(Μπορείτε να μεταφερθείτε απευθείας στην ειδική ιστοσελίδα του «Ριζοσπάστη» με όλα τα υλικά για το Συνέδριο, πατώντας ΕΔΩ)

Ερώτηση – Απάντηση 6η: Τι εννοούμε διακυβερνητικό χαρακτήρα της ΕΕ;

572788   Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ στη Θέση 18, όπου γίνεται αναφορά στο Brexit και τις διαπραγματεύσεις για την υλοποίησή του, αναφέρεται:

   «Απ’ ό,τι φαίνεται, πάντως, η γενική κατεύθυνση των διαπραγματεύσεων θα είναι η διατήρηση «στενής σχέσης» με την ΕΕ. Πάνω σε αυτό το έδαφος περιπλέκονται τα διλήμματα της αστικής πολιτικής στη Γερμανία και στα υπόλοιπα κράτη – μέλη της ΕΕ. Καταρχάς, η κυρίαρχη γραμμή της γερμανικής αστικής τάξης κινείται ανάμεσα στη διατήρηση του διακυβερνητικού χαρακτήρα των αποφάσεων της ΕΕ και στην επιβολή στην πράξη της ΕΕ των πολλών ταχυτήτων, των πολλών ομόκεντρων κύκλων με εφαρμογή αυστηρών κανόνων στη δημοσιονομική πολιτική. Ωστόσο, η γερμανική σοσιαλδημοκρατία συμπλέει σε μεγάλο βαθμό με τις προτάσεις εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης που εκπορεύονται από την πλευρά της Γαλλίας και της Ιταλίας».

   Η ΕΕ είναι συμμαχία καπιταλιστικών κρατών. Ο διακυβερνητικός χαρακτήρας της εκφράζει πως η ΕΕ αποτελεί ένα πεδίο «συνεννόησης» των ξεχωριστών αστικών τάξεων, όπως εκφράζονται απ’ τις ξεχωριστές κυβερνήσεις. Η αστική εξουσία βρίσκεται σε κάθε κράτος – μέλος, τη διαχειρίζεται η αστική κυβέρνηση κάθε κράτους – μέλους και μεταξύ τους οι κυβερνήσεις συνεννοούνται σε επίπεδο ΕΕ για διάφορα θέματα, με γνώμονα τη διασφάλιση της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε κάθε κράτος. Φυσικά, πλευρά της συνεννόησης μπορεί να είναι και η συνειδητή εκχώρηση τμήματος της εθνικής κυριαρχίας που γίνεται με στόχο την αυξημένη κερδοφορία του κεφαλαίου.

   Η «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» εκφράζει μια σταδιακή μετακίνηση πλευρών της αστικής εξουσίας σε επίπεδο ΕΕ, με τις αστικές κυβερνήσεις να αποτελούν εργαλεία υλοποίησης της πολιτικής που αποφασίζεται και σχεδιάζεται σε επίπεδο Ένωσης. Πρόκειται για μια όλο και πιο μόνιμη μεταφορά πλευρών της εθνικής κυριαρχίας στα όργανα της ΕΕ. Πλευρά αυτής της ολοκλήρωσης είναι η ένταξη στην ΟΝΕ, που μετέφερε σημαντικό τμήμα της νομισματικής πολιτικής στην ΕΚΤ και αποδυνάμωσε τα αστικά κράτη. Ωστόσο, η «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» αντιφάσκει με το γεγονός ότι η αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου διενεργείται κυρίως στο πλαίσιο της εθνοκρατικής συγκρότησης της καπιταλιστικής οικονομίας και με την ανισόμετρη ανάπτυξη των ξεχωριστών καπιταλιστικών οικονομιών, που εμποδίζει μια μόνιμη σύνδεση των διαφορετικών καπιταλιστικών οικονομιών σε ένα υπερμονοπώλιο, σε ένα υπερκράτος, σε μια μόνιμη σταθερή συμμαχία και «ένωση». Το γεγονός αυτό γίνεται ακόμα πιο ορατό στις σημερινές συνθήκες, όπου οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης σε κάθε κράτος – μέλος είχαν ως αποτέλεσμα να βαθύνουν οι διαφορές, να μεγαλώσει η απόσταση ανάμεσα σε διαφορετικά καπιταλιστικά κράτη και κατά συνέπεια να οξυνθούν οι αντιθέσεις. Με αφορμή το περίφημο πόρισμα των προέδρων των 5 βασικών θεσμών της ΕΕ (Γιούρογκρουπ, Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) το καλοκαίρι του 2015, που ουσιαστικά προτάσσουν ως απάντηση στα προβλήματα και τις αντιφάσεις της ΕΕ μέτρα «εμβάθυνσης» της διαδικασίας, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η Γερμανία, δυνάμωσε η διαπάλη για τις προοπτικές της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

   Η άρχουσα τάξη κάθε αστικού κράτους αποφασίζει κάθε φορά πώς κινείται, με γνώμονα την κερδοφορία της. Φυσικά, τα συμφέροντα διαφορετικών μερίδων της άρχουσας τάξης δεν ταυτίζονται πάντα ενώ συχνά μεταβάλλονται και στο χρόνο. Έτσι, ουσιαστικά, στο εσωτερικό των αστικών κρατών της ΕΕ διεξάγεται διαπάλη σε σχέση με το χαρακτήρα και την προοπτική της ΕΕ καθώς και τη θέση του κάθε αστικού κράτους σε αυτήν.

   Αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Ερώτηση – Απάντηση – 20ό Συνέδριο ΚΚΕ» του «Ριζοσπάστη» της 11ης Γενάρη 2017.

ΕΡΩΤΗΣΗ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ 5η: Ποια η σχέση του χρέους με την απαξίωση κεφαλαίου;

572788   Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στο ζήτημα της απαξίωσης του κεφαλαίου. Τι σχέση έχει το χρέος με την απαξίωση κεφαλαίου;

   Τα «δανεικά», σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά κεφάλαιο που έχει δανειστεί στο δανειολήπτη και ο οποίος το χρησιμοποιεί στην παραγωγή με σκοπό το κέρδος, ενώ έχει συμφωνήσει να το επιστρέψει στον πιστωτή του, σε ορισμένο χρόνο και προσαυξημένο. Για τον πιστωτή το χρέος είναι κεφάλαιο, χρήμα που αυτοαυξάνεται, αφού θα το πάρει πίσω με τόκο. Για το δανειολήπτη, το χρέος είναι κεφάλαιο που ρίχνει στην επιχείρησή του και αυξάνει τα κέρδη του, ενώ επιστρέφει πίσω στον πιστωτή του ένα μόνο μέρος απ’ τα κέρδη αυτά.

   Έτσι, σε φάση ανάπτυξης, το χρέος όχι απλά δεν είναι αδρανές κεφάλαιο, κεφάλαιο δηλαδή που δεν αξιοποιείται, αλλά συμφέρει τόσο τον πιστωτή (αφού κερδίζει τον τόκο) όσο και το δανειολήπτη (που κάτι του μένει απ’ την αξιοποίηση του κεφαλαίου). Το πρόβλημα προκύπτει όταν εκδηλωθεί η κρίση και οι επενδύσεις στις οποίες έχουν προβεί οι δανειολήπτες «πέσουν έξω» μαζικά. Τότε, το χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί, αφού δεν βρίσκεται πλέον ως χρήμα στα χέρια του δανειολήπτη, αλλά ο τελευταίος το έχει ρίξει σε μια επιχείρηση που δεν έχει κερδοφορία.

   Η απαξίωση, η μείωση της αξίας του κεφαλαίου της επιχείρησης πρέπει να εκφραστεί και στο κεφάλαιο που της έχει δανείσει ο πιστωτής (π.χ. μια τράπεζα), πολύ απλά γιατί λόγω της απαξίωσης, ακόμα και αν πουληθεί η επιχείρηση, το τίμημα δεν επαρκεί για να αποπληρωθεί ο πιστωτής. Η απαξίωση μεταφράζεται σε «ζημιά», τμήμα της οποίας πρέπει να αναλάβει και ο πιστωτής. Το τι ποσοστό της ζημιάς θα αναλάβει ο πιστωτής είναι θέμα διαπάλης, διαπάλη που εντείνεται όταν υπάρχουν πολλοί πιστωτές, ή όταν ο δανειολήπτης, ο πιστωτής (ή και οι δύο) είναι καπιταλιστικά κράτη. Έτσι, τα δάνεια που δεν μπορούν να αποπληρωθούν, τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια, αντανακλούν την απαξίωση κεφαλαίου στην παραγωγική του μορφή, που έχουν επενδύσει οι δανειολήπτες, και η διόγκωση των «κόκκινων» δανείων εκφράζει τη μεγάλη απαξίωση κεφαλαίου, εκφράζει δηλαδή την εκδήλωση της κρίσης υπερσυσσώρευσης και το μέγεθός της.

   Αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Ερώτηση – Απάντηση – 20ό Συνέδριο ΚΚΕ» του «Ριζοσπάστη» της 10ης Γενάρη 2017.

Ερώτηση – Απάντηση 4η: Τι είναι η πολιτική του προστατευτισμού μιας καπιταλιστικής οικονομίας;

572788   Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο (Θ.2) αναφέρεται: «Την περίοδο που διανύουμε, ισχυροποιείται προσωρινά το αστικό ρεύμα του εθνικισμού και του προστατευτισμού στην οικονομία, τόσο στις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία όσο και σε ισχυρά κράτη της Ευρωζώνης όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Στην ΕΕ, το συγκεκριμένο ρεύμα εκφράζουν διάφορα κόμματα του αστικού ευρωσκεπτικισμού. Το ρεύμα του προστατευτισμού αναπτύσσεται ως επιλογή τμημάτων της αστικής τάξης στις ΗΠΑ και σε κράτη της ΕΕ για να αμυνθούν στην επιδείνωση των όρων ανταγωνιστικότητας πρώτα απ’ όλα του βιομηχανικού κεφαλαίου τους, ιδιαίτερα σε συνθήκες επιβράδυνσης της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας».

   Η πολιτική του προστατευτισμού της εγχώριας καπιταλιστικής παραγωγής είναι όλες εκείνες οι ενέργειες και παρεμβάσεις που κάνει ένα καπιταλιστικό κράτος, για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα του εγχώριου κεφαλαίου του, σε σχέση με τους αλλοδαπούς ανταγωνιστές τους, κυρίως στην εγχώρια αγορά. Η ενίσχυση των τάσεων προστατευτισμού αποδεικνύει ότι παρά το γεγονός της μεγάλης διεθνοποίησης της κίνησης κεφαλαίου στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας, των στενών σχέσεων και αλληλεξαρτήσεων που υπάρχουν ανάμεσα στις οικονομίες των καπιταλιστικών κρατών, δεν αναιρείται η εθνική – κρατική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται και αναπαράγεται το εγχώριο κεφάλαιο. Ετσι, παρ’ όλο το διεθνικό χαρακτήρα που έχουν μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι, αυτός δεν αναιρεί το γεγονός ότι στη μετοχική τους σύνθεση πλειοψηφούν, και κατά συνέπεια κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της ιδιοκτησίας, μέτοχοι από μια συγκεκριμένη χώρα, ότι εδρεύουν σε συγκεκριμένη χώρα και τα συμφέροντα αυτών των μονοπωλιακών ομίλων υπερασπίζονται συγκεκριμένα καπιταλιστικά κράτη. Π.χ. τα συμφέροντα της «Coca – Cola» υπερασπίζεται ο κρατικός μηχανισμός των ΗΠΑ.

   Εκδηλώσεις της πολιτικής προστατευτισμού είναι:

  • Οι δασμοί στα σύνορα για τα εισαγόμενα εμπορεύματα, ώστε τα εγχώρια εμπορεύματα να έχουν μικρότερη τελική τιμή.

  • Η απαγόρευση εμπορικών σχέσεων με χώρες από τις οποίες οι εισαγωγές είναι περισσότερες από τις εξαγωγές.

  • Η υποτίμηση του νομίσματος, ώστε να ακριβαίνουν οι εισαγωγές και να αυξάνονται οι εξαγωγές.

  • Η θέσπιση προδιαγραφών που δεν καλύπτονται από εισαγόμενα προϊόντα (για παράδειγμα «περιβαλλοντολογικές» προδιαγραφές, μικρής ενεργειακής δαπάνης κ.ά.).

   Οι τάσεις προστατευτισμού αντιφάσκουν με την αντικειμενική τάση διεθνοποίησης της παραγωγής και της κίνησης του κεφαλαίου. Είναι ζήτημα που θα κριθεί στο μέλλον εάν και σε ποιο βαθμό θα προχωρήσει η υλοποίηση «προστατευτικών πολιτικών», όπως ακριβώς διακηρύσσονταν προεκλογικά π.χ. από τον Τραμπ στις ΗΠΑ.

   Εξάλλου, αυτή η κυρίαρχη τάση της διεθνοποίησης αποτελεί και την οικονομική βάση του κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου. Δηλαδή, η ανάπτυξη του κοσμοπολιτισμού όλα τα προηγούμενα χρόνια εδράζεται στην ισχυρή τάση μετακίνησης του κεφαλαίου έξω από τα εθνικά σύνορα, στους δεσμούς που αποκτούν τα κεφάλαια διαφορετικών κρατών μεταξύ τους, στη γενική τάση εμφάνισης διεθνών αλυσίδων και πολυεθνικών ομίλων κ.ά. Ο κοσμοπολιτισμός συνίσταται στην υποβάθμιση του εθνικού χαρακτήρα, των εθνικών και γλωσσικών παραδόσεων, του αισθήματος του πατριωτισμού, ώστε να διευκολυνθεί η προηγούμενη τάση. Αποτελεί την κυρίαρχη πολιτική του κεφαλαίου εδώ και δεκαετίες.

   Ο εθνικισμός από την άλλη είναι το αντίστροφο του κοσμοπολιτισμού και εδράζεται στο γεγονός ότι η αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου διενεργείται κυρίως στο πλαίσιο της εθνοκρατικής συγκρότησης της καπιταλιστικής οικονομίας και εκφράζεται και με την ανάπτυξη τάσεων προστατευτισμού. Αστική ιδεολογία που διακηρύσσει την «υπεράσπιση» της εθνικής ταυτότητας, τη δυσπιστία και το μίσος στα άλλα έθνη και τους άλλους λαούς.

   Κοσμοπολιτισμός και εθνικισμός, προστατευτισμός και διεθνοποίηση είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, εκφράζουν την αντικειμενική αντίφαση που διαπερνά τη διεθνή καπιταλιστική οικονομία, ανάμεσα στην ισχυρή τάση διεθνοποίησης και τη διατήρηση της εθνοκρατικής βάσης αναπαραγωγής των ξεχωριστών εγχώριων κεφαλαίων.

Ερώτηση – Απάντηση 3η: Τι εννοούμε όταν κάνουμε λόγο για απαξίωση κεφαλαίου;

572788   Η εκδήλωση της κρίσης είναι αποτέλεσμα της όξυνσης της βασικής αντίθεσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής απ’ τη μία και την κυριαρχία των καπιταλιστών στην κοινωνική παραγωγή απ’ την άλλη. Η αντίθεση αυτή οξύνεται με την καπιταλιστική ανάπτυξη, με τη συσσώρευση κεφαλαίου, οδηγώντας στην εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης. Η κρίση έχει ως αποτέλεσμα την απαξίωση του κεφαλαίου, δηλαδή την ελάττωση της αξίας του κεφαλαίου, την καταστροφή ενός τμήματός του, με πολλούς τρόπους, που γενικά εντάσσονται στην καταστροφή ενός μέρους των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας. Αυτό εκδηλώνεται με το κλείσιμο επιχειρήσεων, την καταστροφή εμπορευμάτων που δεν πωλούνται (κάψιμο σοδειών), την εκποίηση απούλητων εμπορευμάτων σε χαμηλότερες τιμές, τη μείωση της τιμής μέσων παραγωγής και της αξίας των επιχειρήσεων, την αποειδίκευση της εργατικής δύναμης, τη μείωση της τιμής της κ.ά. Η καταστροφή τμήματος του κεφαλαίου επιτρέπει στο υπόλοιπο τμήμα του κεφαλαίου να επενδυθεί κερδοφόρα και να ξαναρχίσει η διαδικασία της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε διευρυμένη κλίμακα.

   Απαξίωση κεφαλαίου έχει ήδη γίνει και συνεχίζει να γίνεται. Ωστόσο, δεν έχει προχωρήσει στην απαραίτητη έκταση. Επίσης, η κρατική πολιτική στήριξης των ομίλων (πακέτα ποσοτικής χαλάρωσης σε ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ευρώπη και Κίνα) εμποδίζει την απαξίωση, αφού με τη διόγκωση του κρατικού χρέους στηρίζονται επιχειρήσεις και τράπεζες που θα έπρεπε να είχαν κλείσει. Έτσι, η διαδικασία απαξίωσης εμποδίζεται να προχωρήσει όπως θα «έπρεπε» αυθόρμητα. Βασικός λόγος για τον οποίο εμποδίζεται αυτή η αυθόρμητη διαδικασία είναι πως ενώ όλοι καταλαβαίνουν την ανάγκη καταστροφής ενός τμήματος του κεφαλαίου, διαφωνούν για το ποιανού το κεφάλαιο πρέπει να καταστραφεί. Τα αστικά κράτη, εκφράζοντας τα γενικά συμφέροντα του κεφαλαίου σε κάθε χώρα, βλέπουν ως αναγκαία την προστασία των δικών τους ομίλων, του δικού τους κεφαλαίου και την καταστροφή του κεφαλαίου που βρίσκεται σε άλλα κράτη. Καθώς η τάση αυτή είναι γενική, η απαξίωση κεφαλαίου εμποδίζεται και καθυστερεί, οδηγώντας έτσι στη σταδιακή αύξηση του κεφαλαίου που δεν βρίσκει παραγωγική διέξοδο. Σημειώνουμε πως ο μεγαλύτερος χαμένος είναι αυτός που θα καταστραφεί πρώτα το κεφάλαιό του, καθώς η καταστροφή θα δώσει διέξοδο στην υπερσυσσώρευση όχι μόνο των δικών του κεφαλαίων αλλά και των ανταγωνιστών.

   Ένας άλλος παράγοντας που δυσκολεύει την απαξίωση έχει να κάνει με το εξής ζήτημα. Η διεθνοποίηση της παραγωγής αυξάνει την αλληλεξάρτηση μεταξύ των διαφορετικών κεφαλαίων σε ολόκληρο τον κόσμο. Σχηματίζονται αλυσίδες παραγωγής που έχουν πολυεθνικό, πολυεταιρικό χαρακτήρα. Ο κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής έχει παγκόσμια πλευρά. Συχνά, οι μέτοχοι μιας πολυεθνικής βρίσκονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Απ’ την άλλη, οι μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν βάση σε συγκεκριμένα κράτη, το μεγαλύτερο μερίδιο της ιδιοκτησίας και της δανειοδότησης προέρχεται απ’ αυτά τα κράτη, η πλειοψηφία της κερδοφορίας τους έρχεται απ’ τα εθνικά σύνορα και όταν απειλούνται τα συμφέροντά τους αναλαμβάνει η κυβέρνηση του κράτους που βρίσκονται, να καθαρίσει. Για παράδειγμα, η «Coca-Cola» έχει παραρτήματα σ’ ολόκληρο τον κόσμο, όμως είναι αμερικανική εταιρεία.

   Ενώ, λοιπόν, οι διεθνείς σχέσεις του κεφαλαίου υπαγορεύουν την ανάγκη μιας συνολικής απαξίωσής του για να υπερβεί ο καπιταλισμός την κρίση, η εθνοκρατική συγκρότησή του βάζει εμπόδια σε αυτή τη διαδικασία.

   Τα πιθανά ενδεχόμενα για το με ποιον τρόπο μπορεί να συντελεστεί η αναγκαία απαξίωση είναι πολλά. Μπορεί, μετά από μια απροσδιόριστη περίοδο μακράς χαμηλής ανάπτυξης και αργής, βασανιστικής καταστροφής κεφαλαίου, τελικά να απαξιωθεί αρκετά μεγάλο τμήμα του ώστε να επανέλθει σε αυξητική τροχιά η διεθνής καπιταλιστική οικονομία. Όμως, η πιθανότητα μιας απότομης νέας συστολής της παραγωγής σε κάποιο κέντρο (νέα εκδήλωση της κρίσης) είναι το πιο πιθανό σενάριο, οδηγώντας σε νέα σημαντική απαξίωση κεφαλαίου, τόσο εκεί που θα εκδηλωθεί η κρίση, όσο και στα υπόλοιπα κέντρα. Ιστορικά, το ενδεχόμενο του πολέμου είναι πολύ πιο αυξημένο σ’ αυτές τις συνθήκες. Η ανάγκη απαξίωσης κεφαλαίου συνδυάζεται, συνδέεται οργανικά με την αλλαγή συσχετισμού δύναμης και την ανάγκη αυτή να καταγραφεί στις σχέσεις μεταξύ των κρατών. Οι αλλαγές αυτές ιστορικά γίνονται με πολεμικές αναμετρήσεις.

   Αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Ερώτηση – Απάντηση – 20ό Συνέδριο ΚΚΕ», του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 5 Γενάρη 2017.

Ερώτηση – Απάντηση 2η: Τι εννοούμε όταν κάνουμε λόγο για «μεγάλο μέγεθος υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου»;

   Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο αναφέρεται ως ένα βασικό χαρακτηριστικό των εξελίξεων στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία «το μεγάλο μέγεθος της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και η αδυναμία ελεγχόμενης απαξίωσής του (π.χ. στη μορφή του υπερβολικού κρατικού χρέους) με ικανοποιητικό τρόπο από τις αστικές κυβερνήσεις σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα» (Θ. 1).

   Ουσιαστικό χαρακτηριστικό του κεφαλαίου που το διαφοροποιεί απ’ το χρήμα είναι η δυνατότητα αυτοαύξησής του. Ένα τσουβάλι χρήμα δεν συνιστά κεφάλαιο, αφού δεν αυξάνεται, γίνεται κεφάλαιο μόνο αν επενδυθεί, είτε απευθείας στην παραγωγή και στο εμπόριο, είτε έμμεσα μέσω του δανεισμού.

   Υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο είναι το κεφάλαιο που δεν αποδίδει ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Το ποσοστό κέρδους δίνει τη σχέση ανάμεσα στην υπεραξία που παράγεται και το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί και είναι το μοναδικό κριτήριο για τις καπιταλιστικές επενδύσεις. Κεφάλαιο που «δεν αποδίδει» είναι τόσο κεφάλαιο που έχει ήδη επενδυθεί σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις όμως οι επενδύσεις δεν «βγάζουν» τα αναμενόμενα, όσο και κεφάλαιο για το οποίο δεν υπάρχουν ευκαιρίες τοποθέτησης, λιμνάζει, δεν έχει επενδυθεί.

   Το μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου εκφράζεται, στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία, με διάφορες μορφές. Το χαμηλό ποσοστό κέρδους, δηλαδή το γεγονός ότι το κέρδος δεν είναι ικανοποιητικό για τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και η ύπαρξη πληθώρας κεφαλαίου για δανεισμό οδηγεί σε χαμηλά επιτόκια (σχεδόν μηδενικά διατραπεζικά επιτόκια σήμερα).

   Το κρατικό χρέος επίσης εκτινάσσεται τόσο λόγω της ευκολίας δανεισμού όσο και λόγω κεφαλαίων που μέσα απ’ το κράτος επενδύθηκαν χωρίς να αποδίδουν και για να διασωθούν προβληματικές επιχειρήσεις και τράπεζες. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κρατικό χρέος, στη φάση της κρίσης, αυξήθηκε περίπου κατά 40% στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες.

   Εκφράζεται επίσης με τις προβληματικές τράπεζες, αφού τα κεφάλαια που έχουν δανείσει και τα οποία έχουν επενδυθεί στην οικονομία δεν αποδίδουν το αναμενόμενο κέρδος και δεν μπορούν να αποπληρωθούν στις τράπεζες («κόκκινα» δάνεια) καθιστώντας αδύνατο να αποδώσουν οι τράπεζες το κεφάλαιο που έχουν «δανειστεί» οι ίδιες μέσω των καταθέσεων.

   Εκφράζεται ακόμα με τα τεράστια αποθέματα μετρητών, τα οποία δεν επενδύονται παραγωγικά. Μόνο οι εταιρείες του δείκτη S&P500 (χωρίς τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους – δείκτης που καταγράφει την πορεία των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων του κόσμου) έχουν περίπου 1,5 τρισ. δολάρια σε μετρητά.

   Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου αποτελεί από τους βασικούς παράγοντες εκδήλωσης των καπιταλιστικών οικονομικών κρίσεων. Γι’ αυτό όταν μιλάμε για καπιταλιστική οικονομική κρίση αναφερόμαστε σε κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Η κρίση, η απότομη δηλαδή διακοπή της αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα σε σχέση με πριν, οδηγεί στην απαξίωση κεφαλαίου, που ουσιαστικά αποτελεί τη μοναδική απάντηση στην υπερσυσσώρευση. Αυτό που εντοπίζουν οι Θέσεις ως πρόβλημα για τη διεθνή καπιταλιστική οικονομία είναι η αδυναμία ικανοποιητικής ελεγχόμενης απαξίωσης του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου.

   Αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Ερώτηση – Απάντηση – 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ», στον «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 4 Γενάρη 2017. 

Ερώτηση – Απάντηση 1η: Ποια η διαφορά απόλυτης και σχετικής εξαθλίωσης;

572788Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο (Θ. 1) περιγράφοντας τις οικονομικές εξελίξεις των προηγούμενων χρόνων, αναφέρεται ως ένα από τα στοιχεία αυτών των εξελίξεων: «Η όξυνση της βασικής αντίθεσης, η ενίσχυση της τάσης απόλυτης και σχετικής εξαθλίωσης της εργατικής τάξης πρώτα απ’ όλα στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες, η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης και όξυνσης όλων των κοινωνικών αντιθέσεων».

Η εξαθλίωση της εργατικής τάξης είναι σύμφυτη με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Η γενική τάση της καπιταλιστικής παραγωγής δεν είναι να ανεβάζει, αλλά να κατεβάζει το επίπεδο των μισθών, και κατά συνέπεια το βιοτικό, της εργατικής τάξης. Οσο αναπτύσσεται ο καπιταλισμός τόσο περιορίζεται η δυνατότητα ικανοποίησης των διευρυνόμενων εργατικών – λαϊκών αναγκών. Το γεγονός αυτό εκδηλώνεται και με σχετικό και με απόλυτο τρόπο. Γι’ αυτό αναφερόμαστε στη «σχετική» και «απόλυτη» εξαθλίωση. Δηλαδή, και με πτώση του βιοτικού επιπέδου σε σχέση με τις δυνατότητες της παραγωγής και τον πλούτο που παράγεται σε κάθε περίοδο της καπιταλιστικής οικονομίας αλλά και με πτώση του βιοτικού επιπέδου συγκρινόμενο με προηγούμενες περιόδους.

Η σχετική εξαθλίωση είναι λοιπόν η ετήσια μείωση του μεριδίου του παραγόμενου πλούτου που καρπώνονται οι μισθωτοί. Εκφράζει την αντίθεση ανάμεσα στην ανάπτυξη της παραγωγής και τη δυνατότητα ικανοποίησης των εργατικών – λαϊκών αναγκών από τη μια και το βαθμό ικανοποίησής τους από την άλλη. Η σύγκριση γίνεται με βάση τον πλούτο που παράγεται σε κάθε ιστορική φάση, δηλαδή με βάση τις δυνατότητες που διαμορφώνονται για την ικανοποίηση των εργατικών – λαϊκών αναγκών. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, παρά τη σημαντική αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που εργάζεται ως μισθωτός, το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ υποχώρησε από το 72% το 1980, σε κάτω από 60% το 2011 και η τάση είναι προς συνεχή υποχώρηση. Οι ανάγκες της εργατικής τάξης αυξάνονται ταχύτερα από την αύξηση του ΑΕΠ, γιατί η ανάπτυξη της τεχνικής και ο παραγόμενος πλούτος διαμορφώνουν τη δυνατότητα ικανοποίησης νέων κοινωνικών αναγκών που δεν υπήρχαν ως τέτοιες σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους.

Η απόλυτη εξαθλίωση της εργατικής τάξης, από την άλλη, αφορά την απόλυτη μείωση του μισθού, τη μείωση του όγκου των εμπορευμάτων που καταναλώνει η εργατική τάξη, δηλαδή την απόλυτη πτώση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης. Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που αφορούν την Ελλάδα. Μετά τη δραματική μείωση της συνολικής αμοιβής την περίοδο 2009 – 2012 από τα 85 δισ. στα 66 δισ. ευρώ, την περίοδο 2012 – 2015 υποχώρησε παραπέρα στα 59 δισ. Η μέση μηνιαία κατανάλωση των νοικοκυριών στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει κατά 25% την περίοδο από το 2010 έως το 2014 και διαμορφώνεται στα 1.460 ευρώ, έναντι 1.950 ευρώ το 2010, δηλαδή μείον περίπου 500 ευρώ, ενώ η υποχώρηση από το 2008 ξεπερνά το 33%.

Σχετική και απόλυτη εξαθλίωση συνυπάρχουν στη καπιταλιστική οικονομία και είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η εργατική τάξη δεν είναι ιδιοκτήτρια των μέσων παραγωγής και κατά συνέπεια του κοινωνικού πλούτου που η ίδια παράγει. Είναι απόρροια του γεγονότος ότι η παραγωγή στον καπιταλισμό γίνεται με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος και όχι την ικανοποίηση των εργατικών – λαϊκών αναγκών.

Αναδημοσιεύεται από τη στήλη  «Ερώτηση – Απάντηση – 20ό Συνέδριο ΚΚΕ», του «Ριζοσπάστη», Τρίτη 3 Γενάρη 2017.

Μήνυμα του ΚΚΕ στο λαό για τη νέα χρονιά

timthumb   Το ΚΚΕ εύχεται καλή και αγωνιστική χρονιά στους εργατοϋπαλλήλους, στους ανέργους, στους αυτοαπασχολούμενους, στους φτωχούς αγρότες, στους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, στους πρόσφυγες και μετανάστες, που ζουν ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.

   Το 2017, που ξεκινάει με νέα βάρη για το λαό μας, μπορεί να αφήσει ένα ισχυρό αποτύπωμα στην προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, οικοδόμησης της κοινωνικής συμμαχίας, ισχυροποίησης του ΚΚΕ, για να ανοίξει ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο για το λαό μας.

   Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και τα άλλα κόμματα του συστήματος, παρά τις μεταξύ τους διαφωνίες για την κυβερνητική καρέκλα, καλλιεργούν στο λαό την ψεύτικη προσδοκία ότι η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας θα βάλει δήθεν τέλος στις θυσίες του λαού, θα ανακόψει την πορεία επιδείνωσης της ζωής του.

   Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Ακόμη και αν υπάρξει κάποια ανάκαμψη, θα είναι για τα κέρδη των λίγων, θα είναι αβέβαιη, γιατί οι ίδιες οι εξελίξεις στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικονομία είναι δυσοίωνες. Πάνω απ’ όλα θα είναι μια ανάκαμψη που όχι μόνο δεν θα αναπληρώσει τις τεράστιες απώλειες για το λαό, αλλά και θα συνοδευτεί με νέα μέτρα, «ματωμένα» πλεονάσματα, διαρκείς «κόφτες» εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων.

   Ο καπιταλισμός δεν γεννά μόνο κρίσεις, φτώχεια και ανεργία, αλλά και πολέμους. Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε ισχυρά κράτη και περιφερειακές δυνάμεις για τις πρώτες ύλες και τους δρόμους μεταφοράς, φέρνουν πιο κοντά την απειλή ενός πιο γενικευμένου πολέμου.

   Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συμμετέχει ενεργά σε όλους τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Μαζί με τις άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις, καθησυχάζει τον ελληνικό λαό ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ είναι παράγοντας «ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή». Έχει νομιμοποιήσει στο Αιγαίο την παρουσία του ΝΑΤΟ, το οποίο δεν αναγνωρίζει θαλάσσια σύνορα και ενθαρρύνει την επιθετική στρατηγική της Τουρκίας. Την ίδια στιγμή, στο άλυτο, για 42 χρόνια, πρόβλημα εισβολής – κατοχής στην Κύπρο, προτείνουν ως λύση την ντε φάκτο διχοτόμηση, μέσω ενός νέου σχεδίου τύπου «Ανάν».

   Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις για να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή πάλη κι αλληλεγγύη, για να υπάρχει πραγματική ανακούφιση του λαού, ανάκτηση των απωλειών, ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.

   Προετοιμάζει το 20ό Συνέδριό του, που θα διεξαχθεί την άνοιξη του 2017, με τη φιλοδοξία να γίνει πιο ισχυρό, πιο ικανό στην ανάπτυξη του εργατικού – λαϊκού κινήματος και την προώθηση της συμμαχίας των λαϊκών στρωμάτων σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής με το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό είναι ακόμα πιο επιτακτικό στις σημερινές συνθήκες, που όλα είτε μοιάζουν ακίνητα είτε κινούνται με αργούς ρυθμούς.

   Σήμερα υπάρχουν πλούσια πείρα στο λαό και περισσότερες αποδείξεις για να δει ότι καμία κυβέρνηση που υπηρετεί τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, δεν μπορεί να βάλει τέλος στα μεγάλα αδιέξοδα.

   Αυτό που χρειάζεται είναι ο λαϊκός αγώνας για τα οξυμένα προβλήματα να βλέπει μπροστά, να μην εγκλωβίζεται στις συμπληγάδες της κυβερνητικής εναλλαγής αντιλαϊκών κυβερνήσεων και μιας ουτοπικής δήθεν φιλολαϊκής διαχείρισης του συστήματος. Να ωριμάζει η σκέψη, η συζήτηση, ο προβληματισμός για το ότι το σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα που, παρά τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, αναγκάζει τους λαούς να ζουν στη βαρβαρότητα, δεν μπορεί να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας.

   Στη θέση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας κι εξουσίας, της οικονομίας της αναρχίας και του κέρδους για τους λίγους, πρέπει να μπει η κοινωνική ιδιοκτησία των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας, η παραγωγή για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.

   Με το βάρος αυτής της ευθύνης, το ΚΚΕ συνεχίζει ακόμη πιο αποφασιστικά για να ανταποκριθεί με επιτυχία στα καθήκοντα της εποχής, για την υπόθεση του σοσιαλισμού, που σήμερα, 100 χρόνια μετά την «έφοδο στον ουρανό» -τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση του 1917- είναι περισσότερο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Η επιβράδυνση, η υπερσυσσώρευση και οι προβλέψεις

Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος αναφέρονται μια σειρά βασικά χαρακτηριστικά των οικονομικών εξελίξεων. Στο παρόν άρθρο στεκόμαστε σε δύο από αυτά.

– Στην «επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας την τελευταία τριετία, χωρίς κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο να προβλέπεται να λειτουργήσει ως ατμομηχανή για την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξής της. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι ορισμένα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΕΕ, Ιαπωνία) δεν έχουν ουσιαστικά ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα του 2008».

– Στο «μεγάλο μέγεθος της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και την αδυναμία ελεγχόμενης απαξίωσής του (π.χ. στη μορφή του υπερβολικού κρατικού χρέους) με ικανοποιητικό τρόπο από τις αστικές κυβερνήσεις σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα».

Η επιβράδυνση

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο επιβράδυνσης της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας, που δεν έχει ακόμα επανέλθει στα επίπεδα ανάπτυξης που είχε προ της κρίσης του 2008. Μάλιστα, ο ρυθμός ανάπτυξης μειώνεται την τελευταία τριετία. Οι εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών για το 2016 κάνουν λόγο για ένα ρυθμό ανάπτυξης του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος1 που κυμαίνεται κοντά στο 3% ετησίως (ΔΝΤ 3,1%, Παγκόσμια Τράπεζα 2,4%), ελαττωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια (3,2% το 2015 και 3,4% το 2014). Ο ρυθμός ανάπτυξης του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος μειώνεται σταθερά.

Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης αφορούν γενικά όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Στις ΗΠΑ, η επιβράδυνση της ανάπτυξης εκτιμάται ως ιδιαίτερα έντονη (πρόβλεψη του ΔΝΤ για 1,6% ρυθμό ανάπτυξης για το 2016), ενώ αντίθετα οι πρόσφατες εκτιμήσεις σε σχέση με τις προηγούμενες για την Ευρωζώνη, αν και ελαφρώς μεγαλύτερες σε σχέση με το 2016, είναι επίσης χαμηλές (εκτίμηση του ΔΝΤ για ρυθμό ανάπτυξης 1,7% το 2016). Η Ιαπωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση ουσιαστικής στασιμότητας (0,5% για το 2016 προβλέπει το ΔΝΤ). Ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας είναι σημαντικά μεγαλύτερος, όμως μειωμένος σε σχέση με τους ρυθμούς ανάπτυξης προηγούμενων ετών. Θεωρείται ότι η επιβράδυνση άλλων καπιταλιστικών οικονομιών επηρεάζει και την Κίνα (το ΔΝΤ προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 6,5% για το 2016).

Αποτυπώνεται επιβράδυνση της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας, ενώ είναι και σχετικά χαμηλός ο ρυθμός αύξησης του διεθνούς εμπορίου την τελευταία διετία. Το 2016 ο ρυθμός αύξησης εκτιμάται πως θα περιοριστεί στο 2,3%, ενώ το 2015 κατέγραψε ρυθμό αύξησης 2,6%.

Οι προβλέψεις για το ρυθμό ανάπτυξης του 2017 είναι θετικότερες σε σχέση με φέτος. Ειδικότερα, το ΔΝΤ προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας στο 3,4% για το 2017, ενώ για τις επιμέρους οικονομίες προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 1,8% για τις ΗΠΑ, 2,2% για την Ευρωζώνη, 0,6% για την Ιαπωνία. Προβλέπει επίσης μικρή υποχώρηση του ρυθμού ανάπτυξης της Κίνας στο 6,3%, αλλά και αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών στο 4,6% από 4,3% για το 2016. Εκτιμάται ότι η Ρωσία θα καταγράψει ρυθμό ανάπτυξης 1,1% το 2017, έναντι συρρίκνωσης -0,8% που διαμορφώθηκε το 2016.

Γενικότερα, οι πρόσφατες προβλέψεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ΕΕ) για τη διεθνή καπιταλιστική οικονομία κινούνται μεταξύ στασιμότητας και αναιμικής αύξησης του ρυθμού ανάπτυξης. Βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο δεν προβλέπεται να λειτουργήσει στο άμεσο μέλλον ως ατμομηχανή για την αύξηση του ρυθμού καπιταλιστικής ανάπτυξης στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα.

Γενικά, το σύνολο των οικονομικών κέντρων εμφανίζεται να έχει ξεπεράσει τυπικά τη διεθνή συγχρονισμένη κρίση του 2008-2009 και να έχει περάσει σε φάση ανάπτυξης, αν και τόσο στο επίπεδο μεταβολής του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ)2 όσο και στο επίπεδο άλλων σημαντικών δεικτών τα κέντρα εμφανίζουν σημαντικές ανισομετρίες. Με την Κίνα να έχει αυξήσει το ΑΕΠ της κατά 76%, τις ΗΠΑ να έχουν σημειώσει αύξηση του ΑΕΠ κατά 10% και Ευρωζώνη και Ιαπωνία να βρίσκονται στα προ κρίσης επίπεδα.

Η μεγάλη υπερσυσσώρευση κεφαλαίου3

Στον καπιταλισμό, η ανάγκη καταστροφής ενός τμήματος του κεφαλαίου στη φάση της κρίσης είναι νομοτελειακή προϋπόθεση για την ανάκαμψη. Ωστόσο, το γεγονός πως το συνολικό κοινωνικό κεφάλαιο αποτελείται από ένα μεγάλο πλήθος ξεχωριστά, επιμέρους κεφάλαια, που βρίσκονται σε συνεχή ανταγωνισμό μεταξύ τους, καθώς και σε ξεχωριστά αστικά κράτη που τελικά εκφράζουν το γενικό συμφέρον των δικών τους «εγχώριων» κεφαλαίων, εμποδίζει την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης για την απαξίωση του κεφαλαίου. Η δυσκολία στο να προχωρήσει μια σημαντική απαξίωσή του ουσιαστικά καθυστερεί την έξοδο του καπιταλισμού στη φάση μιας δυναμικής ανάκαμψης.

Βασικό λοιπόν χαρακτηριστικό που διακατέχει την παγκόσμια οικονομία είναι το μεγάλο μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου και η αδυναμία ελεγχόμενης απαξίωσής4 του με ικανοποιητικό τρόπο σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Από αυτήν την άποψη, χαρακτηριστική πλευρά είναι πως μεγάλοι αμερικανικοί όμιλοι διαθέτουν τεράστια αποθέματα μετρητών, τα οποία δεν επενδύουν παραγωγικά. Μόνο οι εταιρείες του δείκτη S&P500 (χωρίς τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους) έχουν περίπου 1,5 τρισ. δολάρια σε μετρητά.

Συγχρόνως, διογκώνεται, σε παγκόσμια κλίμακα, το πρόβλημα του υψηλού χρέους, ιδιωτικού και κρατικού, και της αδυναμίας αποκλιμάκωσής του. Το κρατικό χρέος, στη φάση της κρίσης, αυξήθηκε περίπου κατά 40% στις αναπτυγμένες οικονομίες, παράλληλα με μια ελάχιστη μείωση του ιδιωτικού χρέους, που επικεντρώνεται κυρίως στο χρέος των νοικοκυριών.

Τα στοιχεία αντανακλούν μια διαδικασία μετατροπής του ιδιωτικού χρέους σε κρατικό, σε όλα τα κέντρα. Έτσι, υπερχρεωμένες επιχειρήσεις και τράπεζες «διασώθηκαν» από τα καπιταλιστικά κράτη, διαδικασία που συνοδεύτηκε με μεγάλη αύξηση του κρατικού δανεισμού.

Η διαδικασία αυτή στην πραγματικότητα καθυστερεί χρονικά την απαξίωση τόσο του επενδυμένου όσο και του τοκοφόρου κεφαλαίου, στην οποία σπρώχνει αντικειμενικά η εκδήλωση της κρίσης. Η προστασία του τοκοφόρου κεφαλαίου είναι προφανής (τα δάνεια μετακυλίονται στο κράτος μέσα από τις τράπεζες). Ωστόσο, η ίδια διαδικασία προστατεύει ως ένα βαθμό και το επενδυμένο κεφάλαιο σε παραγωγικές επιχειρήσεις. Αφού η κρατικοποίηση των «κόκκινων χρεών» εμποδίζει το μηχανισμό τελικής καταγραφής της απαξίωσής του, που μέσω της πίεσης των δανειστών οδηγεί σε χρεοκοπία, λύση της επιχείρησης και πώλησή της.

Χαρακτηριστικά αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας μπορούμε να εντοπίσουμε στις ΗΠΑ. Η μείωση της παραγωγής σε μεταποίηση και βιομηχανία δεν έγινε με ουσιαστική απαξίωση ενός τμήματος του παραγωγικού δυναμικού, αλλά, αντίθετα, προέκυψε από μείωση της αξιοποίησής του. Το παράδειγμα της διάσωσης της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας από την κυβέρνηση Ομπάμα είναι χαρακτηριστικό, όπως επίσης και η διάσωση του τραπεζικού τομέα στις ΗΠΑ αρχικά και σε ορισμένες χώρες της ΕΕ στη συνέχεια.

Η μεγάλη έκταση του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου με τη μορφή υπερβολικού χρέους έχει σημάνει συναγερμό στα αστικά επιτελεία. Μια σειρά από αναλύσεις και εκθέσεις, από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, αλλά και πολλές αναλύσεις μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών και επενδυτικών οίκων επιμένουν στο πρόβλημα του υψηλού κρατικού χρέους, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

Οι προβλέψεις

Οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών κάνουν λόγο για μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, επισημαίνονται μια σειρά από κινδύνους που μπορεί, κατά τους αναλυτές, να μεταστρέψουν την κατάσταση. Ένας από τους κινδύνους που καταγράφεται από το ΔΝΤ ως κύριος είναι η σταδιακή ανάδυση τάσεων προστατευτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο και πιο ειδικά στις σχέσεις ΕΕ – Μ. Βρετανίας λόγω Brexit και κυρίως μετά την επικράτηση του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ. Εκτός ότι οι θέσεις αυτές είχαν προπαγανδιστικό χαρακτήρα από τη σκοπιά της στήριξης Κλίντον στην προεκλογική εκστρατεία πρέπει να σημειώσουμε ότι η ανάδυση προστατευτικών τάσεων είναι μια υπαρκτή πραγματικότητα. Αυτό που συσκοτίζει η αστική προπαγάνδα είναι η σχέση αιτίου – αιτιατού. Έτσι, οι τάσεις προστατευτισμού αναπτύσσονται ως απάντηση ενός τμήματος του κεφαλαίου στην καπιταλιστική κρίση και γενικότερα στην επιδείνωση των όρων ανταγωνιστικότητάς του, που την αποδίδει στο ελεύθερο εμπόριο. Ωστόσο, η εμφάνιση φαινόμενων προστατευτισμού θα επιδράσει αρνητικά στην ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου, που ήδη κινείται με χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία διατρέχεται από την εξής αντίφαση: Η ενδογενής τάση για επέκταση, για εξαγωγή όχι μόνο εμπορευμάτων, αλλά και επενδυτικού κεφαλαίου (με τη μορφή άμεσων, αλλά και έμμεσων επενδύσεων) κάνει την κρίση παγκόσμια, αλλά τα διαφορετικά συμφέροντα εμποδίζουν την απαξίωση ενιαία και αυθόρμητα, μέσω της αγοράς.

Οι λεγόμενοι γεωπολιτικοί κίνδυνοι επίσης αναφέρονται ως ιδιαίτεροι κίνδυνοι, ειδικά για την ΕΕ. Πίσω από τις γραμμές κρύβεται, και στις αστικές αναλύσεις, το αυξανόμενο ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου, αλλά, σε κάθε περίπτωση, γεωπολιτικές αναταραχές που μπορεί να οδηγήσουν σε έξαρση των προσφυγικών ροών εμφανίζονται ως ιδιαίτερος κίνδυνος. Ταυτόχρονα, μια όξυνση των αντιθέσεων ΝΑΤΟ – BRICS μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία της ΕΕ.

Οι οικονομικές αναδιατάξεις στην Κίνα εμφανίζονται επίσης ως πιθανό προβληματικό στοιχείο για την οικονομία, κυρίως της ΕΕ και των ΗΠΑ. Ειδικότερα, η στροφή της Κίνας προς μια πιο εσωστρεφή οικονομία περιορίζει τις επενδύσεις σε μηχανολογικά πάγια, που αποτέλεσαν την τελευταία περίοδο την αιχμή του δόρατος των γερμανικών εξαγωγών.

Τέλος, υπαρκτή είναι και η αβεβαιότητα λόγω μιας πιθανής αύξησης της τιμής του πετρελαίου ή λόγω αύξησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ – δολαρίου, που θα επιδράσουν αρνητικά στους όρους ανταγωνιστικότητας και στις εξαγωγές των ευρωπαϊκών ομίλων.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν (ΠΑΠ): Είναι το σύνολο των αξιών που παράγονται στο πλαίσιο της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας στο διάστημα ενός χρόνου.

2. Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ): Είναι το σύνολο των αξιών που παράγονται εντός του πλαισίου μιας χώρας στο διάστημα ενός χρόνου.

3. Συσσώρευση κεφαλαίου: Στη διευρυμένη καπιταλιστική παραγωγή κάθε καινούργιος κύκλος της παραγωγής γίνεται σε μεγαλύτερη κλίμακα από το προηγούμενο. Έτσι, ένα μέρος της υπεραξίας, που δημιουργήθηκε στον προηγούμενο κύκλο, προστίθεται στο παλιό κεφάλαιο και μετατρέπεται και αυτή σε κεφάλαιο. Αυτή η διαδικασία είναι η συσσώρευση κεφαλαίου, δηλαδή η αύξησή του με τη μετατροπή της υπεραξίας σε κεφάλαιο. Όταν λέμε για υπερσυσσώρευση κεφαλαίου αναφερόμαστε σε συσσωρευμένο κεφάλαιο τέτοιου μεγέθους που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί με το μέγιστο ποσοστό κέρδους. Γι’ αυτό η υπερσυσσώρευση οδηγεί στην κρίση.

4. Απαξίωση κεφαλαίου: Είναι ουσιαστικά η «απάντηση» στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίου. Απαξίωση κεφαλαίου συντελείται την περίοδο των κρίσεων, το συσσωρευμένο κεφάλαιο χάνει την αξία που είχε προηγουμένως. Είτε αφορά κεφάλαιο που είναι συσσωρευμένο με τη μορφή εμπορευμάτων είτε με τη μορφή χρήματος είτε με τη μορφή μέσων παραγωγής. Η διαδικασία αυτή είναι υποχρεωτική για να μπορέσει η καπιταλιστική παραγωγή να περάσει σε φάση ανάκαμψης, αφού με την απαξίωση δίνεται η δυνατότητα πιο «κερδοφόρας» αξιοποίησης του συσσωρευμένου κεφαλαίου.

Αναδημοσιεύεται από τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», Σάββατο 31 Δεκέμβρη 2016 – Κυριακή 1 Γενάρη 2017.

Μειωμένο ΕΚΑΣ και πενιχρό εφάπαξ επίδομα λαμβάνουν σήμερα οι συνταξιούχοι

   Σε νέα ταλαιπωρία υποβάλλει σήμερα η συγκυβέρνηση χιλιάδες συνταξιούχους που έχουν σχηματίσει ουρές έξω από τις τράπεζες και μέσα στο κρύο, για να λάβουν το πενιχρό έκτακτο επίδομα, αλλά και το ψαλιδισμένο ΕΚΑΣ

   Η κοροϊδία και ο εμπαιγμός της κυβέρνησης σε βάρος των απόμαχων της δουλειάς, καταδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός ότι την ίδια ώρα που δίνει το εφάπαξ έκτακτο επίδομα για όλες τις συντάξεις κάτω των 850 ευρώ, κόβει από περίπου 250.000 συνταξιούχοι το μισό ΕΚΑΣ.

   Υπενθυμίζεται ότι με την Κοινή Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε και με την οποία περικόπτονται τα ποσά όλων των κλιμακίων του ΕΚΑΣ κατά 50%, οι περικοπές για το 2017 θα αφαιρέσουν από τους χαμηλοσυνταξιούχους επιπλέον 438 εκατ. ευρώ, πέραν των απωλειών που είχαν οι περίπου 143.000 δικαιούχοι του μέσα στο 2016, απώλεια βέβαια που συνεχίζεται και το 2017. Έτσι, η δαπάνη για το ΕΚΑΣ στον κρατικό προϋπολογισμό θα μειωθεί από τα 751 εκατ. ευρώ το 2016 στα 313 εκατ. ευρώ το 2017.

   Σωρευτικά για τη διετία 2016-2017 και μόνο για το ΕΚΑΣ, οι απώλειες των συνταξιούχων φτάνουν περίπου τα 768 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, μόνο σε αυτήν τη διετία και μόνο μέσω του ΕΚΑΣ, η κυβέρνηση αφαιρεί από τους χαμηλοσυνταξιούχους ποσό μεγαλύτερο από αυτό που εμφανίζεται να δίνει εφάπαξ (617 εκατ. ευρώ…).

   Συνολικά και μέχρι το 2019, οπότε θα εφαρμοστεί η τελευταία φάση της περικοπής του ΕΚΑΣ (καταργείται οριστικά από το 2020), οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα χάσουν από την περικοπή του 2,4 δισ. ευρώ, ποσό πολλαπλάσιο από αυτό που προκλητικά παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως «13η σύνταξη»…

   Σήμερα καταβάλλονται οι συντάξεις ΙΚΑ, ΝΑΤ και Δημοσίου ενώ την Πέμπτη 29 Δεκέμβρη θα καταβληθούν οι επικουρικές συντάξεις. 

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΚΕ   Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις αναφέρει:

  «Η σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όχι μόνο νομιμοποιεί τη σημερινή μνημονιακή εργασιακή ζούγκλα, αλλά και ανοίγει το δρόμο για την περαιτέρω απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Είναι μια απόφαση που εκθέτει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τα παραμύθια που πουλάει, ότι δήθεν το «κεκτημένο» και οι «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ θα προστατεύσουν τους εργαζόμενους.

   Ο εργασιακός μεσαίωνας, η διαρκής ανασφάλεια και η ένταση της εκμετάλλευσης είναι οι «αξίες» της ΕΕ, ως ο θεματοφύλακας των επιταγών και των απαιτήσεων του κεφαλαίου.

   Οι εργαζόμενοι να «πετάξουν στο καλάθι των αχρήστων» τόσο τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσο και την κοροϊδία της κυβέρνησης.    Η απόκρουση παλιών και νέων αντεργατικών μέτρων, η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών περνά μέσα απ’ τον αγώνα για τη ριζική ανατροπή αυτής της πολιτικής και όσων την υπηρετούν».

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τις πολιτικές εξελίξεις

Τώρα με το ΚΚΕ για τις σύγχρονες ανάγκες μας! Ενάντια στο σύστημα που γεννά φτώχεια, ανεργία, πόλεμο!

Η ελπίδα βρίσκεται σ’ ένα πολύ πιο ισχυρό ΚΚΕ, για την αναγέννηση του εργατικού κινήματος, την οικοδόμηση μιας ισχυρής κοινωνικής συμμαχίας ενάντια στο συμβιβασμό και τις μειωμένες απαιτήσεις, για τη διέξοδο για το λαό, που είναι η πρόταση του ΚΚΕ να πάρει η εργατική τάξη, ο λαός στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, να αποδεσμευτεί η χώρα από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ώστε να μπορέσει να ζήσει σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες του, σημειώνει το ΚΚΕ σε δισέλιδη ανακοίνωση για τις πολιτικές εξελίξεις. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΠΟΛΕΜΟ!

Εργατοϋπάλληλοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, άνεργες, επαγγελματίες, αγρότες, νέοι και νέες,

Μια ακόμη χρονιά τελειώνει και άλλη μια αρχίζει με τα ίδια αμείλικτα ερωτήματα για τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες: «Πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες, πώς θα πληρωθούν οι φόροι, πόσο κόπηκαν μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, πού θα βρουν δουλειά οι εκατομμύρια άνεργοι;».

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δίνει διαβεβαιώσεις ότι τα χειρότερα είναι πίσω μας, ότι αξίζουν οι θυσίες κι η υπομονή, γιατί «ανακάμπτει η οικονομία», «έρχεται ελάφρυνση του χρέους» κ.ά.

Το ίδιο έργο το έχουμε δει πολλές φορές! Η εξαπάτηση δεν πείθει πλέον κανέναν

  • Τα κυβερνητικά πανηγύρια για το χρέος έχουν στόχο να κρύψουν ότι οι όποιες ρυθμίσεις, που φτάνουν στο «σωτήριο έτος» 2060, θα συνοδευτούν όχι μόνο με απαρέγκλιτη τήρηση του τρέχοντος μνημονίου, όπως οι νέες ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα, αλλά και με νέα μέτρα, μετά το 2018, που τα βαφτίζουν «μεταρρυθμίσεις».

  • Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για την επερχόμενη «δίκαιη ανάπτυξη» έχουν στόχο να κρύψουν ότι η όποια ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας δεν θα αναπληρώσει τις απώλειες, δεν θα ανακόψει την επιδείνωση της ζωής του λαού. Θα είναι αβέβαιη, γιατί αβέβαιο είναι το μέλλον της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας. Πάνω απ’ όλα θα είναι ανάκαμψη για τα κέρδη και τις επενδύσεις του κεφαλαίου, το οποίο θα χρησιμοποιήσει παλιούς και νέους αντεργατικούς νόμους.

Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα:

  • Στον προϋπολογισμό του 2017 προβλέπονται νέα βάρη για το λαό, νέοι φόροι, νέες περικοπές κοινωνικών δαπανών, συντάξεων κ.λπ., την ίδια στιγμή που η φορολογία των μεγαλοεπιχειρηματιών μειώνεται και τους δίνονται νέα προνόμια.

  • Το 62% των νέων συμβάσεων εργασίας είναι ευέλικτες, μερικής απασχόλησης, σε προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας. Μια θέση εργασίας μοιράζεται σε 2-3 εργαζόμενους.

  • Τα ψίχουλα από τα ματωμένα πλεονάσματα, που μοιράζει στους πιο φτωχούς συνταξιούχους, είναι ελάχιστα από αυτά που έχασαν και θα χάσουν με τις περικοπές στις συντάξεις και το ΕΚΑΣ. Αποσκοπούν να αποσπάσουν την ανοχή του λαού στη βάρβαρη πολιτική, να τον πείσουν ότι πρέπει να ξεχάσει κάθε έννοια δικαιώματος και να βολευτεί με τις εφάπαξ παροχές – ψίχουλα.

Γι’ αυτό το λόγο, η κυβέρνηση παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης από το κεφάλαιο και τους εταίρους της σε ΕΕ και ΔΝΤ.

Γιατί είναι ικανή να «βγάλει» τη βρώμικη δουλειά.

Η ΝΔ και τα άλλα κόμματα – συνέταιροι του 3ου μνημονίου δεν αμφισβητούν τη στρατηγική και τους στόχους της κυβέρνησης. Την κατηγορούν για ολιγωρία και ανικανότητα, γιατί φιλοδοξούν να γίνουν αυτοί οι εκλεκτοί της αντιλαϊκής πολιτικής και του κεφαλαίου.

Η κρίση δε γεννά μόνο φτώχεια και ανεργία, αλλά και πολέμους

Η κυβέρνηση παίζει με τη φωτιά

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποδεικνύεται ικανή να «εκτελεί αποστολές» και σε σχέση με τη συμμετοχή της χώρας μας στις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις.

Συμμετέχει ενεργά σε όλους τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, στους ανταγωνισμούς με άλλα ισχυρά κράτη (Ρωσία και Κίνα), που ανοίγουν τον «ασκό του Αιόλου», φέρνουν πιο κοντά τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης.

Γι’ αυτό πήρε συγχαρητήρια από τις ΗΠΑ και τον Ομπάμα.

Η κυβέρνηση και οι άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις έχουν τεράστιες ευθύνες, γιατί χρόνια τώρα καθησυχάζουν τον ελληνικό λαό ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ είναι παράγοντας «ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή».

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνει ψευτολεονταρισμούς στο Καστελόριζο, μαζί με τους ναζιστές εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, έχει νομιμοποιήσει στο Αιγαίο την παρουσία του ΝΑΤΟ, το οποίο δεν αναγνωρίζει θαλάσσια σύνορα, ενισχύοντας την πολιτική της Τουρκίας.

Δεν βγάζει άχνα για τις δηλώσεις των ΗΠΑ, που ουσιαστικά θεωρούν την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λοζάνης «ελληνοτουρκική» διαφορά, ενθαρρύνοντας τις τουρκικές προκλήσεις.

Την ίδια στιγμή, στο άλυτο, για 42 χρόνια, πρόβλημα εισβολής – κατοχής στην Κύπρο, προτείνουν ως λύση την ντε φάκτο διχοτόμηση, μέσω ενός νέου «σχεδίου Ανάν».

Για να διαλύσουμε την απογοήτευση

Για να δυναμώσει η ελπίδα

Χρειάζεται ένα πιο δυνατό ΚΚΕ!

Η ελπίδα δεν βρίσκεται ούτε στη σημερινή ούτε σε καμία άλλη κυβέρνηση που υπόσχεται ανακούφιση για το λαό μέσα από τη διαχείριση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και τη συμμετοχή της χώρας στις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου, τύπου ΕΕ – ΝΑΤΟ.

Η ελπίδα βρίσκεται σ’ ένα πολύ πιο ισχυρό ΚΚΕ, για την αναγέννηση του εργατικού κινήματος, την οικοδόμηση μιας ισχυρής κοινωνικής συμμαχίας ενάντια στο συμβιβασμό και τις μειωμένες απαιτήσεις.

  • Για να οργανωθεί η πάλη ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα διαρκείας.

  • Για τη διεκδίκηση των απωλειών που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια. Για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

  • Για να απεγκλωβιστεί η χώρα από τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, που με τους ανταγωνισμούς τους βάζουν σε κίνδυνο τους λαούς, τους οδηγούν στην προσφυγιά.

  • Για να απομονωθεί ο φασιστικός λαϊκισμός που σηκώνει κεφάλι στην Ευρώπη, αξιοποιώντας τη στήριξη που του παρέχουν μεγάλα συμφέροντα, αλλά και την ανοχή των αστικών πολιτικών δυνάμεων, που εδώ στην Ελλάδα μιλούν για μια «αναμορφωμένη» Χρυσή Αυγή. Τη στιγμή, μάλιστα, που στη δίκη της ΧΑ αποκαλύπτεται ακόμη περισσότερο ο εγκληματικός της χαρακτήρας.

  • Για να μπει στο στόχαστρο ο πραγματικός αντίπαλος, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που για να ξεπεράσει τα αδιέξοδά του, οδηγεί τους λαούς στην εξαθλίωση και στον πόλεμο.

Υπάρχει πραγματική διέξοδος για το λαό!

Σας καλούμε να συναντηθούμε, να παλέψουμε μαζί στο κίνημα, να συζητήσουμε για την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, τις Θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος.

Η πρόταση του ΚΚΕ

  • Είναι η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε.

  • Προβάλλει την ανάπτυξη που θα ικανοποιεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών.

  • Είναι αναγκαία, αλλά και ρεαλιστική, γιατί υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις. Το ζητούμενο είναι να αλλάξει ο συσχετισμός υπέρ της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για να αλλάξει τελικά χέρια η εξουσία.

Να πάρει η εργατική τάξη, ο λαός στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Να αποδεσμευτεί η χώρα από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα ισότιμες οικονομικές σχέσεις με άλλα κράτη.

Μόνο έτσι θα μπορέσει ο λαός να ζήσει σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες του.

Σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρει η επιστήμη και η τεχνολογία, η παραγωγικότητα της εργασίας, οι μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές και δυνατότητες της χώρας.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

PDF icon Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Απαιτούν την αναπλήρωση των απωλειών τους – Απορρίπτουν τον εμπαιγμό

Με συνθήματα όπως «Με φιλοδωρήματα δεν μας ξεγελάτε, ντροπή σε σας που τώρα κυβερνάτε»«Με αίμα έχει γίνει η ασφάλιση, δεν είναι για παζάρια και για διάλυση»«Με ψίχουλα και ψέματα δε θα συμβιβαστούμε, όλα τα κλεμμένα τα διεκδικούμε» χιλιάδες συνταξιούχοι από όλη τη χώρα διαδηλώνουν αυτή την ώρα στο κέντρο της Αθήνας. 

Η συγκέντρωση της πανελλαδικής κινητοποίησης έγινε στα Προπύλαια και από εκεί ξεκίνησε πορεία προς το Μέγαρο Μαξίμου. 

Συνταξιούχοι από κάθε γωνιά της Ελλάδας δίνουν το δυναμικό «παρών» ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων Δημοσίου, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΛΤΑ, ΝΑΤ, ΟΣΕ και ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατέφθασαν περισσότερα από 50 πούλμαν με συνταξιούχους. Στην κινητοποίηση συμμετέχει αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Πέρρο, μέλος της ΕΓ.

Νωρίτερα στη συγκέντρωση στα Προπύλαια μίλησε ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ (διαβάστε αναλυτικά παρακάτω). Χαιρέτισαν ο Παναγιώτης Βαβουγιός, πρόεδρος Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Δημοσίου, ο Παντελής Τάτσης, πρόεδρος Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΟΑΕΕ, η Γεωργία Παπαδάκου, πρόεδρος της ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ και ο Τάσος Γεωργιάδης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΕΛΤΑ.

Οι συνταξιούχοι διεκδικούν:

  • Την καταβολή της 13ης και 14ης σύνταξης σε όλους τους συνταξιούχους, χωρίς διαχωρισμούς. Κατώτερη σύνταξη από 340 ευρώ σε 600 ευρώ.

  • Καμία περικοπή στο ΕΚΑΣ και κανονική καταβολή σε όλους τους δικαιούχους του. Καμιά περικοπή και αποκατάσταση στις συντάξεις χηρείας και αναπήρων.

  • Κατάργηση κάθε πληρωμής στην Υγεία, για εξετάσεις, φάρμακα, άμεση πρόσληψη ιατρικού -νοσηλευτικού προσωπικού και απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία. Κατάργηση των κρατήσεων για την Υγεία. Καταβολή στους δικαιούχους του μερίσματος και του εφάπαξ.

Αποσπάσματα από την ομιλία του Δ. Κουμπούρη

Μιλώντας στη συγκέντρωση των συνταξιούχων στα Προπύλαια ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, καλωσόρισε όσους συμμετέχουν στην κινητοποίηση και όσους δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν παρά το ότι ήθελαν.

Ο αγώνας μας είναι συνέχεια και απάντηση σε όσους λένε ότι δεν γίνεται τίποτα, επισήμανε, προσθέτοντας ότι οι συνταξιούχοι είναι και θα συνεχίσουν να είναι στο δρόμο του αγώνα γιατί όλες οι κυβερνήσεις τούς τσάκισαν. Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις προηγούμενες. «Μόνο για τα δύο χρόνια μας πήραν 3,7 δισ. Και άλλα τόσα μέχρι το 2018», σημείωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι δεν σταματούν να έρχονται νέες περικοπές.

Αναφέρθηκε στα μέτρα για τους εργαζόμενους, σημειώνοντας ότι διαπραγματεύονται ΣΣΕ, ωράρια, μισθούς – μεροκάματα, εργασία μέχρι τον τάφο, καταστολή, περιορισμό στο δικαίωμα της απεργίας, τονίζοντας ότι σε αυτά έχουν συμφωνήσει και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, μαζί ψήφισαν τα μνημόνια.

«Δεν επιλέγουμε δημίους για το ποιος μας έκοψε τα περισσότερα» υπογράμμισε ο Δ. Κουμπούρης. «Μας πήραν πίσω δικαιώματα και τώρα μας δίνουν επιδόματα», επισήμανε, προσθέτοντας ότι «δεν κάνουμε τσάμπα τους αγώνες και δεν τρώμε τα χημικά για το «θεαθήναι». Θα διεκδικήσουμε ό,τι μας αναλογεί».

Επισήμανε ότι «δεν χρωστάμε σε κανένα, δεν δανειστήκαμε τα χρήματα που πληρώσαμε σε όλη μας τη ζωή. Είναι δικά μας για τις ανάγκες μας. Διεκδικούμε με βάση τον πλούτο που παράγουμε, με τις δυνατότητες της εποχής μας» και τόνισε ότι «οι συνταξιούχοι δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουν στη συνείδησή τους κανένα αντεργατικό, αντισυνταξιουχικό, αντιλαϊκό μέτρο που έχει ψηφιστεί, ό,τι μας έχει αφαιρεθεί. Θα είμαστε στο δρόμο του αγώνα και θα τα διεκδικήσουμε μέχρι τέλους».

Ψηφίστηκε επί της αρχής στην Ολομέλεια – Oι τοποθετήσεις των βουλευτών του ΚΚΕ (VIDEO)

Ψηφίστηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας το οποίο προβλέπει τη δημιουργία «Εθνικού Μηχανισμού» που θα έχει την αρμοδιότητα του «Συντονισμού, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Πολιτικών Κοινωνικής Ένταξης και Κοινωνικής Συνοχής», για να διευκολύνει τις περικοπές σε όλα τα προνοιακά και κοινωνικά επιδόματα. Επίσης, το σχέδιο νόμου επεκτείνει σε όλους τους δήμους το «Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης» (ΚΕΑ) από το νέο χρόνο, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα εργαλείο διαχείρισης της πιο ακραίας φτώχειας, ενώ περιλαμβάνει πολλές διατάξεις που διευκολύνουν την εφαρμογή του νόμου – λαιμητόμου για το Ασφαλιστικό.

Στο νομοσχέδιο έχει κατατεθεί η τροπολογία με τα ψίχουλα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός για τους συνταξιούχους, υπό τη μορφή εφάπαξ «βοηθήματος».

Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης, εξήγησε ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο γιατί δημιουργεί έναν ενιαίο μηχανισμό για να υλοποιηθεί η δέσμευση της κυβέρνησης για περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα. 

«Καλούμε την κυβέρνηση και τα κόμματα να αποδεχτούν την τροπολογία του ΚΚΕ για την επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης», τόνισε,  επισημαίνοντας ότι η τροπολογία της κυβέρνησης δεν επαναφέρει τη 13η σύνταξη καθώς προβλέπει μια εφάπαξ ενίσχυση

Ανάφερε επίσης ότι με το νομοσχέδιο εξειδικεύεται ο νόμος – λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό, ενώ κάλεσε την κυβέρνηση να απαλείψει από το νόμο Κατρούγκαλου τη φράση «τυχόν πλεονάζον προσωπικό» από την ενοποίηση των Ταμείων στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι να διασφαλιστούν εργασιακά και να μπορέσουν να «τρέξουν» τις υποθέσεις με τη χορήγηση συντάξεων και εφάπαξ που καθυστερούν επί χρόνια. (Διαβάστε εδώ). 

Η τοποθέτηση του Γ. Λαμπρούλη

Για την εφαρμογή μιας συγκεκριμένης πολιτικής διαχείρισης της φτώχειας στις πιο ακραίες μορφές χρειάζεται ο «Εθνικός Μηχανισμός Συντονισμού, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Πολιτικών Κοινωνικής Ένταξης και Κοινωνικής Συνοχής», τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιώργος Λαμπρούλης.

Μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής για το σχετικό νομοσχέδιο σημείωσε ότι η πολιτική που τσακίζει μισθούς και κόβει κοινωνικές δαπάνες υπόσχεται λίγα ψίχουλα από τους φτωχούς στους εξαθλιωμένους. Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να ρίξει ακόμα πιο κάτω την απαιτητικότητα του λαού, να μη διεκδικήσει την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.

Οπως, είπε, η κυβέρνηση ζητά από το λαό να συμβιβαστεί με τη ανέχεια και τη φτώχεια και πως καλείται μια τετραμελή οικογένεια να ζήσει με 13,3 ευρώ τη μέρα για όλες τις ζωτικές ανάγκες της με το Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης. (Διαβάστε περισσότερα εδώ). 

Η τοποθέτηση του Μ. Συντυχάκη

«Ο φτωχός και ταλαιπωρημένος λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από παυσίπονα, και μάλιστα ιμιτασιόν», τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Μανώλης Συντυχάκης.

Όπως εξήγησε, ο «Εθνικός Μηχανισμός» και το «Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης» δεν είναι πατέντα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, «προβλέπονται στην στρατηγική της ΕΕ «Ευρωπη 2020″ για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας». Συμπλήρωσε πως στόχος είναι η προς τα κάτω ενοποίηση των παροχών και η απαλλαγή καπιταλιστικών κρατών από το κόστος της κοινωνικής πολιτικής ώστε να ενισχυθούν με περισσότερο χρήμα οι επιχειρηματικοί όμιλοι. (Διαβάστε περισσότερα εδώ). 

Η στάση των άλλων κομμάτων στην ψηφοφορία

Υπέρ του νομοσχεδίου ψήφισαν επί της αρχής ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και οι ΑΝΕΛ. Το Ποτάμι και η Χρυσή Αυγή το καταψήφισαν, ενώ η Ένωση Κεντρώων απουσίαζε από την ψηφοφορία. 

Την Πέμπτη θα συνεχιστεί η συζήτηση για τα άρθρα του νομοσχεδίου. Ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή να ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία για την χορήγηση του εφάπαξ «βοηθήματος» στους συνταξιούχους. 

Ο Χρήστος Κατσώτης διευκρίνισε ότι το ΚΚΕ θα ψηφίσει την τροπολογία για την εφάπαξ παροχή, γιατί πολλοί συνταξιούχοι την έχουν ανάγκη, επισήμανε όμως ότι πρόκειται για κοροϊδία και κάλεσε τους συνταξιούχους να συμμετάσχουν μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 15 Δεκέμβρη για να διεκδικήσουν τη θεσμοθέτηση της 13ης και 14ης σύνταξης που έχουν καταργηθεί, αλλά και την αναπλήρωση των απωλειών που είχαν όλη αυτή την περίοδο γιατί τα δικαιούνται, γιατί αυτοί με τον ιδρώτα τους δημιούργησαν τον πλούτο αυτής της χώρας. 

Προβοκάτσια της κρατικής ΕΡΤ σε βάρος του ΚΚΕ

Σε προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚΕ προχώρησε η κρατική ΕΡΤ στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων, με ψέματα στο «ρεπορτάζ» από τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για το νομοσχέδιο που συζητείται και συγκεκριμένα για την τροπολογία που αφορά την εφάπαξ παροχή που εξήγγειλε η κυβέρνηση. 

Στο μεσημεριανό δελτίο, στη φάσα στην οθόνη, ισχυριζόταν ότι το ΚΚΕ δεν θα ψηφίσει αυτήν την τροπολογία και μάλιστα έγραφε: «Στην Ολομέλεια η τροπολογία για την εφάπαξ καταβολή της 13ης σύνταξης. Σύμφωνη η αντιπολίτευση πλην ΚΚΕ – ΧΑ»! Αυτή ήταν η «έγκυρη ενημέρωση» που παρείχε η κρατική ΕΡΤ στους τηλεθεατές της! 

Όλα αυτά όταν χτες, στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής, ο Χρήστος Κατσώτης είχε κάνει ξεκάθαρη τοποθέτηση για το θέμα, όπου σημείωνε ότι το ΚΚΕ θα ψηφίσει την τροπολογία για την εφάπαξ παροχή που εξήγγειλε η κυβέρνηση προς τους συνταξιούχους, γιατί πολλοί συνταξιούχοι το έχουν ανάγκη, ωστόσο επεσήμανε ότι πρόκειται για κοροϊδία και κάλεσε τους συνταξιούχους να συμμετάσχουν μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 15 Δεκέμβρη για να διεκδικήσουν τη θεσμοθέτηση της 13ης και 14ης σύνταξης που έχουν καταργηθεί, αλλά και την αναπλήρωση των απωλειών που είχαν όλη αυτή την περίοδο γιατί τα δικαιούνται, γιατί αυτοί με τον ιδρώτα τους δημιούργησαν τον πλούτο αυτής της χώρας. (Δείτε αναλυτικά την τοποθέτηση του Χρ. Κατσώτη ΕΔΩ).

Δεν το άκουσαν; Δεν το είδαν; Δεν έκαναν ρεπορτάζ; Ή απλά ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα και μετά κάνουν τάχα επανορθώσεις; 

Για την ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι ο δημοσιογράφος που κάνει το ρεπορτάζ στην ΕΡΤ δηλώνει ότι δεν έφυγε με δική του ευθύνη το «ρεπορτάζ»… 

«Αθλιότητα» και «βρώμικη προβοκάτσια ενάντια στο ΚΚΕ» χαρακτήρισε ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης την ενέργεια της ΕΡΤ να μεταδώσει ότι το ΚΚΕ δεν ψήφισε την τροπολογία του υπουργείου Εργασίας για τους συνταξιούχους. Σε παρέμβασή του στη Βουλή αμέσως μετά την προβοκάτσια της ΕΡΤ, επανέλαβε ότι, «είναι σαφέστατη η θέση μας ότι ψηφίζουμε και αυτή την τροπολογία και την τροπολογία που παραδίδει τα παραχωρητήρια στους δικαιούχους του ΟΕΚ». Πρόσθεσε ότι «η ΕΡΤ πρέπει να ακούει καλύτερα και δεν θα πρέπει να πολεμάει το ΚΚΕ με αυτό το βρώμικο τρόπο».

(Δείτε ΕΔΩ βίντεο με την παρέμβαση του Χρ. Κατσώτη στη Βουλή).

Άμεση παρέμβαση στην ΕΡΤ έκανε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Κόμματος, εισπράττοντας τη γνώριμη απάντηση ότι επρόκειτο περί λάθους. Όμως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν μπορεί να είναι σύμπτωση…

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΚΕΣε σχόλιο για την αντιπαράθεση σχετικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η αντιπαράθεση σχετικά με το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων συγκαλύπτει ότι κοινός παρονομαστής όλων των εμπλεκόμενων μερών (ΕΕ – ΔΝΤ – κυβέρνηση) -όποια θέση κι αν παίρνουν στο ζήτημα των πλεονασμάτων- είναι η προώθηση όλων των αντιλαϊκών απαιτήσεων του κεφαλαίου, τις οποίες βαφτίζουν “μεταρρυθμίσεις”.

Αυτός είναι και ο λόγος που τα βάρβαρα μέτρα δεν θα έχουν ημερομηνία λήξης στο τέλος του προγράμματος, το 2018, αλλά θα συνεχίσουν παραπέρα, έτσι ώστε να ικανοποιείται ο διαρκής στόχος της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Όσο για τον “έντιμο συμβιβασμό” που δήθεν επιδιώκει η κυβέρνηση, ο λαός θυμάται ότι την τελευταία φορά που τον επικαλέστηκε προέκυψε το 3ο μνημόνιο».

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ Με κινητοποιήσεις στα Νοσοκομεία Λαϊκό και Παίδων διεκδίκησαν Δημόσια Υγεία για όλους

Aποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν υψηλών προδιαγραφών σύστημα Υγείας – Πρόνοιας διεκδίκησαν τη Δευτέρα το απόγευμα 28 σωματεία και φορείς των ανατολικών συνοικιών.

Κατά τη διάρκεια κινητοποίησης που πραγματοποίησαν στο Λαϊκό Νοσοκομείο και στο Νοσοκομείο Παίδων διαμήνυσαν ότι η Υγεία δεν είναι εμπόρευμα.

Οι συγκεντρωμένοι, μαζί τους και ο δήμαρχος Καισαριανής, Ηλίας Σταμέλος, διαδήλωσαν στην πύλη του Λαϊκού Νοσοκομείου, απευθύνοντας κάλεσμα αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Υγείας. Η κινητοποίηση έγινε στο πλαίσιο της πάλης και του προγράμματος δράσης που αποφασίστηκε πριν περίπου δύο μήνες κατά τη διάρκεια σύσκεψης των φορέων και των σωματείων και περιλάμβανε συσκέψεις, εξορμήσεις στις γειτονιές, παραστάσεις διαμαρτυρίας στα ΠΕΔΥ και στο υπουργείο Υγείας.

Χαιρετισμό στο Λαϊκό απηύθυνε η Ντίνα Γεωργάκη, αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο, η οποία αναφερόμενη στον κρατικό προϋπολογισμό σημείωσε ότι θα εδραιώσει και θα χειροτερέψει τις ήδη άθλιες συνθήκες που υπάρχουν στο χώρο της Υγείας. Ανέφερε χαρακτηριστικά παραδείγματα της κατάστασης που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι και ασθενείς τα τελευταία χρόνια, λέγοντας ενδεικτικά ότι «τους τελευταίους τρεις μήνες και της περσινής και της φετινής χρονιάς που τα κονδύλια για το νοσοκομείο έχουν τελειώσει, δεν μπορούμε να προμηθευτούμε ούτε το πιο απλό αναλώσιμο και τρέχουμε πάνω κάτω για υπογραφές για έγκριση παραγγελιών, ενώ αν υπάρχει αναρρωτική άδεια συναδέλφου σε κάποιο τμήμα γίνεται άνω κάτω όλο το νοσοκομείο για να καλυφθεί το κενό».

Αμέσως μετά ακολούθησε πορεία προς το Νοσοκομείο Παίδων με το σύνθημα «Δώστε λεφτά για Πρόνοια – Υγεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία» να κυριαρχεί. Έξω από το Παίδων μίλησε ο Γιάννης Αναγνώστου, μέλος του Συντονιστικού για την Υγεία και πρόεδρος του Παραρτήματος του Συνδικάτου Οικοδόμων Βύρωνα – Καισαριανής – Ζωγράφου, που αναφέρθηκε εκτενώς στη δράση των μαζικών φορέων το τελευταίο διάστημα. Αποτύπωσε τις σοβαρές ελλείψεις που υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία της περιοχής.

Να σημειωθεί ότι στο Παίδων είναι κλειστή η μονάδα λοιμώξεων. Στο Λαϊκό δεν γίνονται πλέον μεταμοσχεύσεις ήπατος και ο εξελιγμένος εξοπλισμός που υπάρχει δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού.

«Μ’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση στις μονάδες Υγείας δεν συμβιβαζόμαστε. Διεκδικούμε αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας που να καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και να εξασφαλίζει μόνιμη σταθερή εργασία για τους υγειονομικούς. Κανένας να μη συμβιβαστεί με την απαράδεκτη κατάσταση στους χώρους δουλειάς όπου κατά μέσο όρο κάθε δύο ώρες συμβαίνουν τρία εργατικά ατυχήματα. Απαιτούμε μέτρα όχι μόνο για την πρόληψη ατυχημάτων, αλλά και για την πρόληψη επαγγελματικών ασθενειών, την πρόληψη πρόωρης φθοράς της υγείας και την πρόωρη γήρανση του οργανισμού που προκαλούνται από τις συνθήκες και τους όρους δουλειάς. Γιατί, μιλώντας για την Υγεία, δεν εννοούμε μόνο την έλλειψη αρρώστιας, αλλά την κατάσταση της πλήρους σωματικής, πνευματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας του ανθρώπου, στη συνολική κατάσταση ισορροπίας του με τη φύση και την κοινωνία που του επιτρέπει όχι μόνο να εργάζεται αλλά και να συμμετέχει δημιουργικά στην οικογενειακή του ζωή, στην κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα», υπογράμμισε ο Γ. Αναγνώστου τονίζοντας ότι η προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων είναι κρατική και εργοδοτική ευθύνη.

Η συγκέντρωση έκλεισε με την παρέμβαση της Όλγας Σιάντου, μέλους του ΔΣ Εργαζομένων στο Παίδων «Αγία Σοφία» και από το ΠΑΜΕ Υγείας – Πρόνοιας. Σημείωσε ότι οι αναδιαρθρώσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια στον κλάδο της Υγείας – Πρόνοιας έδειξαν ποιος καθορίζει τα βήματα της κάθε κυβέρνησης, ποιας τάξης τα συμφέροντα προώθησαν τόσο οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όσο και σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Υπογράμμισε ότι τα τελευταία χρόνια εντάθηκε η προσαρμογή των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας στους κανόνες της αγοράς, η λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ενώ αυξήθηκε η ανταποδοτικότητά τους. Δηλαδή μείωση των κρατικών δαπανών για υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας και παράλληλα αύξηση των πληρωμών των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και των ίδιων των ασφαλισμένων και ανασφάλιστων απευθείας από την τσέπη τους.

Οι Κ.Ο. Ηλιούπολης του ΚΚΕ καλούν σε Συγκέντρωση – Συζήτηση

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΠΛΟΚΩΝ Στο πλευρό των ναυτεργατών οι μικρομεσαίοι αγρότες

Τη μαχητική συμπαράσταση και αλληλεγγύη των μικρομεσαίων αγροτών στο δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών που απεργούν, εκφράζει με ανακοίνωσή της η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.

Η ανακοίνωση αναφέρει:

«Οι μικρομεσαίοι αγρότες που αυτό το διάστημα πραγματοποιούμε κατά τόπους κινητοποιήσεις και θα τις κλιμακώσουμε με πανελλαδικό συντονισμό, στεκόμαστε αγωνιστικά στο πλευρό των ναυτεργατών που απεργούν, εκφράζουμε τη μαχητική συμπαράσταση κι αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα τους.

Με τους ναυτεργάτες έχουμε κοινά προβλήματα, τους ίδιους αντιπάλους – τα μονοπώλια, τους εφοπλιστές, τους εμποροβιομήχανους, την ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που εφαρμόζουν και στηρίζουν την αντιλαϊκή πολιτική – και κοινά αιτήματα.

Με το φορολογικό η κυβέρνηση ληστεύει τους ναυτεργάτες, αφού τους φορολογεί με 45% συντελεστή – και 9% η εισφορά αλληλεγγύης φτάνει στο 54% – ενώ την ίδια στιγμή οι εφοπλιστές έχουν 56 φοροαπαλλαγές. Το ίδιο συμβαίνει και με τους αγρότες, που μας ληστεύει με τα τεκμήρια διαβίωσης. Το αφορολόγητο όριο που κι εμείς, όπως οι ναυτεργάτες, το κερδίσαμε με σκληρό αγώνα στους δρόμους, μας απειλούν να το πάρουν πίσω.

Με το Ασφαλιστικό διαλύουν το ΝΑΤ, όπως διαλύουν και τον ΟΓΑ. Οι συντάξεις που θα παίρνουμε θα είναι ψίχουλα, ενώ πολλοί και από τους αγρότες και από τους ναυτεργάτες κινδυνεύουμε να μην πάρουμε σύνταξη και να μην έχουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αφού αδυνατούμε να πληρώσουμε τις αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές.

Η κυβέρνηση, όπως γινόταν με τα μπλόκα, έτσι και τώρα προωθεί τον κοινωνικό αυτοματισμό για να χτυπήσει τον δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών. Οι μικρομεσαίοι αγρότες δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους ναυτεργάτες. Για τα προβλήματα συγκοινωνίας που αντιμετωπίζουν στα νησιά όπως και με το κλείσιμο των δρόμων με τα μπλόκα, δεν φταίει ο αγωνιζόμενος λαός, οι απεργίες, αλλά η κυβέρνηση που δεν ικανοποιεί τα δίκαια και ζωτικά αιτήματά τους κι όσοι τους ληστεύουν το μόχθο.

Δεν θα επιτρέψουμε την κυβέρνηση να σπείρει την αντιπαράθεση ανάμεσα στους αγρότες και τους αγωνιζόμενους ναυτεργάτες. Όπως πολλές φορές ζητήσαμε την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη στους δικούς μας αγώνες από τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα και την είχαμε, με αποτέλεσμα η πάλη μας να είναι πιο δυνατή και να έχει προοπτική, έτσι τώρα εκφράζουμε τη δική μας συμπαράσταση κι αλληλεγγύη στην πάλη των εργαζομένων των αγωνιζόμενων ναυτεργατών.

