εκλογές. Δεν τους τρομάζουν η απάθεια και η ανοχή. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει και διεθνής πείρα. Στις ΗΠΑ με πολύ μικρή συμμετοχή στις εκλογές εναλλάσσονται κανονικότατα αντιλαϊκοί Πρόεδροι και κυβερνήσεις.

Εξάλλου, όταν το σύστημα δεν καταφέρνει να πείσει τους εργαζόμενους να στηρίζουν ενεργά την αντιλαϊκή πολιτική, τους θέλει αμέτοχους, απογοητευμένους και στη γωνία. Τους θέλει έξω από την εργατική – λαϊκή οργάνωση και πάλη και πολιτικά απαθείς. Θέλει να μην είναι οι εργαζόμενοι εμπόδιο στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς τους.

Οσοι εργαζόμενοι, νέοι, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες:

  • Δίκαια αηδιάζουν με τα αστικά κόμματα. Γιατί είναι σάπια γιατί υπηρετούν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, που στηρίζεται στην εκμετάλλευση των πολλών για να κερδίζουν οι λίγοι, οι καπιταλιστές. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να καταποντιστούν στις εκλογές τα κόμματα της συγκυβέρνησης, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

  • Δίκαια δεν έχουν εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουν με επιφύλαξη ότι προσαρμόζεται μπροστά στην προοπτική της ανάληψης της κυβέρνησης δίνοντας όρκους πίστης στο κεφάλαιο. Στους παλιότερους άλλωστε θυμίζει παλιές και δοκιμασμένες τακτικές του ΠΑΣΟΚ. Γιατί η πολιτική του είναι πολιτική στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης στο πλαίσιο της ΕΕ.

  • Δίκαια δεν πείθονται από τις μεταμορφώσεις του σάπιου πολιτικού συστήματος του κεφαλαίου, τα «θολά ποτάμια», τους δήθεν νέους και άφθαρτους που βγαίνουν μέσα από τα σπλάχνα επιχειρηματικών κέντρων και αναμασούν παλιές και φθαρμένες αντιδραστικές προτάσεις, στηρίζουν μέχρι τα μπούνια την ΕΕ.

  • Δίκαια απορρίπτουν τη φασιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή που είναι τραμπούκοι του συστήματος, μπράβοι του κεφαλαίου ενάντια στο εργατικό – λαϊκό κίνημα.

ΚΚΕΕχουν τη δυνατότητα με την ψήφο τους να μη στηρίξουν το αστικό πολιτικό σύστημα και την αναμόρφωσή του ισχυροποιώντας το ΚΚΕ στις εκλογές και στους αγώνες.

Η ψήφος στο ΚΚΕ:

Θα κατατεθεί στη μόνη πραγματική λύση, που βρίσκεται στην οργάνωση του λαού, στην προσπάθεια ο λαός να αποκτήσει πίστη στη δύναμή του και να μην περιμένει από εναλλαγές κυβερνήσεων, στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ, για να σωθεί.

Θα κατατεθεί στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στην ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, στον αγώνα για να μπουν εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα, να δυναμώσει η πάλη για όλα τα προβλήματα του λαού και της νεολαίας. Για δυνατή, ισχυρή εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση που θα αντιπαλεύει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, ανοίγοντας το δρόμο για την πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο: Την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με εργατική – λαϊκή εξουσία.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ Επιχειρησιακό πρόγραμμα για την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου

Μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της λαϊκής οικογένειας και βαθιά προσηλωμένο στην εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών συμφερόντων κινείται το επιχειρησιακό πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής για τα έτη 2012 – 2014, που συζητήθηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Το επιχειρησιακό σχέδιο προϋπολογίζεται σε περίπου 814 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων το 51,7% προέρχεται από ίδιους πόρους. Στηρίζεται κατά 48,3% στο 4ο Χρηματοδοτικό Πλαίσιο, το οποίο «αξιοποιείται για την υλοποίηση της αντιλαϊκής στρατηγικής της Λισαβόνας, τη βελτίωση της θέσης της ΕΕ και κατ’ επέκταση των ευρωενωσιακών μονοπωλιακών ομίλων, στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, σε συνθήκες όξυνσης του ανταγωνισμού και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και όχι φυσικά προς όφελος των αναγκών του λαού», όπως σχολίασε ο Γ. Μανουσογιαννάκης, τοποθετούμενος εκ μέρους των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων του ΚΚΕ. Είναι ενδεικτικό ότι δράσεις που αφορούν στο περιβάλλον παραδίδουν στις ορέξεις των μεγαλοεπιχειρηματιών τους ελεύθερους χώρους και εμπορευματοποιούν τις χρήσεις γης. Δράσεις που αφορούν σε υποδομές και οδικά δίκτυα, λιμάνια και εμπορευματικά κέντρα εξυπηρετούν το στόχο η Ελλάδα να διαδραματίσει ρόλο ως διαμετακομιστικό κέντρο εμπορευματικών μεταφορών στην περιοχή.

Χαρακτηριστικά, προτείνονται η προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων για τη λειτουργία επιχειρηματικών πάρκων, η προώθηση επενδυτικών σχεδίων σε υποδομές, αναψυχή και μεταφορές, η στήριξη γενικά της επιχειρηματικότητας και η προσέλκυση επενδύσεων. Παράλληλα, προωθείται η διά βίου κατάρτιση, με την Περιφέρεια να αναζητά πρωταγωνιστικό ρόλο στην υλοποίηση των ευέλικτων μορφών εργασίας. Προβλέπεται χαρακτηριστικά η συμμετοχή της Περιφέρειας στην υλοποίηση προγραμμάτων, δράσεων και πρωτοβουλιών προώθησης της απασχόλησης και της κοινωνικής ενσωμάτωσης ανέργων στο πλαίσιο εθνικών και ευρωπαϊκών πολιτικών.

Σχολιάζοντας το επιχειρησιακό πρόγραμμα ο Γ. Μανουσογιαννάκης υπογράμμισε: Συνέχεια

Γεμίστε τους φακέλους με «γαρίφαλο» και στείλτε τους!

«Αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ρθει ανάποδα ο ντουνιάς»!

Μείωσαν τους μισθούς.

Μείωσαν τις συντάξεις.

Κατάργησαν τα δώρα.

Ανέβασαν δυο – τρεις φορές το ΦΠΑ και ετοιμάζουν νέα αύξηση.

Σχεδόν διπλασίασαν την τιμή της βενζίνης.

Ανέβασαν κατά 30% την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης και τώρα σχεδιάζουν να την εκτινάξουν στα όρια της τιμής του κίνησης. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: