Author Archives: lsilioupolis

Κ.Ο. ΚΚΕ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/9 ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Η προσχολική αγωγή
ανάγκη και δικαίωμα των παιδιών μας!

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/9/2017, ώρα 7.30μμ, Πλατεία ΦΛΕΜΙΝΓΚ (Ηρώων)

Νέοι γονείς,

   Το δικαίωμα όλων των παιδιών στη δημόσια και δωρεάν Προσχολική Αγωγή τίθεται στο περιθώριο από την πολιτική της ΕΕ και των εκάστοτε κυβερνήσεων. Πρόκειται για την πολιτική που αντιμετωπίζει τις δομές και τις υπηρεσίες για τη φροντίδα και την αγωγή βρεφών και νηπίων ως «εργαλείο» για την αύξηση των ποσοστών απασχόλησης των γυναικών αλλά και ως έναν τρόπο διαχείρισης των αυξανόμενων διαστάσεων του φαινομένου της παιδικής φτώχειας. Όμως, ο ρόλος των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών δεν αφορά τη φύλαξη των βρεφών και των νηπίων κατά τις ώρες εργασίας των γονιών, ούτε περιορίζεται στη στοιχειώδη προνοιακή φροντίδα, όπως είναι η παροχή ενός πιάτου φαγητού, στο πλαίσιο της διαχείρισης της φτώχειας των λαϊκών οικογενειών και των συνεπειών που έχει στα παιδιά της.

   Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο, ότι όλη η ηλικιακή περίοδος που προηγείται του σχολείου είναι κρίσιμη για τη μετέπειτα εξέλιξη και ανάπτυξη του παιδιού. Συντελούνται σημαντικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Από τη γέννησή του, που είναι ένα πλήρως εξαρτημένο άτομο, μέχρι τη νηπιακή ηλικία, διανύει μια τεράστια απόσταση στο νοητικό, συναισθηματικό, κοινωνικό, γλωσσικό τομέα. Οι μελέτες και τα συμπεράσματα επιστημόνων τεκμηριώνουν ότι η σωστά οργανωμένη παρέμβαση σε αυτή την ηλικία δημιουργεί καλύτερους όρους για τη μετέπειτα πορεία του. Ακόμα και στατιστικά στοιχεία από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο «Ευρυδίκη» επισημαίνουν ότι στα ποσοστά των μαθητών που δεν ολοκλήρωσαν την υποχρεωτική εκπαίδευση, το μεγαλύτερο μέρος αυτών δεν είχαν φοιτήσει σε κάποια προσχολική δομή.

   Μια καθολική κοινωνική ανάγκη λοιπόν, έχει γίνει υπηρεσία- εμπόρευμα και είναι πολυτέλεια για όσους γονείς μπορούν να την «αγοράσουν». Που η δημοτική αρχή της πόλης μας έχει βάλει «κόφτη» στο δικαίωμα των παιδιών των ανέργων, και ξεδιάντροπα απορρίπτει τις αιτήσεις τους χωρίς καν να τις εξετάζει.

   Στην Ηλιούπολη τα τελευταία χρόνια, με το κλείσιμο παραρτημάτων όπως έγινε πριν από 2 χρόνια με πρόσχημα την καταλληλότητα του κτηρίου στην Γληνού, με την αυστηρή εφαρμογή των όρων του ΕΣΠΑ, είναι τόσο λίγες πλέον οι θέσεις στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και τα κριτήρια αποκλεισμού τέτοια, που σχεδόν κανένας γονιός δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι θα βρει μια θέση για το παιδί του σε κάποιον από αυτούς, ή ακόμη και σε ιδιωτικό μέσω ΕΣΠΑ, για να απαλλαγεί από το βάρος των τροφείων – διδάκτρων.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις, φέτος θα μείνουν εκτός σταθμών περίπου 150 παιδιά από αυτά που δικαιούνται θέση βάσει κριτηρίων! Και αυτό γιατί η δυναμικότητα των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών είναι το μέγιστο 460 θέσεις, σε μια πόλη με εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους!

   Και αυτή την χρονιά οι ειδικότητες του βοηθητικού προσωπικού δεν επαρκούν και η κάλυψη των αναγκών της κουζίνας και της καθαριότητας, γίνεται με συχνές μετακινήσεις του υπάρχοντος προσωπικού, πράγμα που δεν εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία των Σταθμών.

   Φτάσαμε εδώ με την περικοπή των κοινωνικών δαπανών διαδοχικά από τις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και σήμερα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με την αντικατάσταση της κρατικής χρηματοδότησης από ευκαιριακά ευρωπαϊκά προγράμματα. Με την πολιτική που δείχνει τις λαϊκές ανάγκες ως κόστος. Που προβάλλει ως «δρόμο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης» το τσάκισμα των λαϊκών αναγκών για την σωτηρία της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Με την συνενοχή των δημοτικών αρχών που στηρίζουν την αντιλαϊκή επίθεση! Που νοικοκυρεύουν τάχα τα οικονομικά στο δήμο, με συρρίκνωση και εμπορευματοποίηση των πιο κρίσιμων για τις λαϊκές ανάγκες υπηρεσιών.

   Πριν από λίγους μήνες, η κυβέρνηση είχε σπεύσει να εντάξει τη «δωρεάν πρόσβαση παιδιών από φτωχές οικογένειες σε βρεφονηπιακούς σταθμούς » στις διακηρύξεις της για μια δέσμη «αντίμετρων», τα οποία θα ανακούφιζαν υποτίθεται τους εργαζόμενους από τα μέτρα που νομοθετεί, ισοπεδώνοντας τα δικαιώματα των ίδιων και των οικογενειών τους.

   Πιο πρόσφατα, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Θεανώ Φωτίου, επανήλθε στο θέμα προαναγγέλλοντας την ίδρυση 1.800 νέων παιδικών σταθμών , η λειτουργία των οποίων θα μπορούσε να καλύψει επιπλέον 45.000 θέσεις. Ακόμα κι αν η εξαγγελία αυτή πραγματοποιηθεί κάποια στιγμή στο μέλλον, σίγουρα όχι τη φετινή χρονιά, ο πήχης της κυβέρνησης έχει μπει πολύ χαμηλά. Δεν καλύπτει ούτε καν τα παιδιά που μένουν έξω φέτος που ανέρχονται στις 55.000 περίπου.

   Η απάντηση στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται από την αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν είναι ο περιορισμός των παιδιών που θα γίνουν δεκτά στους παιδικούς σταθμούς. Απάντηση είναι η αγωνιστική διεκδίκηση από την κυβέρνηση κονδυλίων για την ανάπτυξη κοινωνικών υποδομών και τη δημιουργία παιδικών σταθμών, για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού (βρεφονηπιοκόμων, καθαριστριών, μαγείρων κλπ), για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών (όχι να ζητείται από γονείς να καλύπτουν τα έξοδα για χαρτικά, για είδη καθαρισμού, για τις υποδομές).

Διεκδικούμε:

   • Να εξασφαλιστούν θέσεις σε παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά, δωρεάν. Να καταργηθούν τα κριτήρια αποκλεισμού του ΚΑΦΑΔΗΛ και του ΕΣΠΑ. Να γίνουν δεκτές όλες οι αιτήσεις χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

   • Να αλλάξουν οι δείκτες αξιολόγησης του προγράμματος ΕΣΠΑ και οι ασφυκτικοί περιορισμοί που μπαίνουν όσον αφορά τις άδειες και τον αριθμό υποδοχής παιδιών. Να εξασφαλιστούν και άλλοι πόροι κρατικής χρηματοδότησης.

   • Να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές. Να αρχίσει επιτέλους η κατασκευή του κτιρίου στην Αριστογείτονος. Να μπει πρόγραμμα κρατικών επενδύσεων για νέους παιδικούς σταθμούς στα δημόσια οικόπεδα που σήμερα κινδυνεύουν από καταπατητές και ΤΑΙΠΕΔ.

   • Να εξευρεθούν κτήρια ώστε να καλυφτούν οι ανάγκες όλων των παιδιών, να προσληφθεί το αναγκαίο προσωπικό.

   • Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

   • Να προσληφθεί το απαραίτητο μόνιμο, εξειδικευμένο προσωπικό για τη λειτουργία των σταθμών.

   Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και άνεργους, τους νέους γονείς που αγωνιούν για την αγωγή των παιδιών τους, να οργανώσουμε μαζί τη διεκδίκηση της καθολικής κάλυψης της ανάγκης κάθε παιδιού για ουσιαστική προσχολική αγωγή με ευθύνη του κράτους. Για δημόσιους, δωρεάν, σύγχρονους, ασφαλείς παιδικούς σταθμούς.

Ηλιούπολη 6/9/2017

Κ.Ο. Ηλιούπολης του ΚΚΕ

Advertisements

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ Τέσσερις τροπολογίες του ΚΚΕ για την προστασία και την ανακούφιση εργαζομένων και ανέργων

   Τέσσερις τροπολογίες κατέθεσαν βουλευτές του ΚΚΕ στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις», του οποίου η συζήτηση συνεχίζεται σήμερα στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. 

   Η πρώτη αφορά την «Απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων για τα ακίνητα που ιδιοχρησιμοποιούν για την εκπλήρωση των σκοπών τους». Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, «είναι παράλογο από τη μία να απαλλάσσονται ΜΚΟ και αθλητικά σωματεία, ενώ τα εργατικά σωματεία να θεωρούνται από την κυβέρνηση ότι δεν εκπληρώνουν κοινωφελείς σκοπούς, μορφωτικού, εκπαιδευτικού, πολιτιστικού, αθλητικού περιεχομένου. Τα εξοντωτικά ποσά φόρων μέσω του ΕΝΦΙΑ που χρεώθηκαν σε Εργατικά Σωματεία, Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες για τα ακίνητα που ιδιοχρησιμοποιούν, ουσιαστικά απαγορεύουν τη στοιχειώδη λειτουργία τους». (Διαβάστε εδώ αναλυτικά).

   Η δεύτερη αφορά την «Αναγνώριση του χρόνου ανεργίας των εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων επαγγελματοβιοτεχνών και επιστημόνων ελεύθερων επαγγελματιών ως συντάξιμου χρόνου ασφάλισης». Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, «σήμερα δεν υπάρχει εργατική – λαϊκή οικογένεια που να μην έχει τουλάχιστον έναν άνεργο. Χιλιάδες εργαζόμενοι συνθλίβονται στην πρέσα της ανεργίας, της ανασφάλειας. Για όσους εργάζονται το φάσμα της ανεργίας αποτελεί καθημερινό άγχος. Η εκτόξευση της ανεργίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, που τη διαιωνίζουν και την ανακυκλώνουν, ούτε τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης που στηρίζει η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα που στηρίζουν τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, ούτε άλλα διαχειριστικού τύπου προγράμματα που προωθούνται στο πλαίσιο της ΕΕ, που ουσιαστικά επιδοτούν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους». (Διαβάστε εδώ αναλυτικά).

   Η τρίτη τροπολογία αφορά τη «Δίωξη μεγαλομετόχων και μελών ΔΣ εταιρειών για παραβίαση της παρ. 1 του άρθρου μόνου του α.ν. 690/1945 – Δήλη ημέρα καταβολής μισθού – Παράσταση πολιτικής αγωγής για δεδουλευμένες αποδοχές και αποζημίωση απόλυσης».

   Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση «σε αρκετές περιπτώσεις εκδίκασης των ποινικών υποθέσεων για καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών, αλλά και για υπαίτια μη καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών ή μη καταβολή των οφειλόμενων αποζημιώσεων απόλυσης, πολλοί εργοδότες – κατηγορούμενοι καταφέρνουν να απαλλαγούν.

   Στην απαλλαγή αυτή συμβάλλει, μεταξύ άλλων, σε σημαντικό βαθμό, το γεγονός ότι κατά την κρατούσα νομολογία των δικαστηρίων δεν είναι νόμιμη, με αποτέλεσμα να αποβάλλεται από τη διαδικασία η παράσταση πολιτικής αγωγής από πλευράς του απλήρωτου εργαζόμενου στις πιο πάνω υποθέσεις, Έτσι δεν δίνεται η δυνατότητα στον απλήρωτο – αδικηθέντα εργαζόμενο, στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας σε βάρος του παρανομούντος εργοδότη, να υποστηρίξει την κατηγορία με την αξιοποίηση αποδεικτικών μέσων όπως μαρτύρων, αλλά και με την παρουσία συνηγόρου της πολιτικής αγωγής». (Διαβάστε εδώ αναλυτικά).

   Η τέταρτη τροπολογία αφορά την «κατάργηση δικονομικών διατάξεων που αφορούν την υποβάθμιση των προνομίων των εργατικών απαιτήσεων κατά την αναγκαστική εκτέλεση (πλειστηριασμός – πτώχευση)».

   Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι «με τους ισχύοντες νόμους, αλλοιώθηκε και ουσιαστικά εκμηδενίστηκε το προνόμιο των εργατικών απαιτήσεων έναντι άλλων πιστωτών σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης (πλειστηριασμού ή πτώχευσης) σε βάρος της περιουσίας του οφειλέτη -εργοδότη των εργαζομένων.

   Αποτέλεσμα της αντεργατικής αυτής τροποποίησης στο σύστημα των προνομίων είναι η ματαίωση της ουσιαστικής ικανοποίησης των εργαζομένων και όποιας προστασίας τους έχει απομείνει, οι οποίοι μάλιστα είναι και οι τελευταίοι που ασκούν καταδιωκτικά μέτρα κατά του εργοδότη τους, είτε λόγω οικονομικής ένδειας σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους προσφυγής στη δικαιοσύνη είτε λόγω των απειλών για απώλεια των θέσεων εργασίας.

   Τουναντίον, τόσο οι τράπεζες όσο και οι άλλοι προνομιούχοι πιστωτές έχουν στο οπλοστάσιό τους αναρίθμητα οικονομικά και δικονομικά μέσα για την ικανοποίησή τους πριν το στάδιο της αναγκαστικής εκτέλεσης ή της πτώχευσης». (Διαβάστε εδώ αναλυτικά). 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Όλες οι τελευταίες παρεμβάσεις του Aλ. Τσίπρα θα μπορούσαν να γίνουν αλά μπρατσέτα με τον K. Μητσοτάκη

Σε σχόλιό του για τις δηλώσεις που έκανε ο Αλ. Τσίπρας για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:

 

   «Τη μια μέρα με την “υγιή” επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, την άλλη με την Κοινωνική Οικονομία, ο κ. Τσίπρας κάνει ό, τι μπορεί για να αθωώσει το σύστημα του ανταγωνισμού και του κέρδους το οποίο το μόνο που μπορεί να προσφέρει στους νέους είναι το “δικαίωμα” να μην έχουν δικαιώματα. Πάντως όλες οι τελευταίες παρεμβάσεις του κ. Τσίπρα θα μπορούσαν να γίνουν αλά μπρατσέτα με τον κ. Μητσοτάκη». 

Η κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ και οι πανελλαδικές εξετάσεις

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ: Να σταματήσει το έγκλημα κατά της ζωής των εργαζομένων

Να σταματήσει το έγκλημα κατά της ζωής των εργαζομένων και να ληφθεί κάθε αναγκαίο μέτρο για την προστασία της ζωής και της ασφάλειας απαιτεί το ΚΚΕ σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, για τον θάνατο μιας ακόμη εργαζόμενης στους Δήμους.

 

Συγκεκριμένα αναφέρει:

   «Μια ακόμη συμβασιούχος – νεαρή εργάτρια καθαριότητας στο Δήμο Πύργου προστίθεται στο μακρύ κατάλογο των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων στους χώρους δουλειάς, που τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν με γεωμετρική πρόοδο και στους Δήμους, εξαιτίας της εντατικοποίησης της εργασίας και της ανυπαρξίας μέτρων υγιεινής κι ασφάλειας. Μόνο το τελευταίο 2μηνο μετράμε ήδη 7 νεκρούς εργάτες και εργάτριες στους Δήμους της χώρας. Ο αριθμός είναι μεγάλος για να είναι συμπτωματικό.

 

   Ο τραγικός αυτός απολογισμός είναι το βαρύ τίμημα που πληρώνουν με τη ζωή τους συμβασιούχοι και μόνιμοι εργαζόμενοι στους δήμους της χώρας απόρροια των μεγάλων ελλείψεων σε προσωπικό – ειδικά στο χώρο της καθαριότητας – των ευκαιριακών ελαστικών εργασιακών σχέσεων, που πάνε κι έρχονται, της επιβολής της 24ωρης λειτουργίας αυτών των υπηρεσιών, που έχει κάνει καθεστώς τη νυχτερινή εργασία, την εντατικοποίηση, τη λογική της εργολαβίας. Είναι το τίμημα της γυναικείας απασχόλησης πίσω από τα απορριμματοφόρα, μια επώδυνη κι επικίνδυνη δουλειά για το γυναικείο οργανισμό, που το αστικό κράτος και η ΕΕ το προβάλουν τάχα ως κατάκτηση στο όνομα της “ισότητας των γυναικών”.

 

   Συνένοχοι κατά συρροή και διαδοχικά στο έγκλημα είναι οι κυβερνήσεις και η μεγάλη πλειοψηφία των δημοτικών αρχών, που έχουν παραμερίσει “ως κόστος” τα αναγκαία μέτρα και μέσα υγιεινής και ασφάλειας, έχουν κάνει καθεστώς την 6ήμερη και 7ήμερη εργασία στις αντίστοιχες υπηρεσίες και έχουν στείλει στα αζήτητα των εργατικών δικαιωμάτων τις ημέρες και ώρες ανάπαυσης, με τον εκβιασμό “εσύ έχεις δουλειά – πρέπει να σηκωθούν οι κάδοι”.

 

   Είναι όλο αυτό το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο, το κατακρεουργημένο και δυσεύρετο σήμερα μεροκάματο, που οδηγεί τους εργαζόμενους στο κυνήγι της βραδινής βάρδιας και των υπερωριών, παραβλέποντας ανθρώπινα όρια και αντοχές, όρους και μέτρα ασφάλειας.

 

   Το ΚΚΕ καλεί την κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές να αναλάβουν τις τεράστιες ευθύνες τους. Να μην “πετάνε το μπαλάκι” αλλού ούτε να κρύβονται πίσω από δήθεν ανθρώπινα λάθη. Να σταματήσουν τώρα το επαναλαμβανόμενο έγκλημα και να πάρουν κάθε αναγκαίο μέτρο για την προστασία της ζωής και της ασφάλειας των εργαζομένων.

 

   Καλεί τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους να περιφρουρήσουν με την οργάνωση της πάλης τους τα δικαιώματά τους σε ζωή και μεροκάματο. Να απαιτήσουν όλα τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, να αποτρέψουν την καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ REALNEWS

Μόνος δρόμος διεξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού η συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους με στήριξη του ΚΚΕ

 

   Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στο δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή δημοσιεύει η εφημερίδα «Real news».

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

   – Μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση για την άρνηση της κυβέρνησης να συμμετάσχει στην εκδήλωση στο Ταλίν της Εσθονίας. Γιατί το ΚΚΕ επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση κ. Κουτσούμπα;

   – Η αντικομμουνιστική σύναξη στην Εσθονία δεν αποτελεί κάποιου είδους παρέκκλιση από τις «αρχές» της ΕΕ από τις οποίες τάχα λοξοδρόμησε, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλες πολιτικές δυνάμεις. Ο αντικομμουνισμός, η λεγόμενη εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό – ναζισμό είναι η επίσημη πολιτική και ιδεολογία της ΕΕ. Εδώ και χρόνια ακολουθείται σχεδιασμένη στρατηγική από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της. Σε μια σειρά κράτη – μέλη, ανάμεσα σε αυτά και η Εσθονία, τα ΚΚ είναι παράνομα, οι κομμουνιστές διώκονται, φυλακίζονται με τις ευλογίες της ΕΕ, δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία του λόγου, ενώ την ίδια στιγμή αποδίδονται τιμές, αποκαθίστανται οι συνεργάτες των ναζί, οι κάθε είδους φασίστες οι οποίοι σωστά διώκονταν επί σοσιαλιστικού συστήματος. Όμως όσα ανιστόρητα αντικομμουνιστικά ψηφίσματα κι αν προωθήσουν, όσες ΜΚΟ πλύσης εγκεφάλου κι αντικομμουνιστικά «μουσεία» κι αν ιδρύσουν με πακτωλό κονδυλίων, η απαράδεκτη εξίσωση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού, το παιδί του καπιταλισμού, δεν θα περάσει.

   – Με αφορμή τα γεγονότα αυτά, εκτιμάτε ότι ο «αντικομμουνισμός» ως θεωρία, αρχίζει να αναβιώνει στη χώρα μας; Και με ποιους εκφραστές;

   – Η αστική τάξη και τα επιτελεία της τρέμουν στην ιδέα ότι οι λαοί μπορούν να επιλέξουν μια διαφορετική πορεία, αυτή της σύγκρουσης με το σύστημα, με προοπτική να οικοδομήσουν τη δική τους κοινωνία με μια άλλη οργάνωση της οικονομίας. Χτυπούν τους κομμουνιστές γιατί αυτοί είναι φορείς της διεξόδου από το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα. Σε όσους δείχνουν ανοχή, τους λέμε να αξιοποιήσουν την πείρα των λαών η οποία αποδεικνύει ότι η κλιμάκωση του αντικομμουνισμού αποτελεί προπομπό νέων αντιλαϊκών μέτρων και περιστολής των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, εξαπόλυσης νέου γύρου πολέμων και επεμβάσεων.

   Αποδεικνύεται με αυτό τον αρνητικό τρόπο, ότι όσα λένε ότι ο «καπιταλισμός είναι η οριστική επιλογή των λαών» ή ότι «ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός είναι μόνο για τη Δευτέρα Παρουσία», όχι μόνο δεν έχουν βάση, αλλά ότι ο καπιταλισμός είναι το γερασμένο ξεπερασμένο παρελθόν και ο κομμουνισμός είναι το ίδιο το μέλλον της ανθρωπότητας που θα έρθει νομοτελειακά με την πάλη των λαών, χωρίς τα λάθη και τις μεγάλες αδυναμίες του παρελθόντος.

   – Ο σταλινισμός, όμως, δεν έκανε εγκλήματα; Πολλοί υποστηρίζουν ότι και Έλληνες κομμουνιστές ήταν θύματά του…

   – Όταν σε μια χώρα υπάρχει πόλεμος, ιμπεριαλιστική περικύκλωση και επέμβαση, ταξική σύγκρουση, και εμφύλιος, ποιος αλήθεια κάνει το έγκλημα, είναι εγκληματίας και ποιος αμύνεται; Ποιος υπερασπίζεται την πατρίδα, την εργατική τάξη και την συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία του λαού του και ποιος υπονομεύει, κάνει δολιοφθορές, σκοτώνει και ατιμάζει; Τις απαντήσεις αυτές ιδιαίτερα ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του, όπως και άλλοι λαοί τις ξέρουν. Γιατί έχουν υποφέρει από τα εγκλήματα του καπιταλισμού, ιδιαίτερα στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, παιδί του οποίου είναι και ο φασισμός – ναζισμός, όπως και κάθε μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι πόλεμοι, οι συγκρούσεις, οι επαναστάσεις δεν γίνονται με ροδοπέταλα, αλλά είναι ποτισμένα με το αίμα των λαών ενάντια στους δυνάστες τους. Το ΚΚΕ δεν μασά τα λόγια του. Γι’ αυτό κι εμείς είμαστε οι μόνοι που από ταξική σκοπιά, δεν εξωραΐζουμε το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε τον προηγούμενο αιώνα, είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα, θα έλεγα και σε όλη την Ευρώπη που έχουμε μελετήσει σε βάθος και τα αρνητικά και τα λάθη της πορείας σοσιαλιστικής οικοδόμησης που οδήγησαν και στην τελική ανατροπή της, έστω προσωρινή ιστορικά. Η κριτική μας αφορά στις πραγματικές αδυναμίες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, τα οποία εντοπίζουμε και στη χρονική περίοδο που ηγέτης ήταν ο Στάλιν. Περίοδος όμως που ο σοβιετικός λαός και το Κόμμα του, ως σύνολο, υπεράσπισε τη σοσιαλιστική πατρίδα του, η Σοβιετική Ενωση ηγήθηκε της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, αναγεννήθηκε από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κατάφερε να αναδειχθεί σε δεύτερη δύναμη παγκοσμίως. Εδώ προφανώς βρίσκεται η απάντηση γιατί ο αντικομμουνισμός βγαλμένος από τα μαύρα ντουλάπια των ναζί, του Γκέμπελς που τα κληρονόμησε η CIA και άλλες υπηρεσίες της Ευρώπης καθοδηγούν τους διάφορους ανεκδιήγητους τύπου Λήμπλαντ. Αναφέρομαι στον τύπο, ο οποίος στο Τάλιν είχε το απύθμενο θράσος να ταυτίσει τον Καρλ Μαρξ και το «Κεφάλαιο», που άνοιξε τα μάτια των σκεπτόμενων ανθρώπων όλου του κόσμου, με τον Χίτλερ και το «ΜeinKampf» που έριξε στον σκοταδισμό και τον όλεθρο της καταστροφής τη χώρα του τη Γερμανία, την πατρίδα μας για 4 χρόνια, όλη την ανθρωπότητα, μέσα από τα «Ολοκαυτώματα».

   – Είναι, όμως, σωστό κατά τη γνώμη σας η πολιτική αντιπαράθεση σήμερα να γίνεται με σχεδόν, εμφυλιοπολεμικούς όρους; «Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια», τι έγινε με τον ναζισμό και τον κομμουνισμό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;

   – Μην περιμένετε να κάνουν πολιτική αντιπαράθεση ή να διαφωνήσουν επί της ουσίας για τις οικονομικές κατευθύνσεις και τη στρατηγική της ΕΕ, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, για το μνημόνιο, τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν την υπογραφή τους. Γι’ αυτά τα κρίσιμα ζητήματα «μούγκα στη στρούγκα». Πρωταγωνιστούν στο σήριαλ της κάλπικης αντιπαράθεσης, για να κρύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει άλλοθι «αριστεροσύνης» για να θολώσει τα νερά της αντιλαϊκής του πολιτικής και η ΝΔ προσπαθεί με παιδιάστικο τρόπο να διαφοροποιηθεί από την κυβέρνηση, η οποία κάνει καλά αυτό που εκείνη θεωρεί ότι μπορεί να κάνει καλύτερα. Η αντιπαράθεση γίνεται φυσικά με τους όρους που βολεύουν το ίδιο το σάπιο σύστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ με τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού εν ονόματι της «κυβερνώσας αριστεράς», της κωλοτούμπας και του τελικά «τίποτα», η ΝΔ και οι υπόλοιποι μαζί με τη ΧΑ, εν ονόματι της «αντιπολίτευσης», με αντικομμουνισμό των σπηλαίων.

   – Πιστεύετε ότι κάποιοι επιδιώκουν να ξαναγράψουν την ιστορία; Και αν ναι, ποιοι και σε ποια κατεύθυνση;

   – Πολλοί θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία, παραχαράζοντας, σκίζοντας τις ηρωικές σελίδες που έγραψαν οι λαοί. Κατ΄ αρχήν το μονοπωλιακό κεφάλαιο, οι έχοντες την πραγματική εξουσία και ιδιοκτησία σε όλες τις χώρες. Επίσης, το πολιτικό προσωπικό, εκπρόσωποι από όλα τα αστικά κόμματα, νεοφιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά αλλά και άλλα οπορτουνιστικά, ρεφορμιστικά, το ευρωκομμουνιστικό ρεύμα που ηττήθηκε παταγωδώς και επανέρχεται παραλλαγμένο με έντονο το στοιχείο του ρεβανσισμού. Στο πλαίσιο αυτό δεν μένει απ’ έξω το φασιστικό – ναζιστικό ρεύμα, όλα τα ορφανά του Χίτλερ, που δέχτηκαν μεγάλη ιστορική ήττα μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

   – Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση θα κατορθώσει να αποφύγει νέα μέτρα με το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης;

   – Ποια αξιολόγηση έκλεισε χωρίς αντιλαϊκά μέτρα; Καμία. Κι αυτό δεν αφορά τις διαπραγματευτικές ικανότητες της κυβέρνησης για τις οποίες δέχεται τα πυρά της ΝΔ και των άλλων κομμάτων. Αφορά τις επείγουσες απαιτήσεις του κεφαλαίου που παραμένουν πάνω στο τραπέζι, όπως για παράδειγμα η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας, που είναι στα κύρια ζητήματα της τρίτης αξιολόγησης. Χώρια που η κυβέρνηση έχει και την «κάβα» των μέτρων που έχει προνομοθετήσει για μετά το ’18.

   – Πόσο πιθανές θεωρείτε τις πρόωρες πολιτικές εξελίξεις έως το επόμενο καλοκαίρι;

   – Δεν αποκλείονται βουλευτικές εκλογές, σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην ΕΕ, κυρίως σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, όπως Γερμανία, Γαλλία κλπ., αλλά και την πορεία πιθανής όξυνσης της κρίσης και των πολεμικών σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή.

   – Τις εξελίξεις στο χώρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, μετά και τις νέες υποψηφιότητες όπως αυτή του Γιώργου Καμίνη, πώς τις κρίνετε; Και μετεκλογικά σε ποια κατεύθυνση εκτιμάται ότι θα κινηθεί η ηγεσία της;

   – Η ΔΗΣΥ είναι ένα κλασικό αστικό κόμμα του κεφαλαίου. Δεν φαίνεται δυνατότητα απογαλακτισμού από το παλιό ΠΑΣΟΚ και τις θέσεις που κυριάρχησαν την τελευταία κυρίως δεκαπενταετία στο χώρο της επίσης αναξιόπιστης κεντροαριστεράς. Οι εσωτερικές διαδικασίες για ανάδειξη προέδρου είναι δικό τους αποκλειστικά εσωοργανωτικό θέμα. Από θέση αρχής εμείς ποτέ δεν ανακατευόμαστε ούτε σχολιάζουμε τις διαδικασίες και τις επιλογές υποψηφιοτήτων για εκλογή ηγεσίας άλλου κόμματος. Αφορά μόνο τα μέλη και τα στελέχη τους.

   – Την αντιπολιτευτική τακτική της ΝΔ πώς την κρίνετε;

   – Ο χυδαίος, ακραίος αντικομμουνισμός στον οποίο έσυρε πρώτη το χορό η ΝΔ, δεν είναι αντιπολίτευση. Κι αν η ΝΔ φτάνει στο σημείο να παρουσιάζει το ΣΥΡΙΖΑ περίπου ως κομμουνιστική, φιλοσοβιετική δύναμη το κάνει για να πετύχει με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια. Ένα από αυτά είναι να κολλήσουν στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό τη ρετσινιά της αντιλαϊκής πολιτικής που υλοποιεί η κυβέρνηση. Να ταυτίσουν στη συνείδηση της νεολαίας το σοσιαλισμό με τον ΕΝΦΙΑ, τα μνημόνια, τα αντιλαϊκά μέτρα. Να πάρουν τα σκάγια και το ΚΚΕ για τα έργα και τις ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει βέβαια την εξήγησή της η στάση της ΝΔ, αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να της παίρνει τη μπουκιά από το στόμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και ωρύεται ότι μπορεί αυτή καλύτερα και πιο αποτελεσματικά να «τρέξει» τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, να υλοποιήσει το μνημόνιο που μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψήφισε.

   – Η κυβέρνηση επιμένει ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί να αντιστρέψει το αρνητικό γι’ αυτήν κλίμα έως τις εκλογές. Έχετε παρόμοια αίσθηση ή η πρωτοπορία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μη αναστρέψιμη;

   – Τόσο οι προσδοκίες και οι ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ για θετική εκλογική ανάκαμψη από την κατρακύλα του τελευταίου χρόνου, όσο και η αίσθηση βεβαιότητας που δείχνει η ΝΔ ότι θα συγκρατήσει την πρωτιά που εμφανίζει στις δημοσκοπήσεις πρέπει και μπορούν να πέσουν στο κενό. Μπορούν, εάν ο λαός αξιοποιήσει την πείρα που έχει συσσωρεύσει αυτά τα χρόνια και δει καθαρά ότι ο μόνος δρόμος διεξόδου από την κρίση σε όφελός του είναι αυτός της συμμαχίας ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους, με στήριξη του ΚΚΕ και υποστήριξη της πολιτικής πρότασής του που ξεκάθαρα λέει ότι η πάλη πρέπει να κατευθύνεται στη διεκδίκηση και απόσπαση από την αστική τάξη της εξουσίας της.

   – Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή μας, η εκτίμησή σας ότι είναι πιθανός ένας περιφερειακός πόλεμος, με εμπλοκή και της χώρας μας, είναι σε ισχύ; Και τι σας ανησυχεί περισσότερο κ. Κουτσούμπα;

   – Έχουν ενταθεί οι ανησυχίες μας με την παρακολούθηση όλων των εξελίξεων. Τα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων με τις συνεχείς παραβιάσεις και αμφισβητήσεις της Άγκυρας, η πορεία του Κυπριακού, η συνέχιση της ισραηλινής κατοχής στην Παλαιστίνη, ο πόλεμος στη Συρία, οι συγκρούσεις σε άλλες γειτονικές χώρες, η ένταση των εθνικισμών και αλυτρωτισμών στα Δυτικά Βαλκάνια, όπως Αλβανία, ΠΓΔΜ, Κοσσυφοπέδιο κλπ, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία, η όξυνση της κατάστασης στη Βαλτική, είναι καυτά μέτωπα στα οποία δεν εμπλέκονται και ανταγωνίζονται μόνο τοπικές δυνάμεις – κράτη, ούτε καν περιφερειακές ισχυρές δυνάμεις αλλά διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη όπως οι ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, Κίνα, Γερμανία, Γαλλία, συνολικά η ΕΕ κλπ.

   – Μετά τις γερμανικές εκλογές, πιστεύετε ότι η Μέρκελ μπορεί να αλλάξει; Να γίνει περισσότερο φιλοευρωπαϊκή;

   – Η Μέρκελ είναι Καγκελάριος του πιο ισχυρού καπιταλιστικού κράτους μέσα στην ΕΕ, της Γερμανίας, δηλαδή της ατμομηχανής της ΕΕ και των σχετικών με αυτήν μηχανισμών. Είναι πολιτική εκπρόσωπος του κεφαλαίου, των μονοπωλίων της Γερμανίας που έχουν ισχυρή παρουσία και στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, συμμετέχοντας σε ανταγωνισμούς και διεκδικήσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Αυτούς εκφράζει και στον λεγόμενο κατά φάση και περίσταση «φιλοευρωπαϊσμό» με τον οποίο εννοείται η διαδικασία εμβάθυνσης της ενοποίησης της ΕΕ. Αυτούς εξακολουθεί να εκφράζει και με τον επίσης κατά περίσταση «αντιευρωπαϊσμό», με τον οποίο κυρίως εννοείται η χαλάρωση των δεσμών των κρατών – μελών, η ΕΕ πολλών ταχυτήτων, ακόμα και η αποπομπή κάποιων κρατών από την Ευρωζώνη ή συνολικά την ΕΕ. Προς το παρόν το πάνω χέρι έχει η πρώτη εκδοχή για την ΕΕ, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μένει παράθυρο ανοιχτό και για τη δεύτερη.

   – Υπ’ αυτό το πρίσμα φαντάζομαι η τρίτη θέση στις εκλογές θα είναι ο στόχος του ΚΚΕ…

   – Όσο πιο ψηλά βρεθεί και εκλογικά το ΚΚΕ, τόσο περισσότερο θα δυναμώσει η προβολή και διεκδίκηση των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων, για αναπλήρωση οικονομικών απωλειών που χάθηκαν τα χρόνια της κρίσης. Τόσο περισσότερο θα ενισχυθεί η κοινωνική ενότητα και συμμαχία των πολλών, των καταπιεσμένων, θα έρχεται πιο κοντά, μαζί με άλλους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς παράγοντες που θα ωριμάζουν, η ώρα της μεγάλης πραγματικής αλλαγής που όλοι ονειρευόμαστε και αρκετοί στη χώρα μας ήδη με συνέπεια και σταθερότητα παλεύουμε γι’ αυτήν.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΛΟΓΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ – Περί «διώξεων» του ελληνισμού στην ΕΣΣΔ

Αποκαλυπτικά στοιχεία και ντοκουμέντα που ανατρέπουν άλλο ένα κατασκεύασμα του αντικομμουνισμού

 

   Η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να αξιοποιήσουν την αντικομμουνιστική φιέστα στην Εσθονία για να προωθήσουν διαφόρων ειδών επιδιώξεις, θυμίζει το «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε – έξι». Ετσι, κάτω από το γενικό τίτλο «εγκλήματα του κομμουνισμού», είδαμε πλάι στα γνωστά περί «Κατίν» και «λιμού» να προστίθενται τα χιλιομασημένα και πάντα διαψευσμένα περί «γενοκτονίας των Ποντίων επί Στάλιν».

   Ο «Ριζοσπάστης» έχει ανατρέψει με σειρά άρθρων τη σχετική φιλολογία στο παρελθόν. Υπενθυμίζουμε σήμερα ορισμένα από τα στοιχεία που απαντούν στον αντικομμουνιστικό ισχυρισμό.

   1. Ο Αμερικανός ιστορικός T. Martin υποστήριξε πως καμιά άλλη χώρα δεν κατάφερε να προσεγγίσει ποτέ το εύρος των ευνοϊκών προγραμμάτων που εφάρμοσε η Σοβιετική Ενωση («για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία») για την ανάπτυξη των εθνοτήτων. Η σοβιετική πολιτική προσανατολίστηκε γύρω από τη συστηματική προώθηση της ιδιαίτερης εθνικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης μεταξύ των μη ρωσικών λαών της ΕΣΣΔ. Αυτό επετεύχθη μέσω α) της δημιουργίας εθνικών περιοχών, με διευρυμένο καθεστώς αυτονομίας και αυτοδιοίκησης, και β) μιας δυναμικής προώθησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που στοιχειοθετούσαν μια δοσμένη εθνική – πολιτιστική ταυτότητα: Ηθη και έθιμα, γλώσσα, μουσεία, λογοτεχνία και ποίηση κ.ά. (Martin T., 2001, «The Affirmative Action Empire» σελ. 13-18).

   2. Πράγματι, κατά τη δεκαετία του 1930, πάρθηκαν μια σειρά μέτρων από τις σοβιετικές αρχές που είχαν να κάνουν:

   α) Με τη διαπίστωσή τους, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πως οι εθνικές οργανώσεις και θεσμοί (όπως οι αυτόνομες εθνικές περιοχές, τα εθνικά σχολεία κ.λπ.), αντί να αποδυναμώσουν τις εθνικιστικές τάσεις στις περιοχές αυτές, μετατράπηκαν σε εφαλτήρια για την ενίσχυσή τους.

   β) Με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη και τη διαπίστωση πως ένας δεύτερος ιμπεριαλιστικός πόλεμος ήταν αναπόφευκτος. Οι αυξανόμενες επαφές τμήματος της διασποράς με τις φασιστικές κυβερνήσεις του εξωτερικού, σε συνδυασμό με το ρόλο που έπαιξε ο αστικός εθνικισμός (ως «πέμπτη φάλαγγα») κατά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην ΕΣΣΔ το 1919-1920, δημιούργησε εύλογες ανησυχίες στη σοβιετική κυβέρνηση.

   Υπήρχαν Ελληνες που είχαν σχέση με τα παραπάνω; Ο ερευνητής Ιβάν Τσούχα, τα στοιχεία του οποίου είχαν παρουσιαστεί σε σχετικό άρθρο του «Ταχυδρόμου» (18/6/2005), αναφέρει πως «μια εκδοχή είναι …η πληροφορία από την Αθήνα να μιλούσε για ενδεχόμενη αυτονομιστική κίνηση Ελλήνων που έμεναν στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και δημιουργία ακόμη και ανεξάρτητου κράτους στο Νότο της ΕΣΣΔ. Πίσω από την κίνηση αυτή, σύμφωνα πάντοτε με τις ίδιες πηγές, βρίσκονταν Ελληνες που διατηρούσαν στενές σχέσεις με το φασιστικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά… Είχε προηγηθεί η άρνηση του μεταξικού καθεστώτος να δεχτεί τον επαναπατρισμό αρκετών χιλιάδων Ελλήνων που ζούσαν στη Σοβιετική Ενωση, δίχως ωστόσο να έχουν πάρει σοβιετικά διαβατήρια».

   Αυτή η εκδοχή φαίνεται να επιβεβαιώνεται ακόμα και από το αντικομμουνιστικό βιβλίο των Beck και Godin (ψευδώνυμα δύο Σοβιετικών συγγραφέων που ήταν στη φυλακή την εποχή εκείνη στην ΕΣΣΔ), που δημοσιεύτηκε (για ευνόητους λόγους) στις ΗΠΑ το 1951: «Ετυχε να είμαστε πολύ καλά πληροφορημένοι για τους Ελληνες αυτούς, επειδή ένας από μας μοιραζόταν το κελί με έναν άνθρωπο, που, σύμφωνα με δική του ομολογία, επρόκειτο να γίνει υπουργός Παιδείας στη σχεδιαζόμενη Μεγάλη Ελληνική Δημοκρατία, η οποία επρόκειτο να ιδρυθεί με ξένη – και ειδικά ελληνική – βοήθεια στη Νότια Ρωσία» (Beck F. & Godin W., 1951, «Russian Purge and the Extraction of Confession» σελ. 140).

   Το ότι υπήρχαν στην Ελλάδα σύλλογοι Ελλήνων από τη Ρωσία (κυρίως πρώην κεφαλαιούχοι που είχαν χάσει τις περιουσίες τους με την Οκτωβριανή Επανάσταση) που διατηρούσαν καλές σχέσεις και ιδεολογική συμπάθεια /συγγένεια με το καθεστώς Μεταξά, είναι γεγονός. Σε υπόμνημα του Σωματείου «Ελλήνων εκ Ρωσίας», αναφέρεται πως ο εκτοπισμός Ελλήνων έγινε με κριτήριο τις εθνικιστικές και αντικομμουνιστικές τους πεποιθήσεις (Παυλίδη Ε., 1953, «Ο Ελληνισμός της Ρωσίας», σελ. 400 και 407).

   Ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται πως η ύπαρξη υπονομευτικών ομάδων ανάμεσα στους Ελληνες – και γενικότερα – δεν ήταν τίποτε άλλο από χαλκευμένες κατηγορίες των αρχών. Και όμως, η ύπαρξη αυτών των ομάδων επιβεβαιώνεται και μέσα από τα επίσημα στοιχεία του ελληνικού κράτους. Ετσι, στην αίτηση του Αλεξίου Ελευθεριάδη προς τις προξενικές αρχές (22/9/1935), αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Πλην εάν εγώ απηλλάγην εκ των δεινών της Κομμουνιστικής Ρωσίας υπάρχουν εκεί οικογένειαι υποφέρουσι τα πάνδεινα διότι είναι εχθροί του Κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι άνθρωποι ούτοι υπό την ηγεσία μου κατ’ επανάληψιν εξεγερθέντες κατά τα έτη 1929 και ιδίως κατά τα έτη 1931-1932 έστρεψαν τα όπλα εναντίον των κομμουνιστών, πλην όμως δεν είχον την τύχην να ιδούν τας προσπάθειάς των ευδοκιμούσας, βραδύτερον δε συνελαμβάνοντο μεθ’ εμού και εξορίζοντο εις τη Σιβηρίαν υποφέροντες τα μέγιστα υπό των κομμουνιστών» («Περί χορηγήσεως αδείας καθόδου εν Ελλάδι υπηκόων Ελλήνων διαμενόντων εν Ρωσία», Αρχείο ΥΠΕΞ, Φάκελος 45.5).

Ταξικός ο προσανατολισμός των μέτρων

   3. Στο επίκεντρο της έρευνας και των μέτρων που έλαβαν οι σοβιετικές αρχές, δεν περιελήφθησαν οι Ελληνες αδιακρίτως, όπως ισχυρίζονται μερικοί, αλλά συγκεκριμένα όσοι

   α) είχαν ταξικό συμφέρον να αλλάξει το κοινωνικοοικονομικό καθεστώτος,

   β) δεν είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και ούτε θα στρατεύονταν σε περίπτωση πολέμου, ή

   γ) σε περίπτωση εμπόλεμης κατάστασης, θα ήταν σε θέση λόγω της επαγγελματικής τους κατάστασης να προκαλέσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Να σημειωθεί πως η ελληνική υπηκοότητα αποκτήθηκε είτε την περίοδο 1917-1920 (εποχή της εθνικιστικής – αυτονομιστικής έξαρσης), είτε την περίοδο 1927-1931 από γαιοκτήμονες που έτσι εξαιρούνταν από την κολεκτιβοποίηση.

   Ενδεικτικό του ταξικού προσανατολισμού των μέτρων που ελήφθησαν, αποτελεί το γεγονός πως από τους Ελληνες που συνελήφθησαν από την ελληνική περιοχή, το 32% προερχόταν από τα κολχόζ (κατηγορούμενοι για σαμποτάζ), το 27% βρισκόταν σε εξειδικευμένες θέσεις, το 13% κατείχε διευθυντικές θέσεις, το 10% ήταν υπάλληλοι, το 6% εκπαιδευτικοί, ενώ μόλις το 3% ήταν εργάτες (Αγτζίδης Β., 2001, «Παρευξείνιος Διασπορά», σελ. 480).

   4. Οσον αφορά, τέλος, τα νούμερα που παρατίθενται γύρω από την έκταση των διώξεων, οι «εκτιμήσεις» ποικίλλουν. Ορισμένοι κάνουν λόγο ακόμα και για εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένων. Η μόνη σχετικά αξιόπιστη διασταύρωση που μπορούμε να κάνουμε εμείς, είναι με τα στοιχεία που παρατίθενται από μια έρευνα με βάση τα επίσημα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ και κάνουν λόγο για 2.610 Ελληνες εκτοπισμένους το 1942 (αριθμός που έπεσε στους 1.247 το 1947) (Pohl J. O., 1999, «Ethnic Cleansing in the USSR, 1937-1949» σελ. 123).

   Από την άλλη μεριά, ο συνολικός αριθμός των μετεγκατεστημένων, σύμφωνα με τα αρχεία της KGB (αναφέρονται ως «ειδικοί μέτοικοι»), μέχρι το 1953 ανερχόταν σε 14.760. Η γεωγραφική κατανομή τους επίσης δείχνει ότι ελάχιστος αριθμός εξ αυτών εγκαταστάθηκε σε περιοχές της Σιβηρίας, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία μεταφέρθηκε σε προάστια μεγάλων αστικών κέντρων (στις πόλεις Molotov, Sverdlovsk, ακόμα και στη Μόσχα). Σημειωτέον πως οι «ειδικοί μέτοικοι» αποζημιώνονταν για τις περιουσίες που άφηναν πίσω, ενώ το σοβιετικό κράτος εξασφάλιζε την επαγγελματική τους αποκατάσταση και προσέφερε μια ιδιαίτερα εκτενή σειρά διευκολύνσεων για την αγορά βασικών αγαθών (τους πρώτους μήνες η προμήθεια τροφίμων γινόταν δωρεάν), την αγορά ή οικοδόμηση οικιών κ.λπ. (Απόφαση Νο. 5859 της Κρατικής Επιτροπής Αμυνας 11/5/1994, Βιβλιοθήκη Κογκρέσου των ΗΠΑ).

   Η αφερεγγυότητα του ιδεολογήματος περί «μαζικών διώξεων» και «γενοκτονίας» αποδεικνύεται επίσης από τη συνεχόμενη αυξητική πορεία του συνολικού αριθμού των Ελλήνων στην ΕΣΣΔ, η οποία σε καμιά απολύτως περίοδο δεν παρουσιάζει μείωση ή στασιμότητα.

Στόχος η αντεπαναστατική ελίτ

   5. Ερευνα Αμερικανών ιστορικών στα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ, που δημοσιεύτηκε στο «American Science Review», προσέφερε πρόσθετο φως στην υπόθεση, αποδομώντας από τα θεμέλιά τους τις διάφορες «θεωρίες» περί εθνοκάθαρσης των μειονοτήτων στην ΕΣΣΔ. Η έρευνα αυτή κατέληγε συμπερασματικά πως η λεγόμενη «περίοδος της τρομοκρατίας» (αναφέρονται στην περίοδο 1936-1940) «στόχευε κυρίως στις ελίτ, παρά στις εθνικές ομάδες αυτές καθαυτές». Επηρέασε δηλαδή μέλη εθνοτήτων, τα οποία ανήκαν στη διοικητική και οικονομική ελίτ (και τα οποία αντιμετώπιζαν κατηγορίες διαφθοράς, κατάχρησης εξουσίας κ.λπ.), λόγω της θέσης που κατείχαν και όχι εξαιτίας της καταγωγής τους.

   6. Οσον αφορά τη διάρκεια των ποινών, το 1939, κατά τα τέλη, δηλαδή, της περιόδου του περιβόητου «μεγάλου τρόμου», στο σύνολο των ποινών, μόλις το 0,1% των περιπτώσεων αφορούσαν κάθειρξη άνω των 10 ετών (το 4% αφορούσε κάθειρξη από 5 έως 10 έτη και το 95,9% μέχρι 5 έτη). Τα στοιχεία που παρουσίασε η Ελληνική Πρεσβεία της Μόσχας στο υπουργείο των Εξωτερικών επιβεβαιώνουν τα παραπάνω ευρήματα (Getty J. A., Rittersporn, Zemskov V. N., 1993, «Victims of the Soviet Penal System in the pre-war Years: A First Approach on the Basis of Archival Evidence» στο American Science Review, 98 (4)).

   7. Στο σύνολό τους, τα δεδομένα που προέκυψαν από την εξέταση των κρατικών αρχείων της ΕΣΣΔ φαίνεται να υποστηρίζουν «την υπόθεση» που είχε ήδη αρχίσει να υποστηρίζεται από μεγάλη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας «ενός προοδευτικά αντι-ελίτ προσανατολισμού της ποινικής πολιτικής» κατά τη δεκαετία του 1930 και έπειτα. Παράλληλα, οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν πως οι «ισχυρισμοί ότι ο τρόμος έπεσε με ιδιαίτερο βάρος στις μη ρωσικές εθνικότητες δεν προκύπτει από τα δεδομένα των έγκλειστων τη δεκαετία του 1930. Ο συνήθης ισχυρισμός ότι οι περισσότεροι εκ των κρατουμένων ήταν «πολιτικοί», επίσης φαίνεται αναληθής. Από την άλλη μεριά, τα νέα στοιχεία υποστηρίζουν την άποψη, στην οποία κατέληξαν και άλλες στατιστικές έρευνες και μελέτες άλλων τύπων, πως οι διώξεις στόχευαν τη σοβιετική ελίτ». Και για να τεθεί η συζήτηση στη σωστή της βάση, αξίζει να σημειωθεί τέλος πως, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το ποσοστό των εγκλείστων στην ΕΣΣΔ το διάστημα 1936-1939, μια περίοδο έντονης ταξικής πάλης, ήταν χαμηλότερο του αντίστοιχου των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990 (2,4% έναντι 2,8%, αντίστοιχα).

   Στην ερώτηση αν «κυνηγούσανε γενικά τους Ελληνες σαν εθνότητα», μια επαναπατρισθείσα που ανήκε σε εύπορη οικογένεια απάντησε με ειλικρίνεια: «Οχι όλους, τους πλούσιους, τους ευκατάστατους»… (Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού, συνεντεύξεις).

   Η πλειοψηφία του ελληνισμού στη Σοβιετική Ενωση απέδειξε έμπρακτα την εκτίμηση και αφοσίωσή της στο νέο κοινωνικοπολιτικό καθεστώς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Χιλιάδες Ελληνες πολέμησαν στην πρώτη γραμμή ενάντια στη φασιστική επίθεση και έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής τους πατρίδας. Ακόμα και σε περιοχές κατεχόμενες από τους ναζί, δεν ήταν λίγοι οι Ελληνες που έσπευσαν μαζικά να ενισχύσουν τις γραμμές των παρτιζάνων που δρούσαν στα μετόπισθεν.

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης 25/8/2017

Ο χυδαίος αντικομμουνισμός της ΕΕ δεν έχει πάτο – Εξομοιώνουν το «Κεφάλαιο» του Μαρξ με το χιτλερικό «ο Αγών μου»!

Σε ανακοίνωσή του για την αντικομμουνιστική φιέστα στην Εσθονία το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕσημειώνει:

«Ο χυδαίος αντικομμουνισμός της ΕΕ δεν έχει πάτο.

Η ταύτιση του ανεπανάληπτου έργου του Καρλ Μαρξ «Το Κεφάλαιο» με το ναζιστικό μανιφέστο «Ο Αγών μου» του Χίτλερ, ήταν ανάμεσα στα χυδαία και ανήκουστα, που ειπώθηκαν στην αντικομμουνιστική φιέστα στην Εσθονία.

Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τον Γκ. Λίντμπλαντ, συντάκτη και εισηγητή του εκτρώματος του αντικομμουνιστικού μνημονίου, στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 2006, το οποίο καταδίκασαν οι λαοί, ενώ δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, ώστε να γίνουν υποχρεωτικά για τα κράτη – μέλη του τα αντίστοιχα μέτρα που το συνόδευαν.

Το γεγονός αυτό είναι η απόδειξη ότι η ΕΕ διαρκώς ενισχύει και επεξεργάζεται τον αντικομμουνισμό της, τη λεγόμενη εξίσωση κομμουνισμού – ναζισμού, που τελικά δικαιώνει το αποκρουστικό τέρας του ναζισμού.

Μεγάλες είναι οι ευθύνες στη χώρα μας της ΝΔ, που ξεσήκωσε και συμμετείχε σε αυτόν τον αντικομμουνιστικό οχετό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν μπορεί να εμφανίζεται δικαιωμένη για την απόφασή της να μη συμμετέχει στην Εσθονία, όχι μόνο γιατί έχει ήδη νομιμοποιήσει με την παρουσία της την αντίστοιχη περσινή φιέστα, αλλά και γιατί αθωώνει συστηματικά την ΕΕ για τον αντικομμουνισμό της, που πάει χέρι – χέρι με την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Αυτή είναι «η ΕΕ που αλλάζει» του ΣΥΡΙΖΑ -και αλλάζει προς το αντιδραστικότερο-, αυτή είναι η «Ευρώπη της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης» της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού, που είναι η ΕΕ των πολέμων και των επεμβάσεων, του ευρωστρατού, των εκατομμυρίων ανέργων και εξαθλιωμένων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στηρίζει το σύστημα και υιοθετεί τα περί «εγκλημάτων», «σοβιετικής κατοχής», ξέθαψε ακόμα και το γερασμένο και αποτυχημένο ρεύμα του «ευρωκομμουνισμού», το οποίο αποτέλεσε το «δούρειο ίππο» της επίθεσης για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ.

Η ΝΔ έκανε σημαία τον αντικομμουνισμό των σπηλαίων, στον οποίο την ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ με κοινή φρασεολογία ακόμα και με τη ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή.

Οι λαοί της Ευρώπης και η νεολαία δεν πρέπει να δείξουν καμιά ανοχή στον αντικομμουνισμό και τους εκπροσώπους του. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο αντικομμουνισμός αυτός προετοιμάζει το έδαφος για νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, για παραπέρα χτύπημα των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, ένταση των μέτρων καταστολής, περιορισμού δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, νέο γύρο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων.

Οι λαοί μπορούν να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στον αντικομμουνισμό, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, που συνδέεται με την πάλη για να απαλλαγεί οριστικά η εργατική τάξη, ο λαός μας, από όλα τα δεσμά της εξουσίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου και να βαδίσει το δικό του δρόμο».

Πλούτος…

   Παράγοντες που συνθέτουν το πλέγμα των αντιθέσεων και της έντασης ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κράτη, με «εξάρσεις» όπως αυτή που ζούμε στις μέρες μας με επίκεντρο τη ΛΔ Κορέας. Μια πληροφόρηση που αντλήσαμε απο τον Ριζοσπάστη και που κάνει καθαρό και για τον πιο ανίδεο ότι δεν αντιμάχονται κάποιοι ανόητοι θερμοκέφαλοι όπως θέλουν να πιστέψουμε….

Πλούτος

   Πριν από τρία περίπου χρόνια, το κινεζικό (αγγλόφωνο) ηλεκτρονικό περιοδικό «The Diplomat» είχε δημοσιεύσει τα εντυπωσιακά αποτελέσματα εκτιμήσεων της βρετανικής εταιρείας μεταλλευμάτων «SRE Minerals Limited» σε σχέση με τον ορυκτό πλούτο της ΛΔ Κορέας.

   Μεταξύ άλλων, είχε εκτιμήσει ότι στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πάνω από 216.000.000 τόνους οξειδίων και μεταλλευμάτων σπάνιων γαιών. Πρόκειται για μέταλλα και οξείδια γεώδους μορφής, που χαρακτηρίστηκαν έτσι λόγω της σχετικής σπανιότητάς τους και τα οποία είναι ιδιαιτέρως πολύτιμα, επειδή είναι απαραίτητα στην παραγωγή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας (π.χ. κινητά τηλέφωνα, φορητοί υπολογιστές, οθόνες υγρών κρυστάλλων), σε «πράσινες» τεχνολογίες (π.χ. μπαταρίες υβριδικών αυτοκινήτων, φωτοβολταϊκά, λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης, τουρμπίνες ανεμογεννητριών) κ.λπ. Ανάλογες εκτιμήσεις για ανεκμετάλλευτα μέχρι σήμερα κοιτάσματα υπάρχουν και για άλλες περιοχές της χώρας, καθιστώντας τη ΛΔ Κορέας πραγματικό «Ελντοράντο» για ανταγωνιστικά μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στους τομείς παραγωγής προϊόντων υψηλής τεχνολογίας.

   Μάλιστα, οι προσδοκίες που δημιουργούνται, είναι μεγαλύτερες και από αυτές που γεννούν τα κοιτάσματα σπάνιων γαιών στην Εσωτερική Μογγολία της Κίνας, που είναι τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα παγκόσμια.

   Τέτοια ευρήματα σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα από τα πολυεθνικά μεγαθήρια και πρέπει να συνυπολογιστούν στους παράγοντες που συνθέτουν το πλέγμα των αντιθέσεων και της έντασης ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κράτη και κέντρα, με «εξάρσεις» όπως αυτή που ζούμε τώρα με επίκεντρο τη ΛΔ Κορέας.

Με το βλέμμα στο αύριο ξερνάνε αντικομουνιστικό δηλητήριο και χολή οι αστοί!

Από το αντικομμουνιστικό συνέδριο στην Εσθονία

   Πυροβολούν το παρελθόν, με την αγωνία να ξεμπερδεύουν με το σήμερα και το αύριο της ταξικής πάλης. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της αντικομμουνιστικής υστερίας που αναζωπυρώθηκε τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις χτεσινές ανιστόρητες φιέστες εξίσωσης του ναζισμού και του κομμουνισμού, με οργανωτή την εσθονική προεδρία της ΕΕ.

   Στόχος τους είναι να αποθεώσουν την «ελευθερία» των λίγων να εκμεταλλεύονται και να κλέβουν το μόχθο των πολλών. Με τόνους λάσπης στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό, προσπαθούν να κρύψουν τα εγκλήματα του σάπιου συστήματος που με πάθος υπηρετούν.

   Τέτοια είναι η εργοδοτική τρομοκρατία, τα χιλιάδες εργατικά «ατυχήματα», η ανεργία και η ανασφάλεια, τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα όπου Γης, με τα εκατομμύρια των θυμάτων, των προσφύγων και των μεταναστών. Στον καπιταλισμό πιστώνεται και η βαρβαρότητα του ναζισμού, καθώς αποτέλεσε ένα από τα μοσχαναθρεμμένα τέκνα του, μια από τις πιο εγκληματικές μορφές άσκησης της αστικής εξουσίας.

   Γι’ αυτό η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα χρειάζεται να επαγρυπνούν, ειδικά σήμερα που κλιμακώνεται η ανοιχτή ή καλυμμένη αντικομμουνιστική προπαγάνδα, με ενορχηστρωτή την ΕΕ. Η κλιμάκωση αυτή αποτελεί «δείκτη» ότι το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά του εντείνουν την αντιλαϊκή επίθεση, κι αυτό αποδεικνύει η πείρα όλων των τελευταίων χρόνων.

   Η επιχείρηση «λάσπη στον κομμουνισμό» αποτέλεσε αναγκαίο συμπλήρωμα της «ρεβάνς» που πήρε ο καπιταλισμός, σαρώνοντας κατοχυρωμένα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα μετά την αντεπανάσταση. Οχι τυχαία, τα τελευταία χρόνια που οι εργαζόμενοι φορτώνονται τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης, ο αντικομμουνισμός ενισχύεται από διάφορες πλευρές και από κάθε λογής ακροδεξιά – αντικομμουνιστικά μορφώματα, που συμμετέχουν και σε αστικές κυβερνήσεις (π.χ. ΛΑΟΣ, ΑΝΕΛ).

   Η προσπάθεια, εξάλλου, να αποτελέσει η μη συμμετοχή της Ελλάδας στη φιέστα της Εσθονίας διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην κυβέρνηση και τη ΝΔ, δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν. Κι αυτό γιατί ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, όπως και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, συμπράττουν «από το Α έως το Ω» στην υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου, που προϋποθέτει το τσάκισμα του λαού, για να ανακάμψουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό επιβεβαίωσε περίτρανα και η από κοινού ψήφιση του 3ου μνημονίου.

   Κανείς δεν πρέπει να παρασυρθεί από την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ξεπλύνει την ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι το αντικομμουνιστικό «συνέδριο» στην Εσθονία αποτελεί τάχα «παραστράτημα» από τις «αρχές» της. Η ΕΕ έχει στο DNA της τον αντικομμουνισμό και το επιβεβαιώνει με κάθε αφορμή, είτε με ψηφίσματα και αποφάσεις που εξισώνουν τον κομμουνισμό με το ναζισμό, είτε με «εκθέσεις» και «ιστορικές έρευνες» που χρηματοδοτεί αδρά και έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο το ξαναγράψιμο της ιστορίας.

   Απ’ αυτήν τη σκοπιά, αποτελεί ευθύνη του εργατικού, ευρύτερα του λαϊκού κινήματος να δώσει απάντηση στον αντικομμουνισμό, έχοντας καθαρό ότι η έντασή του προμηνύει νέα κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Η αγωνία τους είναι να θαμπώσουν τη μοναδική διέξοδο για τους λαούς, που βρίσκεται στην πάλη για την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, μέχρι την ανατροπή της.

   Η πρώτη απόπειρα οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και σε άλλες χώρες έδειξε τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού, έδωσε τεράστια ώθηση στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Παρά τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειες, έλυσε προβλήματα που δεν μπορεί και δεν θέλει να λύσει ο καπιταλισμός, ικανοποίησε σύνθετες λαϊκές ανάγκες.

   Προπάντων απέδειξε την ανωτερότητα του σοσιαλισμού απέναντι στον καπιταλισμό. Επιβεβαίωσε ότι οι εκμεταλλευτές δεν είναι ανίκητοι, πως η εξουσία τους δεν είναι άπαρτη και αιώνια. Τα διδάγματα αυτά, που χρειάζεται να γίνουν κτήμα του εργατικού – λαϊκού κινήματος, είναι που τους στοιχειώνουν και σήμερα. Γι’ αυτό ξερνάνε δηλητήριο και χολή.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη, Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

Διαδήλωση του ΠΑΜΕ στις 9 Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 8 Σεπτέμβρη στις 12.00 το μεσημέρι.

Θα παρουσιάσει στα πλαίσια των αγωνιστικών κινητοποιήσεων και παρεμβάσεων του εργατικού κινήματος ενόψει της ΔΕΘ το πρόγραμμα δράσης και τους στόχους του ταξικού κινήματος το επόμενο διάστημα.

Καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος στη διαδήλωση που θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 9 Σεπτέμβρη στην πλατεία Αριστοτέλους στις 6.30 το απόγευμα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

   Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τις πυρκαγιές, αναφέρει:

 

   «Οι μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και των προηγούμενων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Βορειοανατολική Αττική, τη Ζάκυνθο και το νομό Ηλείας, δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις ευχαριστίες στους πυροσβέστες για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλαν οι ίδιοι, αλλά και οι κάτοικοι των περιοχών όλες αυτές τις μέρες, για να αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές. Η έμπρακτη αναγνώριση του έργου των πυροσβεστών σημαίνει την αναγνώριση του επαγγέλματός τους ως βαρύ, επικίνδυνο και ανθυγιεινό, σημαίνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση όλων των πενταετών και των εποχικών πυροσβεστών.

   Το ματωμένο πλεόνασμα για το οποίο καμαρώνει κάθε τόσο η κυβέρνηση διαμορφώνεται εκτός όλων των άλλων περικοπών και από τις τραγικές ελλείψεις στον τομέα της δασοπροστασίας και δασοπυρόσβεσης τόσο στο κομμάτι του εξοπλισμού όσο και σε αυτό των εργασιακών δικαιωμάτων των πυροσβεστών, που με αυτοθυσία δίνουν τη μάχη σε αντίξοες συνθήκες.

   Στο όνομα της δημοσιονομικής προσαρμογής μειώνονται χρόνο με το χρόνο τα κονδύλια για την πρόληψη και αντιμετώπιση πυρκαγιών, διατηρούνται και αυξάνονται οι τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, αφήνοντας ουσιαστικά απροστάτευτα δάση, υποδομές, λαϊκές κατοικίες και περιουσίες, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και ανθρώπινες ζωές. Χαρακτηριστική είναι η έλλειψη ζωνών πυροπροστασίας, οι κακοσυντηρημένοι δασικοί και αγροτικοί δρόμοι, αλλά και η συνολική έλλειψη σε μέσα πυρόσβεσης, που γίνεται πιο αισθητή όταν υπάρχουν ταυτόχρονα πολλές πυρκαγιές στη χώρα.

   Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, να εξασφαλίσει τα αναγκαία εναέρια και επίγεια μέσα για να αποτρέψει την εκδήλωση νέων πυρκαγιών το επόμενο διάστημα.

   Οι Κομματικές Οργανώσεις, τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ, που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή για την κατάσβεση των πυρκαγιών στις πληγείσες περιοχές, αλλά και σε όλη τη χώρα, χρειάζεται να βρίσκονται σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα και τις επόμενες ημέρες μπροστά στον κίνδυνο νέων πυρκαγιών».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ KKE ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΩΤΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ

Χέρι – χέρι κεφάλαιο και ιμπεριαλιστικά στρατεύματα.

    Σε ανακοίνωσή του για τη γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

    «Το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό και τους άλλους λαούς να είναι σε επαγρύπνηση, μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις που διαμορφώνονται στην περιοχή, εξαιτίας των ανταγωνισμών για τα ενεργειακά κοιτάσματα και της τουρκικής επιθετικότητας και που εγκυμονούν μεγάλους κινδύνους.

    Αποτελεί πολύ επικίνδυνη εξέλιξη το γεγονός ότι στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου έχουν πλεύσει στρατιωτικές δυνάμεις απ’ όλο σχεδόν τον κόσμο. Γαλλικές φρεγάτες αποσπάστηκαν από το Λίβανο και μετέβησαν στην περιοχή για την «προστασία» της γεώτρησης. Επίσης ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο, μια κορβέτα του Ισραήλ και το κανονιοφόρο «Νικηφόρος». Φρεγάτες και υποβρύχια στέλνει και η Τουρκία, ενώ διακριτή κάνει την παρουσία της στην περιοχή και η Ρωσία.

    Κανόνια έξι χωρών για μία γεώτρηση, τα αποτελέσματα της οποίας, επιτυχή ή ανεπιτυχή, θα ανακοινωθούν το Σεπτέμβρη και τα όποια κέρδη θα μπουν στις τσέπες των ενεργειακών κολοσσών.

    Κανείς να μην πιστέψει τα απαράδεκτα και προκλητικά που λέγονται ότι «το διεθνές κύρος των εταιρειών», καθώς και η «πολύπλευρη παρουσία πολεμικών πλοίων» αποτελούν εγγύηση για την προστασία της Κύπρου και της αξιοποίησης των κοιτασμάτων της απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

    Τι άλλη απόδειξη χρειάζεται για το ότι το μονοπωλιακό κεφάλαιο και οι στρατοί των ιμπεριαλιστικών κρατών πάνε χέρι – χέρι; Για το ότι ο φυσικός πλούτος μιας χώρας μετατρέπεται από δυνητική ευλογία για δουλειές, πρόοδο και λαϊκή ευημερία σε κατάρα μέχρι και σε ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη;».

Για το ζήτημα της Υγείας στο Δημοτικό Συμβούλιο

    Το ΠΕΔΥ της πόλης μας αναφέρεται σε πληθυσμό που ξεπερνά τις 100 χιλιαδες κατοίκους και σήμερα είναι σχεδόν ένα νεκρό κουφάρι.

 

    Η κατάσταση αποτυπώνεται ως εξής:

Καρδιολόγοι από 7 σήμερα 1

Παιδίατροι από 6 τώρα 1

Ακτινολόγος 1

Χειρούργοι από 2 τώρα 1

Πνευμονολόγοι 2

Γενικής ιατρικής 1

Παθολόγος 1 – υποδέχεται ασθενείς μόνο δύο φορές την εβδομάδα.

Οδοντίατρος 1

Ψυχολόγος 1

Γυναικολόγος 1

Δερματολόγοι 2

Αλλεργιολόγος 1

Οφθαλμίατροι 2

Ορθοπεδικοί 3

Ρευματολόγος 1

Ενδοκρινολόγος 1

    Και 1 Μικροβιολόγος με 3 ακόμα εργαζόμενους στα εργαστήρια.

 

Γιατί άραγε διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση;

    Σε αυτό το ερώτημα επιχείρησε να απαντήσει η Λαϊκή Συσπείρωση στο Δημοτικό Συμβούλιο με την παρακάτω εισήγηση, ζητώντας παράλληλα από το Δ.Σ να ορίσει μια ημέρα πανηλιουπολίτικης δράσης όλων των φορέων της πόλης για το ζήτημα και μαζική παράσταση στο Υπουργείο Υγείας.

    Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου φάνηκε η συντονισμένη προσπάθεια των δημοτικών συμβούλων του ΣΥΡΙΖΑ να απαξιωθεί η συζήτηση και να αποκοπεί η τραγική κατάσταση του ΠΕΔΥ από τις συνολικότερες αντιδραστικές αντιλαϊκές εξελίξεις που διαμορφώνονται στην υγεία, με ευθύνη διαδοχικά των κυβερνήσεων και της σημερινής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, των κατευθύνσεων της ΕΕ, του ΟΟΣΑ. Μια αντιλαϊκή επίθεση στην υγεία που σήμερα έχει απογειωθεί με βάση την υποχρηματοδότηση από το κράτος και την παραπέρα προώθηση της επιχειρηματικότητας σε υγεία και Φάρμακο.

    Με το λαό να πληρώνει από την τσέπη και τα ταμεία και το κράτος από τη μια σταθερά να μειώνει την χρηματοδότηση τους για τον λαό και τα παιδιά του και από την άλλη να κάνει πλάτες πχ στους φαρμακοβιομήχανους, με φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις και φυσικά μεγάλα κρατικά πακέτα προμήθειας φαρμακευτικού υλικού κλπ.

    Σε δεύτερο επίπεδο ξεχώρισε για την συντριπτική πλειοψηφία των δημοτικών παρατάξεων η αντιδραστική αντίληψη ότι δήθεν η επιχειρηματικότητα στην υγεία μπορεί να συνταιριάζει με το δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας και το μόνο πρόβλημα είναι η καλύτερη διαχείριση της σπατάλης, ένα νοικοκύρεμα. Για δε το ΠΕΔΥ της πόλης που είναι σήμερα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας αυτό που μένει να γίνει «με τις διασυνδέσεις που καθένας έχει» όπως χαρακτηριστικά είπε η κ. Πίκουλα είναι να ζητήσουμε να στελεχωθεί!!

    Αυτές τις ημέρες παρακολουθούμε ότι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο δημοτικό συμβούλιο διοργανώνει συζήτηση για την παρουσία του αρμόδιου υπουργού για την υγεία και τις λεγόμενες ΤΟΜΥ που προωθεί η κυβέρνηση στις γειτονιές. Προκαλέσαμε απ’ ότι φαίνεται αναστάτωση στα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και βγαίνουν να μας πείσουν ότι το πάντρεμα αλλά ΣΥΡΙΖΑ, των δημόσιων δομών υγείας με τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα είναι τάχα η απάντηση στο ζήτημα της υγείας ως δικαίωμα που ο λαός μας να αναζητάει πρόληψη και φροντίδα υγείας, να πληρώνει ακριβά για χρόνια και ποτέ να μην έχει….

Η εισήγηση των κομμουνιστών δημοτικών συμβούλων στο ΔΣ

    Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την Υγεία έχουν στην κυριολεξία κατακρεουργηθεί από 23 δισ. ευρώ το 2009 σε 8,4 δισ. ευρώ το 2015, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 4,3% του ΑΕΠ, που και με τα αστικά όρια είναι κάτω από «το όριο ασφαλείας ενός συστήματος Υγείας», το οποίο υπολογίζεται στο 6% του ΑΕΠ και από το μέσο ευρωπαϊκό όρο (7% του ΑΕΠ).

Για τον ΕΟΠΥΥ.

    Η κρατική επιχορήγηση προς τον ΕΟΠΥΥ είναι μειωμένη κατά 200 εκατ. ευρώ, δηλαδή κατά 38% σε σχέση με το 2016.

    Τo μεγάλο μέρος από τα έσοδα του ΕΟΠΥΥ προέρχεται από τις αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές για την υγειονομική περίθαλψη, στις κύριες συντάξεις (από 4% σε 6%) και την επιβολή ασφαλιστικών εισφορών 6% στις επικουρικές, έτσι όπως θεσμοθετήθηκαν με το Ν. 4334/2015.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ασφαλιστικές εισφορές αντιπροσωπεύουν το 82,3% των εσόδων του ΕΟΠΥΥ (πέρυσι ήταν 79,2%), ενώ οι μεταβιβάσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό μόλις το 6,2% των εσόδων (πέρυσι ήταν 9,4%).

    Δηλαδή, από τη μία συνεχίζεται η πολιτική της ραγδαίας κρατικής υποχρηματοδότησης και από την άλλη αυξάνονται οι πληρωμές από τις τσέπες των εργαζομένων και των συνταξιούχων για το 2017, επιπλέον απ’ τις εισφορές του 6% που επιβλήθηκαν πέρσι σε τακτικές και επικουρικές συντάξεις.

    Tο ποσό που αναμένεται να αποδοθεί από τις εισφορές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις ανέρχεται στα 717 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή θα «αρπαχτούν» από τις τσέπες των συνταξιούχων 717 εκατομμύρια ευρώ.

    H φαρμακευτική δαπάνη προϋπολογίζεται στα 2.270 εκατομμύρια ευρώ, μειωμένη κατά 230 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2016 (που είναι 2.500 εκατομμύρια ευρώ). Αυτό έχει ως συνέπεια οι ασθενείς να βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να αγοράσουν φάρμακα, υγειονομικό υλικό κ.ά.

    Είναι ενδεικτικό ότι την τελευταία 6ετία οι συνεχείς και δραστικές μειώσεις στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη (από 5,2 δισ. ευρώ το 2009 στα 1,9 δισ. ευρώ το 2015) οδήγησαν στην εκτόξευση της μεσοσταθμικής συμμετοχής των ασφαλισμένων από το 9% (2009) στο 30% (2015).

    Δηλαδή, κράτος και ασφαλιστικά ταμεία πλήρωσαν κατά 57,7% λιγότερα, ενώ οι ασφαλισμένοι πλήρωσαν ως συμμετοχή κατά 43,1% περισσότερα όχι για όλα τα φάρμακα, αλλά μόνο γι’ αυτά που αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ παραπάνω αν ληφθεί υπόψη ο αυξανόμενος αριθμός των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων και των φαρμάκων της «αρνητικής λίστας», τα οποία δεν αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ και πληρώνονται εξολοκλήρου από τους ασθενείς.

    Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής για τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους», που στοχεύει στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, με εργαζόμενους που θα «στοιχίζουν» ακόμα πιο φθηνά σε κράτος κι επιχειρηματίες.

    Η κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα και τα ίδια «εργαλεία» με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, προκειμένου να συσκοτίσει την αντιλαϊκή της πολιτική, που και σε αυτόν τον τομέα αποτελεί υλοποίηση των κατευθύνσεων της ΕΕ. Αυτές οι κατευθύνσεις στον κρατικό προϋπολογισμό ως πολιτική της κυβέρνησης και για το επόμενο διάστημα και δηλώνει την παραπέρα επιδείνωση των παροχών προς το λαό, νέες περικοπές στην υγεία.

    Γι’ αυτό προβάλλεται η επέκταση της εφαρμογής των λεγόμενων θεραπευτικών, διαγνωστικών και φαρμακευτικών «πρωτοκόλλων», τα οποία αποτελούν τα εργαλεία επιβολής και ελέγχου αυτών των περικοπών. Μια τέτοια πολιτική προπαγανδίζει, ζυμώνει, προλειαίνει το έδαφος της αποδοχής της το δίκτυο Πόλεων για την Υγεία το οποίο στηρίζει η δημοτική αρχή.

    Την ίδια στιγμή, αυξάνει ο αριθμός αυτών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα και στερούνται τα απαραίτητα για την υγεία και τη ζωή τους φάρμακα. Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι ενέταξε στο δημόσιο σύστημα υγείας είναι τρύπιο τάλιρο… αφού ο άνεργος, ο απόκληρος αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής συμμετέχει στο φάρμακο με τους όρους και τις προϋποθέσεις του ασφαλισμένου… Εξ ου και τα λεγόμενα κοινωνικά φαρμακεία παραμένουν επί σκηνής.

    Το πρόβλημα είναι ακόμα πιο οξυμένο για τους χρόνιους ασθενείς και τους πάσχοντες από σοβαρές ασθένειες. Είναι ενδεικτικό ότι οι ασθενείς που αναγκάστηκαν να κόψουν τα φάρμακά τους – για την υψηλή χοληστερόλη – αυξήθηκαν από 13% (το 2014) σε 16,5% (το 2015) λόγω του υψηλού κόστους συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη (σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Συνέδριο Κλινικής Καρδιολογίας.

Για το ΠΕΔΥ

    Η χρηματοδότηση των μονάδων ΠΕΔΥ από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι φέτος μειωμένη κατά 7 εκατομμύρια ευρώ (από 129 εκατ. ευρώ το 2016 σε 122 εκατ. ευρώ το 2017).

    Οι δαπάνες προσωπικού για το ΠΕΔΥ είναι μειωμένες κατά 6 εκατομμύρια ευρώ (από 48 εκατ. ευρώ το 2016 σε 42 εκατ. ευρώ το 2017).

    Δηλαδή, την ώρα που τα Κέντρα Υγείας «στενάζουν» υπό το βάρος των τεράστιων ελλείψεων σε γιατρούς και λοιπό προσωπικό, αντιδραστήρια κλπ, η κυβέρνηση μειώνει κι άλλο τα κονδύλια για τη χρηματοδότησή τους.

    Αυτό οδηγεί σε απόλυτη επιδείνωση της ήδη άσχημης κατάστασης των μονάδων του ΠΕΔΥ και κατά συνέπεια στη χειροτέρευση των όρων παροχής Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης στο λαό.

    Την ίδια στιγμή, τα ίδια έσοδα των μονάδων ΠΕΔΥ (δηλαδή οι απευθείας πληρωμές των ασθενών) είναι αυξημένα κατά 1 εκατομμύρια ευρώ, από 20 εκατομμύρια ευρώ το 2016 σε 21 εκατομμύρια ευρώ το 2017. Είναι οι επισκέψεις έκτος λίστας και το 10ευρω της συνταγογράφησης, το 20ευρω και βαλε της ιατρικής επίσκεψης γιατί το ιατρικό ραντεβού τραβάει μήνες στο ΠΕΔΥ – στα ιατρεία των νοσοκομείων.

    Από τα παραπάνω σηματοδοτείται τι επιδιώκει η κυβέρνηση με τη λεγόμενη μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) με τους οικογενειακούς γιατρούς στις γειτονιές που προωθεί.

    Οι ίδιες οι διατάξεις του νομοσχεδίου επιβεβαιώνουν ότι η «μεταρρύθμιση» που προωθείται, υποβαθμίζει ακόμα παραπέρα τη δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), με τη δημιουργία υποβαθμισμένων και υποστελεχωμένων μονάδων ΠΦΥ, με εργαζόμενους ορισμένου χρόνου, με δίχρονες συμβάσεις εργασίας, με υποτυπώδη και ανεπαρκή διαγνωστικά εργαστήρια και με κάλυψη που θα φθάνει μόλις στο 30% του πληθυσμού.

    Πρόκειται για μεταρρύθμιση που οργανώνει ένα «φτηνό» συνονθύλευμα δημόσιων και ιδιωτικών «σημείων» παροχής ορισμένων υπηρεσιών ΠΦΥ, όπου οι λαϊκές οικογένειες θα εξαναγκάζονται να πληρώνουν ακόμα περισσότερα για τις ανάγκες τους στους επιχειρηματίες της Υγείας.

    — Το πρώτο επίπεδο του πλαισίου λειτουργίας της ΠΦΥ θα απαρτίζεται από τις Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), οι οποίες ενώ θα έχουν στην ευθύνη τους έναν αρκετά μεγάλο αριθμό πληθυσμού (10.000 – 12.000 κατοίκους), θα έχουν ως ελάχιστη σύνθεση μόνο 1 γιατρό (γενικό γιατρό ή παθολόγο ή παιδίατρο), 1 νοσηλευτή ή επισκέπτη υγείας και 1 διοικητικό υπάλληλο.

    Σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες, οι ΤΟΜΥ θα φτάσουν τις 239 σε 65 αστικά κέντρα και θα στελεχωθούν με 3.000 άτομα (περίπου 1.300 γιατροί και περίπου 1.500 νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας και διοικητικό προσωπικό), με «προσλήψεις» μέσω ΑΣΕΠ (με διετείς συμβάσεις και δυνατότητα ανανέωσης για δύο επιπλέον χρόνια). Πέρα από το γεγονός ότι οι μονάδες αυτές είναι υποβαθμισμένες και υποστελεχωμένες, προβλέπεται να καλύπτουν μόλις το 30% του πληθυσμού. Τα πρώτα 4 χρόνια το πρόγραμμα θα χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ, ενώ για τη συνέχεια ο υπουργός παρέπεμψε στην «εξοικονόμηση πόρων» από τη μείωση των επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και σε ειδικούς γιατρούς.

    Επιβεβαιώνει, δηλαδή, ότι η χρηματοδότηση ακόμα και αυτών των υποστελεχωμένων και ανεπαρκών μονάδων δεν πρόκειται να προέλθει από αύξηση της κρατικής δαπάνης άλλα από το κρησάρισμα των ασθενών.

    Η προσωρινή χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και η ήδη θεσμοθετημένη χρηματοδότηση των μονάδων ΠΦΥ για την πρόσληψη προσωπικού, αγορά υγειονομικού υλικού κλπ, σηματοδοτούν την προοπτική μεταφοράς της δαπάνης στο λαό με άμεσο (απευθείας πληρωμές) και έμμεσο τρόπο (φορολογία).

    — Το δεύτερο επίπεδο αφορά στα Κέντρα Υγείας (ΚΥ). Σε ΚΥ μετονομάζονται τα σημερινά Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου και οι Μονάδες Υγείας του ΠΕΔΥ. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αλλάζει την ταμπέλα στις σημερινές μονάδες Υγείας του ΠΕΔΥ και τις βαφτίζει Κέντρα Υγείας. Για το αν θα παραπεμφθούν οι ασθενείς σε αυτά, θα αποφασίζουν οι οικογενειακοί γιατροί (εντάσσονται στις ΤΟΜΥ). Δηλαδή επισημοποιείται ο «κόφτης» των ασθενών προκειμένου να μη «στοιχίζουν» στο δημόσιο σύστημα, κάτι που θα αποτελεί και ένα από τα κριτήρια αξιολόγησης των επιδόσεων των γιατρών και της ανανέωσης της σύμβασής τους.

    Όλο το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα άλλο από το να προπαγανδίζει το «νοικοκύρεμα», τον «εξορθολογισμό», το χτύπημα της «σπατάλης» – όπως ακριβώς έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις – ενοχοποιώντας για τα χάλια του δημόσιου συστήματος Υγείας, τις υποτυπώδεις παροχές προς το λαό, για να πέσουν στα «μαλακά» οι συνεχείς περικοπές.

    Είναι ενδεικτικό ότι στο νομοσχέδιο την τραγική έλλειψη σε γυναικολόγους στην ΠΦΥ την «υποκαθιστά» με την ανάθεση στον κλάδο των μαιών να συνταγογραφούν τις εξετάσεις της κύησης και το τεστ Παπανικολάου, παρουσιάζοντάς το ως «αναβάθμιση» των μαιευτικών υπηρεσιών.

    Στα Κέντρα Υγείας θα προσέρχονται επίσης «έκτακτα και επείγοντα περιστατικά», αρκεί να αρρωσταίνουν πριν τις 9 το βράδυ, αφού μετά θα κλείνουν!!!

    Οι γιατροί που υπηρετούν με σχέση εργασίας πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στα Κέντρα Υγείας μπορούν μετά από αίτησή τους να συμμετέχουν στην τακτική λειτουργία, πρωινή και απογευματινή, του αντίστοιχου με την ειδικότητά τους τμήματος του νοσοκομείου αναφοράς καθώς και στο πρόγραμμα εφημεριών. Δηλαδή, η κυβέρνηση και με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να «μπαλώσει» τα τεράστια κενά των δημόσιων νοσοκομείων. Υπενθυμίζουμε ότι μόνο οι γιατροί των ΚΥ και των μονάδων του ΠΕΔΥ μειώθηκαν κατά 5.000 μεταξύ 2012 και 2014.

    Σε αυτό το ορίζοντα της επίθεσης κρίνουμε και καταγελούμε ως αντιδραστικές τις θέσεις της πλειοψηφίας της ΚΕΔΕ και της δημοτικής αρχής που προβάλουν το αίτημα να περάσει η ευθύνη της ΠΦΥ στην τοπική διοίκηση. Αυτή η θέση συνεπικουρεί την συνολική προσπάθεια διαδοχικά κυβερνήσεων και κράτους για την περιστολή των δαπανών για την υγεία, την παραπέρα υποβάθμιση της, τορπιλίζει την καθολικότητα, τον ενιαίο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της υγείας, εμπορευματοποιεί την υγεία, συνεπικουρεί το οικοδόμημα ενός συστήματος υγείας ως ένα συνονθύλευμα δημόσιων και ιδιωτικών παροχών υγείας, υποβαθμισμένων και ακριβά πληρωμένων από την τσέπη των ασθενών και από τα ταμεία.

    Η τοπική διοίκηση μπορεί να έχει θετικό ρόλο στην ανάδειξη των ζητημάτων της υγείας ως δικαίωμα του λαού, της νεολαίας, του παιδιού, της οικογενείας, των αναγκών σε πρόληψη, των επαγγελματικών ασθενειών και των κίνδυνων, στην διεκδίκηση τους να εντάσσονται ως ανάγκες αντιμετώπισης και εξέλιξης του δημόσιο συστήματος υγείας.

 

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ

    «Στην δική μας αντίληψη, η οποία πατά στις σημερινές ανάγκες άλλα και δυνατότητες της εποχής, της εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνικής, του επιστημονικού δυναμικού που διαθέτουμε ως χώρα που σήμερα χτυπιέται, απαξιώνεται, παίρνει τον δρόμο της μετανάστευσης.

    Το Πρωτοβάθμιο επίπεδο συγκρότησης του συστήματος Υγείας αφορά στις υπηρεσίες πρόληψης και τις υπηρεσίες αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας που δε χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη, για την αντιμετώπιση ελαφρών εκτάκτων περιστατικών και όσων χρειάζονται βραχεία νοσηλεία.

    Περιλαμβάνει υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας, Σχολικής Υγείας, οδοντιατρικής φροντίδας και περίθαλψης, ιατρικής φροντίδας στα πλοία, οικογενειακού προγραμματισμού, προγεννητικού ελέγχου, παρακολούθησης των εγκύων και φροντίδας μητέρας και παιδιού.

    Τις υπηρεσίες παρακολούθησης και ολόπλευρης στήριξης των χρονίως πασχόντων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες και των οικογενειών τους και υπηρεσίες κατ’ οίκον νοσηλείας.

    Τις κινητές μονάδες πρώτων βοηθειών και το σύστημα διακομιδών.

    Παρέχει, δηλαδή, πρόληψη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), θεραπεία και αποκατάσταση.

    Όλες οι παραπάνω υπηρεσίες λειτουργούν στα πλαίσια των Κέντρων Υγείας (αστικού και αγροτικού τύπου), και των παραρτημάτων τους, που αποτελούν τον κορμό της ΠΦΥ.

    Είναι χωροταξικά κατανεμημένα έτσι ώστε να καλύπτουν με επάρκεια όλη τη χώρα, ανάλογα με τις γεωγραφικές, κοινωνικές, δημογραφικές, επιδημιολογικές και συγκοινωνιακές συνθήκες. Κεντρικός είναι ο ρόλος του οικογενειακού ιατρού και των παιδιάτρων στην ΠΦΥ.

    Το Κέντρο Υγείας συγκεντρώνει όλες τις σύγχρονες υποδομές και το προσωπικό, ώστε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες του λαού της περιοχής την οποία εξυπηρετεί.

    Αποτελεί βασικό τον κρίκο σύνδεσης με τα υπόλοιπα επίπεδα του συστήματος Υγείας, (Δευτεροβάθμιο και Τριτοβάθμιο) και με το ΕΚΑΒ.

    Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας και όλες οι υπηρεσίες του αποτελούν τμήματα του ενιαίου λειτουργικά Κέντρου Υγείας.

    Αποτελεί το κέντρο, όπου εκπορεύονται όλα τα προγράμματα πρόληψης, φροντίδας, προστασίας και αποκατάστασης της υγείας των εργαζομένων.

    Συγκεντρώνονται τα επιστημονικά και επιδημιολογικά στοιχεία για τις ανάγκες του πληθυσμού.

    Έχει όλες τις βασικές ιατρικές και άλλες επιστημονικές ειδικότητες. Ιδιαίτερα εκείνες που σχετίζονται με την πρόληψη και αποκατάσταση (γενικούς γιατρούς, παθολόγους, γιατρούς εργασίας, κοινωνικής ιατρικής, ψυχολόγους, οδοντογιατρούς, οδοντοτεχνίτες, νοσηλευτές, μαίες, κοινωνικούς λειτουργούς, φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές).

    Ο οικογενειακός γιατρός και παιδίατρος αποτελούν το βασικό μοχλό λειτουργίας και σύνδεσης του Κέντρου Υγείας με την οικογένεια.

    Δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για την προστασία της γυναίκας σε όλη τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας μέσω των υπηρεσιών προληπτικής ιατρικής που διαθέτει.

    Εφαρμόζει προγράμματα προγεννητικού ελέγχου, οικογενειακού προγραμματισμού και στήριξης των οικογενειών με ανάπηρο παιδί.

    Εφαρμόζει προγράμματα για βοήθεια και νοσηλεία στο σπίτι για ηλικιωμένους, ανάπηρους, χρονίως πάσχοντες.

    Ο γιατρός Εργασίας και ο τεχνικός Ασφάλειας, συνδέεται με όλους τους εργασιακούς χώρους της περιοχής ευθύνης του ΚΥ, ή δημιουργεί παράρτημα, όπως σε μεγάλους εργασιακούς χώρους.

    Έχει άμεση συνεργασία με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς των επιθεωρήσεων εργασίας (επιθεωρητές εργασίας, υγειονομικοί και τεχνικοί) και τις επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας των εργαζομένων.

    Εφημερεύει σε 24ωρη βάση.

    Έχει κινητή μονάδα για έκτακτα περιστατικά πλήρως εξοπλισμένη, στελεχωμένη με ειδικευμένο προσωπικό (γιατρούς, νοσηλευτές) και διαθέτει επαρκή αριθμό ασθενοφόρων.

    Λειτουργεί φαρμακείο μέσα σ’ αυτό και στα παραρτήματά του, για τη δωρεάν κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε φάρμακα.

    Στο Κέντρο Υγείας ασκείται εκπαίδευση και έρευνα (για τη δημόσια υγεία, για τις επαγγελματικές ασθένειες) ανεξάρτητη ή συνδεμένη με το κρατικό Πανεπιστήμιο.

    Γιατί την παραπάνω πρόταση σήμερα μπορεί κάποιος να την προσπεράσει; Ως μη αναγκαία ή τάχα ως ουτοπική; Και πως κάποιος μπορεί να την απορρίψει; Μα φυσικά μόνο αν προσεγγίζει την υγεία του λάου ως κόστος, ως εμπόρευμα. Αν προασπίζεται την οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας με οδηγό το κέρδος και όχι με οδηγό τις ανάγκες του λαού.

    Το πλαίσιο των αιτημάτων που προβάλουμε έχει οδηγό τις λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες σήμερα που υπάρχουν να ικανοποιηθούν.

    Δείχνουν τα εμπόδια που πρέπει ο λαϊκός παράγοντας να αντιπαλέψει, με ποια ταξικά συμφέροντα πρέπει να συγκρουστεί, με ποιους φυσικούς σύμμαχους θα διανύσει το δρόμο για την προασπίσει και το δικαίωμα του στην υγεία.

Διεκδικούμε για την υγειονομική περίθαλψη:

    • Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης όλων των κλάδων και ειδικοτήτων στις δημόσιες μονάδες υγείας και πρόνοιας και στο ΠΕΔΥ της Ηλιούπολης. Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών, των εργαζόμενων με μπλοκάκια, των συμβασιούχων και των εργολαβικών εργαζομένων.

    • Να λειτουργήσουν, πλήρως στελεχωμένες και εξοπλισμένες, οι δημόσιες μονάδες υγείας (νοσοκομεία, μονάδες ΠΕΔΥ, κλινικές) που έκλεισαν ή συγχωνεύθηκαν.

    • Ανάπτυξη δημόσιων Κέντρων Υγείας και περιφερειακών ιατρείων με σύγχρονο εξοπλισμό και επαρκή στελέχωση προκειμένου να καλύπτονται πλήρως οι λαϊκές ανάγκες για όλες τις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.

    • Αποκατάσταση των απωλειών των υγειονομικών σε μισθούς και δικαιώματα.

    • Ενιαίο, σύγχρονο, αποκλειστικά κρατικό και δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας, με κατάργηση κάθε είδους πληρωμής. Πλήρης και επαρκή κρατική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Φορολόγηση των επιχειρηματικών κερδών με 45%. Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στους τομείς της υγείας και πρόνοιας.

    • Οι ιδιωτικές μονάδες που πληρούν τις προϋποθέσεις να ενταχθούν στο αποκλειστικά δημόσιο σύστημα υγείας και να απορροφηθούν όλοι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα υγείας.
    • Ανάπτυξη κρατικού φορέα έρευνας και παραγωγής φαρμάκων, υγειονομικού υλικού και μηχανημάτων. Δωρεάν διάθεση των φαρμάκων και κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στο χώρο του φαρμάκου.

    • Πλήρεις υπηρεσίες πρόληψης, θεραπείας και αποκατάστασης στους πρόσφυγες αποκλειστικά από τις δημόσιες μονάδες υγείας.

    Τέλος το Δημοτικό Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει μια μέρα πανηλιουπολίτικης δράσης με όλους τους φορείς και με κορμό την πλήρη στελέχωση των Ιατρείων της περιοχής μας, μαζική παράσταση στο αρμόδιο υπουργείο.»