Αν μας χωρίσουν, θα μας διαλύσουν. Όλοι μαζί είμαστε πολύ πιο δυνατοί».

.

Δείτε και την Ανακοίνωση της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Χανίων

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΣΙΠΡΑ Με ψίχουλα προσπαθεί να «εξαγοράσει» ανοχή στα παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα

Με ψίχουλα από τους φτωχούς στους φτωχότερους προσπαθεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να χρυσώσει το χάπι για τα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει και για εκείνα που έχει ήδη δεσμευθεί η κυβέρνηση στο Eurogroup.

Σε διάγγελμά του ανακοίνωσε πως από το ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα ποσό 617 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν σε 1,6 εκατ. συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 850 ευρώ. Επίσης ανακοίνωσε ότι αναστέλλεται η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά εκείνα που δέχονται προσφυγικές ροές. Το μέτρο δεν καταργείται, αλλά απλά παρατείνεται η εφαρμογή του για όσο διαρκεί το προσφυγικό πρόβλημα.

Σε ό,τι αφορά στους συνταξιούχους ο πρωθυπουργός παραπλανητικά έκανε λόγο για «χορήγηση 13ης σύνταξης» σε «όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη», αν και το ποσό που θα δοθεί θα είναι εφάπαξ. Επί της ουσίας θα δοθούν κατά μέσο όρο 385 ευρώ (που αντιστοιχεί σε 1,05 ευρώ την ημέρα) στους συνταξιούχους που τους μείωσε τις συντάξεις με το τρίτο μνημόνιο και διατήρησε τις μειώσεις συντάξεων και την κατάργηση 13ης και 14ης συνταξης με τα δύο προηγούμενα μνημόνια.

Το 2016 η κυβέρνηση έκοψε 140 εκατ. ευρώ από το ΕΚΑΣ, ενώ για το 2017 σύμφωνα με το νέο προϋπολογισμό θα κοπούν άλλα 570 εκατ. ευρώ από το ΕΚΑΣ. Συνολικά 710 εκατ. ευρώ είναι το ποσό που αφαιρεί από τις αποδοχές των συνταξιούχων η κυβέρνηση για τα έτη 2016 και 2017.

Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως προηγούμενα και ο Αντώνης Σαμαράς, επιχειρεί να στήσει σκηνικό ενός success story προκειμένου να καλλιεργήσει κλίμα αναμονής προσπαθώντας να εξαγοράσει την ανοχή στα παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα, ενώ με κάθε ευκαιρία επαναλαμβάνει ότι θα τηρήσει στο ακέραιο το μνημόνιο και πως στόχος της κυβέρνησης είναι να ολοκληρώσει το συντομότερο την δεύτερη αξιολόγηση. 

Να θυμίσουμε ότι τον Μάρτη του 2014, ο τότε πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς είχε και αυτός ανακοινώσει τη χορήγηση «κοινωνικού μερίσματος» 525 εκατ. ευρώ για «τους πιο ευάλωτους», ως αποτέλεσμα του «ματωμένου» πρωτογενούς πλεονάσματος που είχε πετύχει και η δική του κυβέρνηση.   

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ Ανακοίνωση για περίεργες συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΚΕΑνακοίνωση σχετικά με περίεργες συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε το Γραφείο Τύπου, τονίζοντας:

«Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούνται επανειλημμένες οχλήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ, που αφορούν συνακροάσεις με τρίτους, μεταξύ των οποίων και με τα τηλεφωνικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του Ποταμιού. Οι συνακροάσεις αυτές προκαλούνται από άγνωστο, τρίτο «κέντρο».

Το ΚΚΕ καταγγέλλει αυτό το γεγονός. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να ερευνήσει σε βάθος αυτό το ζήτημα, να αποκαλυφθούν οι υπαίτιοι και να εξασφαλίσει, όπως οφείλει να κάνει κάθε κυβέρνηση, την προστασία του απορρήτου των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.

Το ΚΚΕ ενημέρωσε ήδη για το γεγονός αυτό τον πρόεδρο της Βουλής, κ. Βούτση, τον αρμόδιο υπουργό, κ. Παππά και τους υπεύθυνους των υπολοίπων κομμάτων που αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα».  

Σημειώνουμε ότι οι συνακροάσεις έγιναν αντιληπτές όταν το τηλεφωνικό κέντρο της ΚΕ του ΚΚΕ απαντούσε σε κλήσεις από αριθμό με απόκρυψη και στη γραμμή ακούγονταν να απαντάνε ταυτόχρονα τα τηλεφωνικά κέντρα κομμάτων, που αναφέρονται στην καταγγελία του Κόμματος.

Αντιδράσεις μετά τις καταγγελίες του ΚΚΕ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και το Ποτάμι, μετά τις καταγγελίες του ΚΚΕ, ζήτησαν να διερευνηθεί η υπόθεση, ενώ στο θέμα αναφέρθηκε και η κυβέρνηση. 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δ. Τζανακόπουλος, χαρακτήρισε «εξαιρετικά σοβαρές» τις καταγγελίες του ΚΚΕ. «Η κυβέρνηση θα εξαντλήσει κάθε επιχειρησιακό, θεσμικό και νομικό περιθώριο για τη διερεύνησή τους. Ήδη έχουν δοθεί οι σχετικές κατευθύνσεις στους αρμοδίους, ώστε να υπάρξει άμεση διαλεύκανση της υπόθεσης», σημείωσε.

Ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας, επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ, Χρ. Ζαμπίρα και με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Ν. Τόσκα«ώστε να διερευνηθούν οι σοβαρές αυτές καταγγελίες και να μην υπάρχει καμία υπόνοια ως προς την προστασία του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών», ανέφερε το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

«Η καταγγελία του ΚΚΕ είναι πολύ σοβαρή», τόνισε το Γραφείο Τύπου της ΝΔ, προσθέτοντας: «Είναι αδιανόητο στην εποχή μας να γίνονται παρακολουθήσεις τηλεφώνων και επικοινωνιών, οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος, αλλά και κάθε πολίτη. Είναι απόλυτη ανάγκη να υπάρξει πλήρης διαλεύκανση αυτής της υπόθεσης.  Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να δώσει άμεσες και πειστικές απαντήσεις, σε κάθε περίπτωση».

Η ανακοίνωση που εξέδωσε το Ποτάμι εστίασε στην σοβαρότητα του ζητήματος και στην ανάγκη να δοθούν απαντήσεις. Το Ποτάμι κάλεσε την κυβέρνηση «να διερευνήσει την υπόθεση ώστε να αποκαλυφθεί τι συμβαίνει», προσθέτοντας πως «παρακρατικές πρακτικές που θυμίζουν σκοτεινές εποχές δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές στην Ελλάδα του 2016». 

Ο ΟΤΕ επισήμανε τα εξής με ανακοίνωση που εξέδωσε: «Δόθηκε εντολή για την άμεση τεχνική διερεύνηση του θέματος. Από τους μέχρι στιγμής ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν δεν παρατηρήθηκε κάποια δυσλειτουργία. Ο τεχνικός έλεγχος συνεχίζεται.  Η Διοίκηση της εταιρείας έχει ήδη ενημερώσει τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ για τις ενέργειες που απαιτούνται προς τις αρμόδιες αρχές για την περαιτέρω νόμιμη διερεύνηση της καταγγελίας». 

Να σημειωθεί, τέλος, ότι με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ, Θανάση Παφίλη, επικοινώνησε και ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ζαμπίρας.

Κατεπείγουσα  έρευνα διέταξε η Εισαγγελία

Κατεπείγουσα έρευνα προκειμένου να διερευνηθούν τόσο οι δημόσιες καταγγελίες του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας για δίκτυο παρακολουθήσεων, όσο και άλλων κομμάτων όπως η ΝΔ και το Ποτάμι, διέταξε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου.

Η έρευνα έχει το χαρακτήρα του κατεπείγοντος λόγω της σοβαρότητας του θέματος και γι’ αυτό ανέλαβε τη διενέργειά της αρμόδιος εισαγγελέας, μετά από σχετική εντολή του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλ. Ζαγοραίου, προς τον οποίο και απευθύνθηκε η άμεση παραγγελία της Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Λυσσάξανε οι αστοί εναντία στον ΦΙΝΤΕΛ! Τους τρομάζει η χειραφέτηση των λαών, ο δρόμος της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Ατελείωτες ουρές για το τελευταίο αντίο στον Φιντέλ Κάστρο

Ατελείωτες ουρές για το τελευταίο αντίο στον Φιντέλ Κάστρο

Αστοί δημοσιογράφοι και πολιτικοί προκλητικά προπαγανδίζουν ότι ο Φ. Κάστρο ήταν ένας στυγνός δικτάτορας, ότι ήταν επικεφαλής τυραννικού – δικτατορικού καθεστώτος επειδή παραβίαζε τις παραπάνω αρχές… Μάλιστα, γνωστός δημοσιογράφος στην «Καθημερινή» ασχολήθηκε και με το Σύνταγμα της Κούβας, για να αποδείξει τον αυταρχισμό που βιώνουν οι Κουβανοί.

Ανάμεσα σε όσα τον ενόχλησαν, ήταν το ότι η εξουσία στην Κούβα δηλώνει ανοιχτά και συνταγματικά τον ταξικό της χαρακτήρα, δηλαδή ότι είναι εξουσία της εργατικής τάξης, που υπερασπίζει τα συμφέροντα όλων των λαϊκών στρωμάτων, ότι αυτή η εξουσία αρνείται την «ελευθερία» στην εκμετάλλευση και παίρνει μέτρα περιφρούρησής της. Αυτό, όμως, κάνει και η αστική εξουσία, η εξουσία του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, που υποκριτικά εμφανίζεται ως «δημοκρατία για όλους». Φανταζόμαστε π.χ. ότι δεν μπορεί να διανοηθεί σύνταγμα στον καπιταλισμό, όπως στην Ελλάδα, χωρίς την ξεκάθαρη υπεράσπιση της «καπιταλιστικής ιδιοκτησίας» στα μέσα παραγωγής, ή που θα προβλέπει τη δυνατότητα ανατροπής του σημερινού κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Το ζήτημα, δηλαδή, μπαίνει -για ακόμα μια φορά- ως εξής: δημοκρατία και ελευθερία για ποιον; Για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία ή τους εκμεταλλευτές της, για τους εργαζόμενους ή το κεφάλαιο;

Η «δημοκρατία και ελευθερία» για το κεφάλαιο θέλει τις εργατικές μάζες θεατές των εξελίξεων. Που μια φορά στα τέσσερα χρόνια θα εκλέγουν τη «λιγότερο χειρότερη» κυβέρνηση και το πολύ – πολύ την επομένη των εκλογών να σκύβουν το κεφάλι απογοητευμένες, επειδή τους κορόιδεψε ο μπαγαπόντης πολιτικός και δεν έκανε έστω «ένα από τα δέκα» που υποσχέθηκε. Μετά, το «δημοκρατικό» τους καθήκον είναι να περιμένουν άλλα τέσσερα χρόνια για να επιλέξουν κάτι άλλο ανάμεσα στις «δεκάδες επιλογές τους». Κι επειδή το κράτος έχει συνέχεια, κάθε «δημοκρατικά» εκλεγμένη κυβέρνηση συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε η προηγούμενη.

Επιτίθενται στη σοσιαλιστική εξουσία (μέσω Κούβας) επειδή αυτή κινήθηκε στην αντίθετη κατεύθυνση, έχοντας στον πυρήνα της την ενεργητική συμμετοχή των εργαζομένων και του λαού σε όλες τις διαδικασίες άσκησης και ελέγχου της εξουσίας, επειδή συγκροτήθηκε ως δημοκρατία για τα συμφέροντα της πλειοψηφίας. Για παράδειγμα, οι εκλογές στην «ανελεύθερη» Κούβα διεξάγονται μετά από δεκάδες χιλιάδες συνελεύσεις σε γειτονιές και τόπους δουλειάς, όπου ο ίδιος ο λαός αναδεικνύει τους υποψηφίους του. Από αυτούς τους υποψήφιους, με μυστική ψηφοφορία εκλέγονται οι αντιπρόσωποι για την εθνοσυνέλευση. Σε αυτές τις διαδικασίες συμμετέχουν σχεδόν καθολικά οι Κουβανοί και δεν γίνεται πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων το «ποσοστό της αποχής»… Σημειώνεται, επίσης, ότι οι ίδιες λαϊκές συνελεύσεις που συνέρχονται τακτικά, εξετάζουν τον απολογισμό των εκλεγμένων τους και έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν αν θεωρήσουν ότι δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους.

Φωτό από εκλογές στην Κούβα.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στις παραπάνω διαδικασίες παίζουν ανάμεσα σε άλλους φορείς (εργαζομένων, φοιτητών, γυναικών, νεολαίας κ.λπ.) οι «Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης». Πρόκειται για το βασικό «κύτταρο» της κουβανικής κοινωνίας, που δραστηριοποιείται σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο, υλοποιώντας το στόχο να παίρνει ο ίδιος ο λαός την υπόθεση στα χέρια του. Η δράση τους περιλαμβάνει πλήθος δραστηριοτήτων, μορφωτικών, πολιτιστικών, αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, φροντίδας ηλικιωμένων και έχουν ιστορικά πολύτιμη συμβολή στην υπεράσπιση των κατακτήσεων του κουβανικού λαού.

Με βάση τα παραπάνω, οι Κουβανοί μάλλον θα γελούσαν αν ζούσαν εκλογές στην «ανεπτυγμένη κοινοβουλευτική δημοκρατία», με τις πολυδάπανες «προεκλογικές εκστρατείες» και τον πόλεμο εντυπώσεων, τους ψευτοκαβγάδες και τα «ντιμπέιτ» στις τηλεοράσεις.

Όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους δημοσιογράφους που οι ειδήσεις τους είναι οι ίντριγκες ανάμεσα στα κόμματα του συστήματος, οι «πληροφορίες» και οι «διαψεύσεις» από κομματικά γραφεία, οι «αντάρτες» υποψήφιοι και οι «δελφίνοι». Που αναπαράγουν τη λογική «ψήφισε και κάτσε στ’ αυγά σου, η πολιτική είναι για τους ειδικούς».

Στην πραγματικότητα, δεν τους ενδιαφέρουν τα «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά το ιερό «επιχειρηματικό δικαίωμα» στην εκμετάλλευση… Τους ενοχλεί που ο «επιχειρηματικός κόσμος», οι «επενδυτές» και η «ιδιωτική πρωτοβουλία» πήραν πόδι από την Κούβα όταν έγινε η Επανάσταση. Και ανεξάρτητα από το τι έγινε τελικά στα σοσιαλιστικά κράτη στον 20ό αιώνα, ή τι γίνεται, ή τι θα γίνει τελικά στην Κούβα, γνωρίζουν και φοβούνται ότι θα έρθει πάλι η στιγμή που κάπου σε κάποια γωνιά του πλανήτη θα ξαναξεκινήσει το ξήλωμά τους…

Προς  επιβεβαίωση των αστών πολιτικών και δημοσιολογούντων για την Δημοκρατία που υπερασπίζονται …να δώσουμε μέσω της επικαιρότητας μια ακόμη είδηση!

Στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κιλκίς δικάζεται την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη η Μαρία Αλτιπαρμακίδου, μέλος του ΤΣ Κιλκίς της ΚΝΕ, που συνελήφθη στις 7 Νοέμβρη, έξω από το 2ο Λύκειο (ΓΕΛ) της πόλης, μετά από καταγγελία του διευθυντή του Σχολείου, επειδή συζητούσε με μαθητές για τις μαθητικές κινητοποιήσεις που ήταν προγραμματισμένες εκείνη τη μέρα σε μια σειρά πόλεις, διακινώντας την ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής των Μαθητών.

Συγκέντρωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης, έξω από τα δικαστήρια του Κιλκίς, στις 9.30 το πρωί της Παρασκευής, διοργανώνουν οι Οργανώσεις Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Η Μαρία Αλτιπαρμακίδου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών και εργαζόμενη. Η εισαγγελική αρχή αποφάσισε τη δίωξή της με την κατηγορία της «διέγερσης σε απόπειρα διατάραξης οικιακής ειρήνης», με βάση το άρθρο 184 του Ποινικού Κώδικα. Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει ότι «όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών», σε συνδυασμό με το άρθρο 334 του ΠΚ για «διατάραξη οικιακής ειρήνης».

Είναι φανερή η πρόθεση της Δικαιοσύνης, με την κάλυψη προφανώς της κυβέρνησης, να βάλει επιπλέον εμπόδια στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση και να την ποινικοποιήσει, ταυτίζοντάς την με «υποκίνηση» ακόμα και σε κακουργηματικές πράξεις!

Πέραν όλων των άλλων, δεν περνάει απαρατήρητο ότι για τη συγκεκριμένη δίωξη αξιοποιείται το άρθρο 184 του ΠΚ του 1951, που αφορά την πολιτική καταστολή από το καθεστώς που ακολούθησε τον εμφύλιο πόλεμο και την ήττα του ΔΣΕ.

Υπερασπιστές της ποινικοποίησης….

Η επιχείρηση αυτή  μόνο τυχαία δεν είναι. Ο διευθυντής του Λυκείου, με την εμφάνιση της ΚΝίτισσας έξω από το Λύκειο, της επιτέθηκε ζητώντας τα στοιχεία της και προσπαθώντας να της πάρει τις ανακοινώσεις από τα χέρια. Σχεδόν αμέσως έφτασε στο σημείο αστυνομική δύναμη, η οποία τη συνέλαβε, την οδήγησε στο αστυνομικό τμήμα και στη συνέχεια τη μετέφεραν στην Εισαγγελία Κιλκίς, όπου ορίστηκε τακτική δικάσιμος για τις 2 Δεκέμβρη.

Η ΝΟΔΕ Κιλκίς της ΝΔ, με ανακοίνωσή της,  «επιδοκιμάζει τη στάση του διευθυντή» και ότι «προέβη, ως όφειλε, στην εφαρμογή του νόμου για την ασφάλεια των μαθητών». Ανάλογες ανακοινώσεις έβγαλαν η τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ και ο Σύλλογος Γονέων του σχολείου.

Οι καθηγητές του σχολείου εμφανίσθηκαν να δηλώνουν τη στήριξή τους στον διευθυντή, ισχυριζόμενοι ότι «οι ενέργειές του είναι σύννομες, επιβεβλημένες από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη θέση ευθύνης την οποία κατέχει και απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας».

Η  Χρυσή Αυγή πανηγύριζε και μοίραζε συγχαρητήρια στην Αστυνομική Διεύθυνση Κιλκίς, στη Δικαιοσύνη και στους εκπαιδευτικούς του 2ου ΓΕΛ Κιλκίς που «γλίτωσαν τους μαθητές του Κιλκίς από τα νύχια των απεθνικοποιημένων αρπακτικών του κομμουνισμού».

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: Ανακοίνωση για το θάνατο του ηγέτη της κουβανικής επανάστασης Φιντέλ Κάστρο

Σε ανακοίνωσή της για το θάνατο του ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η ΚΕ του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά μια θρυλική μορφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, τον ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο.

Εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στον πρόεδρο της Κούβας Ραούλ Κάστρο, την ΚΕ του ΚΚ Κούβας και σε όλο τον κουβανικό λαό.

Ο Φιντέλ Κάστρο είχε γεννηθεί στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926 και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα, που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ. 

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται, όμως η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα. 

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: «Όσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα ‘ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει».

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Το 1955, στις 15 του Μάη, ο Κάστρο αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της Κουβανέζικης Επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. 

Οι επαναστάτες ξεκίνησαν το αντάρτικο στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε «ακούμπησε» στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία, που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη με επικεφαλής τον Φ. Παις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας, όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας, και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι κύριες δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίησή τους στις Ενωμένες Επαναστατικές Δυνάμεις, που οδήγησαν στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965. 

Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα, τον οποίο στήριζαν οι ΗΠΑ. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Δυο χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση, ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο, αναχαιτίζει στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων που έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο Φιντέλ Κάστρο, ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Για δεκαετίες ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας, καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες το 1989-1991. 

Ο Φιντέλ Κάστρο αφήνει πολύτιμη παρακαταθήκη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και ιδιαίτερα στον κουβανικό λαό, στον αγώνα που δίνει και σήμερα ενάντια στο αμερικανικό εμπάργκο που συνεχίζεται και όλες τις προσπάθειες υπονόμευσης του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης, στις οποίες πρωτοστατούν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

Ο Φιντέλ Κάστρο θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση των λαών όλου του κόσμου, των καταπιεσμένων στον αγώνα για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την τελική νίκη, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Hasta la victoria siempre!»

Συλληπητήρια της ΚΕ του ΚΚΕ

Σε επικοινωνία με την Πρεσβεία της Κούβας στην Αθήνα, η ΚΕ του ΚΚΕ, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, εξέφρασαν τα θερμά συλλυπητήρια του ΚΚΕ, για την απώλεια του ιστορικού ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο.

ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΕ» Μνημείο χυδαίου αντικομμουνισμού και αντιδραστικότητας

Παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Σ. Ζαριανόπουλου, στη συζήτηση της έκθεσης. 

Η έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου προωθεί το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, αλλά και την ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης που αμφισβητεί τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις όπως η ΕΕ

Συζήτηση για τη «στρατηγική επικοινωνίας της ΕΕ για την αντιμετώπιση της προπαγάνδας εναντίον της από τρίτους»πραγματοποιήθηκε χτες στο Ευρωκοινοβούλιο, στη βάση σχετικής έκθεσης που αποτελεί την επιτομή της αντιδραστικότητας, ξεχειλίζει από αντικομμουνισμό και ομολογεί ευθαρσώς την επιδίωξη συγκρότησης ενός γιγαντιαίου πλέγματος μαύρης προπαγάνδας υπέρ της ΕΕ και κατάπνιξης κάθε φωνής αμφισβήτησής της.

Η έκθεση ζητά τον καλύτερο δυνατό συντονισμό και ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, τα κράτη – μέλη, διάφορα όργανα του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ, τις ΜΚΟ και τις οργανώσεις της «κοινωνίας των πολιτών», προκειμένου να αποκρούεται η όποια κριτική διατυπώνεται εναντίον της ΕΕ. Μάλιστα, με πρόσχημα τον ανταγωνισμό με τη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία, χύνει αντικομμουνιστικό δηλητήριο, υπογραμμίζοντας σαν ανάγκη «να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση απέναντι στα εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων μέσω δημόσιων εκστρατειών και εκπαιδευτικών συστημάτων και να υποστηριχθούν δραστηριότητες έρευνας και τεκμηρίωσης, ιδίως στα πρώην μέλη του σοβιετικού μπλοκ».

Επιπλέον, στο όνομα της αντιμετώπισης του ISIS και άλλων τέτοιων δικών τους δημιουργημάτων, η έκθεση επαναφέρει τη θολή και επικίνδυνη έννοια της «ριζοσπαστικοποίησης», δείχνοντας ευθέως όσους αμφισβητούν τον καπιταλισμό και τις λυκοσυμμαχίες του. Στο πλαίσιο αυτό, ενθαρρύνει τα κράτη – μέλη «σε στενή συνεργασία με το Κέντρο Αριστείας του Δικτύου Ευαισθητοποίησης για τη Ριζοσπαστικοποίηση (…) να αναπτύξουν πολυδιάστατες δομές (που συνδυάζουν πανεπιστημιακή έρευνα, διοικήσεις σωφρονιστικών ιδρυμάτων, αστυνομία, δικαστήρια, κοινωνικές υπηρεσίες και εκπαιδευτικά συστήματα) για την καταπολέμησή της».

Ακόμα, ομολογεί την επιδίωξη για ακόμα πιο ασφυκτικό έλεγχο στα ΜΜΕ, με «υποστήριξη προς δημοσιογράφους και δημιουργία προγραμμάτων ανάπτυξης ικανοτήτων για φορείς των μέσων ενημέρωσης, καλλιέργεια συμπράξεων και δικτύων ανταλλαγής πληροφοριών, (…) έρευνα που σχετίζεται με τα μέσα ενημέρωσης, καθώς και με ευκαιρίες κινητικότητας και επιμόρφωσης για δημοσιογράφους και με περιόδους πρακτικής άσκησης σε μέσα ενημέρωσης», ενώ δεν κρύβει και την επιθυμία άμεσης εμπλοκής των ίδιων των εργαζομένων, αναφέροντας ότι «μια αποτελεσματική στρατηγική επικοινωνίας πρέπει να εμπλέκει τις τοπικές κοινότητες σε συζητήσεις σχετικά με δραστηριότητες της ΕΕ»…

Η παρέμβαση του Σ. Ζαριανόπουλου

Στη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο παρενέβη ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Σωτήρης Ζαριανόπουλος, καταγγέλλοντας τη σχετική έκθεση, που αποτελεί μνημείο της αντιδραστικότητας της ΕΕ και τονίζοντας τα παρακάτω:

«Η έκθεση «προπαγάνδα κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ένα παραλήρημα του πιο χυδαίου αντικομμουνισμού, δώρο κυριολεκτικά στους εγκληματίες ναζιστές, είναι μνημείο και απόδειξη της αντιδραστικότητας της Ένωσης και του Ευρωκοινοβουλίου, που παραποιώντας την Ιστορία, εξισώνει φασισμό με κομμουνισμό.

Δεν στοχεύει στο «Ισλαμικό Κράτος», που άλλωστε στήριξαν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Με πρόφαση ανταγωνισμούς με την καπιταλιστική Ρωσία, ανασύρετε κάτι που ισχυρίζεστε ότι νικήσατε οριστικά αλλά – δικαιολογημένα – ακόμα φοβάστε: το φάντασμα του κομμουνισμού. Της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, της Παιδείας, της Υγείας, των κοινωνικών δικαιωμάτων για όλους.

Διαστρεβλώνοντας την έννοια «ριζοσπαστικοποίηση», προτείνετε δίκτυα καταδοτών, στοχοποιείτε σαν πράκτορες και στήνετε στον τοίχο εκατομμύρια ανέργους και φτωχούς που αμφισβητούν τους υπεύθυνους: την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις αστικές κυβερνήσεις και το σύστημά τους. Ζητάτε περιορισμό δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ποινικοποιώντας τη σκέψη, το λόγο, την πολιτική δράση.

Δηλητηριάζετε τη νεολαία στα σχολεία, στον πολιτισμό, με Μέσα Ενημέρωσης χρηματοδοτημένα και ελεγχόμενα από την Ένωση.

Να είστε σίγουροι: Ο,τι κι αν κάνετε, το μέλλον της ανθρωπότητας δεν είναι η σαπίλα του συστήματος της εκμετάλλευσης, αλλά η ανατροπή του».

Θεατρική Παράσταση από την Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης

Η Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης, την Παρασκευή 18 Νοέμβρη 2016 στις 8:30 μμ στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, ανεβάζει την θεατρική παράσταση  της Θεατρικής Ομάδας του Στεκιού Νεολαίας & Εργαζομένων Πατησιών – Κυψέλης «Περί τιμή ή αλλιώς… Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ»

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η θεατρική ομάδα «Solidarity» είναι μια από τις ομάδες του Στεκιού Εργαζομένων και Νεολαίας Πατησίων Κυψέλης, που συσπειρώνει εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες, νεολαίους, άνδρες και γυναίκες της περιοχής, διεκδικώντας τον πολιτισμό και όχι μόνο.

Γυναίκες, άνδρες, εργαζόμενοι, άνεργοι, Ε.Β.Ε., συνταξιούχοι, φοιτητές, είναι και τα μέλη της θεατρικής ομάδας, αποτυπώνοντας έτσι τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο Στέκι.

Η ομάδα αν και καινούργια, μόνο ενός χρόνου ζωής, καταπιάστηκε με κάτι μεγάλο, την συγγραφή θεατρικού έργου.

Η απόφαση αυτή, κυρίως, δεν ήταν λόγω άγνοιας κινδύνου.

Ήταν η ανάγκη μας να αποκαλύψουμε την συνέχεια μιας κορυφαίας σύγκρουσης της ταξικής πάλης, την απεργία των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Σύγκρουση που συνεχίστηκε μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων της Ευέλπιδων.

Παρότι ένα μεγάλο μέρος του έργου θα μπορούσε να είναι

αποσπάσματα από τα πρακτικά της δίκης ο σκοπός μας δεν ήταν να κάνουμε ντοκιμαντέρ αλλά να αποδείξουμε ότι το δίκιο μας δεν χωράει μέσα στις αίθουσες τις «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης.

Το δίκιο μας θα το βρούμε μόνο όταν νομοθετήσουμε εμείς.

Μέσα από την παράσταση σας καλούμε στο δρόμο του ανειρήνευτου ταξικού αγώνα για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του και στον πλούτο που παράγει.

Ευχαριστούμε από καρδιάς, τον τραγουδοποιό ΓΙΩΡΓΟ ΣΑΡΡΗ για τα τραγούδια και τη μουσική επένδυση του έργου μας καθώς και για την άμεση και αμέριστη ανταπόκριση του στο αίτημά μας.