Μέρος 9ο

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του «Καλλικράτη» στον τομέα της Υγείας – Πρόνοιας;

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και με το σχέδιο «Καλλικράτης» υποστηρίζει ότι η ανάληψη της ευθύνης από την Τοπική Διοίκηση της Υγείας και της Πρόνοιας θα έχει δήθεν οφέλη για τους δημότες. Η «αποκέντρωση» όμως των αρμοδιοτήτων για την Υγεία και Πρόνοια στην Τοπική Διοίκηση και την περιφέρεια δεν εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, αντίθετα υλοποιεί το συνολικότερο αντιλαϊκό σχεδιασμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Εντάσσεται στις αναγκαίες για το κεφάλαιο αναδιαρθρώσεις στον τομέα της Υγείας – Πρόνοιας, της Κοινωνικής Ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων.

Πιο συγκεκριμένα, η «αποκέντρωση» των αρμοδιοτήτων Υγείας – Πρόνοιας αποτελεί μέσο για την παραπέρα δραστική μείωση των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών για την Υγεία – Πρόνοια με μεταφορά της οικονομικής επιβάρυνσης στους ίδιους τους εργαζόμενους μέσω ιδιωτικών πληρωμών, δημοτικής φορολογίας και από τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι μέρος του σχεδιασμού για την υλοποίηση των ανατροπών στην Κοινωνική Ασφάλιση που φέρνει το μνημόνιο και το σχετικό νομοσχέδιο.

Επίσης, στοχεύει στη μεταφορά της ευθύνης ανάπτυξης και λειτουργίας των υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) και Πρόνοιας από το κράτος σε διάφορους φορείς, που συνιστούν τα λεγόμενα «δίκτυα ΠΦΥ και αλληλεγγύης». Σε αυτά, περιλαμβάνονται δημοτικά ιατρεία, ΜΚΟ, τα ιατρεία των ασφαλιστικών ταμείων, η εταιρική κοινωνική ευθύνη και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που βρίσκουν χώρο για επέκταση και ενδυνάμωση της δράσης τους.

Ο σχεδιασμός της «αποκέντρωσης» αφορά και τη νοσοκομειακή περίθαλψη. Παρότι, σε πρώτη φάση, από το πρόγραμμα «Καλλικράτης» δεν γίνεται αναφορά για μεταφορά νοσοκομείων είναι γνωστή η πρόθεση και πολιτική και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ σχετικά με την ανάγκη τα δημόσια νοσοκομεία να «αποκεντρωθούν» στις περιφέρειες και να λειτουργούν ως «αυτόνομες οικονομικές μονάδες», με δικούς τους πόρους, σε κοινό πλαίσιο με τον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή με ιδιωτικοοικονομικά και ανταγωνιστικά κριτήρια. Επίσης, στην κατεύθυνση της «περιφερειακής ανάπτυξης», υπάρχει προσανατολισμός για την επιχειρηματική σύμπραξη Δήμων, με ξενοδόχους και διάφορους φορείς που παρέχουν υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας, με στόχο την ανάπτυξη του Τουρισμού Υγείας.

Τα μέτρα αυτά οδηγούν στην ακόμη μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της Υγείας – Πρόνοιας, στον κατακερματισμό των υπηρεσιών τους και στην ακόμη μεγαλύτερη όξυνση της ανισόμετρης ανάπτυξης των υπηρεσιών μέσα και ανάμεσα στις περιοχές της χώρας.

Η ανάπτυξη και λειτουργία των υπηρεσιών Υγείας – Πρόνοιας θα εξαρτάται κύρια από την επιχειρηματική ικανότητα των δήμων και περιφερειών, το μέγεθος και την κοινωνικοοικονομική σύνθεσή τους. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να κατηγοριοποιούνται τα νοσοκομεία και οι υπηρεσίες σε καλές, μέτριες και υποτυπώδεις ως προς την επάρκεια και το επίπεδο των υποδομών, του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, τις ερευνητικές τους δυνατότητες κ.ά. Θα διαφοροποιούνται, όπως ακριβώς και άλλες επιχειρήσεις (π.χ. τριών ή τεσσάρων αστέρων ξενοδοχεία) και οι εργαζόμενοι ανάλογα με την οικονομική και ασφαλιστική τους κατάσταση θα υποχρεώνονται να κατευθύνονται στα αντίστοιχης κατηγορίας νοσοκομεία ή υπηρεσίες ΠΦΥ.

Η Τοπική Διοίκηση με την «αποκέντρωση» αναλαμβάνει το ρόλο διαχειριστή της ακραίας φτώχειας, των προβλημάτων των πιο εξαθλιωμένων τμημάτων του πληθυσμού που τα ονομάζουν «ευπαθείς ομάδες», των επιπτώσεων από την καπιταλιστική οικονομική κρίση και γενικότερα την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Συμβάλλει στην προσπάθεια να υποβιβαστούν οι λαϊκές ανάγκες για υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας στο επίπεδο του φτωχοκομείου. Τα «κοινωνικά» φαρμακεία και παντοπωλεία είναι ένα δείγμα αυτής της «φιλανθρωπίας». Αυτό είναι το περιεχόμενο του «κράτους πρόνοιας» που θα υπηρετήσει και η Τοπική Διοίκηση.