Κυβερνητική κοροϊδία σε πολλά ταμπλό…

   Με αφορμή τις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων στην καθαριότητα των δήμων, ένα από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, για να βάλει εμπόδια και να συκοφαντήσει τον αγώνα τους, ήταν ότι οι ίδιοι με τη στάση τους, δηλαδή επειδή απεργούν για μόνιμη και σταθερή δουλειά, ανοίγουν το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων. Η προπαγάνδα της κυβέρνησης πήγαινε και ένα βήμα παραπέρα, καθώς στελέχη της διαβεβαίωναν και διαβεβαιώνουν ότι δεν θα ιδιωτικοποιηθεί ο συγκεκριμένος τομέας, εμφανίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ ως «πολέμιο» τάχα των ιδιωτικών συμφερόντων στη διαχείριση των απορριμμάτων. Για άλλη μια φορά, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφάνισε την πραγματικότητα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω, προσφιλή τακτική του για να αποπροσανατολίσει και να εξαπατήσει το λαό. Ας απαντήσει η κυβέρνηση: Αφού εμφανίζεται να κόπτεται για το θέμα της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων, γιατί δεν καταργεί το θεσμικό πλαίσιο που προβλέπει ακριβώς την ιδιωτικοποίηση της συλλογής, της μεταφοράς, της απόθεσης των απορριμμάτων, συνολικά της λειτουργίας αυτού του τομέα; Κυβέρνηση είναι εδώ και δύο χρόνια, τι πιο απλό από το να φέρει ένα νόμο που να καταργεί όλους όσοι δίνουν τη δυνατότητα στους δήμους να παραχωρούν σε ιδιώτες αυτές τις υπηρεσίες;

   Πρώτος και καλύτερος είναι ο νόμος του «Καλλικράτη», που μάλιστα πριν τις εκλογές του 2015 η κυβέρνηση έλεγε πως θα τον καταργήσει. Αυτός ο νόμος είναι που προβλέπει πως δήμοι και περιφέρειες μπορούν να προωθούν την ιδιωτικοποίηση σημαντικών λειτουργιών στη διαχείριση αποβλήτων – απορριμμάτων, όπως η διαχείριση μολυσματικών αποβλήτων, η εμπλοκή ιδιωτών στις καθημερινές εργασίες διάθεσης των απορριμμάτων, στη συντήρηση του αναγκαίου εξοπλισμού, στη μεταφορά ογκωδών αποβλήτων κλπ. Ηδη, ο «Καλλικράτης» και όσα προβλέπει έχουν οδηγήσει στο να πάρουν πολύ μεγάλη έκταση τέτοιες συμφωνίες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 90% των εργασιών που γίνονται στη χωματερή της Φυλής, το κάνουν ιδιώτες που έχουν έρθει σε συμφωνία με δήμους και φορείς αρμόδιους για τη διαχείριση των απορριμμάτων, που έχουν συγκροτηθεί σε δήμους. Θα μπορούσε επίσης η κυβέρνηση να καταργήσει το νόμο που προβλέπει το «εργαλείο» των Συμπράξεων Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Εναν μηχανισμό στον οποίο συμμετέχουν, διαβαθμισμένα, όλοι οι κρίκοι του κρατικού μηχανισμού, όπως υπουργεία, περιφέρειες και δήμοι, με ΝΠΔΔ, αλλά κυρίως με Ανώνυμες Εταιρείες. Μάλιστα, αυτός ο νόμος είναι κύρωση οδηγίας της ΕΕ για τις ΣΔΙΤ και δίνει τη δυνατότητα να κάνουν συμφωνίες οι φορείς της Τοπικής Διοίκησης με ομίλους και για τον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

   Ακόμα, θα μπορούσε να καταργήσει το νόμο του 2011 που προβλέπει ότι «για την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών συλλογής και μεταφοράς στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, καθαριότητας κοινόχρηστων χώρων και δημοτικών κτιρίων, ακολουθείται η διαδικασία για τη σύναψη δημόσιων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών, που προβλέπεται στις διατάξεις του π.δ. 60/2007 (Α’ 64), σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 209 και 273 του ΚΔΚ (ν. 3463/2006). Με αιτιολογημένη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών, τεκμηριώνεται η αδυναμία εκτέλεσης συγκεκριμένων υπηρεσιών με ίδια μέσα του δήμου και καθορίζονται, ιδίως, το αντικείμενο των παρεχόμενων υπηρεσιών, η διάρκεια και η περιοχή, εντός της οποίας αυτές παρέχονται». Και αυτό αφορά στην ουσία ανάθεση έργου σε επιχειρηματικούς ομίλους… Η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να κάνει όλα τα παραπάνω, επειδή είναι υπέρ της ιδιωτικοποίησης, παρά τα όσα λέει. Αυτό δείχνουν έτσι κι αλλιώς οι αποφάσεις της για ιδιωτικοποιήσεις σε ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, υποδομές, όπως αεροδρόμια, λιμάνια κ.λπ., αλλά και οι δηλώσεις δικών της υπουργών που καλούν τους δήμους, να προχωρήσουν στη σύναψη ΣΔΙΤ με επιχειρηματίες για τα απορρίμματα. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού βασική αποστολή της είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου κόντρα στα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού.

Ιδιωτική εταιρία στη Θεσσαλονίκη. Ένας εργαζόμενος πίσω από την σκουπιδιάρα. Κέρδος για τ’ αφεντικό, κίνδυνος τραυματισμού για τον εργάτη

 

   Το ίδιο ισχύει και με τα Εργασιακά: Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διαβεβαιώνει τους συμβασιούχους ότι είναι με το μέρος τους και ότι προσπαθεί προς το συμφέρον τους να βρει λύση, ξεκόβει κάθε συζήτηση για μόνιμη και σταθερή δουλειά και από την άλλη επικαλείται το Σύνταγμα και τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για να τους διατηρεί σε ομηρία. Θα μπορούσε όμως, αν πραγματικά ήθελε να υπηρετήσει το συμφέρον των εργαζομένων, να καταργήσει τους αντεργατικούς νόμους που προβλέπουν την «ευελιξία» σε όλες τις μορφές, ανάμεσα σ’ αυτές και το αίσχος των συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Πόσο μάλλον που οι υπηρεσίες καθαριότητας είναι υποστελεχωμένες, η εντατικοποίηση συμβασιούχων και μόνιμων «πάει σύννεφο». Επιπλέον, το έργο της καθαριότητας στους δήμους είναι πλημμελές (αν και αποτελεί βασική κοινωνική ανάγκη), παίρνοντας υπόψη ότι αυτό δεν αφορά μόνο την αποκομιδή και την απόθεση των απορριμμάτων, αλλά και τον καθαρισμό των πάρκων, των δρόμων και τα λοιπά. Αντί όμως η κυβέρνηση να καταργήσει τη νομοθεσία για την «ευελιξία», που απογειώθηκε ιδιαίτερα την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, τη θωρακίζει και ετοιμάζεται να την επεκτείνει και μετά το τυπικό τέλος του τρίτου μνημονίου, στο όνομα της κερδοφορίας του κεφαλαίου και της μείωσης του λεγόμενου «κόστους εργασίας» που συνεπάγεται για το αστικό κράτος η σταδιακή υποχώρηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, έναντι των ελαστικών μορφών απασχόλησης… Γι’ αυτή της την πολιτική, άλλωστε, και για την ικανότητά της να την περνάει με αποφασιστικότητα στις πλάτες των εργαζομένων, αποσπά τα εύσημα από τις εργοδοτικές ενώσεις και τους συμμάχους της στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις.

ΚΕΘΕΑ: «Η πολιτεία στηρίζει τη χρήση των Ναρκωτικων»

  Εννιά στους δέκα εφήβους και ένας στους τέσσερις ενήλικες αναφέρουν την κάνναβη ως ουσία για την οποία ζήτησαν απεξάρτηση από τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ το 2016. Πάνω από το 84% του συνόλου των ανθρώπων που απευθύνθηκαν στα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ μυήθηκαν στη χρήση ναρκωτικών μέσω της κάνναβης.

   Τα παραπάνω στοιχεία δόθηκαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε το ΚΕΘΕΑ, την Πεμπτη 29 Ιουνη παρουσιάζοντας τον απολογισμό έργου του φορέα.

   Ωστόσο η συνέντευξη έγινε μέσα σε φορτισμένο κλίμα, με αφορμή και τις αντιεπιστημονικές εξελίξεις που δρομολογούν η κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της στον τομέα της τοξικοεξάρτησης.

    Μιλώντας για το πλούσιο, σύνθετο αλλά και δύσκολο έργο του ΚΕΘΕΑ, το οποίο είναι αντιμέτωπο με τη διαρκή υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση, ο πρόεδρος του ΚΕΘΕΑ Γιώργος Μπαρδάνης έθεσε ως αντίβαρο στις πάσης φύσεως δυσκολίες την αποδοχή και στήριξη που πολύ συχνά βρίσκει το ΚΕΘΕΑ από την ίδια την κοινωνία. Λεγοντας χαρακτηριστικά : «Κι ενώ η κοινωνία στηρίζει την προσπάθεια για καθαρή ζωή – κι επειδή συνέχεια μιλάμε τώρα για τη «φαρμακευτική» νομιμοποίηση της κάνναβης αλλά και τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης – η πολιτεία στηρίζει τη χρήση»,

    Η επιστημονική υπεύθυνος του ΕΠΙΨΥ Μ. Τερζίδου επιχείρησε να ταυτίσει την παραπάνω δήλωση με το δόγμα της «»μηδενικής ανοχής» που για ένα διάστημα γνώρισε και η χώρα μας κι εκτός από τους χρήστες απευθύνεται και σ’ άλλες κοινωνικές ομάδες. Και συνέχισε “ Αν ο εξαρτημένος είναι ασθενής πώς είναι δυνατόν να μην ανεχόμαστε μια ασθένεια; Αν είναι κοινωνικό φαινόμενο πρέπει να δεχόμαστε τη διαφορετικότητα. Ο χρήστης έχει δικαίωμα να αρνηθεί να θεραπευτεί και το κράτος πρέπει να τον κρατάει τουλάχιστον στη ζωή»! Μια τοποθέτηση που ουσιαστικά συνοψίζει τον κορμό της υποτιθέμενης «αντιναρκωτικής» πολιτικής που εφαρμόζεται στα κράτη – μέλη της ΕΕ.

    Και ο προεδρος του ΚΕΦΕΑ Γ. Μπαρδάνης απάντησε: «Η όλη πορεία του ΚΕΘΕΑ δεν έχει δείξει ότι δεν ανέχεται τους χρήστες. Ακόμη και σε μια οικογένεια είναι επιλογή του παιδιού ή όχι να κάνει χρήση. Αλλά είναι και υποχρέωση του γονιού να μη διευκολύνει αυτή τη χρήση. Αν διευκολύνει ή όποτε έχει διευκολύνει τη χρήση, δεν έχει βοηθήσει καθόλου το παιδί. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στην πολιτεία. Δεν είπε το ΚΕΘΕΑ «να κάνω γκέτο για χρήστες που δε θέλουν να θεραπευτούν», έστω και εποπτευόμενο γκέτο. Γιατί αυτό ακούγεται, «δεν βλέπετε τι γίνεται στους δρόμους με τους χρήστες; Να μην τους βλέπουμε». Στο τέλος θα πουν να τους πάμε σ’ ένα νησί, να μην τους βλέπουμε, να τους δίνουμε και την ηρωίνη τους και την κάνναβη, να κάνουν ελεύθερα τη χρήση.

Αλλο μηδενική ανοχή κι άλλο μη διευκόλυνση της χρήσης.

Και αυτή τη στιγμή η πολιτεία αυτό που κάνει ή αυτό που θέλει να κάνει ή και αυτό που έχει κάνει μέχρι τώρα, είναι να διευκολύνει τη χρήση.

«Θες μεθαδόνη; Πάρε! Θες να κάνεις χρήση; Να σου βρούμε ένα μέρος να κάνεις χρήση! Θες κάνναβη νόμιμη, να την αγοράζεις με μια συνταγή γιατρού; Ας το κάνουμε κι αυτό! Ο,τι θέλεις»! Κι ευτυχώς που υπάρχει η κρίση και δε δίνουν και επίδομα…».

    Εμείς διαβάζοντας την είδηση στο Ριζοσπάστη λέμε, Να αγιάσει το στόμα του!!!

«Συριζαίϊκη ξεφτύλα: Πόσο βαθιά είναι ο πάτος που θα πιάσουν!!!

    Ως «έσχατο μέσο» χαρακτηρίζει την απεργία η κυβερνητική εφημερίδα «Αυγή» σε άρθρο (28/6) με το οποίο επιτίθεται αισχρά στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Τοπικής Διοίκησης. Ο συντάκτης του κειμένου αναπαράγει και ενισχύει ό,τι πιο ελεεινό έχει γραφτεί και ακουστεί στις εφημερίδες και σε άλλα αστικά ΜΜΕ σε βάρος των εργατικών αγώνων, των διεκδικήσεων, και ιδιαίτερα ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας. Μέχρι τώρα είχαμε δει, όταν κινητοποιούνται οι αγρότες, τα φώτα να πέφτουν πάνω στους «αγανακτισμένους» μεταφορείς. Οταν απεργούν οι εργαζόμενοι των μεταφορών, στους «αγανακτισμένους» αγρότες. Κι όταν απεργούν οι ναυτεργάτες ή οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, στους «αγανακτισμένους» τουρίστες κ.ο.κ. Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται πάντα η προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού». Ολα αυτά, όμως, είναι ερασιτεχνισμοί για την «Αυγή», η οποία είπε να …ενώσει όλους τους «αγανακτισμένους» και να ξεμπερδεύει μια και καλή με τις απεργίες, που όπως λέει στηρίζονται «στην ομηρία των πολιτών»! Κάπως έτσι, καταλήγει να κατηγορεί για «ομηρία» της κοινωνίας, εκτός από τους εργαζόμενους των ΟΤΑ, τους αγρότες που «καταλαμβάνουν τους δρόμους και παραλύουν εμπορικά τη χώρα», τους εργαζόμενους στα λιμάνια, που με τις απεργίες τους προκαλούν τεράστιες ζημιές κ.λπ.

    Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο, ο αρθρογράφος μιλάει για «ασυγχώρητες ευθύνες» του ΚΚΕ, που όπως λέει «έχει ισχυρές συνδικαλιστικές προσβάσεις στους κλάδους των εργαζομένων στους ΟΤΑ και στους αγρότες»… Και αποφαίνεται για το ΚΚΕ: «Δεν μπορεί να είσαι και με τους αγρότες απεργούς και με τους εργαζόμενους στα λιμάνια απεργούς, όταν ο ένας κλάδος τιμωρεί ελαφρά τη καρδία έναν άλλο και όλοι μαζί τη χώρα που ματώνει και αγωνίζεται να βγει από την ασφυξία της χρεοκοπίας» (!) Εκτός λοιπόν από το δικαίωμα στην απεργία, το λιβελογράφημα της «Αυγής» θέλει να πετάξει στα σκουπίδια και την ταξική αλληλεγγύη, δηλαδή την έμπρακτη έκφραση της συμπαράστασης στους απεργούς ενός κλάδου από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική, που συνθλίβονται από τον ίδιο αντίπαλο, τα μονοπώλια και το κράτος τους. Η «Αυγή» σκόπιμα παρουσιάζει όλους αυτούς να έχουν διαφορετικά και συγκρουόμενα συμφέροντα, για να υπονομεύσει την προοπτική κοινής πάλης και της συμμαχίας τους, να συκοφαντήσει την αλληλεγγύη και να παροτρύνει τον «κοινωνικό αυτοματισμό», κατατάσσοντας όποιον αγωνίζεται και διεκδικεί στους «εχθρούς» της οικονομίας και της ανάκαμψης. Ομολογεί εμμέσως εξάλλου ο αρθρογράφος ότι δεν γίνεται να είσαι και με την καπιταλιστική ανάπτυξη, και με τις δίκαιες εργατικές – λαϊκές διεκδικήσεις, αφού αυτές βλάπτουν τα «εθνικά συμφέροντα» όπως λέει το άρθρο, δηλαδή το συμφέρον της αστικής τάξης, με το οποίο ταυτίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο.

    Φτάνοντας στο διά ταύτα και για να κάνει τα πράγματα πιο σαφή, γράφει η «Αυγή»: «Ορισμένοι κρίσιμοι για τα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα κλάδοι δεν έχουν το δικαίωμα της απεργίας». Για όποιον δεν το κατάλαβε, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ τρέχει ως «λαγός» μπροστά, ανοίγοντας το δρόμο και καλώντας ουσιαστικά σε αποφασιστική περιστολή του απεργιακού δικαιώματος. Αποδεικνύεται «βασιλικότερη του βασιλέως», καθώς προπαγανδίζει μέτρα πιο προωθημένα από αυτά που συμφωνήθηκαν στην πρόσφατη «αξιολόγηση» και αφορούν τη νομοθέτηση νέων εμποδίων στην προκήρυξη απεργιών από τα σωματεία. Είναι φανερό ότι όσοι έχουν πάρει εργολαβία την κατασυκοφάντηση των αγώνων και την προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού», όπως η κυβέρνηση και οι εφημερίδες της, συμπληρωματικά σε «ναυαρχίδες» της αστικής προπαγάνδας, το πάνε πολύ πιο μακριά. Το πρόβλημά τους δεν είναι η ρύπανση, ούτε η δημόσια υγεία, για την οποία κόπτονται δήθεν, αφού η πολιτική που υπερασπίζονται και υλοποιούν είναι υπεύθυνη για την επιβάρυνση και σε αυτούς τους τομείς, για τη συνολική υποβάθμιση της ζωής της εργατικής – λαϊκής οικογένειας.

    Το πραγματικό τους πρόβλημα είναι το αίτημα των εργαζομένων για «μόνιμη και σταθερή δουλειά», την οποία η κυβέρνηση θεωρεί «εκτός τόπου και χρόνου», αφού το κεφάλαιο έχει ανάγκη από «μόνιμα» ευέλικτους και ανασφαλείς εργαζόμενους. Γι’ αυτό η «Αυγή» γράφει: «… Στους δήμους, όπου το καλοκαίρι διπλασιάζεται ο πληθυσμός τους και χρειάζονται για τέσσερις μήνες περισσότερα χέρια, τι θα κάνουν οι έκτακτοι τους υπόλοιπους οκτώ μήνες;». Δεν λέει βέβαια η «Αυγή» ότι οι υπηρεσίες αυτές είναι μόνιμα υποστελεχωμένες, ακόμα κι αν πάρουμε σαν κριτήριο τη στοιχειώδη λειτουργία τους και όχι τις σύγχρονες ανάγκες. Οτι η εντατικοποίηση πάει σύννεφο για μόνιμους και συμβασιούχους και ότι ακόμα και η «λύση» των πεντάμηνων που βρήκαν για τις «έκτακτες» ανάγκες, με την εκμετάλλευση των συμβασιούχων και τα απανωτά «ατυχήματα», δείχνει τη συνολικότερη αντίληψη και αυτής της κυβέρνησης για τα εργασιακά δικαιώματα και τις ανάγκες. Φτάνει μάλιστα στο σημείο η «Αυγή» να «αναρωτιέται» αν οι «φορολογούμενοι» αντέχουν να πληρώνουν τους εργαζόμενους στην Καθαριότητα, θεωρώντας δεδομένο ότι η ανταποδοτικότητα συνιστά «κανονικότητα», παρά τη σκληρή φορολογία που πληρώνει ούτως ή άλλως ο λαός. Και τα λέει αυτά η εφημερίδα μιας κυβέρνησης που φόρτωσε στο λαό δύο μνημόνια και δεκάδες αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς νόμους, πρόσθετα σε όσα έκαναν οι προηγούμενοι.

    Συμπερασματικά: Η επίθεση στους εργαζόμενους της Καθαριότητας είναι επίθεση που αφορά όλη την εργατική τάξη, τόσο για τις μορφές που επιλέγει για να προβάλει τις διεκδικήσεις της, όσο και για το ίδιο το περιεχόμενό τους. Γι’ αυτό, αθλιότητες σαν αυτές της «Αυγής», που καλούν σε απομόνωση των εργαζομένων που δίνουν δίκαιους αγώνες, πρέπει να επιστραφούν ως απαράδεκτες. Επιβεβαιώνοντας ότι ο κατήφορος δεν έχει τέλος και ότι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» μπορεί να κάνει ακριβώς ό,τι και οι προηγούμενες. Σε μια περίοδο που εργαζόμενοι διαφόρων κλάδων ετοιμάζονται για νέους απεργιακούς αγώνες, όπως στο Εμπόριο και στον Επισιτισμό – Τουρισμό, η αλληλεγγύη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι δύναμη και ασπίδα απέναντι σε κάθε υπονόμευση και επίθεση και θα αποτελέσει στοιχείο αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική.

Ανακοίνωση της ΔΑΣ – ΟΤΑ για την απεργία

Από τη χθεσινή κινητοποίηση

Αναλυτικά, ολόκληρη η ανακοίνωση της ΔΑΣ – ΟΤΑ έχει ως εξής:

    «Συνάδελφοι, όπως είχαμε δηλώσει από την αρχή, έχουμε μπροστά μας ένα σκληρό και διαρκή αγώνα που δεν τελειώνει σήμερα. Συνεχίζουμε.

    Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες συναδέλφους που συνέβαλαν για την επιτυχία της σημερινής κινητοποίησης, όπως και των προηγούμενων ημερών, χαιρετίζουμε ιδιαίτερα την ανάδειξη του κοινού αγωνιστικού μετώπου μονίμων και συμβασιούχων εργαζομένων.

    Η καθαρή μας πρόταση, μετατροπής όλων των συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου και το αίτημα για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, βοήθησαν τόσο στη δημιουργία του κοινού αγωνιστικού μετώπου όσο και στη στήριξη και αλληλεγγύη της κοινωνίας σε αυτό τον αγώνα, παρά τη λυσσαλέα επίθεση που δεχτήκαμε.

    Στην αντίπερα όχθη, οι κινητοποιήσεις προκάλεσαν την αποκάλυψη του μαύρου μετώπου που στέκεται ενάντια στους εργαζόμενους. Κυβέρνηση, κόμματα που ψήφισαν τα μνημόνια, που στηρίζουν την ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, δήμαρχοι και περιφερειάρχες, τα ΜΜΕ των εργολάβων, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων. Είναι το μαύρο μέτωπο που απαιτεί υποταγή των εργαζομένων για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.

    Αποκαλύφθηκε η κοροϊδία της κυβέρνησης, που έταζε νομοθετική ρύθμιση για μονιμοποίηση. Η πρόταση που κατέθεσε και ψηφίστηκε εμπεριέχει τα στοιχεία των μαζικών απολύσεων και της αποψίλωσης υπηρεσιών, με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών.

    Οσο κι αν προσπάθησε η κυβέρνηση να εμφανίσει σαν υποκινητή τη ΝΔ για να συκοφαντήσει τον αγώνα μας, αποδείχθηκε ότι και οι δύο υπηρετούν την ίδια πολιτική, τις απολύσεις και την ιδιωτικοποίηση. Οι δήμαρχοι αποκαλύφτηκαν για το πόσο «ανεξάρτητοι» είναι, φάνηκε το πόσοι πρόθυμοι είναι να υλοποιήσουν την πολιτική αυτή, με πρωτεργάτη το δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρη. Οι εργαζόμενοι αναγνώρισαν και τους αγωνιστές δημάρχους, που με συνέπεια στέκονται στο πλευρό τους, στον αγώνα για δουλειά με δικαιώματα.

    Στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕ – ΟΤΑ, η ΔΑΣ – ΟΤΑ πρότεινε την ανάγκη να υπάρξει απάντηση στην τρομοκρατία και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης που απειλούσε με επίταξη, εισαγγελείς και στρατό.

    Κατέθεσε ολοκληρωμένο σχέδιο συνέχισης του αγώνα με εναλλαγές μορφών. Στη συνεδρίαση, με ευθύνη των παρατάξεων «Συνδικαλιστική Ανατροπή» και ΔΑΚΕ δεν πάρθηκε απόφαση.

    Καλούμε όλους τους συναδέλφους να γίνουν τη Δευτέρα Γενικές Συνελεύσεις σε όλους τους δήμους, την Τρίτη με ευθύνη των σωματείων να παρακολουθήσουμε την αποστολή των αρχείων πληρωμής στην Ενιαία Αρχή Πληρωμών, και σε περίπτωση που διαπιστωθεί εκτεταμένη απληρωσιά των συμβασιούχων να απαντήσουμε με νέα απεργιακή κινητοποίηση.

    Στις συνεδριάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων και στις Γενικές Συνελεύσεις των σωματείων που πρέπει να γίνουν άμεσα χρειάζεται:

   * Να γίνει κατανοητό το μαύρο μέτωπο που υπάρχει απέναντί μας και η ανάγκη να ενταθεί η οργάνωση στους χώρους δουλειάς ενάντια σε αυτό.
   * Να υπερασπιστούμε, να προφυλάξουμε και να ενισχύσουμε το αγωνιστικό μέτωπο μονίμων και συμβασιούχων σε όλα τα σωματεία και τους χώρους δουλειάς.
   * Να αξιοποιήσουμε τη στήριξη και αλληλεγγύη της κοινωνίας που στέκεται δίπλα μας σε ένα δύσκολο αγώνα ο οποίος, επιπλέον, διεξάγεται σε ιδιαίτερες επιβαρυντικές κλιματολογικές συνθήκες.    * Να δώσουμε τη μάχη της ενημέρωσης των εργαζομένων όλων των κλάδων.
   * Να κάνουμε κουρέλι την τροπολογία της κυβέρνησης, μην επιτρέποντας τις επόμενες μέρες καμιά απόλυση, κανείς συμβασιούχος να μη μείνει απλήρωτος».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: Ο λαός να στηρίξει τον αγώνα των συμβασιούχων – Ευθύνη του κράτους η αποκομιδή και η διαχείριση των απορριμμάτων

   Σε ανακοίνωση για τους συμβασιούχους των Δήμων το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

   «Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τους συμβασιούχους των Δήμων φέρει τη σφραγίδα όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

   Αυτές οι κυβερνήσεις ψήφισαν και διατηρούν σε ισχύ ευρωενωσιακές ρυθμίσεις και μνημονιακούς νόμους, με τους οποίους ενισχύθηκε η ανταποδοτικότητα, ενώ το μόνιμο προσωπικό των Δήμων σταδιακά και μεθοδικά αντικαταστάθηκε από συμβασιούχους κι εργαζόμενους μέσω προγραμμάτων, που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες, σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας και με μισθούς πείνας.

   Σήμερα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ απολύει χιλιάδες συμβασιούχους, καλυπτόμενη πίσω από τις διατάξεις του Συντάγματος. Αντί να εξασφαλίσει το δικαίωμα στη σταθερή – μόνιμη δουλειά όλων αυτών των εργαζομένων, κοροϊδεύει, υποσχόμενη δήθεν λύσεις που και την εργασιακή ανασφάλεια διαιωνίζουν και σε απολύσεις οδηγούν.

   Η ρύθμιση, που ψήφισε η κυβέρνηση, αφορά προσλήψεις ελάχιστων – σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες – εργαζομένων και είναι αβέβαιο αν θα καλυφθούν από τους τωρινούς συμβασιούχους. Στρώνει το έδαφος στην αύξηση των ανταποδοτικών τελών στον τομέα της καθαριότητας, σε συμφωνίες για την είσοδο εργολάβων, σε υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, σε πλήρες ξεχαρβάλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, εντατικοποίηση της εργασίας, αύξηση των εργατικών ατυχημάτων.

   Συνεπώς, η προπαγάνδα της κυβέρνησης, ότι δήθεν κόπτεται για το δημόσιο χαρακτήρα της καθαριότητας, είναι παραπλανητική. Εξίσου παραπλανητικές και άθλιες είναι οι υπόγειες κυβερνητικές διαρροές ότι ο αγώνας των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή δουλειά, έχουν στόχο την ιδιωτικοποίηση. Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι ικανή όχι μόνο στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και στη συκοφάντηση των αγώνων των εργαζομένων.

   Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση, η ΝΔ, μια μερίδα δημάρχων και γνωστά παπαγαλάκια, με μοιρασμένους ρόλους, προωθούν την παράδοση του τομέα της αποκομιδής και διαχείρισης των απορριμμάτων στα αρπακτικά νύχια των καπιταλιστών, που καραδοκούν. Είναι άλλωστε γνωστές οι δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης σε Δήμους, να προχωρήσουν στη σύναψη ΣΔΙΤ, που είναι μορφή ιδιωτικοποίησης. Αν η κυβέρνηση ήταν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, θα καταργούσε το νομοθετικό πλαίσιο που την προωθεί.

   Το ΚΚΕ εκφράζει τη στήριξή του στον αγώνα του κλάδου και των συμβασιούχων. Καλεί το λαό να στηρίξει τον αγώνα των συμβασιούχων, να γυρίσει την πλάτη στον κοινωνικό αυτοματισμό, που καλλιεργεί η κυβέρνηση και τ’ άλλα κόμματα. Η αποκομιδή και η διαχείριση των απορριμμάτων πρέπει να είναι ευθύνη του κράτους, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς εργολάβους και ιδιώτες, χωρίς χαράτσωμα των λαϊκών νοικοκυριών. Μόνιμη και σταθερή δουλειά. Καμία απόλυση».

Στο πλευρό των συμβασιούχων εργαζομένων oι δήμαρχοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης»

kinhtopoihsh_ota_athina_13Στο πλευρό των συμβασιούχων τάσσονται με κοινή τους δήλωση για την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία κρίνεται αντισυνταγματική η παράταση των συμβάσεων και η πληρωμή μισθών για την εργασία που παρείχαν από την παράταση και μετά οι δήμαρχοι Πατρέων Κώστας Πελετίδης, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος, Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος και Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος.

Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξής:

«Η δημοσιοποίηση της απόφασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού στέλνει τελεσίδικο μήνυμα. Χιλιάδες εργαζόμενοι στους Δήμους της χώρας στέλνονται στην ανεργία. Για πολλούς από αυτούς τους αμφισβητείται προκλητικά ακόμα και η πληρωμή τους για δουλειά, που ήδη έχουν παράσχει.

Μέσω αυτής της καταδικαστέας για εμάς και απαράδεκτης, ως προς το περιεχόμενό της για τους ίδιους τους εργαζόμενους, απόφασης, «δικαιώνονται» τελικά εκείνες οι δημοτικές αρχές που έχουν απλήρωτους για μήνες τους εργαζόμενους.

Ανάγονται επίσης σε πολιτικά και διοικητικά υπόλογες οι Δημοτικές Αρχές που έδρασαν με βάση την υπαρκτή νομοθεσία και κύρια με την υποχρέωσή τους να λειτουργήσουν στοιχειωδώς, υπεύθυνα τις υπηρεσίες καθαριότητας στους Δήμους τους, να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον των πόλεων τους. Αυτές οι Δημοτικές Αρχές που αντιστέκονται και αρνούνται να παραδώσουν στους εργολάβους κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες, να τους επιτρέψουν να λυμαίνονται δημόσια έσοδα που ακριβοπληρώνουν αποκλειστικά και απευθείας τα νοικοκυριά.

Μέσω αυτής της απόφασης βρίσκει διέξοδο διαφυγής η Κυβέρνηση, που έδρασε τυχοδιωκτικά με το θέμα των συμβασιούχων και το δικαίωμά τους στη μόνιμη σταθερή δουλειά, σε κάλπικη αντιπαράθεση με την ΝΔ, και ποτέ δεν αποστασιοποιήθηκε από το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης, της αποκομιδής και διαχείρισης των απορριμμάτων, ζήτημα που βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη και αποτελεί »διακαή πόθο» μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Ως δημοτικές αρχές δεν μας επιτρέπεται να σιωπήσουμε. Η σιωπή μας σημάνει ότι συνηγορούμε οι πόλεις μας να γίνουν χωματερές το επόμενο διάστημα. Ότι αποδεχόμαστε την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων, ενώ γνωρίζουμε ότι είναι πλήρως αναγκαίοι, προσλήφθηκαν μέσω ΑΣΕΠ και με το καθεστώς της σύμβασης γιατί το κράτος δεν άφηνε άλλο δρόμο επιλογής στους Δήμους μας ώστε να καλύψουν στοιχειωδώς τις ανάγκες τους. Η σιωπή μας θα είναι συνενοχή στο τερατόμορφο καθεστώς της ανακύκλωσης των ανέργων, που κτίζεται χρόνια τώρα, και που για τις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων είναι η βασική αιτία των εργατικών ατυχημάτων που εκτινάσσονται με γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια.

Λέμε λοιπόν όχι σε αυτόν το νέο αντιλαϊκό κατήφορο και καλούμε Δημάρχους και Δημοτικά Συμβούλια που ήδη έχουν δηλώσει την εναντίωσή τους στις απολύσεις να συνταχτούν με το αίτημα της άμεσης νομοθετικής παρέμβασης της Κυβέρνησης και το πρόβλημα που έχει ανακύψει με ευθύνη της να λυθεί άμεσα, να πληρωθούν και να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι, να λειτουργήσουν απρόσκοπτα και χωρίς νέα, ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα οι Δήμοι.

Συντασσόμαστε και θα συνδράμουμε, με ό,τι μέσο έχουμε στη διάθεσή μας, με τους αγώνες και τις αγωνίες των εργαζομένων. Είναι η ελάχιστη υποχρέωσή μας».